Category: Nieuwe Muziek

De ongekroonde koning van de Canadese indiescene. Mac Demarco’s Passing Out Pieces stond al een hele tijd op de tube, maar was maar steeds niet (legaal) verkrijgbaar. Nu dus wel. De 23 jarige multi-media en multi-instrumentalist werkte eerst onder de naam Makeout Videotape. Zoals de naam al aangeeft lag daar de nadruk op de visuals. Bij de releases die Mac onder eigen naam uitbrengt gaat het vooral om de muziek. Een dezer dagen komt Mac’s tweede ‘solo’ album uit, Salad Days met naast de ballad Passing Out Pieces nog 10 andere eigen werkjes, of 12 als je het album vooruit besteld in de Apple winkel.

Karawane is een niet geheel van ambitie gespeend project van Anne van Wieren, die sommigen van ons nog wel kennen van de band LPG. De ambitie uit zich in het voornemen elke eerste maandag van de maand een nieuw nummer uit te brengen. Ambitieus of niet, het is wel een nieuwe en potentieel interessante manier van muziek uitbrengen. Feitelijk keert van Wieren het bestaande proces om. Nu maakt een act een album en trekt daar net zo lang singles van tot de rek er uit is. Na een jaar wordt het dan meestal stil. Dan duurt het vaak weer een jaar (of twee) voordat er een volgend album is en dan begint het proces weer van voor af aan. Karawane komt dus maandelijks met nieuw werk, aan het einde van het jaar heeft hij zijn album. In de tussentijd worden de fans steeds gefêteerd op nieuwe nummers. Mocht Karawane live spelen dan wordt de set steeds uitgebreid met een verse waar, zodat daar het ook op de bühne spannend blijft. Het doet denken aan een feuilleton. Of een tv-serie. Steeds een nieuwe aflevering, je kan niet wachten tot hij komt. Is dit de toekomst, je abonneren op een work in progress? Zou zo maar kunnen. Voorwaarde is natuurlijk wel dat de muziek de moeite waard is. Wie zich LPG herinnert weet dat dat wel snor zit bij Anne van Wieren. Sleep is een vrij ideale zondagochtendplaat, die naar meer smaakt. Dat komt dus goed uit.

Bleached is Jennifer en Jessica Clavin. Live worden de zusjes bijgestaan door Micayla Grace. Na drie verleidelijke singles hebben de meiden nu ook een album uit, Ride Your Heart vol punky popsongs met een Southern California feel. Bleached is niet het eerste project van de Clavin sisters, nadat ze zichzelf de rudimentaire beginselen van rock ‘n roll hadden aangeleerd in de garage van pa, richtten de zusters de meidenpunkband Mika Miko. Toen die band na é´n album en shows met o.a. The Gossip en Black Lips ter ziele ging, volgden de zusjes een tijd lang elk hun eigen pad. Maar dat beviel niet. Dus besloten ze de krachten weer te bundelen en alle ballen te zetten op Bleached. Een verstandig besluit.

Met gepaste trost mogen we u voorstellen aan de allereerste act op de Pinguinplaylist uit de Filipijnen! Eyedress is de artiestennaam van de 23 jarige Idris Vicuña. Idris is een doe-het-zelver, hij componeert, produceert, musiceert alles zelf. Hij regisseert zelfs zijn eigen clips, die hij opneemt in zijn eigen huis in Manilla. Er is één ding waar hij niet zo goed in is en dat is zingen, die taak heeft hij toebedeeld aan Skint Eastwood (v). Teen Spirits klinkt als een track uit de donkere jaren tachtig van een bastaardkind van Joy Division en Human League. Het nummer staat op de debuut EP van Eyedress, Supernatural.

Na het overrompelende succes van Excelsior Recordings met Triggerfinger is het niet meer dan logisch dat het label verder op zoek gaat in België naar rockbands met grensoverschrijdende potentie. In The Sore Losers heeft men een prima kandidaat gevonden. Het kwartet uit Hasselt maakt rock met volgens Amerikaanse receptuur: beetje blues, beetje country, beetje folk plus de geur van garage met als resultaat een smakelijke en eigentijdse cocktail.The Sore Losers hebben een tweede album uit (of bijna), Roslyn, waarvan The Girl’s Gonna Break It een van de pareltjes is.

Ruim een jaar geleden werden onze oren aangenaam getroffen door The Wheel, een melangtronische poptrack van de toen nog volledig onbekende SOHN uit Londen. Tegenwoordig is SOHN redelijk beroemd en woont hij in Wenen. De opvolger van The Wheel, Bloodflows was ons wat te zweverig, maar Artifice is weer helemaal raak. Muzikaal beweegt SOHN zich ergens rechts van James Blake en links van Gotye. Begin april debuteert SOHN als albummaker met Tremors (4AD). Op 16 april kan je hem gaan zien in de Melkweg.

Over smaak valt te twisten en dat doen we dan ook regelmatig. We zijn het er over eens dat Jungle goede muziek maakt. Waar de meningen over uiteenlopen is of hun elektronische danspop niet te electronisch en dansbaar is voor Pinguinradio. Het hoeft niet altijd gitaar te zijn wat onze klok slaat, maar de boel moet wel een beetje rocken. De nieuwe single van het Britse duo valt binnen onze criteria, heeft kop en staart, een meezingbaar refrein en klinkt als een band i.p.v. een paar producers met een stel computers. Dus vanaf nu Jungle op je radio.

(nog geen video)

Chet Faker viel een paar jaar geleden op met een cover van No Diggity van Blackstreet. Zijn ster rees in de Australische indiescene en begon vorig jaar oogverblindend te stralen toen zijn samenwerking met Flume een intercontinentale hit werd. Nu is het moment daar dat Chet (Nick Murlhy) het op eigen kracht en met eigen songs moet gaan maken. Gaat wel lukken. Faker maakt muziek die zich lastig laat rubriceren. Hij maakt geen hip hop, geen dance, geen rock of pop en toch weer wel. Talk Is Cheap doet zijn talent alle eer aan. Meer van dit moois vind je op het debuutalbum, Built On Glass dat half april toch wel uit moet zijn.