Bullshit Music organiseert op 9 december Platen & CD beurs in Weert

PlatenbeursOp zondag 9 december is er voor de tweede keer een groots opgezette Platen & CD-beurs in Weert, georganiseerd door Bullshit Music. Powered by Pinguin Radio, Poppodium Volt, Effenaar en De Pul.

Mark Janssen en Thijs Tullemans, de mannen achter Bullshit Music, zorgen ervoor dat in Buurtcentrum Moesel aan de Christinelaan 25 in Weert, tientallen standhouders uit Nederland, Duitsland en België present zijn die een gevarieerd aanbod in muziekgenres aanbieden, zowel op CD als op vinyl.

Dat ontbrekende plaatje van je favoriete artiest? Die speciale uitvoering van een LP? Singletjes voor de jukebox? Grote kans dat je ze op deze platenbeurs vindt. De beurs is ook ideaal om te netwerken, ervaringen uit te wisselen en kennis te delen. Door de ruime opzet kunnen de bezoekers zich gemakkelijk verplaatsen langs de vele standhouders.

DJ-duo The Vinyl Twins is wederom present om bezoekers te trakteren op een bonte mix van 7” vinylsingles van de afgelopen 50 jaar, onder het motto ‘kris-kras door de platenkast’. Verzoekjes zijn altijd welkom. De lokale bierbrouwers van de ‘Natte Gijt’ bieden hun assortiment speciale bieren aan.

Muziekliefhebbers en -verzamelaars zijn vanaf 11.00 uur welkom, de deuren sluiten om 16.30 uur. De toegang is gratis. In het Buurtcentrum zijn tevens hapjes en drankjes verkrijgbaar.

Voor meer informatie kan men terecht op de www.bullshitmusic.eu

 

Kaiser Chiefs en zes andere nieuwe namen op tiende editie VESTROCK

VestrockDe eerste naam van VESTROCK 2019, Nothing But Thieves, is inmiddels bekend. We zijn blij dat we zeven nieuwe namen voor de jubileumeditie op 31 mei, 1 en 2 juni 2019 kunnen aankondigen: 

Kaiser Chiefs
RONDÉ
Blaas of Glory
Donnie
Joost
Black Honey
Fangclub

Sinds 2003 bestormen Kaiser Chiefs, uit het Britse Leeds, de hitlijsten, concertzalen en festivalpodia. Hun eerste grote hit Ruby is inmiddels een evergreen van grote klasse maar ook nummers als I Predict a Riot, Oh My God en Everyday I Love You Less And Less scoorden hoog in de wereldwijde hitlijsten. De liveshow rondom de grenzeloos energieke frontman Ricky Wilson staat altijd als een huis. Voor 2019 staat er een gloednieuw album op de planning en daarnaast een headlining show op VESTROCK 2019!
Er volgen nog tientallen namen voor de jubileumeditie van VESTROCK en VESTROCK  JUNIOR.

Nothing But Thieves op zaterdag 1 juni
In tegenstelling tot eerdere berichtgeving zal de alternatieve rocksensatie Nothing But Thieves niet op vrijdag 31 mei maar op zaterdag 1 juni op VESTROCK staan.

VESTROCK
VESTROCK beleef je op het eiland in de stadsgracht van het prachtige, pittoreske Hulst dat omringd is door middeleeuwse stadswallen. In 2019 orgaiseren we het driedaags onafhankelijk festival voor rock-, pop- en danceliefhebbers voor de tiende keer. Dankzij de prachtige ligging heeft VESTROCK een intiem, gezellig en kleinschalig karakter. Je gaat niet snel een gemoedelijker festival tegenkomen. Op VESTROCK ontdek je als bezoeker nieuwe opkomende acts naast gevestigde namen. Dat is het lekkerste met een bijzonder bier in de hand. Onze eigen VESTROCK bier misschien? Daarna kun je kruipend naar onze heerlijke camping die volgens bezoekers wordt beschreven als één van de beste festivalcampings van de Benelux.

VESTROCK 2019 Early Bird kaartverkoop is gestart
De early bird kaartverkoop voor VESTROCK 2019 is inmiddels gestart via www.vestrock.nl. VESTROCK is op een eiland waardoor het aantal beschikbare kaarten net als andere jaren beperkt is.

Nieuw Sleaford Mods album in februari 2019

Sleaford ModsSleaford Mods komt op 22 februari 2019 met hun vijfde album Eton Alive! De Mods gelden als een van de belangrijkste, politiek geladen en uitdagende duo’s van de hedendaagse Britse muziekscene! Het album zal de eerste release zijn van Jason en Andrew’s nieuw gevormde label Extreme Eatin’.

“Eton Alive speaks for itself really. Here we are once again in the middle of another elitist plan being digested slowly as we wait to be turned into faeces once more. Some already are, some are dead and the rest of us erode in the belly of prehistoric ideology which depending on our abilities and willingness, assigns to each of us varying levels of comfort that range from horrible to reasonably acceptable, based on contribution. So after the digestive system of the Nobles rejects our inedible bones we exit the Arse of Rule, we fall into the toilet again and at the mercy of whatever policies are holding order in the shit pipe of this tatty civilisation. It is here our flesh regenerates as we rattle into another form, ready, and ripe for order”. – Jason Williamson

Pinguin Radio presenteert podcast Volkskrant Radio – december 2018

Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.

de Volkskrant

Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling de eerste zondagavond (van de maand) van 22:00 tot 24:00 uur.

Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.

===> Lees hier alle recencies van:

Rosalia –  El Mal Querer (Sony Music)
Aya Nakamura – Nakamura (Warner Music)
Vince Staples – FM! (Def Jam/Universal)
Marianne Faithfull – Negative Capability (BMG / Warner/ADA)
The Avonden – Wat Een Cirkel Is (Subroutine)
The Yearlings – Skywriting (Lonely Sounds/Sonic Rendezvous)
Boygenius – Boygenius (Matador/Beggars)
Ty Segall – Fudge Sandwich (In The Red/Konkurrent)
Architects – Holy Hell (Epitaph)
Daughters – You Don’t Get What You Want (Ipecac/ Pias)

Daniel Romano – Finally Free (New West / PIAS)

Daniel RomanoDe Canadese muzikant Daniel Romano dook vijf jaar geleden op met het bijzondere Come Cry With Me, waarop hij de countrymuziek uit vervlogen tijden eerde. Iedereen die deze plaat bejubelde hoopt nog steeds dat Daniel Romano de country weer omarmt op een nieuwe plaat, maar voorlopig is daar geen sprake van.

De Canadese muzikant bracht aan het begin van het jaar nog twee compleet verschillende platen uit via zijn bandcamp pagina (inmiddels zijn ze ook weer verdwenen), maar ook op de echter opvolger van het vorig jaar verschenen Modern Pressure is Daniel Romano weer blijven hangen in de popmuziek uit de jaren 60 en 70.

Toch horen we op Finally Free weer een andere kant van de Canadese muzikant. Finally Free klinkt vaak als een singer-songwriter plaat en het is er een van het soort dat in de jaren 60 en 70 veelvuldig werd gemaakt, maar de met eenvoudige middelen opgenomen plaat kan ook zo maar ontsporen in psychedelica.

Finally Free is een tijdloos klinkende plaat, maar ook een plaat die je steeds weer kan verrassen, precies zoals Daniel Romano nu al een aantal platen doet. Knap. Tekst Mania | Erwin Zijleman

Affiche 4e editie W-Fest (B) van 15 tot 18 augustus 2019 volledig

W-festMuziekfestival W-FEST topt volgende zomer met legendarische namen als Jimmy Sommerville, Tony Hadley, The Human League en Echo & The Bunnymen. Ook The Stranglers, Killing Joke, Nik Kershaw en Howard Jones kleuren onder meer het jaren tachtig belevingsfeest, dat voor het eerst plaatsvindt op en rond de site van Waregem Expo.

De vierde editie van W-FEST (15 tot 18 augustus) geeft zijn headliners prijs. Het festival zet voornamelijk iconen uit de jaren ’80 in de verf en pakt ook dit jaar uit met verrassende namen. The Human League (UK) scoorde hits met Don’t you want me en Being Boiled, Jimmy Sommerville (UK) was, eerst met Bronski Beat, later met The Communards een hitmachine en Tony Hadley brak potten bij Spandau Ballet (UK). De vierde headliner is topper Echo & The Bunnymen (UK, The Cutter, Killing Moon, Lips Like Sugar). Deze vier tenoren uit de jaren ’80 worden in augustus 2019 herenigd met tal van oude bekenden, want ook The Stranglers, Killing Joke, Nik Kershaw en Howard Jones zullen – samen met nog vele anderen uit dezelfde generatie – op deze hoogmis van de eighties muziek niet ontbreken.)

Laatste optreden ooit
Red Zebra met Peter Slabbynck zorgt samen met Allez Allez, Lavvi Ebel, Siglo XX en Schmutz voor het Belpopgehalte. Wie de wavers van Siglo XX, Merciful Nuns en het iconische Nitzer Ebb voor de laatste keer live aan het werk wil zien, moet zich naar Waregem reppen. De line-up van W-FEST valt met deze namen in een definitieve plooi. In totaal programmeert het festival, op verschillende podia tussen 15 en 18 augustus meer dan zeventig namen. Nieuw dit jaar is de Olivier Daout-stage (genoemd naar wijlen Olivier Daout, van dag één een grote fan van W-FEST), waarop meer intieme ‘living room’ concerten plaatsvinden.

Nieuwe locatie
Na drie edities, waarbij de laatste editie goed was voor 30.000 bezoekers, verhuist W-FEST naar de site om en rond Waregem Expo. Organisator Erik De Ridder: “Om kampeerders en bezoekers het maximale comfort te garanderen en de toekomst van het festival veilig te stellen, hebben we de verhuis naar Waregem met beide handen aangegrepen, een opportuniteit die we niet konden laten liggen. De link met de regio wordt versterkt, het terrein bevindt zich op amper 15 km van de vorige locatie en de streek is per slot van rekening de bakermat van de Belgische New Wave. We torpederen de bezoeker naar zijn jeugdjaren op een locatie die daar akoestisch voor werd ingericht. Ook de bereikbaarheid wordt beter. De festivalsite is gelegen vlakbij afrit 5 van de E17, het station is op wandelafstand.”

Beleving primeert
W-FEST pakt uit met een pak nieuwe initiatieven zoals Wireless Wave, waarbij bezoekers kunnen opteren om via een hoofdtelefoon, weg van de drukte en op een LED-scherm naar optredens te kijken. Om de beleving van het festival op de spits te drijven, staat een Bedroom Experience met live streaming op het programma. Een wellness center sterkt de innerlijke én uiterlijke mens en een New Wave-kunstveiling, alsook de Molecule Ride for Charity (wielerwedstrijd) brengen geld in het laatje voor enkele goede doelen. Op de festivalsite kan je elektrische fietsen & motoren testen, stappen in een flightsimulator, in een reuzezetel naar iconische films uit de jaren ’80 kijken of helemaal lossgehen in het Lunapark. Vier dagen lang wordt de belevenis muzikaal overgoten door Eighties dj’s.

LIVEDATA
15-18 augustus W-Fest @ Waregem Expo (BE)

Janelle Monáe maakt album van het jaar volgens OOR

OORWas 2017 het jaar van de #MeToo-beweging en een nieuw bewustzijn, dan zien we daar in 2018 pas echt de weerslag van in de popmuziek. OOR‘s Eindlijst wordt aangevoerd door drie vrouwen (Janelle Monáe, Kali Uchis, Christine & The Queens) en een echtpaar (Low). Voor het eerst sinds 2011 is de winnaar een vrouw, destijds PJ Harvey met Let England Shake, dit jaar Janelle Monáe met Dirty Computer. Het is de meest evenwichtige, genderneutrale Eindlijst in de bijna vijftigjarige geschiedenis van OOR. 2018 was het popjaar van de vrouw.

OOR’s Eindlijst is traditiegetrouw samengesteld door 55 Nederlandse muziekjournalisten, radio-dj’s en andere prominenten, die allen hun Top 10 van beste albums van het jaar hebben aangeleverd. De complete lijst is natuurlijk te lezen in de speciale eindejaarseditie van OOR die op donderdag 6 december in de winkel ligt. In dit nummer een uitgebreide terugblik op de beste albums, concerten en interviews van het jaar. Ook in deze editie: een reportage over U2 in Berlijn en een reportage over IJsland als muziekland. Verder interviews met o.a. Chvrches, Naaz, Kurt Vile, Rolling Blackouts Coastal Fever, Stephen Malkmus, Superorganism, Shame, Wild Romance en Idles. Jacob de Greeuw van Johan en Terrie Hessels van The Ex nemen OOR’s Eindlijst door en senior-editor Tom Engelshoven schreef het essay Tien jaar Spotify: slagveld of zegen?

Top 10 OOR’s Eindlijst:

1. Janelle Monáe – Dirty Computer
2. Low – Double Negative
3. Kali Uchis – Isolation
4. Christine And The Queens – Chris
5. Arctic Monkeys – Tranquility Base Hotel + Casino
6. Idles – Joy As An Act Of Resistance
7. Kacey Musgraves – Golden Hour
8. Kamasi Washington – Heaven And Earth
9. The Ex – 27 Passports
10. Jon Hopkins – Singularity
OOR 12 ligt vanaf donderdag 6 december in de winkel

Eek-A-Mouse o.a. naar Poppodium 013 en Metropool

Niet alleen de faam van Eek-A-Mouse is groot. Ook zijn fysieke verschijning is groots. Eek-A-Mouse meet meer dan twee meter. En daarbij is zijn carrière ook al bijzonder lang. Deze Rude Boy Jamaican maakte in 1975 zijn eerste stappen in de reggae wereld. En brak in de jaren 80 definitief door.

Nu in 2018, is Eek-A-Mouse nog steeds één van de allergrootste reggae- en dancehall-artiesten ter wereld. Dat komt niet alleen door hits als ‘Wa-Do-Dem’ en  ‘Ganja Smuggling’, maar ook omdat hij één  van de eerste (volgens sommige zelfs de allereerste) was die met een melodische rap-praat-zang begon, later omgedoopt als ‘singjaying’. Velen noemen hem de grondlegger van het huidige Reggae genre.

Vorig jaar liet The Mouse met zijn nieuwe track Glory (ft. I Saba tooth) horen dat hij nog steeds in topvorm is. Bereid je voor op een avond vol good vibes!

LIVEDATA
05 december Poppodium 013, Tilburg
06 december Metropool, Enschede
08 december P60, Amstelveen

Interview Tamino: “Een waanzinnige rollercoaster.”

TaminoGeuren van markten in Egypte, creativiteit uit Antwerpen. Kan dit samengaan? Zeker. Tamino Amir is hier een voorbeeld van.

Tekst Mania | Linda Rettenwander

Ik heb een beetje gekeken naar hoe het bij jou in sneltreinvaart is gegaan. 2016 de uitnodiging om samen te spelen met Het Zesde Metaal bij Radio1, in 2017 won je De Nieuwe Lichting en nu heb je getekend op Communion Records. Hoe is dit voor jou?
‘Een sneltrein. Een waanzinnige rollercoaster. Een droom die uitkomt ook, natuurlijk. Ik kijk met veel dankbaarheid terug op de afgelopen twee jaar. Met heel veel motivatie en zin om te werken kijk ik naar de toekomst.’

In een interview met Radio1 noemde je je ep uit 2017 een visitekaartje, de ep had geen titel. Nu is er dit debuutalbum met een naam. Je hebt het je tweede naam gegeven; AMIR.
‘Ik had het gevoel dat we veel elementen gebruikt hebben die dicht bij mij staan. We hebben niks gebruikt dat niet niets met mij te maken had. Het was dan ook heel vanzelfsprekend om een naam te kiezen die ook dichtbij me staat. Mijn eigen naam. Maar niet alleen daarom. Ik vind het een heel mooi woord en niemand noemt mij Amir. Dus op die manier ook nog een beetje afstandelijk. Het is een Arabisch woord, het betekent prins en ik vond de symboliek ook mooi. Een prins wordt geboren als prins, die kiest daar niet voor maar heeft wel nog veel te leren want is nog geen koning. Ik zie een parallel met hoe ik het gevoel heb geboren te zijn als muzikant, dat er geen andere optie was voor mij.’

Als ik naar jouw album luister, dan neem je de luisteraar heel erg mee. Je vertelt als het ware een verhaal, een robuust rijk verhaal.
‘Als ik schrijf dan denk ik niet, dan voel ik. Op den duur had ik een hoop nummers en keek naar welke elementen erin zitten en op welke wil ik een nadruk leggen? En zo begon ik wat meer te denken en bewust te worden van dat wat ik had geschreven. Voor de productie hebben we vanuit een concept gewerkt waarin we hebben gekozen om de nadruk te leggen op dat grootse, dat majestueuze. Die open klanken, een groot gevoel. Een combinatie van bepaalde traditionele aspecten uit de Arabische muziek en elektronische muziek en het contrast daartussen. Mijn ep was een visitekaartje en dit album is mijn identiteitskaart. Voorlopig althans. Het is een samenkomst van al die invloeden, van alles wat ik tot nu heb meegemaakt.’

Als we wat meer kijken naar de content op jouw identiteitskaart, dan komen je roots zowel Egypte als België naar boven. Zo is er bijvoorbeeld So It Goes, hierin komt het Egyptische sterk naar voren. In hoeverre was het belangrijk om ook die roots te laten klinken?
‘Het was iets dat ik niet echt kon controleren. Je weet niet wat er gebeurd tijdens het schrijven. Tijdens So It Goes had ik kunnen kiezen om dit niet op de piano te schrijven, alleen had je dan niet dit grootse gevoel gehad dat ik zo belangrijk vond. Ik vond het daarom ook belangrijk om hiervoor een Arabisch orkest hun arrangementen te laten spelen, ik wilde die Golden Age sound. Alle focus gaat hierin naar het ritme en de melodie waarin iedereen dezelfde melodie speelt als de zanger. Dat geeft dat grootse gevoel terwijl het maar twaalf mensen zijn.’

Je sluit het album af met een track die de naam draagt van de Griekse godin van de onderwereld. In hoeverre maken wij als buitenwereld, kennis met jouw onderwereld?
‘In dat nummer zie ik de onderwereld als het onderbewuste waarin ik mezelf heb verscholen achter een karakter, ik leg paralellen met die mythe. Het is een ander nummer dan bijvoorbeeld Habibi dat meer to the point is. Persephone is open voor interpretatie waarin het meer een nummer is van iedereen in plaats van alleen van mij. Het liefste schrijf ik nummers met een grijze zone in de tekst zodat die door iedereen anders ingevuld kan worden.’

LIVEDATA
14 december Paradiso, Amsterdam (Sold Out)
28 februari Motel Mozaique Concerts / Annabel, Rotterdam
01 maart De Oosterpoort, Groningen
02 maart TivoliVredenburg, Utrecht

 

Nederlandse pop/rock band Johan op 8 december naar Grenswerk

JohanOp zaterdag 8 december staat de Nederlandse pop/rock band Johan in Grenswerk. Negen jaar na het laatste album is de band terug. Het nieuwe album Pull Up is april van dit jaar verschenen via Excelsior. De eerste reünieshows in april en mei in Paradiso, Tivoli en Doornroosje verkochten in no time uit.

Johan is een Nederlandse band rondom zanger/gitarist Jacob de Greeuw. De band maakt in de jaren negentig en de jaren nul een viertal klassieke Nederlandse popplaten met hits als Tumble and fall, Day is done en Oceans.

Ze stonden in het verleden op Zomerparkfeest, Zoks en in Perron55 voordat de band in 2009 werd opgedoekt. Z’n oude strijdmakkers Diets Dijkstra en Jeroen Kleijn werden weer opgetrommeld. Robin Berlijn kwam erbij en Frans Hagenaars ging het op band zetten.

SUPPORT
De support deze avond komt van Ruud Fieten. Fieten maakt filosofische folk. Doordachte, ambachtelijke liedjes met een ironische ondertoon en een kritische blik op de maatschappij. Met alleen zijn stem en gitaren weet hij al enkele jaren op honderden podia het publiek voor zich te winnen. Maar het werd tijd voor meer, het moest grootser. En dus werkte Ruud het afgelopen jaar met bevriende muzikanten aan een full band show en een nieuwe EP: ‘Mad Dogs in the Sun’. Noem het gruizige 70’s pop, folkrock, of altcountry, maar de band speelt alsof ze op de rand van de afgrond staan en klinkt als een manische machine: Van heel fragiel naar groots en meeslepend.

LIVEDATA
06 december Hedon, Zwolle
07 december Mezz, Breda
08 december Grenswerk, Venlo