Best al beroemd in het noorden is nu het moment aangebroken om ook de rest van Nederland kennis te laten maken met Orange Skyline. Dat doen we met de beter dan goede single, Rapture. Binnen 3 minuten kom je alles te weten wat je moet weten over de Groningse indierockers: dat ze sterke liedjes schrijven en die met aanstekelijk plezier en positieve energie uitvoeren, dat ze samenzingen als een nest leeuweriken en dat we nog veel van ze gaan horen. Rapture, de eerste single van Orange Skyline is wat je noemt een goed begin.
Category: Nieuwe Muziek
Black Marble Selection
Als paddenstoelen schieten ze uit de Hollandse klei, de garagerock bands. Een van de leukere vertegenwoordigers van het genre is het Tilburgse Black Marble Selection. Als je wilt weten waar de band de mosterd vandaan haalt, hoef je niet verder te zoeken dan het legendarische verzamelalbum, Nuggets uit 1972. Op die plaat, samengesteld door de latere Patti Smith gitarist Lenny Kaye staan de belangrijkste bands en tracks uit de korte maar dus invloedrijke garagerock periode die van 1965 tot ongeveer 1968 liep. De eerste golf garagerock was een Amerikaans antwoord op de Britse beat invasie. Waar veel Amerikaanse sixties bands probeerden The Beatles na te doen, volgden de garagerockers het spoor van The Rolling Stones. Het interessante is dat bands als The Stones probeerden Amerikaanse rhyhm & blues zo authentiek mogelijk na te spelen. Feitelijk imiteerden Amerikaanse garagerockers Brits r&b bands, die zwarte Amerikaanse r&b naspeelden. Kan je het nog volgen? Die imitatie van een imitatie is niet alleen onbeperkt houdbaar gebleken, maar ook een inspiratie voor steeds nieuwe generaties muzikanten. Ook punk en shoegaze ontstonden onder invloed van garagerock. Net als een nieuwe lichting bands uit NL waaronder Black Marble Selection.
Fink
Fink, de tot singer-songwriter bekeerde house-producer mag zich in ons land verheugen op een bovengemiddelde belangstelling. Zijn reputatie rust net zozeer op zijn integere en indringende optredens als op zijn intrigerende en intieme albums. Shakespeare is een van de toptracks van het recente Hard Believer plaat van onze man uit Bristol, waarop landgenoot Ruben Hein de toetsen beroert. Natuurlijk komt Fink ook weer optreden. Hij staat maar liefst 3x in Paradiso op 22, 23 en 24 november. Helaas zijn alle drie concerten vet uitverkocht.
Pulled Apart By Horses
Pulled Apart By Horses begint zich steeds meer te ontwikkelen als de Britse tegenhanger van Queens Of The Stoneage. Er waait er een woestijn wind door de tracks van Blood het net nieuwe 3e album van het kwartet uit Leeds. Lange tijd was PABH met hun stevig rockende volle borst rock een vreemde eend in de Britse rockbijt. Nu het verwante Royal Blood aan de macht is gekomen, zou PABH ook wat meer aandacht moeten krijgen, zeker als ze met zulke sterke singles komen als het riff-rijke Hot Squash. Wij geven alvast het goede voorbeeld.
The Wands
The Wands is een Deens duo, dat klinkt alsof ze met tijdmachine zijn teruggegaan naar de Amerikaanse West-Coast circa 1966. Daar hebben ze onder invloed van bands als Love, The Electric Prunes en Quicksilver Messenger Service en de toen gangbare geestverruimende middelen een paar liedjes opgenomen, waarmee de band zich in de voorhoede plaatst van de huidige neo-psychedelische garagerockscene. Stel je een kruising voor van Jacco Gardner en Temples. The Wands gaan binnenkort weer op reis, ditmaal niet in de tijd maar langs een aantal Europese poptempels, waaronder het Amsterdamse Paradiso en Willem II in Den Bosch.
Olaf Koens
Het mooie van internetradio is dat mensen overal ter wereld kunnen luisteren. Zo hebben we luisteraars van België tot Brazilië en van Israel tot Iran. Onlangs kregen we te horen dat we ook een fan hebben in Moskou. En niet zomaar één. Olaf Koens (1985) is correspondent voor Rusland en de voormalige Sovjet Unie. Hij werkt momenteel voor de Volkskrant en RTL Nieuws. Koens kreeg deze zomer in één klap landelijke bekendheid toen hij als eerste journalist ter plekke verslag deed van de ramp met de MH17 in Oekraïne.
Koens duidt niet alleen het politieke en militaire nieuws, hij heeft ook oog voor zaken die de gewone Rus treffen. Een aantal van zijn avonturen en observaties publiceerde hij in het leerzame en zeer onderhoudende ‘Koorddansen In De Kaukasus’ (2012). Ook houdt hij een blog bij (Olafkoens.nl), verplichte kost voor Poetin watchers en Russofielen.
Deze week was Koens heel even in Nederland. Zijn schema was uiteraard overvol, maar voordat hij weer naar Moskou terugging, wilde hij toch wel even tijd vrij maken om onze Bazz te woord te staan. Het gesprek met de kersverse Stationschef is zaterdagavond te horen om 19.00 uur (Nederlandse tijd) met een herhaling op donderdagavond om 22.00 uur (idem).
25 favoriete platen van Olaf Koens:
1. Madrugada – Terraplane
2. Bob Marley and the Wailers – Concrete Jungle (live van de Babylon by Bus plaat)
3. Cloud Nothings – Stay Useless
4. dEUS – Roses
5. Grauzone – Eisbar
6. Bronski Beat – Smalltown Boy
7. Queens of the Stone Age – Make it with Chu
8. Vive la Fête – Noir Désir
9. Noir Désir – L’homme pressé
10. Gorki – Mia
11. Das Pop – The One
12. Def P en de Beatbusters – Dit moment
13. The National – Bloodbuzz Ohio
14. Mano Negra – Sidi Hbibi
15. Goran Bregovic – Kalashnikov
16. Bush – Everything Zen
17. Interpol – Slow Hands
18. Arctic Monkeys – 505
19. White Lies – Farewell to the Fairground
20. Serge Gainsbourg – Le Poinconneur des Lilas
21. Baby Woodrose – Baby blows your mind
22. Incubus – Make yourself
23. Radiohead – High and Dry
24. Movement – Ivory
25. Tom Waits – Yesterday is Here
Stopcontact
Het zal niemand zijn ontgaan dat de PopRonde is begonnen. In principe zijn alle acts die door de strenge selectie zijn gekomen de moeite van het checken waard, maar er zijn een paar bands die we extra willen aanraden. Een daarvan is het hoofdstedelijke trio Stopcontact. De bezetting is bas, drums en keyboards, de stijl is progressief en psychedelisch, de invloeden nogal divers. Trefwoorden zijn avontuur en onvoorspelbaarheid. Water, de openingstrack van Single Love, EP 2 van Stopcontact is dus niet helemaal representatief voor wat er verder komen gaat. Maar wel voor de muzikaliteit en het vernuft van het trio. Ergo gaat dat zien! Dankzij de PopRonde spelen ze vast bij een keer in de buurt.
Helaas nog geen clip…
Amber Run
Misschien dat het nog dit jaar gaat lukken, anders wordt 2015 het jaar waarin Amber Run gaat doorbreken. De band uit Nottingham heeft alles mee, de songs, de sound, de ambitie. En de tijd. Doelgroep is iedereen die van ambachtelijke, opwindende, melodieuze Britse pop houdt met een vleugje folk. En wie doet dat niet? De nieuwe Half Moon Run heet Amber Run, grappen we hier op het Pinguinhoofdkantoor. Amber Run timmert aan de weg sinds december 2012. Toen studeerden de vijf muzikanten nog. Daar hebben ze nu geen tijd meer voor. Amber Run volgt het voorbeeld van veel nieuwe bands, eerst heel veel spelen dan een paar singles en EP’s uitbrengen en dan weer heel veel spelen. Een album komt later wel. De band heeft net EP 4 uitgebracht en kan nu bogen op twaalf songs, die weliswaar niet allemaal even sterk zijn, maar wel allemaal goed genoeg. Plus een paar uitblinkers, zoals Pilot, onze nieuwe IJsbreker. Pilot is de titelsong van de nieuwe EP. Het nummer vormt een tweeluik met I Found, een ballad die we voor de kerst bewaren. De videoclips vertellen samen een verhaal over een ontvoering en een ontsnapping. Het einde is open. Wordt dus vervolgd, net als onze berichtgeving over Amber Run.
Restorations
Heartland rock, zo noemen de Amerikanen de stijl van bands als Restorations. Het is muziek die barst van de gitaren, stevig is maar geen hardrock. Restorations komt uit de punkscene van Philadelphia, de stad van broederliefde. Dat punkverleden verklaart de gretigheid en de energie waarmee Separate Songs op je af komt. De track zal verschijnen op een derde album van Restorations, dat simpelweg LP3 heet. Een verschijningsdatum kunnen we helaas nog niet melden.
Bear In Heaven
Jon Philpot is de aanstichter van Bear In Heaven, waarvan onlangs album nummer vier is uit gekomen. Bleef het wat de eerste drie platen betreft bij prima recensies, maar matige verkopen het nieuwe album Time Is Over One Day Old verdiend om gehoord te worden in alle lagen van de bevolking die hun muziek graag wat diepgravender, avontuurlijker en indringender hebben. En niet vies zijn van een beetje electronica. Bear In Heaven uit Brooklyn (via Atlanta) is dus niet bear band nummer zoveel, maar een interessant clubje muzikanten dat goed bekend is met het werk van Britse synthi-poppers uit de jaren tachtig, maar niet in die tijd is blijven hangen. Op 5 oktober komen de heren hun ding doen in de Bitterzoet in A’dam. Als dat optreden ook maar een beetje in de buurt komt van hun sterke vierde album dan hoeft Jon Philpot niet langer te vrezen voor een bestaan in de periferie van de popmuziek.