Preachers of the Pines; a Contemporary Urban Folk Album from Danish Indie Artist Bjarke Ramsing

Bjarke Ramsing’s latest full-length studio album joins a new generation of contemporary folk music, valuing the craft of more complex arrangements and poignant story-telling.

On the 25th of October 2024 Bjarke Ramsing is releasing his fourth studio album Preachers of the Pines. The album is a celebration of music across borders. Bridging a gab between his musical career in Denmark and the Netherlands.

Preachers of the Pines will be available on vinyl and all major streaming sites such as Spotify, Apple Music, Tidal, Youtube, Bandcamp, etc.

The album explores a universe of contemporary urban folk tales. Creating a new line of stories, spun from the well of dreams and make-believes and actual encounters. Preachers of the Pines tell tales of hermit kings, magical islands, roaring seas, open roads, fuelled worlds, dancing fools, crippled religions, failures and transformation. And dives into an array of good intentions gone astray.

The album is on one side just a classical acoustic folk album. But also pushes the envelope and morphs from beautiful harmonious folk ballads to jazzy instrumentals, over pumping rock ballads and further dwells into a long patchwork of roaring, gritty and droney explosion. That more makes one think of what stoner rock would have sounded like had it been played on acoustic instruments.

As a base the album features Bjarke’s Dutch quartet with Teun van Langen on double bass, Floris Venema on drums and Annelies Jonkers on violin. On harmonies the album is supported by Dutch Ruud Fieten and Romee Cooler from Holi Fools and Ari Bombari from Legiana. From Denmark the album features Lasse and Mikkel Krammer from Bare Orchestra on backing vocals and mandolin. And to tie it all together Simon Krindel on grand piano and keys.

Besides some local recording sessions in Denmark, the album was largely recorded and mixed in Bjarke’s own small studio in Arnhem (NL). Mastering was done by Wytse Gerichhausen from White Sea Studio. And the artwork of the record was created by Mirka Farabegoli who sought inspiration in the lyrics and by diving into the bizarre history of ornamental hermits.

Cleopatrick – HAMMER

Dat Cleopatrick regelmatig op Pinguin On The Rocks te horen is geeft wel aan dat het hier een band betreft uit het hardere rocksegment.

Maar de band, duo feitelijk uit Canada is zeker geen gewone rockband. Ze kijken graag over genregrenzen heen en aarzelen ook niet om waar nodig wat gas terug te nemen. Zoals bijvoorbeeld op nieuwe single HAMMER waar het duo een mooi contrast neerzet tussen schurende gitaren en ietwat bedrukte zang. De bas speelt een mooie rol in HAMMER en waar je misschien een gitaarsolo verwacht hoor je iets wat nog het meest klinkt als een loszittend contact. HAMMER is de eerste single van het tweede album van Luke Grunz en Ian Fraser. Daarover later meer.

The Horrors – Trial By Fire

Ook liedje twee van het soort van comeback-album van The Horrors mag niet op onze playlist ontbreken.

Net als The Silence That Remains is Trial By Fire een midtempo rocktrack in gothic style. Maar waar de eerste single van Night Life nog wel iets melancholiek’s heeft, is Trail By Fire eerder dreigend, duister, spookachtig alsof Faris Badwan is overgelopen naar The Dark Side. Hij klinkt androgyn op Trail wat vergelijkingen oproept met Bowie ten tijde van Ziggy. Het is dan ook geen toeval dat Trail By Fire op Halloween is uitgekomen. Het nieuwe album wordt in maart volgend jaar verwacht.

Bryan’s Magic Tears – Stalker

Een maand of wat terug scoorde Bryan’s Magic Tears een IJsbreker met Stream Roller, dat nu om mysterieuze reden verdwenen is van Spotify. Op Youtube staat het nog wel. Maar goed.

Bryan die eigenlijk geen Bryan heet, maar Benjamin heeft een nieuwe uit, die weer behoorlijk goed is. Ook Stalker is dansbaar, maar minder gemodelleerd op de madschester-sound van Stone Roses en Happy Mondays dan Stream Roller. Wat vooral imponeert aan de nieuwe single van de band uit Parijs is de volvette gitaarsound. Blijkbaar zijn ze daar zelf ook trots op want – zeg maar – part II van Stalker is een en al gitaar.

Stalker komt op het nieuwe album van BMT, Smoke and Mirrors. Als het goed is staat Stream Roller daar ook op, maar helemaal zeker weten we dat dus niet.

Martje Serveert nieuwe muziek week 46 2024

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Getdown Services – Dog Dribble / IJSBREKER
  2. Cleopatrick – HAMMER
  3. Arcy Drive – Under The Rug
  4. The Horrors – Trial By Fire
  5. LCD Soundsystem – x-ray eyes
  6. The Cure – All I Ever Am
  7. Oracle Sisters – Alouette
  8. Calicos – Daydreaming
  9. The Amazons – Pitch Black / BREEKIJZER
  10. Luvcat – Dinner @Brasserie Zédel / POPWARMER
  11. Mk.Gee – ROCKMAN / MARTJES < 3

The Cure – All I Ever Am

The Cure heeft een wonder verricht met hun nieuwe album. Songs Of A Lost World is namelijk veel en veel beter dan je mag verwachten van een band die al zo lang meedraait als Robert Smith & co.

Alleen de Hele Groten presteren het om zichzelf telkens weer te overtreffen. Het gros van de muziekmakers is veroordeeld te teren op successen die ze aan het begin van hun carrière behaalden. The Cure dus niet. We draaien al twee tracks van het nieuwe Cure album, de singles Alone en A Fragile Thing en daar kan makkelijk nog een nummer bij. Dat is All I Ever Am geworden, vanwege zijn heerlijke en ook lekker lange intro, en de zang van Robert Smith op wie de jaren maar geen vat lijken te krijgen. Maar vooral omdat het een prima voorbeeld is van de magie van The Cure, al bijna 50 jaar lang een licht in de duisternis.

Elbow – Adriana Again

Met Audio Vertigo logenstrafte Elbow iedereen die meende dat de band was ingeslapen. Nieuwe single Adriana Again laat horen dat de band nog steeds de geest heeft.

Frontman Guy Garvey omschrijft het nummer als ‘sabbathy’, een verwijzing naar Black Sabbath. Vrees niet, Elbow is niet plots op de metal tour gegaan, maar je begrijpt wel wat hij bedoeld. Een bas-riff domineert, de gitaren zijn geslepen en Adriana Again heeft een dreigende drive die geen moment verslapt. Garvey zei ook dat er een nieuwe EP aankomt, begin volgend jaar. Die omschrijft hij als ‘garage-rock’. Dat lijkt dus niet om restopnamen te gaan van de sessies voor het Audio Vertigo album, maar om nieuw werk en (weer) een nieuwe richting. Elbow heeft het duidelijk op de heupen, heerlijk.

Popwarmer: Luvcat – Dinner @Brasserie Zédel

Op het randje van kitsch is Dinner @ Brasserie Zédel van Luvcat. Maar hun talent is onmiskenbaar en door de gitaarsolo aan het slot van hun derde single vallen we niet van dat randje af.

Luvcat toerde pas nog als voorprogramma van The Last Dinner Party. Dat is wel een indicatie waar je hen kunt plaatsen. Luvcat presenteert zich als band, maar het draait duidelijk om de zangeres-componiste, Sophie Howard. Die zegt zelf aanhanger te zijn van de grote drie C’s, Cave, Cohen en The Cure. Hoe Brasserie Zédel, een etablissement in Soho, Londen er van binnen uitziet, weten we niet, maar het zou niet verbazen als het restaurant de ambiance heeft van een nachtclub. Die sfeer heeft Sophie’s song in ieder geval wel.

Zoals gezegd is Dinner @ Brasserie Zédel pas de derde single van het uit Liverpool afkomstige Luvcat. Hun debuut, het in mei verschenen Matador heeft al een dikke 4 miljoen plays, de opvolger He’s My Man nog meer. En Dinner @ Brasserie Zédel is misschien wel de beste van de drie. Als ze zo doorgaan staat The Last Dinner Party volgend jaar in hun voorprogramma.

The Amazons – Pitch Black

The Amazons lijdt aan het first album syndroom. The Amazons (2017) was een groot succes. Helaas lukte het de band niet meer dat succes te evenaren met de twee daaropvolgende langspelers.

Opgeven staat echter niet in hun woordenboek. Enne….afgaand op nieuwe single Pitch Black mogen we die verlate, verlangde en dik verdiende comeback misschien toch niet helemaal uitsluiten. The Amazons houden niet van toeters en bellen, ‘what you see is what you get’. In geval van nieuwe single Pitch Black is dat een tijdloze rocksong, beetje Stones -achtig misschien wel met zijn rauwe gitaren en opjuttende meiden(?)koortjes. Luchtgitaristen komen ruim aan hun trekken en ook is er mogelijkheid tot headbangers. De superpower van The Amazons is zanger-gitarist Matt Thompson. Die zingt weer alsof zijn leven en dat van zijn familie er van afhangt. Over een half jaar weten we of het lot The Amazons gunstig gezind is. Op 9 mei verschijnt 21st Century Fiction, het vierde album..

overpass – Be Good To Yourself

Overpass is een beginnende band uit de Britse Midlands. Je zou ze degelijk kunnen noemen of ietwat ouderwets, maar dan ga je voorbij aan de neus voor krachtige melodieën die het viertal etaleert. Op hun tot nu toe verschenen singles en EP’s wordt met flair en overtuiging gemusiceerd in een stijl die tussen grunge en Britpop inhangt.

Zoals nieuwe single Be Good To Yourself en het recente Like No Other laten horen is overpass niet vies van een beetje bombast. Maar alles wijst er op dat talent en ambitie in evenwicht zijn, We gaan dus waarschijnlijk nog wel het een een en ander horen van overpass.