Kind aan huis op festivals Anders Trentemøller: “Succes overweldigt me”

TrentemøllerAnders Trentemøller werkt deze zomer nogal wat festivals af, samen met zijn band. Dat doet hij al jarenlang en met veel succes. Achter de coulissen van Down The Rabbit Hole nam Trentemøller de tijd om onder andere over die festivals te praten, alsook over andere zaken. Plezierige gesprekspartner. Open en ontwapenend.

Tekst Pieter Visscher

 

Trentemøller vindt het spelen op festivals flink afwijken van spelen in een zaal. “Vaak komen mensen even binnenvallen in een tent of op een wei ergens, zonder dat ze bekend zijn met je muziek. In een zaal weet je dat ze speciaal voor jou komen. Enerzijds is dat natuurlijk geweldig, dat je publiek kunt laten kennismaken met jouw muziek, anderzijds is het ook wel spannend. Ze vallen toevallig binnen op een festival en dan hoop je maar dat je dat publiek binnen kunt houden. Dat is de uitdaging. Die mix van spelen in zalen en op festivals bevalt me ontzettend goed overigens. Het liefst sta ik in de kleine tenten, vanwege de intieme sfeer.”

De Deen herinnert zich veel goede optredens op festivals wereldwijd, maar hij denkt met het meeste plezier terug aan Coachella, in 2011. “Schitterende omgeving, in een woestijn. Geweldig, en dat bij een prachtige, ondergaande zon op de slotdag van het festival. We begonnen te spelen voor een paar duizend man en uiteindelijk waren dat er ruim 30.000. Het was fantastisch. Op Glastonbury herinner ik me dat het een keer zó veel had geregend dat er twee gasten met een opblaasboot over de camping roeiden. Dat was ongelooflijk. Natuurlijk, ook Roskilde blijft speciaal, als Deen. Zeker omdat ik als kleine jongen al op dat festival kom. Deze zomer speel ik op meer dan 25 festivals. Op Roskilde probeer ik met mijn vriendin altijd een dagje mee te pikken.”

Chemie

Prettige bijkomstigheid: op festivals komen vaak spontaan samenwerkingen tot stand, omdat artiesten natuurlijk om de haverklap collega’s tegen het lijf lopen. Een ontmoeting met Jenny Lee Lindberg van Warpaint leidde al eens tot een samenwerking en zo raakte Trentemøller ook met Blonde Redhead in gesprek. “Het klikte goed. Toevallig een van mijn favoriete bands en we maakten dan ook meteen een afspraak om samen te werken. Het leidde tot de track Come Undone van voorlaatste album Lost (2013) waarop Kazu Makino de vocalen voor haar rekening neemt. “Wanneer je voelt dat er een bepaalde chemie is, maak ik daar het liefst meteen gebruik van. Die dingen ontstaan vanzelf.”

Gevraagd naar een toekomstige toevallige ontmoeting, zegt Trentemøller, hard lachend: “Thom Yorke! Radiohead is ook een van m’n favoriete bands. Zij kunnen dat intieme gevoel zó goed neerzetten. Geweldige muzikanten.” Van zijn eigen stem is hij minder onder de indruk, vandaar dat gastvocalisten de voorkeur hebben. “Wat ik zelf vocaal voor mijn rekening neem, is vrij eenvoudig, niet te veel en zeker niet te uitbundig”, lacht-ie.

Op het vorig jaar verschenen Fixion werkt de fidele Deen samen met Jehnny Beth, van Savages. Gastvocalisten schrijven hun eigen teksten. Dat voelt veel natuurlijker voor Trentemøller. Terwijl Beth natuurlijk lang niet altijd paraat is. Integendeel. Daarom heeft Trentemøller sinds 2009 de eveneens Deense Marie Fisker in zijn liveband opgenomen. “Marie is zo ongelooflijk getalenteerd. Live worden het dan echt háár songs.”

Organisch

De Deen wordt overweldigd door het huidige succes dat hij en zijn band hebben de laatste jaren. “In de studio, waar ik erg veel tijd doorbreng, ben ik heel geïsoleerd. Vooral op festivals overweldigt alle enthousiasme me telkens weer. Het is dan ook heerlijk om muziek live te spelen. Ik houd enorm van die directe feedback, hoewel het soms dus ook wel beangstigend is. Omdat ik onzeker blijf over het wel of niet waarderen van de massa van mijn muziek. Dat zal nooit overgaan, vrees ik.”

Hoewel Anders Trentemøller in zijn muziek duidelijk een hoofdrol blijft wegleggen voor elektronica, is zijn sound organischer dan in de beginjaren. Naar elektronische muziek luistert hij gek genoeg ook niet zoveel. “In de auto staat zelfs steevast een zender op waar geen muziek wordt gedraaid en het alleen over politiek en ander nieuws gaat. Ik ben zó veel met muziek bezig dat het luisteren naar andere dingen me alleen maar afleidt van het maken van eigen muziek.”

Áls Trentemøller al naar muziek luistert, is het bijvoorbeeld naar Exploded View, een formatie uit Mexico en naar Beak, waarin onder meer Geoff Barrow van Portishead actief is. “Ik houd enorm van melodieën en harmonieën. Denk ook aan bands als Suicide, Depeche Mode en The Cure. I’m a real melody freak!

Trentemøller speelt 13 juli op het strand van Bloemendaal, in Woodstock69, met zijn band. Een samenwerking met Patronaat. Het voorprogramma wordt verzorgd door The Mysterons. Een dag later staat hij op Dour in België. Weer een festival, inderdaad.

 

 

 

Album van de Dag: Floating Points – Reflections – Mojave Desert

sam shepherdFloating Points – Reflections – Mojave Desert (Pluto)

Sam Shepherd uit Manchester. Neurowetenschapper en muzikant ineen, luisterend naar de naam Floating Points. De creatieveling brengt met Reflections – Mojave Desert een korte film van 27 minuten uit, onder begeleiding van zes eigen tracks. De elektronische meester combineert zijn creatieve brein met geluiden uit de woestijn. Synths, drums en strak gitaarwerk gaan hand in hand met de wind en fluitende vogels. Op cd meer dan goed. Live welhaast onweerstaanbaar. Tekst Mania | Jelle Teitsma

LIVEDATA 03/08 Dekmantalfestival Eindhoven

 

 

 

Comic meets music met Jan Terlouw Junior & The Nightclub

jan terlouwBobby the Butcher is het derde karakter dat verschijnt als single van Jan Terlouw Junior & The Nightclub. De vijfkoppige band lanceert tot aan de Popronde 2017 maandelijks een song en hoofdpersoon uit één groot verhaal. Bobby the Butcher is met een klassiek piano-intro, Jan in de rol van moordenaar Bobby, het feestelijke refrein en slickesynthesizers kenmerkend voor The Nightclub: een plek waar schoonheid, verdorvenheid en banaal plezier gewoon naast elkaar bestaan. Het haast schizofrene karakter van het nummer past dan ook naadloos bij de moordenaar en zijn wereld.

De combinatie van verschillende werelden en emoties is kenmerkend voor het ‘comic meets music’-project Jan Terlouw Junior & The Nightclub. Het autobiografische verhaal van Jan Terlouw Junior gesitueerd in een alternatieve realiteit: een Sin City-achtige wereld met als decor een jaren-20-nachtclub. Donkere tekstuele thematiek wordt vergezeld van poprefreinen, funky blazers en moderne elektronica. Vijf karakters staan centraal in het verhaal. Luister hier naar ‘Mister Nothing’ over luilak Frankie (release: 1 mei 2017), ‘Call for the sunlight’ over slachtoffer Mary (release: 1 juni). Striptekenaar Joeri Schouten verzorgt het artwork voor de singles en de comic (release: 6 oktober 2017).

 

Jan Terlouw Junior & The Nightclub is een productie van poppodium Burgerweeshuis en productiehuis Oost-Nederland/De Nieuwe Oost. De band nam in februari de debuutplaat op in Kytopia en werd in mei geselecteerd voor de Popronde 2017.

LIVEDATA 06/10 Burgerweeshuis, Deventer

 

Vanavond om 20:00 uur Zwarte Cross Radio #2

Zwarte CrossOoit begonnen als regionaal feest is Zwarte Cross inmiddels uitgegroeid tot een van de best bezochte en meest spraakmakende festivals van Nederland en omstreken. Geen festijn is zo relaxed als het vierdaagse jaarfeest in Gelderland. Als de geest van Woodstock nog ergens ronddoolt dan is het zeker en vast op de velden van De Schans in Lichtenvoorde. Op De Zwarte Cross kan je gewoon je zelf zijn, of je ongewone zelf zijn. Je kunt er zorgeloos genieten van muziek en mensen, luisteren en lachen, dansen en sjansen, een biertje drinken (of twee) en nieuwe vrienden maken.

En dan de acts, een bonter gezelschap is niet denkbaar. Uit alle hoeken van de wereld komen ze op 13-14-15-16 juli naar de Achterhoek; herriemakers & volkszangers, dj’s & cabaretiers, acrobaten & dichters, wereldverbeteraars, & levensgenieters, weldoeners & niksnutten, goochelaars & tovenaars en ga zo nog maar even door. En niet te vergeten snelheidsduivels, stuntrijders en moddercrossers, want De Zwarte Cross zou de Zwarte Cross niet zijn zonder gemotoriseerd spektakel.

Hier kun je de blokkenschema’s nog eens nalezen.
En de Pinguin Radio DJ’s tref je het hele weekend in de Roadhouse.

LIVEDATA 13+14+15+16 juli Zwarte Cross @ festivalterrein De Schans, Lichtenvoorde

Zwarte Cross Radio #2 – playlist 06 juli 2017

  1. Circa Waves – Fire That Burns
  2. Son Mieux – Easy
  3. Altin Gün – Goca Dünya
  4. VANT – Do You Know Me?
  5. Louis Berry – Nicole
  6. Shantel – Disko Partizani
  7. Roots Rising – Many Men
  8. Sue The Night – The Whale
  9. Pierce Brothers – Take Me Out
  10. Vintage Trouble – Blues Hand Me Down
  11. The Sore Losers – Emily
  12. Wolfmother – Joker and the Thief
  13. Espana Circo Este – Lo Stomaco e il Bullone
  14. Racoon – Feel Like Flying
  15. Thijs Boontjes Dans -en Showorkest – Alleen Naar De Kermis
  16. Golden Earring – Back Home
  17. Eek A Mouse – Wa Do Dem

Never Mind The Hype vol gas op Pinguin On The Rocks #69

Pinguin On The Rocks

NMTH x Pinguin Radio #69

Nieuwe week, nieuwe heavy kansen bij NMTH x Pinguin Radio on the Rocks. En er is alle reden tot juichen, jubelen en schreeuwen want we beginnen meteen met een shoutout naar het Belgische Sjock Festival (dat morgen al begint, tips hier! via de meer dan geweldige soulbrother Mick Collins en z’n Dirtbombs (die ook met Gories op Sjock #42 speelt). Wat nou Underdog?
Een verre vooruitblik naar Into The Void in oktober zelfs met de Noorse desertstoner van Kal-El en verder hebben we nieuwe tracks van Boris en She Keeps Bees, terwijl Baby Woodrose in de herkansing gaat wegens een geweldige live-versie op Roskilde (zie onder). Shufflen doen wij graag met de hondsdolle Kapitan Korsakov mannen en op herhaling wegens verregaande tofheid zijn onder meer de verse parels van Chelsea Wolfe, Myrkur, Sasquatch en Petyr. Even onderhuids beginnen en dan vlammen maar!

In totaal kreeg je al ruim 56 uur (ruim twee etmalen jawel en ook op Spotify gaat het hard!) speciaal door NMTH geselecteerde nieuwe muziek uit binnen- en buitenland, zo de digitale ether ingestuurd voor de échte radio-experience. Helemaal onderaan staat de playlist van de vorige weken, deze zal ná de herhaling wekelijks worden bijgetapt als een heerlijk vers bier.

Uitzending Never Mind The Hype vs. Pinguin On The Rocks:
Donderdag van 15:00 – 16:00 uur

Herhaling Never Mind The Hype vs. Pinguin On The Rocks:
Zondag van 19:00 – 20:00 uur

*** LUISTER HIER NAAR DE UITZENDING ***

Meer Harde Nieuwe Muziek vind je hier.

De Baby Woodrose-aanleiding:

PLAYLIST

1. She Keeps Bees – Our Bodies

2. The Dirtbombs – Underdog

3. Sasquatch – Bringing Me Down

4. Baby Woodrose – Reality

5. Baroness – Shock Me

6. Chelsea Wolfe – 16 Psyche

7. Myrkur – Maneblot

8. Boris – Memento Mori

9. Ritual Boogie – La Décadence

10. Kapitan Korsakov – Rabid Ghawazi Shuffle

11. Petyr – Three to Five

12. Kal-EL – Code Of The Ancient

13. Space Witch – Astro Genocide

 

Spotify-playlist met muziek uit de vorige afleveringen van NMTH op Pinguin Radio

JTNDY2VudGVyJTNFJTNDaWZyYW1lJTIwc3JjJTNEJTIyaHR0cHMlM0ElMkYlMkZlbWJlZC5zcG90aWZ5LmNvbSUyRiUzRnVyaSUzRHNwb3RpZnklMjUzQXVzZXIlMjUzQW5ldmVybWluZHRoZWh5cGUlMjUzQXBsYXlsaXN0JTI1M0ExSERtOHZBQUdaakxFQ0d6c2pkTVU3JTIyJTIwd2lkdGglM0QlMjIzMDAlMjIlMjBoZWlnaHQlM0QlMjIzODAlMjIlMjBmcmFtZWJvcmRlciUzRCUyMjAlMjIlM0UlM0MlMkZpZnJhbWUlM0UlM0MlMkZjZW50ZXIlM0U=

Jessie Reyez op 18 juli naar Paradiso

Jessie ReyezJessie Reyez kan toegevoegd worden aan de inmiddels lange rij van succesverhalen uit Toronto. De Canadees/Colombiaanse zangeres van nog nét geen 25 jaar heeft al samen gewerkt met grote namen als King Louie, Chance The Rapper en Skrillex.

Dit jaar bracht ze haar eerste EP Kiddo uit, waarin ze als geen ander zingt over sexisme, ex-vriendjes, haar thuisstad en afkomst.

LIVEDATUM 16/07 Dour Festival, Dour (BE) 18/07 Paradiso, Amsterdam

 

 

Machine Makes Man met nieuwe clip naar Paardcafé

Machine Makes ManToen Marilyn Manson Rock is Dead schreef bestonden ze nog niet.
Toen Gene Simmons hetzelfde zei had ie ze nog niet gehoord.

Machine Makes Man is een power-trio maar klinkt groter. De songs blijven hangen maar gaan niet vervelen. Diepe basgrooves en snerende gitaren op een spijkerbed van kolossale drums. Meerstemmige zang maar nooit gelikt. De muziek is verrassend maar niet pretentieus.

Na succesvolle optredens door heel Nederland stortte Machine Makes Man zich in 2016 op het definitief vastleggen van hun sound. In de wereldberoemde Sandlane Studios werkten ze met Joost van den Broek aan opnames die het startschot worden voor een nieuw hoofdstuk.

Voor fans van: Jack White, Muse, Arctic Monkeys, Soundgarden, de Staat.

LIVEDATA 05/10 Paardcafe, Den Haag (The Liquid Machine & Machine Makes Man) 06/10 Willemeen, Arnhem (The Liquid Machine & Machine Makes Man)

Album van de Dag: Amplifier – Trippin’ with Dr. Faustus

amplifierAmplifier – Trippin’ with Dr. Faustus (Rockosmos)

Tijdens het High Voltage 2011 festival was ik nog niet zo te spreken over het postrock/postmetalgezelschap Amplifier; de eenvormigheid die daar ten tonele werd gespreid was in tegenspraak met eerdere prima platen zoals Octopus. Echter, sindsdien heeft de band flink aan haar revanche gewerkt.

Het heeft sowieso nooit gelegen aan die heftige gitarengeluidsmuur die de vier mannen tijdens nagenoeg elke songs bij elkaar metselen maar de composities konden (wellicht daardoor) niet altijd boeien. Op de vorige plaat Mystoria uit 2014 werd dat al beter en wat mij betreft is de Amplifier met Trippin’ with Dr. Faustus weer terug aan de postrockmetaltop.

In tien songs – met mooie titels als Grooves of Triumph, hoe toepasselijk – slagen Sel Balamir (zang, gitaar), Steve Durose (zang, gitaar ), Alex Redhead (bas) en Matt Brobin (drums) er prima in om mij de volumeknop steeds verder open te doen draaien, het hoofd met de voor mijn leeftijd nog respectabele haardos te laten schudden, de poes van de buren vijf huizen verderop de gordijnen in te jagen (mooi zo, ik heb toch een hekel aan die mensen), en dat alles met het excuus: “Ze heten toch Amplifier, nou dan.” Kortom lieve lezers, het wordt een luidruchtige zomer als jullie allen massaal mijn voorbeeld volgen! Tekst Mania | André de Waal

 

 

Physical Graffiti brengt Led Zeppelin naar Amsterdam

Physical-GraffitiDe legendarisch rockband Led Zeppelin bestaat volgend jaar 50 jaar. Daarom komt een van de allerbeste Zeppelin-tributebands Physical Graffiti naar Q-Factory in Amsterdam voor een avond vol gitaarklassiekers als Whole Lotta Love, Kashmir en natuurlijk Stairway To Heaven.

Physical Graffiti, vernoemd naar het zesde studioalbum van Led Zeppelin, brengt al meer dan 15 jaar een eerbetoon aan de beruchtste rockband aller tijden. De band onder leiding van frontman Andrew Elt (ex-Sleeze Beez) heeft de afgelopen jaren een indrukwekkende livereputatie opgebouwd en speelt de laatste jaren voor volle zalen in heel Europa. Met akelige precisie weten ze het spel van gitaarvirtuoos Jimmy Page, de geweldig krachtige stem van Robert Plant, de demonische bastonen van John Paul Jones en het legendarische drumspel van John Bonham te evenaren. Laat je tijdens deze 2,5 uur (!) durende show meevoeren in de psychedelische rockwereld van Led Zeppelin met hits als Immigrant Song en Black Dog.

LIVEDATA 16/02 Q-Factory, Amsterdam

 

A Place To Bury Strangers support The Black Angels in Muziekgieterij

black-angels-theThe Black Angels (foto) nemen A Place To Bury Strangers mee op tournee. 15 september staan de twee bands bijvoorbeeld in de Muziekgieterij, Maastricht.

Met The Black Angels had Maastricht al de crème de la crème van de psychedelische rock naar Limburg gehaald. Nu wordt daar dus ook nog eens A Place To Bury Strangers aan toegevoegd.

 

Laverend tussen knetterende noiserock, subtiele shoegaze en out-of-this-world spacerock (ja, dat mag je herrie noemen, maar wel lékkere herrie) zijn er momenteel weinig livebands zó overdonderend als A Place To Bury Strangers.

LIVEDATA 15/09 Muziekgieterij, Maastricht 19/09 AB Ballroom, Brussel 20/09 Paradiso, Amsterdam