Category: Nieuwe Muziek

Een van de beter bewaarde geheimen van de Britse indiescene staat op het punt om publiek te gaan. We hebben het over Metronomy. Het meest recente album van de band, The English Riviera met daarom de modern classic Everything Goes My Way is na drie jaar een stiekeme bestseller geworden. Opvallend is dat Metronomy in Frankrijk net zo populair is als at home. Metronomy is een electro popband, maar klinkt warmer en humaner dan menig eikenhouten/geitenwollen sokken orkest. Ze zijn met zijn vieren, oprichter Joseph Mount, Oscar Cash, Anna Prior en Olugbenga Adelakan. Allemaal zijn ze multidisciplinair. I’m Aquarius is een voorloper van een vierde album (Loveletters maart ’14). Naast zelf muziek maken, doet Metronomy ook aan remixen o.a. voor Franz Ferdinand, Lykke Li, Lady Gaga en Gorillaz.

Carry me is een raar plaatje en dat pleit voor Bombay Bicylce Club, een band die nu zo succesvol is dat het verleidelijk moet zijn om een veilige weg te kiezen. Dat heeft het Britse trio dus niet gedaan. Carry Me is een hortend en stotend poprock plaatje dat zijn kwaliteiten pas na diverse draaibeurten prijsgeeft. Volgens de site van de Bombays is het nieuwe album klaar voor release, wanneer staat er niet bij. Wij hebben een donkerbruin vermoeden dat dat begin 2014 zal zijn, want op 10/2/14 staat BBC in de Melkweg, grote zaal uiteraard.

Sivu kennen we van de oorwurmtrack Better Man Than He. De Britse singer-songwriter heeft die single opgevolgd met twee EP’s. De meest recente heet net als de nieuwe single I Lost My Self. Siva is Fins voor pagina en pagina op zijn Engels is de echte naam van de zanger, Page dus, James Page. James is binnenkort in het land. Hij zal te zien zijn op Rotterdamse Songbird Festival. Dat evenment is dit jaar zeker de moeite van een bezoekje waard, want behalve Sivu zullen daar ook net als Valerie June en Sam Amidon te zien zijn. Data? 23 en 24 november in de Doelen in 010.

Meestal is het vertrek van een leadzanger de nekslag voor een band, maar heel soms gebeurt er een wonder en wordt de verminkte band beter een succesvoller dan ooit. Dat is bijvoorbeeld met Pink Floyd gebeurd en Fleetwood Mac. Of Midlake een zelfde lot beschoren is? Het is nog iets te vroeg om daar iets zinnigs over te zeggen, maar het zou zo maar kunnen. Antiphon het eerste Midlake album zonder zanger/componist Tim Smith is een vier sterren album. Gitarist Eric Pulido heeft zich opgeworpen als nieuwe frontman en dat doet hij zo goed dat je je afvraagt waarom hij al die jaren in de schaduw van Smith heeft geopereerd. Zijn plaats ingevuld door twee nieuwe bandleden, een gitarist en een keyboardspeler, zodat Midlake er ook numeriek beter op is geworden.

Met zijn achten zijn ze en komen uit Seattle. Niet onlogisch dus dat Rose Windows op Sub Pop zit, het label dat ruim 20 jaar geleden de grungescene op de kaart zette. Rose Windows maakt stevige Americana met psychedelische trekjes. Voorbeeldbands zijn o.a. The Band, Black Sabbath en The Doors. Het geboortejaar van Rose Windows is 2010. De band is zo verstandig geweest om eerst een paar jaar te toeren alvorens hun debuut op te nemen. Daarom klinkt The Sun Dogs ook niet als een album van een stel nieuwkomers, maar als het werk van een ambachtelijk gezelschap met de nodige kilometers op de teller, precies zoals een neo-traditionele band hoort te klinken.

Lady Dandelion is een soort van supergroep. Initiatiefnemers zijn Sietse van Gorkom en Kirsten Berkx. Sietse is violist in het orkest van Kyteman en speelde ook met o.a. Mark Lanegan, Kirsten is naast zangeres ook actrice in opleiding. Op Icarus zijn o.a.JB Meijers (De Dijk/Supersub e.v.a.) Jan Peter Bast (The Scene) en 13 Kyteman collega’s te horen, zij noemen zich The Red Limo String Orchestra. Voor de live-optredens is er ook een stel ervaren muzikanten geronseld, maar daarover later meet, want Lady Dandelion zal niet voor begin volgend jaar de boer opgaan. Wordt dus vervolgd.

Fanfarlo is een Brits/Zweedse indiefolkpoprockband. Om hun intelligente maar toegankelijke songs een eigen sound mee te geven, bedienen de bandleden zich niet alleen van algemeen gangbare instrumenten als bas, drums en gitaren maar ook van violen, mandolines, diverse blaasinstrumenten en een zingende zaag. A Distance is te vinden op een EP, The Sea, die het wachten op een derde album draaglijker moet maken. Je kunt de track op de site van de band ruilen voor je e-mailadres.

Het was even spannend voor Yuck. Zou de band het vertrek van medeoprichter Daniel Blumberg overleven? Hij maakte vrij plots de pleiterik in april van dit jaar vlak voor de opnamen van het belangrijke tweede album. Dan wilde zijn eigen dingen doen. Hij gaat zijn gang maar, want zijn desertie heeft geen gevolgen gehad. Je zou zelfs kunnen zeggen dat zijn vertrek de overblijvers gedreven heeft tot grote daden. Glow & Behold is een van de betere albums van 2013, zoals de singles Rebirth, Middle Sea en Lose My Breath met een glansrol voor Mariko Doi bewijzen.

Himalayan, zo gaat het derde album heten van Band Of Skulls. De plaat komt pas in voorjaar 2014. Dat duurt dus nog een tijdje. Ondertussen kunnen we voorproeven dankzij de single Asleep At The Wheel. Die laat horen dat Matt, Russell en Emma eigenlijk steeds beter worden. Asleep is bluesy rockertje, die niet zou misstaan op een Qotsa album en waarin pophistorici wellicht T.Rex invloeden kunnen traceren. Je kunt de track kopen, maar ook gratis downloaden. Dan moet je wel je e-mailadres aan Band Of Skulls afstaan, maar daar staat tegenover dat je op hun mailinglist komt.