Category: Nieuwe Muziek

Je kunt samplen, citeren of gewoon coveren. Nick Mulvey heeft een nieuwe manier gevonden om zich het werk van anderen toe te eigenen. Hij schreef het aanstekelijke Nitrous en waarschijnlijk attendeerde iemand hem erop dat het refrein nogal veel weg had van dat van You’re Not Alone van Olive. Dus wat deed hij, in het tweede deel van zijn song zing hij gewoon het origineel. Zo kan hij niet van plagiaat worden beschuldigden hoeft hij zijn eigen song toch niet aan te passen. Een slimme oplossing. Nick Mulvey is dan ok geen domme jongen. Hij studeerde etnomusicologie, wereldmuziek dus. Mulvey was mede oprichter van het Portico Quartet dat platen maakt voor het Real World label van Peter Gabriel. Dit alles achter heeft hij nu achter zich gelaten om zijn geluk te beproeven als popartiest. Tot dusver lacht dat geluk hem liefelijk toe.

Skaters maakt punk, de pretvariant. Dus geen pretentie of poeha, maar aftellen en speulen. Ze zijn met zijn drieën, Michael Cummins uit Boston, Noah Rubin uit L.A. en Joshua Hubbard uit Engeland. Die laatste heeft nog in Dirty Pretty Things gespeeld met Carl Barat van The Libertines. Na wat heen een weer gedoe vestigde de band zich in New York. Daar deden de individuele leden wat dingen in de kunstsector, maar de lokroep van de muziek bleek te groot. Besloten werd om naar de stad der engelen te verhuizen omdat de punkscene daar een een wederopstanding bezig is. Een paar indiesingletjes leverden een showcase op SXSW op, wat weer resulteerde in een big label deal. Op dit moment zijn de heren in de studio om een debuut album op te nemen met daarop waarschijnlijk wel de singles I Wanna Dance (But Don’t Know How) en Deadbolt.

Circa Waves is een gloednieuwe Britse gitaarband van het type ‘all you need is lef’. Gelukkig hebben de heren uit Liverpool ook een paar goede songs op voorraad. De combi van Brits, gitaren, lef en sterke songs (en Liverpool) heeft in het verleden bewezen erg potent te zijn. Circa Waves bewijst dat nog eens extra en lijkt het vermoeden te bevestigen dat er aan de andere kant van het kanaal een nieuw gitaargolf aan zit te komen. Circa wave is namelijk niet alleen. Dit jaar zagen we ook sterke eerste levenstekens van Telegram, Temples, Charlie Boyer & The Voyeurs en anderen.
Laatste bericht, het optreden van Circa Waves op London Calling was meer dan geslaagd.

De eerste single van het derde album van Tim Knol is misschien wel zijn beste tot dusver. Soldier On heet Tim’s 3e. Deze ronde kroop de zanger zelf in de producerstoel. De 24 jarige singer/songwriter/fotograaf/reiziger heeft zolangzamerhand alle kneepjes van het vak onder de knie gekregen. Nieuw album betekent nieuwe tour. Dit keer gaat Tim ook op weg op met een nieuwe band, een kwartet veteranen zoals daar zijn Anne Soldaat, Jeroen Kleijn (beiden van Daryl Ann) Ryer Zwart (Solo/Soldaat) en toetsenist Eric Lensink.

Solo is niet meer, lang leve Unterwelten. Michiel Flamman, tot voor kort actief als Solo heeft zich voor zijn nieuwe project een nieuw pseudoniem aangemeten. Verstandig, want zijn nieuwe werk lijkt totaal niet op zijn in het verleden behaalde resultaten. Flamman is een paar jaar geleden naar Berlijn verhuisd. Nu staat de Duitse hoofdstad tegenwoordig bekend als een van de creatieve hotspots van Europa, maar lange tijd was de stad verdeeld door de muur en het leven er boeiend maar moeizaam. Het is dat Berlijn dat doorklinkt in Unterwelten, het Berlijn van Bowie en van bands als Einsturzenden Neubauten. Duister maar dapper.

Mozes en de mannen uit Eindhoven hebben een licht beneveld werkje uit, dat klinkt als of het midden jaren zestig is opgenomen in een garage ergens in de Amerikaanse staat Idaho. Zoals veel bands die het van lef en dynamiek moeten hebben zijn Mozes & The First Born op de bühne vaak net iets sterker dan op plaat, maar het zijn songs als Gimme Some die de munitie vormen voor hun spetterende live-optredens. Van het eerste en enige album van de Brabantse rafelrockers.

Editors toert momenteel triomfantelijk door Engeland na een zegetocht door Europa. Tom, Russell, Ed, Justin en Elliot hebben met The Weight Of Your Love weer een succesalbum afgeleverd, het vierde op rij. Hier in Holland wisten de Britse doemrockers zelfs de Ziggodome tot de nok toe te vullen. Als men zo doorgaat komen de arena’s in zicht. Die ontwikkeling bezien we met gemengde gevoelens. Waar we onverminderd enthousiast over zijn is de muziek van de mannen. Honesty is weer een bovengemiddeld prettig plaatje dat prima past op de pinguinplaylist.

De tekst van de nieuwe single van Arctic Monkeys komt niet geheel coherent over, maar we menen er uit op te mogen maken dat het gaat om het einde van een liefdesrelatie. Dat maakt dat One For The Road past in een oude poptraditie van songs over een laatste drankje om het leed wat te verzachten. One For The Road is dus geen bvo’tje zoals Andre Hazes die insloeg, maar de stevige borrel waar Frank Sinatra over zingt in One For My Baby, One More For The Road. Over the road gesproken, Arctic Monkeys heeft hun tour voorlopig even on hold gezet vanwege ziekte van Alex Turner.

Love Is To Die is de intrigerende nieuwe single van Warpaint. Het is de voorloper van het tweede album van de mystieke meidenband uit Californië en verschijnt zes jaar na hun door John Frusciante geproduceerde debuut EP, Exquisite Corps en bijna vier jaar na hun langspeeldebuut,The Fool. Het dameskwartet uit L.A. houdt dus niet van haasten. Dat zou ook niet bij hun stijl passen. Emily, Theresa, Jenny lee en Stella maken onthaastte dreampop, licht psychedelische gitaarwave met meerstemmige fluisterzang waarin uiteenlopende invloeden zitten verwerkt als Joni en Siouxie.
Love To Die klinkt op het eerste gehoor wat warrig, maar na een paar luisterbeurten valt alles mooi op zijn plaats. Je kunt Warpaint ook van dichtbij gaan meemaken. De band staat op 15/11 op Crossing Border in Enschede en een dag later op CB in Den Haag. Op 24 februari 2014 komt men terug voor een show in de Paradiso.