Woensdag 27 april viert Zwolle samen met Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima de hele dag feest. De gemeente heeft Hedon gevraagd om een deel van het muzikale programma van de koninklijke route te verzorgen en het Zwolse poppodium maakt nu bekend dat op deze heuglijke dag een fantastische line-up is samengesteld.
Niemand minder dan Typhoon (Foto Ferdy Damman) zal met zijn band onder de noemer Typhoon & Friends een optreden geven op het Broerenkerkplein in het bijzijn van de koninklijke familie. Welke vrienden hij meeneemt is nog even een verrassing, maar gezien de reputatie van Typhoon kan dit op voorhand als één van de hoogtepunten gezien worden.
Vervolgens zullen er de gehele dag optredens zijn op het intieme festivalterrein op het Broerenkerkplein. Onder andere Dazzled Sticks (foto) en Causes zijn inmiddels bevestigd en meer namen zullen spoedig volgen. Dazzled Sticks is de samenwerking tussen Tjeerd Bomhof (Dazzled Kid, Voicst) en Sticks (Opgezwolle, Fakkelbrigade, Great Minds). Causes is een indiepop band met Engelse en Nederlandse muzikanten bekend van o.a. megahit Teach Me How To Dance With Me.
Aan het begin van de route zijn het de jongeren van de Fakkelteit die momenteel een bijzondere act aan het voorbereiden zijn. De Fakkelteit is een initiatief van Travers Welzijn en Hedon, waarbij jongeren onder aanvoering van o.a. Rico (Opgezwolle) aan de slag kunnen met hiphop / rap.
Meer informatie over Koningsdag in Zwolle is te vinden op koningsdag.zwolle.nl. Voor informatie over de festiviteiten op het Broerenkerkplein kan je ook terecht op www.hedon-zwolle.nl.
Elke eerste maandag van de maand op Pinguin Radio van 20:00 tot 22:00 uur de beste tracks van de belangrijkste 10 albums samengesteld door de muziekredactie van de Volkskrant.
Soulwax – Belgica (PIAS) Zo rond 2004, na drie albums, begon het te wringen dat de broertjes Stephen en David Dewaele als dj-duo en eclectische popfröbelaars (The Flying Dewaele Brothers, 2Many DJ’s) veel succesvoller waren dan met hun gitaarband Soulwax.
Door: Menno Pot – 02 maart 2016
Het leidde tot een fascinerende zoektocht naar een manier om hun parallelle werelden te verenigen: de band en het dancefeest, de riffs en de beats, de eigen songs en de onbedwingbare lust tot plaatjes draaien en mixen. Soulwax Nite Versions. Radio Soulwax. Soulwax dat remixen van 2Many DJ’s live uitvoerde.
De soundtrack bij de film Belgica is het eerste studioalbum met nieuwe Soulwax-songs sinds 2004 en een glorieuze halte tijdens de zoektocht. De plaat is als een toverbal in de kleverige vingers van twee jongetjes uit Gent die graag Soulwax willen zijn, maar dat keurslijf toch te benauwend vinden.
Soulwax komt tot ons in vijftien verschillende gedaanten: fictieve popacts, van de soulpopzangeres Charlotte tot rockband The Shitz, van hardcoreband Burning Phlegm tot de LCD Soundsystem-achtigen Erasmus en Rubber Band. Light Bulb Matrix is reggaepop. Kursat 9000 biedt een Turks hipsterfeestje.
Allemaal Soulwax (plus gasten), maar toch ook weer niet. Het knappe is: vrijwel alle tracks zijn volstrekt geloofwaardig. Zo blijven de Dewaeles, ook als veertigplussers, popkameleons om van te houden. Veelvraten die alles tegelijk willen en er nog mee wegkomen ook.
Ty Segall – Emotional Mugger (Drag City/V2) De boog kan niet altijd gespannen blijven bij iemand die zo veel platen uitbrengt als de Californische garagerocker Ty Segall. Het laatste half jaar bracht hij een plaat uit met zijn psychedelische rockband Fuzz en onder eigen naam een album, Ty Rex, met T.Rex-covers.
Door: Gijsbert Kamer – 03 februari 2016
Leuke platen voor liefhebbers van het rauwere meer gruizige gitaarkabaal, maar het werd toch wel weer tijd voor een echte Segall met door al het gitaargeweld heen ook een paar onontkoombare nieuwe liedjes.
INTENS
Zo’n plaat is Emotional Mugger, waarop Segall veel intenser klinkt dan op Manipulator (2014), zijn poging toenadering te zoeken tot meer mainstreamrockmuziek.
Zo verbeten als op Emotional Mugger horen we Segall eigenlijk het liefst. Zo gemeen als hij op gitaar soleert als in Candy Sam is zeldzaam. En wat een ijzersterk liedje is Mandy Cream. Zo een die Segall-verzamelaars onmiddellijk in hun playlist met beste hedendaagse garagesongs zullen plaatsen. Wat een heerlijk opruiend plaatje, dit Emotional Mugger, zoals alleen Ty Segall dat kan en gelukkig ook weer wil maken.
Cavern of Anti-Matter – Void Beats/Invocation Trex (Duophonic) Tim Gane van de experimentele indieband Stereolab toog naar Berlijn en vormde een trio met onder anderen de synthesizertovenaar met de best denkbare synthesizertovenaarsnaam Holger Zapf.
Er kwamen vrienden langs, onder wie Bradford Cox van Deerhunter. En het werd gezellig, getuige de heerlijke plaat van Cavern of Anti-Matter. Want de instrumentale stukken op Void Beats/Invocation Trex zijn opgewekt en enerverend, en goed voor ruim een uur vrolijke vervoering.
De mooiste genres uit de instrumentale muziek worden samengevoegd, in sessies die in één keer live lijken opgenomen; hoekige postrock, warme analoge Krautrock, groovende synthpop en in Blowing My Nose Under Close Observation pure Detroitse techno a la Drexciya.
De plaat zit vol ideeën en pakkende meefluitmelodietjes. Langgerekte tracks als Melody in High Feedback Tones ontwikkelen zich als waren ze elektronische progrock van de meest toegankelijke soort. Void Beats/ Invocation Trex is voorlopig de gaafste instrumentale plaat van het jaar en hoera.
Marlon Williams – Marlon Williams (Dead Oceans/Konkurrent) Verrassing uit Nieuw-Zeeland: de titelloze plaat van Marlon Williams uit het sprookjesachtige havenstadje Lyttelton kan zich meten met de nieuwe Amerikaanse generatie country- en rootstalent. Williams deed ervaring op in tal van bluegrass – en folkbandjes, en die betaalt zich uit in een magnifiek eerste soloalbum.
Williams heeft geen aangeboren briljante zangstem, maar dat biologische feit compenseert hij met een aangename theatraliteit en daarmee veel vertelkracht, die zelfs antieke country & westernliedjes als Hello Miss Lonesome fascinerend maakt.
In het plechtstatige rootslied Dark Child laat Williams Nick Cave en psychedelische sixtiespop door zijn americana zweven en daarmee ontstijgt zijn muziek de retromanie. In de gedragen en orkestrale cover I’m Lost Without You doet Williams ineens denken aan The Walker Brothers, en zo blijf je je verbazen.En dan volgt nog een geniaal afsluitend drieluik. Strange Things is weer zo’n fijn theatraal, maar ogenschijnlijk luchtig rootsliedje, over een loodzwaar onderwerp: dood door kanker. En When I Was a Young Girl is een welhaast opera-achtige folksong die je niet meer loslaat. Wát een debuut!
Lucky Fonz III – In Je Nakie (Top Notch) Jarenlang zocht Otto Wichers de juiste vorm voor de muziek die hij als Lucky Fonz III componeerde. Engelstalig? Nederlandstalig? Croonen of juist zingen als een Amerikaanse roots-zanger? Hij kan het allemaal, maar het liefst horen we hem toch in het Nederlands zingen, zoals op het album Hoe je honing maakt uit 2010.Door: Gijsbert Kamer – 17 februari 2016
Op In je nakie, zijn zesde album, heeft hij zijn ideale vorm te pakken. Veertien Nederlandstalige liedjes die hem van zijn openhartigste kant laten zien. Goudeerlijk, soms een beetje ongemakkelijk, maar altijd geloofwaardig. Wichers raakt daarmee aan de essentie van hiphop en de kern van goede folk, en dat zijn precies de stijlen die de basis vormen voor het treffend getitelde In je nakie. Hij zingt over zijn liefde (Linde met een E) of over het raadsel van de ontroering die sporters bij hem teweegbrengen als ze terugkeren naar de plek van hun jeugd (Sporters). Regelmatig schiet je van zijn zinnetjes in de lach, zoals in Dat was gisteravond: “En word je dan gelukkig van die sukkel van een gast? / Gaan je vrienden zeker zeggen dat-ie beter bij je past.”
De liedjes zijn kaal, soms een beetje moeilijk gearrangeerd. Maar de valse orgeltjes en lelijk zoemende synths zijn met zorg gekozen en voorkomen dat Lucky Fonz III richting kleinkunst afglijdt.
Hij maakt gewoon popmuziek zoals de door hem in Linde met een E genoemde voorbeelden: ‘Guusje Meeuwis, Meindert Talma, Elly & Rikkert, Ronnie Flex.’ Daar mogen de namen Armand, Tol Hansse en Peter Koelewijn aan worden toegevoegd. Zo goed is Lucky Fonz III op In je nakie op dreef.
Textures – Phenotype (Nuclear Blast Records) De technische hardcore en metal (ofwel ‘metalcore’) van de Etten-Leurse band Textures wordt tot in India bejubeld. In eigen land blijft de adoratie wat achter. Het probleem met veel ingewikkelde en syncopische metal: het ontbreekt vaak aan aanknopingspunten – een lekker refrein, een goed uitgespeelde riff – waardoor de muziek zelden meeslepend wordt. Maar op Phenotype weet Textures boeiende muziekstukken uit te vouwen.
Door: Robert van Gijssel – 17 februari 2016
Door: Robert van Gijssel – 10 februari 2016
De zanger en frontman van Hexvessel, de in Finland wonende Brit Mat McNerney, lijkt in zijn muzikale carrière wat weifelachtig. Met zijn bands Grave Pleasures en Beastmilk maakt hij straffe, maar epigonistische postpunk, met Hexvessel schakelt hij graag een tandje terug en zoekt hij de rockende puurheid bij de jaren zestig en zeventig, bij spacerock en psychedelische blues.
ALLE GOEDS SAMEN
Op When We Are Death komt alle goeds samen, in kosmische bluesballads als Cosmic Truth en het benevelende rocknummer Drugged up on the Universe – het hoogtepunt van de plaat. Eigenlijk is elk nummer raak, dankzij de sterke refreinen, de betekenisvolle poëtische teksten en passend geëxalteerde zang van McNerney en natuurlijk het fijne en laagdrempelige bandgeluid van kermende gitaren en zoemende orgels. De luxe cd-versie, met secuur vormgegeven tekst- en fotoboek in zware verpakking, is een aanrader.
Shearwater – Jet Plane and Oxbow (Sub Pop/Konkurrent) Breed gebarende, theatrale gitaarrock vol verwijzingen naar symfonische rock, compleet met plechtige, soms geëxalteerde zang: Jonathan Meiburg en Shearwater bewegen zich over aalglad terrein, maar het levert al heel wat jaren prachtalbums op.
Door: Menno Pot – 10 februari 2016
Jet Plane and Oxbow is de achtste reguliere studioplaat van de band uit Austin, Texas, begonnen als afsplitsing van Okkervil River.
Hoe herkenbaar het bandgeluid ook is, toch is weer van alles anders: na een groots, bijna orkestraal drieluik over eilanden en vogels (2007-2010) en een plaat die kaler, rauwer en persoonlijker was (Animal Joy uit 2012) wordt Jet Plane and Oxbow gedomineerd door synthesizers, beats en in de tekst een flinke eetlepel politiek.
LEKKER IN PARADISO NOORD
“Where are the Americans?”, vraagt Meiburg zijn landgenoten, die hij een ‘dimmed conscience’ verwijt.
De musicerende ornitholoog heeft weer een gelaagd, meeslepend en melodieus album afgeleverd, vol knap uitgewerkte songs als A Long Time Away, Pale Kings en de schitterende ballad Only Child. Shearwater is zo’n zeldzame band die groots en dramatisch durft te klinken, maar toch vrij klein bleef, zodat we ze zaterdag (red. afgelopen 13 februari) lekker in Paradiso Noord kunnen zien spelen, dezelfde avond als Blitzen Trapper.
Nonkeen – The Gamble (R&S/ N.E.W.S.) Vrijwel geen piano te bekennen bij het instrumentale gelegenheidsproject Nonkeen van de Duitser Nils Frahm. En dat doet de muziek van de posterboy van de neoklassieke verstillingspop hoorbaar goed: van al te veel minimalistische piano krijg je ook een keer de zenuwen.
Door: Robert van Gijssel – 10 februari 2016
Nonkeen is een samenwerking van Frahm met twee ex-schoolvriendjes, met wie Frahm in de tussenuren geluidsopnamen maakte; van schreeuwende leraren tot speelvreugd op het schoolplein.
Oude bandopnamen zijn bewerkt en gebruikt als inspiratie voor sfeervolle, zeer analoge en dus akelig mooie synthesizer- en samplemuziek. Je dwarrelt mee op bescheiden dance en dub, op warm en wollig omgevingsgeluid en zo nu en dan stuurse jazz- en krautrock met behoorlijk driftige drumpartijen.
STUURLOOS
Aanvankelijk een beetje stuurloos: je vraagt je af welke kant dit instrumentale verdikkingsmiddel op zweeft. Maar bij de aangrijpende ambient van Re:Turn! of bij de dromerige jazzjam van This Beautiful Mess, vol bijna verstopte maar prachtige melodieën, ben je toch weer verkocht. En dan merk je dat je steeds meer van dit goudeerlijke en pretentieloze plaatje gaat houden.
Lucinda Williams – The Ghosts of Highway 20 (Bertus)
Bij zo’n enorme productie van een roots- en countryrockzangeres die wat op leeftijd raakt zou je denken: selecteer strenger en breng dat ene meesterwerk uit. Maar verdomd, de veertien liedjes op dit nieuwe album, inclusief covers, komen in de buurt.
Door: Robert van Gijssel – 17 februari 2016
Haar stem klinkt nog wat ouder, slepender dan voorheen. Maar dat komt de intensiteit van existentiële overpeinzingen in de trage rootsrocker Dust juist ten goede. Het bijzonderst aan deze Williams is de begeleiding van die prachtig zwabberende stem, en vooral de vluchtige gitaren van Greg Leisz en jazzgitarist Bill Frisell, die weergaloos ineenvlechten in een gaaf gitaarjazzliedje als Place in my Heart.
Beklemmend is het titellied, een spookachtige countryballad, waarin Williams de angst van zich af probeert te zingen met een zuchtende, vermoeide maar bloedmooie kraakstem.
Vandaag wordt bekend dat de Britse band Muse naar Lowlands 2016 komt. De vierentwintigste editie van het festival vindt plaats van 19 t/m 21 augustus.
Na de drie razendsnel uitverkochte shows in de Ziggo Dome op 7, 9 en 10 maart komt Muse in augustus ook naar Lowlands. De band rond gitaarvirtuoos Matt Bellamy wist de weg naar Biddinghuizen al vaker te vinden. Sterker nog: trouwe Lowlanders hebben de opmars van het Britse overpowertrio van dichtbij meegemaakt want in 2001 en 2006 zette Muse al twee legendarische Lowlandsconcerten neer. Dat maakt 2016 op zijn minst scheepsrecht, want tien jaar later laait het heilige podiumvuur hoger dan ooit bij deze compromisloze anthemrockers en hun bombastische supershows.
Eerder werd bekend dat o.a. Disclosure, LCD Soundsystem, The Last Shadow Puppets, Paul Kalkbrenner, Foals, Sigur Rós en Hans Teeuwen naar Biddinghuizen afreizen. Op korte termijn volgen meer bevestigingen voor Lowlands waar in totaal zo’n 250 acts op twaalf podia staan.
—
A CAMPINGFLIGHT TO LOWLANDS PARADISE 2016
19 + 20 + 21 augustus 2016
Evenemententerrein Walibi Holland, Biddinghuizen www.lowlands.nl
Absolute Bowie is Europa’s beste David Bowie Tribute. De vijfkoppige band toerde 8 maanden aan een stuk om de muziek van Bowie op een overtuigende manier aan Europa te laten horen. Het publiek wordt meegenomen op een experimentele reis en ervaren de verschillende personages die Bowie was. Van Ziggy Stardust en Aladdin Sane tot The Thin White Duke en de jaren ’80.
ENGLISH DISCO AFTERPARTY
Aansluitend aan dit optreden vindt in het Volt café een ENGLISH DISCO plaats georganiseerd door The Undertow, Sittards jongste underground collectief, en geheel in de stijl van de glamrock van de jaren ’70 waar David Bowie natuurlijk groot trendzetter was.
Klomppop is dit jaar op zaterdag 7 mei. Op de zondag, de tweede dag van het festivalweekend, is in Ovezande het Straatfestival met straattheater uit alle hoeken van de wereld. In de tenten op het festivalterrein gaat het muziekprogramma door met een jubileumshow van Pater Moeskroen en rockband Taymir (foto). Het programma biedt vermaak voor de hele familie met onder andere spectaculair jongleerwerk, indrukwekkende acrobatiek en ontroerend theaterspel. Talentvolle jonge muzikanten spelen in het monumentale witte kerkje.
Aan het eind van de middag brengt de Zeeuwse tributeband Y’Abba Do! een ode aan Abba. Daarvoor speelt Moeder Mooiste, een nieuwe frisse band met o.a. Geert van Oorschot (Geert & The Chiefs). Baby Face Nelson uit Utrecht speelt door de deels Bevelandse roots vaak in de regio en staat bekend om hun vlammende countryrock met veel Johnny Cash invloeden. De afsluitende act van de avond is de nieuwe feesttentsensatie Daredevils.
Het straattheateraanbod is weer zeer divers te noemen en brengt artiesten van allerlei pluimage en uit alle windstreken. Meer dan twaalf verschillende acts waarvan enkele van de vele highlights zijn de Canadese Lol Brothers en de Italiaan Matteo Galbusera, die zijn sporen verdiende als clown in het Cirque du Soleil. Het hilarische duo Kartje Kilo uit België is één van de acts die terugkeert naar Ovezande.
Voor de jongste bezoekers is het festival gratis, vanaf 8 jaar is de entree aan de dorpskassa’s 3 euro.
Straatfestival Ovezande – 29e editie
Zondag 8 mei 2016
Dorpskern en Sportpark De Fazant – Ovezande
11:00uur – 23:00uur
Straattheater (vanaf 13:00 uur): Bakkie Bike Cinema, Matteo Galbusera (ITA), Lol Brothers (CAN), Theater Leela (AUT), Hendrik & Co, Krist Do, Image Entertainment, Little Testa (ARG.), Krijmfresj (BEL), Kartje Kilo (BEL), Luca Bellezze (ITA), Pret Pet e.a.
Klomppop 2016 MAIN STAGE
23:15 THE SORE LOSERS
21:40 INDIAN ASKIN
20:10 SUE THE NIGHT
18:40 DAZZLED STICKS
17:00 THE BRAHMS
15:20 THE HOT SPROCKETS
13:50 PEER
SPECTRA STAGE
00:15 HATY HATY
22:25 DE LIKT
20:55 IT IT ANITA (B)
19:25 ST. TROPEZ
17:55 DEATH ALLEY
13:00 SPECTRA FINALE
Radiohead werd benaderd door de producers van James Bond met het verzoek een tune te schrijven voor de nieuwe Spectre film. Dat hebben ze gedaan, alleen de producers hebben de song afgekeurd. Ze vonden de inzending van Sam Smith beter. Wij dus niet. Want IJsbreker. Jullie dus ook niet. Want -1 in de Graadmeter. Voor de tweede week op rij!
Het is Thom Yorke en de zijnen gelukt een nummer te maken dat typisch Radiohead is maar ook niet mis te verstaan als Bond-song. Qua zang zitten Thom en Sam nog geen eens zover uit elkaar. Beiden zingen met een falset stem, maar waar Smith vooral gebakken lucht uitblaast, heeft Yorke echte emotie in zijn stem. Vinden wij dan. Liever dan hun Bond-melding op de plank te laten liggen, geeft Radiohead de song gratis weg. Je kunt hem nog steeds downloaden op Soundcloud. Daaruit mag je afleiden dat Thom Yorke zijn afkeer van streaming-sites nog niet heeft overwonnen, want daar schittert Spectre door afwezigheid. Hoe dan ook, voor het eerst in vier jaar is er weer nieuw werk van Radiohead. Dat belooft wat voor de rest van 2016.
Rock Werchter 2016 heeft deze week 10 bevestigingen genoteerd. Nieuw zijn: Goose, Puggy, The Strypes, Vintage Trouble, The Struts, Aurora, Ryan Bingham, Samm Henshaw, Blossoms en Mura Masa. Ryan Bingham en Samm Henshaw komen op donderdag 30 juni naar het festival. Blossoms en Puggy zijn aan de line-up van vrijdag 1 juli toegevoegd. Goose, The Struts en Mura Masa spelen op zaterdag 2 juli. Aurora, The Strypes, Vintage Trouble geven op zondag 3 juli present. Rock Werchter vindt van donderdag 30 juni tot en met zondag 3 juli plaats in het Festivalpark in Werchter. De affiche telt nu 67 namen. Snel weer meer nieuws!
De tot nog toe bevestigde namen in een handig overzichtje per festivaldag Donderdag 30 juni: Disclosure, Ellie Goulding, Flume, Gutterdämmerung, Guy Garvey, Jake Bugg, James Blake, Kaiser Chiefs, Nathaniel Rateliff & the Night Sweats, New Order, Paul McCartney, Ryan Bingham, Samm Henshaw, Sigma Live, Walk Off The Earth, Years & Years Vrijdag 1 juli: At The Drive-In, Black Box Revelation, Blossoms, Bring Me The Horizon, Daughter, Gary Clark Jr., Jagwar Ma, Oh Wonder, Parov Stelar, Puggy, Rammstein, Richard Hawley, Robert Plant and the Sensational Space Shifters, The 1975, The Offspring, The Van Jets, Trixie Whitley Zaterdag 2 juli: BADBADNOTGOOD, Band of Horses, Beirut, Courtney Barnett, Editors, Glen Hansard, Goose, Kensington, Lost Frequencies, Mura Masa, Paul Kalkbrenner, PJ Harvey, Red Hot Chili Peppers, Savages, Tame Impala, The Struts, Two Door Cinema Club Zondag 3 juli: Aurora, Bear’s Den, Beck, Florence + the Machine, Foals, Iggy Pop, Jamie xx, Låpsley, Lianne La Havas, Macklemore & Ryan Lewis, MØ, Skunk Anansie, SX, The Last Shadow Puppets, The Strypes, Unknown Mortal Orchestra, Vintage Trouble
Het blokkenschema van de optredens is hier te consulteren.
Tickets voor Rock Werchter zijn te koop via proximusgoformusic.be en ticketmaster.be. Dagtickets voor zaterdag 2 juli zijn inmiddels uitverkocht. Combitickets evenals dagtickets voor donderdag, vrijdag of zondag zijn wel nog beschikbaar. Gedetailleerde ticketinfo evenals allerhande festivalinformatie van praktische aard is te vinden op rockwerchter.be.
Staat Spectre van Radiohead nog steeds op -1 in de Graadmeter? Of is de concurrentie te groot? Luister naar De Graadmeter en je bent in één klap helemaal bij!
De Graadmeter, dé indie-hitlijst met de beste -41 nummers van het moment, is elke zondag te horen van 16:00 uur tot 19:00 uur. Uw gastheer is…. Peter van der Meer!
Uitzending gemist? Check de meest recente uitzending van de Graadmeter hier.JTNDaWZyYW1lJTIwd2lkdGglM0QlMjIxMDAlMjUlMjIlMjBoZWlnaHQlM0QlMjI0NTAlMjIlMjBzY3JvbGxpbmclM0QlMjJubyUyMiUyMGZyYW1lYm9yZGVyJTNEJTIybm8lMjIlMjBzcmMlM0QlMjJodHRwcyUzQSUyRiUyRncuc291bmRjbG91ZC5jb20lMkZwbGF5ZXIlMkYlM0Z1cmwlM0RodHRwcyUyNTNBJTJGJTJGYXBpLnNvdW5kY2xvdWQuY29tJTJGdHJhY2tzJTJGMjM5MDYxNTA4JTI2YW1wJTNCYXV0b19wbGF5JTNEZmFsc2UlMjZhbXAlM0JoaWRlX3JlbGF0ZWQlM0RmYWxzZSUyNmFtcCUzQnNob3dfY29tbWVudHMlM0R0cnVlJTI2YW1wJTNCc2hvd191c2VyJTNEdHJ1ZSUyNmFtcCUzQnNob3dfcmVwb3N0cyUzRGZhbHNlJTI2YW1wJTNCdmlzdWFsJTNEdHJ1ZSUyMiUzRSUzQyUyRmlmcmFtZSUzRQ==
Er zijn maar weinig bands die zich zo aan een tijdperk vastklampen als dat Steel Panther aan de jaren 80 doet. De uitverkochte zalen bewijzen: glam metal is not dead! De huldiging aan dit tijdperk is geheel in stijl met getoupeerde kapsels (lees: pruiken), dikke zwarte eye-liner en felgekleurde leggings. De momenten dat het geheel een parodie of persiflage lijkt, doen niets te min aan de bravoure en bekwaamheid waarmee de bandleden hun instrumenten bespelen. De rol die het viertal zichzelf heeft toegeëigend alsglam-metal-goden is er één zonder grenzen en het publiek mag tijdens deze show dan ook alles verwachten.
Zanger Michael Starr, gitarist Satchel, bassist Lexxi Foxx en drummer Stix Zadinia zijn in 2000 begonnen onder de noemer Metal Shop met een wekelijkse coversessie in de toen nog door Johnny Depp gerunde Viper Room aan de Sunset Strip, Los Angeles. Inmiddels hebben de mannen het podium gedeeld met eighties grootheden als Def Leppard, Mötley Crüe, Guns ‘N Roses en Judas Priest. 26 februari 2016 kwam ‘albumfilm’ Live From Lexxi’s Mom’s Garage uit. Hierop zijneen tiental akoestische versies van hun grootste hits te horen terwijl de bandleden allerlei brutale fratsen en lollige sketches uithalen om het een zowel komisch, als muzikaal geheel te maken.
De vorige shows van Steel Panther waren beide snel uitverkocht dus zeg niet dat we je niet gewaarschuwd hebben!
Live Review: The Libertines@ Paradiso, Amsterdam 02 maart 2016 Foto’sSharon & Maureen
De geschiedenis van The Libertines is op z’n zachtst gezegd tumultueus. Maar zonder wrijving geen glans en ondanks – of juist dankzij – die spanningen is de band uitgegroeid tot mythische proporties. Het derde album Anthems for Doomed Youth is net uit en laat wederom horen waarom The Libertines in één adem worden genoemd met The Sex Pistols, The Jam, The Clash en The Smiths.
Vervolgens zullen er de gehele dag optredens zijn op het intieme festivalterrein op het Broerenkerkplein. Onder andere Dazzled Sticks (foto) en Causes zijn inmiddels bevestigd en meer namen zullen spoedig volgen. Dazzled Sticks is de samenwerking tussen Tjeerd Bomhof (Dazzled Kid, Voicst) en Sticks (Opgezwolle, Fakkelbrigade, Great Minds). Causes is een indiepop band met Engelse en Nederlandse muzikanten bekend van o.a. megahit Teach Me How To Dance With Me.
Soulwax – Belgica
Ty Segall – Emotional Mugger 
Cavern of Anti-Matter – Void Beats/Invocation Trex (Duophonic)
Marlon Williams – Marlon Williams 
Lucky Fonz III – In Je Nakie 
Textures – Phenotype 
Shearwater – Jet Plane and Oxbow (Sub Pop/Konkurrent)
Nonkeen – The Gamble (R&S/ N.E.W.S.)
Lucinda Williams – The Ghosts of Highway 20 (Bertus)
Rock Werchter 2016 heeft deze week 10 bevestigingen genoteerd. Nieuw zijn: Goose, Puggy, The Strypes, Vintage Trouble, The Struts, Aurora, Ryan Bingham, Samm Henshaw, Blossoms en Mura Masa. Ryan Bingham en Samm Henshaw komen op donderdag 30 juni naar het festival. Blossoms en Puggy zijn aan de line-up van vrijdag 1 juli toegevoegd. Goose, The Struts en Mura Masa spelen op zaterdag 2 juli. Aurora, The Strypes, Vintage Trouble geven op zondag 3 juli present. Rock Werchter vindt van donderdag 30 juni tot en met zondag 3 juli plaats in het Festivalpark in Werchter. De affiche telt nu 67 namen. Snel weer meer nieuws!
Er zijn maar weinig bands die zich zo aan een tijdperk vastklampen als dat 
