Leo Blokhuis

Leo Blokhuis stond natuurlijk allang op ons lijstje, maar op de een of andere manier kwam het er maar niet van om hem te strikken als stationschef. Nu dus wel. Leo staat te boek als popprofessor, maar hij is meer dan dat. En dan bedoelen we niet zijn tv-radio, schrijf en/of theaterwerk, maar zijn rol als poppropagandist. Misschien nog wel indrukwekkender dan zijn feitenkennis is zijn liefde voor muziek en het aanstekelijke enthousiasme waarmee hij zijn passie predikt.

Wie zich niet door Leo laat overtuigen van de kracht en pracht van de misschien wel mooiste aller kunsten heeft een hart van hout. Dus met gepaste trots presenteren we de nieuwe stationschef van Pinguinradio, Leo Blokhuis!

De keuze van de kenner…

1 Radiohead – Paranoid Android
2 Otis Redding – Try A Little Tenderness
3 Ben Folds – The Luckiest
4 Billy Joel – James
5 Midlake – Roscoe
6 Marc Ford – In You
7 Mother Love Bone – Man Of Golden Words
8 Marvin Gaye – What’s Going On
9 Jimmy Hughes – Steal Away
10 Brad – The Day Brings
11 Elton John – Goodbye Yellow Brick Road
12 John Grant – I Wanna Go To Marz
13 Bettye Lavette – Our Own Love Song
14 Bettye Swann – Then You Can Tell Me Goodbye
15 Unterwelten – Go
16 David Bowie – Heroes
17 Beach Boys – Good Vibrations
18 Emiliana Torrini – Easy
19 Dr John – Right Time, Wrong Place
20 Kermit Ruffins – Drop Me Off In New Orleans
21 Johan – Day Is Done
22 Royal Parks – She
23 Janne Schra – Down Hill
24 O’jays – Backstabbers
25 Spinners – It’s A Shame

Jungle By Night

Herkenbaar maar toch anders. Begon Jungle By Night nog maar een paar jaar geleden als een Hollandse dependance van Fela Kuti clan, op Attila klinken de Amsterdammers als een futuristische funkmachine. De blazers zijn gebleven en de percussie domineert nog steeds, maar het retro-sausje is er af. Het lijkt misschien een gok om zo maar een succesformule overboord te zetten, maar wat er voor in de plaats is gekomen is minstens zo opwindend en veel langer houdbaar
Eind deze maand verschijnt het nieuwe album van Jungle By Night, The Hunt. Daarna gaat de band weer op (wereld)toernee.

Horse Thief

Horse Thief is een jonge band uit Oklahoma City. Daar hebben de vijf leden een muzikale opleiding gevolg en met succes afgerond. Hun demo kwam op het bureau terecht van de manager van Flaming Lips, die ze meteen onzer zijn hoede nam. Het Bella Union label (Fleet Foxes/John Grant/Midlake) haakte ook in zodat het debuutalbum van Horse Thief met de nodige tam tam een wereldwijde release heeft gekregen. Fear In Bliss heet het album dat is geproduceerd door Thom Monahan (Devendra Banhart/Vetiver). Horse Thief maakt in prairiebodem gedrenkte rock voor denkers, dromers en anderen die net als zanger/tekstdichter Cameron Neal weten dat het leven pieken kent en tranendalen.

Tourist LeMC

Johannes Faes won begin dit jaar de hoofdprijs van de Vlaamse Rap Awards. De Antwerpenaar kreeg namelijk de bokaal voor Beste Artiest! Johannes rapt niet onder zijn eigen naam, maar laat zich Tourist LeMC noemen. Zijn eerste album verscheen in 2010. Sindsdien is zijn faam in Vlaanderen verspreidt als een olievlek. Holland is daarom een logische nieuwe stap. Dat dacht het Top Notch label ook dat de rapper onde haar hoede nam. Opvallend is dat LeMC rapt in zijn nationale tongval, een dialect dat voor onze noordelijke oren niet altijd even makkelijk te volgen is. Toch maakt dat niks uit, hier en daar kunnen we een kreet opvangen en de sfeer van een song als Bilan is universeel en te verstaan voor een ieder met oren aan het hoofd. Doorgaans doen we bij Pinguin niet zoveel aan rap, Bilan is dan ook alles behalve de zoveelste hip hoptrack waarin de rapper zijn parochie nog eens uitlegt dat misschien niet de eerste maar toch zeker de beste is. Bilan is een reggae-achtige ballade met de onuitgesproken boodschap dat ‘everything will be alright’.

White Denim

At Night In Dreams is neo-blues in de stijl van Black Keys. At Night In Dreams is echter geen formule plaat geen korte weg naar de hitparade, maar een sterke stijloefening van een van de betere bands van dit moment. White Denim komt uit Texas, ze zijn op hun gemak in alles soorten rock, die ze doorgaans overgieten met een psychedelisch sausje. De band debuteerde in 2008, vorig jaar verscheen hun 6e werkstuk met de intrigerende titel Corsicana Linonade. Daarvan af komt At Night In Dreams. Toeren doen ze ook, de hele wereld rond. Op 16 mei is Amsterdam aan de beurt, dan kan je White Denim zien, ruiken en aanraken in de kleine zaal van de Melkweg.

Moss

Moss is een van de paradepaardjes van het gewaardeerde Excelsior label. De primus inter pares onder de vier bandleden is Marien Dorleijn die als sinds de late jaren negentig muziek maakt. Op zijn cv staan het winnen van de Grote Prijs van Nederland, lidmaatschap van de prachtband Ceasar, optredens in alle grote nationale rocktempels en shows op Lowlands en Pinkpop (en ons feest in Paradiso). Dit laatste allemaal met Moss. Van Moss verscheen onlangs een vierde album, We Both Know The Rest Is Noise. Daarvan is Unilove de nieuwe single.

Navarone

Een korte edoch krachtige nieuwe single van Navarone. De hard rockende doe-het-zelvers hebben met hun debuutalbum een solide basis gelegd waarop men nu gaat voortbouwen. Was de baardige band tot nu toe op de bühne wat beter dan in de studio, de tig optredens van afgelopen jaar in binnen en buitenland hebben er voor gezorgd dat de balans nu recht is getrokken. De verwachtingen voor het nieuwe album Vim and Vigor zijn daarom nu nog hoger gespannen dan ze al waren. Het album wordt op 14 mei ten doop gehouden in de Tivoli.

Sky Pilots

Sky Pilots is een soort van supergroep. De gitarist komt uit het legendarische Fatal Flowers, de pianist en de drummer zaten in de band van Tim Knol en toeren nu met Douwe Bob en Tangerine. Alleen de bassist heeft nog niet zo heel veel kilometers gemaakt. Sky Pilots, genoemd naar een songs van Eric Burdon & The Animals maakt solide gitaarrock in de lijn van genoemde bands, vooral in die van Fatal Flowers. Geen spektakel, weinig avontuur, maar solide betrouwbaar en nuttig.

Johnny Flynn

Johnny Flynn is geboren in Zuid-Afrika maar getogen in Engeland. Flynn verdeelt zijn tijd tussen acteren en musiceren. In beide disciplines is hij bovengemiddeld goed. Als acteur is hij breed inzetbaar van klassieke Shakespeare drama’s via Hollywood producties tot ziekhuisseries op tv. Als muzikant beperkt hij zich tot het folkidioom. Flynn heeft drie albums op zijn naam staan (plus een soundtrack). De meest recente, Country Mile is van eind vorig jaar en is een album dat je volle aandacht verdiend. Als je van Mumford en Laura Marling etc houdt. Niet dat Flynn’s muziek daar nu direct op lijkt, zijn songs klinken zo mogelijk nog traditioneler, alsof ze in zijn familie van generatie op generatie zijn overgeleverd. En dat is knap.

Racing Glaciers

De leden van Racing Glaciers zien er alles behalve hip uit. Er is er maar een met een baard, twee hebben een bril en hun kleding lijkt uitgezocht door moeders. De band komt uit een slaperig provinciestadje ergens ten zuiden van Manchester, Macclesfield is de naam. De muziek die Racing Glacier maakt past bij hun uiterlijk: hopeloos ouderwetse jongensmuziek, prog-rock/sympho, techneutenpop. Seksloos ook. Moths had niet misstaan op een oud album van Genesis of een vroege van Yes. En toch.En toch. Moths heeft iets, vrij veel zelfs; een spannende opbouw, mooie gitaarlijnen, een fijne sfeer en een geweldige climax.