Category: Nieuwe Muziek

Mooi, we kunnen het weer over muziek hebben, in plaats van over de heisa van het afgelopen jaar bij Foxygen. Drugs, ruzies en optredens die niet door gingen. Het gerucht ging zelfs op internet dat het duo uit California uit elkaar zou zijn. Klinkt allemaal een beetje cliché na het succesvolle debuut met de plaat ‘We Are the 21st Century Ambassadors of Peace and Magic’ met daarop die heerlijke psychedelische, sixties folkpop. En gelukkig komt er een vervolg. Een boeiende als we Foxygen mogen geloven: “A svelte 82-minute run time of psych-ward folk, cartoon fantasia, soft-rock indulgences, D&D doomrock and paranoid bathroom stompers. A cinematic auditory adventure for speedy freaks, skull krunchers, abductees and misfits.” The album also apparently features “a gaggle of guest stars.” How Can You Really is de eerste, melodieuze single. Prima.

Het kan geen toeval zijn dat de Noor Erlend Øye, bekend van Kings of Convenience en The Whitest Boy Alive, wéér in de zomer een nieuwe single lanceert. Vorig jaar was dat het geval met het nummer ‘La Prima Estate’, een voortvloeisel aan de mooie tijd die hij in Italië doormaakte, Erlend zong zelfs in het Italiaans. De zanger die ook werkte met Rökskopp en Kakkmaddafakka is nog steeds reisluchtig. Voor zijn tweede solo album, na Unrest uit 2003, vertrok hij naar Reykjavik om daar met de IJslandse reggae band Hjálmar ‘Legao’ op te nemen. De plaat die vijf september uitkomt en waarvan Garota de eerste single is. Nogal een rustig nummer, meer Kings of Convenience dan The Whitest Boy Alive. Maar uiteraard wel met tropische elementen. En met een tripje. De videoclip van Garota werd namelijk opgenomen aan de andere kant van de wereld, in Seoul. Op 14 oktober staat Erlend Øye in Paradiso.

Bands uit Hull? Moeilijke vraag. Fatboy Slim een beetje. En wijlen Mick Ronson, gitarist van David Bowie. Wie weet zet de nieuwe gitaarband Life de havenstad in het noordoosten van Engeland wel op de kaart. Want de nieuwste single “Take Off With You” belooft veel goeds voor Life. Wat een slimme gitaarhoekjes. Aha, geproduceerd door ex-Kaiser Chief (drummer en songschrijver) Nick Hodgson. Die weet er alles van. Op het moment van schrijven publiceert de Britse krant The Guardian een lijstje met de beste ‘alternative songs’ van het moment. Nummers van Circa Waves, Honeyblood, Drowners, The Family Rain, Public Access TV, The Districts, Catfish and the Bottlemen. Allemaal al Pinguinhitjes. Maar dus ook “Take Off With You” van Life. Dit viertal komt er wel.

Ayad Al Adhamy. Komt die naam je bekend voor? Kan kloppen. Hij wás namelijk dé man van de synths en remixes bij Passion Pit. Jep, was. A.A.A. was wel een beetje klaar met die gayshit en vond het tijd voor gitaren. Die vond hij in Team Spirit. Want we kunnen wel zeggen dat Team Spirit de gitaren rauw lust. Lekkere garagerock die Ayad samen maakt met drie anderen uit Brooklyn, NYC. Het nieuwste album Killing Time verschijnt pas in oktober, gelukkig hierbij alvast de eerste single Teenage Heart. In de tussentijd blijft Al Adhamy vast druk met het maken van remixes, zijn werk als producer/mixer (o.a. Tokyo Police Club) en met zijn eigen label Black Bell Records, waarmee hij muziek van The Joy Formidable, Pretty & Nice en Guards heeft uitgebracht. Met Team Spirit is hij zelf getekend bij Vice Records/Warner, hors catégorie dus.

“Luscious, luminous, lilting lullabies.” Zo omschreef The New York Times de energieke muziek van Lucius, uit Brooklyn. Die eigenlijk uit alle windstreken van de USA komen. Lucius bestaat uit Dan, Peter, Andrew én de zangeressen Jess Wolfe en Holly Laessig. Lucius draait om hen en je kan niet om het duo heen. Ze lijken op elkaar met hun pittige uithalen, gekleurde pakjes en blonde sixties “Dusty Springfield” haar. Het debuutalbum Wildewoman is al een tijdje uit en kent twee singles, Tempest en Turn It Around. De laatste hoor je deze week nieuw op Pinguin Radio. Leuke indiepop, beetje doo-wop, girl power en een tikkeltje neurotisch. Lucius heeft het druk, de groep staat op de Lowlandszondag in de Charlie en 27 augustus op Noorderzon in Groningen.

“Girl picks up guitar, gets on stage a couple of hundred times, the rest is history!” Aldus de twintiger uit Londen die zichzelf een scumbag noemt. Iets als een viespeuk, of in andere woorden, een gebruikt condoom. Die geschiedenis moet zich nog gaan vormen, maar Annie Eve heeft zeker potentie en haar songs klinken helemaal niet zo smerig. Veel muziek heeft ze nog niet uit, maar wat te beluisteren valt klinkt goed. Pop met een gitaardeken. Basement is afkomstig van de cd Sunday ’91 waarvan het het laatste nummer is. De BBC presenteerde haar al op Glastonbury. Wordt Annie Eve dé Daughter van 2014?

https://www.youtube.com/watch?v=022iSZeLZLk

Het is niet voor het eerst dat het Nederlandse/Nieuw-Zeelandse My Baby op de Pinguinplaylist terecht komt. De fanatiekeling kent misschien al het nummer Take It As A Warning via ons. Of gewoon door het live circuit, want dat doet My Baby, live indruk maken met hun zompige bluesrock. Cato en Joost van Dyck plus Daniel Johnston deden dat al op Noorderslag, SXSW, Popronde en in het theater. De Amsterdammers noemen het zelf “Deltra Trance Louisiana Dub Indie Funk”. OKÉ! Mad Mountain Thyme is de nieuwste single van het vorig jaar verschenen My Baby “Loves Voodoo!”, en die willen we je niet onthouden.

Pas net achttien issie, Raury. Geboren op 10 juni 1996. Oftewel één jaar jonger dan Google, wat op zijn Twitter prijkt. Raury groeide op in Oost-Atlanta, hij was de jongste van twee in een Afro-Amerikaans éénoudergezin. Zijn ouders gingen uit elkaar toen hij nog maar één jaar oud was. De vader was nooit echt in de picture. Raury luisterde naar 2Pac, maar later ook naar andere pop en indie, Bon Iver en zelfs onze favoriet Manchester Orchestra. Dat horen we terug in de muziek die Raury nu maakt. Een soort van folkhippop, die in de verte een beetje doet denken aan Mattafix. Iemand met zo’n jeugd wordt snel volwassen, Raury weet wat hij wil en is al echt een artiest qua uitstraling, met strohoed. God’s Whisper is de eerste single van het debuut-EP ‘Indigo Child’, die later dit jaar moet uitkomen. We zijn benieuwd, Raury kan nog wel eens een grote worden, God’s Whisper is een goede hit, maar de tiener heeft nog tijd om even te rijpen.

“Sun, sun, sun, sun”. Caribou is terug met die zwoele electronica! In 2010 kwam het album ‘Swim’ uit met daarop de zomerse nummers Odessa en Sun, die ook dat jaar de X-Ray op Lowlands deden ontploffen. De Canadees Dan Snaith vond het hoog tijd om dit jaar het project Caribou weer op te pakken. Een album is er nog niet, Our Love komt pas in oktober uit. Wel is er een eerste single, Can’t Do Without You. Het bracht Caribou al naar Best Kept Secret en Pitch, heerlijke dansmuziek voor een warme zomeravond. Of gewoon lekker voor in de tuin.