Er is weinig over van de schooljongens-achtige look van zanger en gitarist Alex Kapranos, gitarist Nick McCarthy, bassist Bob Hardy en drummer Paul Thomson toen zij in 2004 met Franz Ferdinand hun titelloze debuutalbum uitbrachten. De jongens zijn mannen geworden, waarbij McCarthy de band in 2016 verliet om zich te focussen op zijn familie.
Frontman Kapranos creëerde Always Ascending, de zesde langspeler van de Britten, met lang geblondeerd haar. Mintkleurig bijna. Voorganger Right Thoughts, Right Words, Right Action stamt uit 2013, waarbij van voortborduren op Always Ascending totaal geen sprake is. Integendeel. Een tijdperk is afgesloten. Sterker nog, de klanken op deze nieuwe zullen symbool staan voor hun toekomstige geluid.
De experimentele titeltrack opent beheerst, maar krijgt na een dikke minuut een LCD Soundsystem-achtige kleur. Die misstaat niet. De overheersende synths worden erna, tijdens Lazy Boy, vervangen door het typische Franz Ferdinand geluid vol speels gitaarwerk, harde drums en een infectieus refrein. Op het licht-dwingende Paper Cages lijkt Kapranos een boodschap te willen verkondigen. “Step out of our cages. Living our lives so. Out of our paper cages.” We mogen onszelf meer laten zien. We doen ertoe.
Vervolgens kabbelen Finally en The Academy Award prettig voort, waarna Kapranos op de luchtige synth-track Lois Lane loopt te verkondigen dat we de juiste keuzes moeten maken om gelukkig te zijn en de wereld te veranderen. Tja. Het tempo gaat vervolgens ouderwets omhoog, om de boel met Slow Don’t Kill Me Slow fraai af te sluiten. Futuristisch en naturalistisch ineen. Het went snel! Tekst Mania | Jelle Teitsma
LIVEDATA 28/02 Vorst National, Brussel (BE) 03/03 TivoliVredenburg, Utrecht (Sold Out) 04/03 De Oosterpoort, Groningen 29/06 Down The Rabbit Hole, Beuningen
Het maandelijkse evenement voor je portie nieuwe oogst aan bands uit Nederland. Een avond waarbij je niet alleen getrakteerd wordt op een zak biologische patat en een drankje, maar ook op een avond gevuld met nieuwe toffe bands.
De Rob Acda Award is een muzikale competitie voor veelbelovende muzikanten uit Haarlem en omstreken. Zij krijgen middels de competitie de kans om de volgende stap te zetten in hun muzikale carrière.
T-Strijd is dè bandwedstrijd van Gebouw-T voor West-Brabant, Zeeland en Antwerpen. Op het spel staan studio-opnames, een optreden in Gebouw-T of op het Op De T Festival en nog veel meer!
Zaterdag 17 februari is de zevende editie van showcase-avond DiCE, waarbij veelbelovende, internationale popartiesten voor het eerst in Utrecht spelen.
TRENCH is a co-production between Kaleido and Muziekgieterij. We give both up-and-coming and local artists the big stage to showcase their work. TRENCH nights are all about discovering new music!
Op donderdag 22 februari is GRAP Amsterdam weer terug met Spelen voor de GRAP in Sugarfactory! Spelen voor de GRAP is het podium voor nieuw muzikaal talent uit Amsterdam.
Tokoloko haalt al meer dan zes jaar regelmatig de leukste lokale en regionale bands met eigen werk naar Vlaardingen. Op vrijdag 23 februari is er een nieuwe editie van Tokoloko met maar liefst vier acts: Rise of the Wood, The Tasteless Gentlemen, Death by Audio en Second December. Gewoon gratis binnenlopen, biertje drinken, bandje kijken!
Club Pussycat is een hagelnieuw concept waarbij jij de kans krijgt om bands en artiesten te zien in de intieme setting van onze kleine zaal voordat ze zijn doorgebroken en alleen nog maar in ramvolle grote zalen staan te spelen.
Onder de noemer Hedon presents opent Hedon iedere laatste zondag van de maand haar deuren om de nieuwste acts uit de kop van Overijssel te presenteren. Hiervoor zoeken we altijd een mooie combinatie van acts waarbij de één zo uit de oefenruimte kan komen rollen terwijl een ander op het punt van doorbreken staat. Drie acts voor de prijs van nul met een winwin situatie voor zowel de artiest, als voor jou. De band kan lekker spelen, genieten en (meer) podiumervaring opdoen en jij ontdekt nieuwe acts uit eigen regio als eerste!
Muzikale grenzen opzoeken en tegelijkertijd spontaan dingen laten gebeuren. Daar waar het debuut (I Really Should Whisper) een intieme lo fi-plaat was en het tweede muzikale wapenfeit (Everything On Wheels) juist een groter bandgeluid kende, is KYD bovenal een plaat van verkennen geworden. Zowel voor de maker als ook voor de luisteraar.