Coves

Zij heet Rebekah ‘ Beck’ Wood en zingt, hij luistert naar de naam John Ridgard en is multi-instrumentalist. Samen heten ze Coves en maken ze dream-pop. Misschien is nightmare-pop een betere naam. Niet dat het duo muziek maakt waar je ‘s nacht wakker van ligt, maar hun sound heeft iets prettigs verontrustend, iets hekserigs. Daarmee onderscheidt Coves zich van verwante duo’s als Melody’s Echo Chamber en Cults. Wel hoor je net als bij alle anderen dream pop acts sporen van de vroeg jaren zestig en dan vooral het werk van Phil Spector en de onvolprezen Shangri-Las, misschien wel de grondleggers van het genre en net als Coves vertegenwoordigers van the dark side. Geïnteresseerd? Beck en John hebben een heel album in de aanbieding, Soft Friday heet het en is nu uit. En Coves staat op de aanstaande editie van London Calling.

Leonard Cohen

Het zal je niet zijn ontgaan dat Leonard Cohen een nieuw album heeft. Het zal je evenmin zijn ontgaan dat Popular Problems een zeer goed album is geworden. Of er een Suzanne of Hallelujah op Cohen’s 13e album staat, zal de toekomst uitwijzen. Wij doen het voorlopig met Almost Like The Blues, een perfecte zondagochtend plaat. Leonard Cohen, de nestor van het singer-songwritersgilde is vorige maand 80 geworden. Hij vierde zijn verjaardag door (weer) te gaan roken. En waarom niet? Een paar glazen whiskey er bij en vergeleken met meneer Cohen zal Johnny Cash zaliger klinken als een koorknaap.

Nouveau Vélo

In Laarbeek, een dorpje onder de rook van Helmond liggen de wortels van Nouveau Vélo, een band die zeer goed voor de dag komt met een eerste album vol prachtige, geladen, veelal mid-tempo rocksongs met gitaren die niet meer zo fijn gejengeld hebben sinds REM de stekker er uit trok. Het naar de band genoemde album is zonder productionele poespas opgenomen, dat hoeft ook niet want de songs en het muzikale vakmanschap zijn sterk genoeg. Ook laat het album een ontwikkeling horen van Nouveau Vélo, dat sinds hun debuut EP van vorig jaar duidelijk aan kracht en zelfvertrouwen heeft gewonnen.

Say Yes Dog – A Friend

Twee Duitsers en een Luxemburger wonen en werken in Den Haag. Nee dit is niet het begin van een mop, maar een beschrijving van Say Yes Dog, een electro-trio, dat met A Friend een supersterke single heeft ingeleverd. Aaron, Pascal und Paul hebben twee jaar geleden ingeplugd en sindsdien al heel wat bereikt, optredens op Eurosonic en Into The Woods en toertjes met Capital Cities en Junip. Say Yes Dog beweegt zich aan de poppy kant van het electro-spectrum. Het trio maakt dansbare songs die geen dance zijn, radiovriendelijke nummers die op de bühne prima overeind blijven. Say Yes Dog is dan ook veelvuldig op de podia te vinden, voornamelijk in de buitenlanden, maar met een zekere regelmaat ook bij ons in de buurt. Bijvoorbeeld op 19 november in de OT301 in Amsterdam.

Annie Eve

Door de klimaatsverandering heeft men in Engeland veel last van overstromingen. Het is dit jaar al een paar keer voorgekomen dat grote delen van het land onder water stonden. Wij hebben de theorie dat er iets in dat water zit. Wat precies weten we niet, maar wat het ook moge zijn het is erg bevorderlijk voor het popklimaat. Alleen al dit jaar hebben zich bizar veel nieuwe indie-acts aangediend, waarvan het gros ook nog eens de potentie heeft om heel groot te groeien. Denk aan Wolf Alice, Catfish & The Bottlemen, Racing Glaciers. Southern, Lonely The Brave, Royal Blood natuurlijk, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Het einde lijkt ook nog lang niet in zicht. De laatste weken kwamen daar o.a. Superfood, Amber Run en Childhood bij. Deze lange inleiding is bedoeld om alweer een nieuwe en opwindende act te introduceren. Haar naam is Annie Eve, ze komt uit Noord Londen en is 22 lentes jong. Sunday 91 is de intrigerende titel van Annie’s debuutalbum. Annie is een singer-songwriter net zoals Bon Iver dat is of Jeff Buckley. Onconventioneel dus, met heel veel persoonlijkheid en een expressieve stem. Ropes begint als melancholieke ballad, maar komt halverwege uit de kast als een opwindende rocksong met een tegen de surf aan schurende gitaarsolo. Kortom: een sterk debuut van een sterke dame in een ijzersterk Brits muziekjaar.

Cécile Koekkoek

Deze week hebben we een vrij ideale stationschef, al zeggen we het zelf. Cécile Koekkoek is een ideale stationschef niet alleen omdat ze een vrouw is en van (lang) harige mannen houdt. Niet alleen omdat ze hoofdredacteur is van de VARA Gids, een vlotte pen hanteert en met kennis en inzicht schrijft over een breed scala aan onderwerpen en zelfs niet alleen omdat ze van voetbal houdt en zich probleemloos staande houdt als gast bij VI. Cécile Koekkoek is een vrij ideale stationschef omdat ze naast alle genoemde kwaliteiten ook nog eens heel veel van muziek houdt. Van onze muziek.

Check haar lijst en luister naar het interview dat onze Bazz had met Cécile Koekkoek, onze nieuwe Stationschef!

Zaterdag vanaf 19:00 uur, donderdag om 22:00 uur start de herhaling.

De 25 van Cécile Koekkoek:

1.    Dinosaur Jr. – Get me
2.    Bruce Springsteen – Racing in the street (van de box ‘Live 1975-85’)
3.    Nick Cave – Slowly goes the night
4.    Mötley Crüe – Wild side
5.    Neil Diamond – Play me
6.    Chris Whitley – Narcotic prayer
7.    Drivin’ N’ Cryin’ – Midwestern blues
8.    The National – Patterns of fairytales
9.    Arcade Fire – Suburban war
10.    Wilco – Impossible Germany
11.    The War on Drugs – Under the pressure
12.    The Handsome Family – Far from any road
13.    The Tallest Man on Earth – 1905
14.    TV on the Radio – Happy idiot
15.    Jake Bugg – Note to self
16.    Jonathan Wilson – Moses pain
17.    Charles Aznavour – Emmenez moi
18.    Van Halen – Jump
19.    David Bowie – Wild is the wind
20.    Bob Dylan – Most of the time
21.    Soundgarden – Rusty cage
22.    Red Hot Chili Peppers – Warped
23.    Tindersticks – Marbles
24.    dEUS – Instant street
25.    Alt-J – Nara

Magnus

De nieuwe single van Magnus is een supersterke electrotrack, die gedragen wordt door de fijne doorleefde stem van Tom Barman en naar een hoger plan wordt getild door de vocale bijdrage van Tim Vanhamel, hij van Millionaire en Broken Glass Heroes. Puppy staat net als de Graadmeter topper Singing Man op het nieuwe album van Magnus, het muzikale verbond van Barman en CJ Bolland. Wat ons betreft wordt het wel weer tijd voor een nieuw dEUS album. Het is altijd tijd voor een nieuwe album van dEUS, maar als Barman de tussenpozen vult met buitenbandse activiteiten als Magnus willen we best nog wel wat langer wachten.

Sue the Night

Sue The Night is Suus de Groot, een zeer getalenteerde songwriter en een bizar goede zangeres. Na een paar singles in de traditionele singer-songwriter stijl komt Sue The Night nu met een single die een duidelijke band feel heeft. Debet aan die ontwikkeling is Linda van Leeuwen, de drummende helft van Bombay Show Pig, die hier haar debuut maakt als producer. Dat de dames op zo’n hoog niveau debuteren is opvallend, maar begrijpelijk als je weet dat ze al de nodige vlieguren hebben gemaakt. Suus als zangeres bij de freak-funk band Cirque Valentin en als lid van de liveband van Baskerville. Ook Linda heeft met Baskerville getoerd en heeft met Bombay Show Pig natuurlijk ook wel wat van de wereld gezien. Sue The Night is nu bezig aan een serie try-outs voor de officiële lancering van hun album eind januari 2015. We hopen ze al voor die tijd op de Noorderslag te zien.

Boots

Boots is de artiestennaam van Jordy Asher, een jonge producer die in één klap bekend en rijk werd
als coproducer van het laatste album van Beyonce. Ho, wacht ga nu niet weg, als is er nik smis met Beyonce haar muziek zal je niet snel horen bij ons. Als platenmaker houdt Boots zich met hele ander dingen bezig dan booty en bitches. Zijn eerste single is een zeer intrigerende track die op fluisterniveau begint en eindigt met een orgie van vervormde gitaren van het soort waar Trent Reznor tot voor kort patent op heeft. Mercy is een eigenzinnig debuut van een opvallend getalenteerde nieuwkomer.

2:54

2:54, spreek uit, two fifty four zijn twee zingende zusjes uit Londen. De dames debuteerden in 2012 met een album dat ze het predikaat beloftevol opleverde. Colette en Hannah Thurlow maken indierock met sporen van punk, grunge en shoegaze. Hun sound wordt gedomineerd door gitaar, galm en de stem Colette. De bandnaam hebben ze overigens van een nummer van The Melvins, de dames kennen hun klassiekers. En hebben het in zich om zelf ook geschiedenis te schrijven. Met Blindfold maakt hongerig naar het tweede album van 2:54 dat The Other I gaat heten en op 10/11 uitkomt.