Album van de Dag: Roger Waters – Is This The Life We Really Want?

Roger Waters – Is This The Life We Really Want? (Columbia/Sony)
‘Is dit eigenlijk wel het leven dat we daadwerkelijk willen?’ Menigeen zal zich dit de afgelopen periode wel eens afgevraagd hebben. Oorlogen te over, terroristische aanslag volgt op terroristische aanslag en Amerika’s president gedraagt zich op z’n zachtst gezegd niet altijd even capabel. Ook voormalig Pink Floyd-lid en rockicoon Roger Waters stelde zichzelf die vraag.

Voor wat Donald Trump betreft verving hij ‘niet echt capabel’ meteen maar in ‘stupid’, bij oorlogen en terrorisme voegde hij de aloude en, in Floyd-kringen zeer bekende, zinsnede toe dat er ‘helemaal geen us and them is’. Voor wat het laatste onderwerp betreft heeft hij het eveneens over een ander aansluitend en dus belangwekkend aspect: namelijk geld. U begrijpt: inspiratie te over, bij Waters.

En toen was er ineens dus ook een nieuw album van de 73-jarige artiest. Geholpen door de befaamde producer Nigel Godrich brengt Waters twaalf songs die tezamen een nietsontziend commentaar vormen op de moderne wereld en daarmee gepaard gaande onzekere tijden. Waters hanteert hierbij zowel de aloude en zeer vertrouwde Floyd-aanpak, maar laat ook zeer geraffineerd horen waarom zijn vier vorige soloplaten ook al weer zo goed waren.

Neem de vooruitgesnelde eerste single Smell The Roses (‘this is the room where they make the explosives, where they put your name on the bomb’). Hier vermengt de rockdinosaurus zijn Floydsongs Have A Cigar, Welcome To The Machine en Dogs en laat een te gekke nieuwe staccato rocksong in diezelfde traditie ontstaan. Het rustige Déjà Vu (met de centrale vraag ‘If I Had Been God?’) doet denken aan werken op Amused To Death en The Final Cut. Picture That is een dwingende (zowel muzikaal als tekstueel) opsomming van alles wat er mis (‘picture a leader with no fucking brain’) is in de wereld. Het zijn maar enkele willekeurige voorbeelden, want er is namelijk zo veel meer goed aan dit kersverse album van Roger Waters. Een invloedrijk album maken, à la The Wall of Amused To Death? Jawel, hij kan het nog. Tekst Mania | Dennis Dekker

Win de biografie ‘Nina Simone’ van Alan Light

Ondanks haar grote talent werd de briljante en tegenstrijdige Nina Simone gedwarsboomd door haar eigen instabiliteit. Na het succes van de documentaire What Happened, Miss Simone? is het verhaal er nu eindelijk in boekvorm, met nog meer interviews en niet eerder vertelde verhalen. Alan Light schijnt nieuw licht op het leven van Nina Simone in deze definitieve biografie.

Op het podium voelde Nina Simone zich vrij en ongeremd. Maar in de gewelddadige en turbulente tijden van de Civil Rights Movement in de jaren zestig, had Simone moeite om haar artistieke identiteit en ambitie te verzoenen met haar toewijding aan de burgerrechtenstrijd.
Haar tegenstrijdige ideeën en grillige temperament kwamen tot uiting in het uitschelden van fans en de destructie van haar relaties, zoals die met haar dochter.

Alan Light neemt ons mee op een geloofwaardige tocht langs de verdrietige en verbijsterende wirwar van Nina Simones leven. Het resultaat is een aangrijpend eerlijk, fascinerend portret van een strijdbaar maar getroebleerd artiest.

Alan Light is een ervaren muziekjournalist. Hij publiceerde al biografieën over Leonard Cohen, Jeff Buckley en Prince. Ook schrijft hij regelmatig voor The New York Times.

Biografie Winnen

Mail ons de echte naam van Nina Simone! Doe dit naar prijsvraag@pinguinradio.com o.v.v. Nina. We hebben overigens 5 boeken om weg te geven…

Primus op 14 juni naar Poppodium 013 te Tilburg

Met trots kunnen we bekendmaken dat we de meest gestoorde band die ooit de Sea Of Cheese overgezeild is, naar Poppodium 013 hebben kunnen halen. Met een sound die onbeschrijfbaar is (ergens tussen funk rock, experimentele metal en prog in) en dus maar ‘psychedelic polka’ wordt genoemd door de band zelf. We hebben het natuurlijk over de legendarische band Primus! En mocht die sound al vreemd zijn; de teksten, titels, pakjes, podiumbekleding en videoclips doen daar niets voor onder.

Ook vanavond gaat er weinig zeker zijn. Komen ze met nieuw werk? Komen ze, net als de laatste keer in TivoliVredenburg, met een compleet ander project? Hoe lang gaat de show duren? We hebben geen idee. Wat we wel zeker weten: Les Claypool’s briljante basloopjes zullen te horen zijn, net als de schizofrene riffs van Larry LaLonde en natuurlijk drummer Tim Alexander die sinds 2014 weer terug is.

We weten zeker dat er geen support komt, we weten zeker dat de show op z’n minst spectaculair wordt en dat de kans groot is dat de obscure hits voorbij komen; van Jerry Was A Race Car Driver via My Name Is Mud tot Mr Krinkle en Wyonona’s Big Brown Beaver. Oh ja, en we weten dat er teveel puppies in het donker doodgeschoten worden. En dat moet genoeg reden zijn om vanavond in 013 te staan!

LIVEDATUM 14/06 Poppodium 013, Tilburg

Intergalactic Lovers brengen ode aan René Magritte

Unday Records kondigt vandaag met trots haar nieuwste signing Intergalactic Lovers aan. De video bij Between The Lines, een hommage aan René Magritte, is meteen ook de voorloper van hun derde album Exhale, dat 15 september verschijnt.

Met Between The Lines betreedt Intergalactic Lovers nieuwe paden. Alles voelt heel precies en gefocust aan, als het werk van een groep in volledige controle over het creatieve proces. De gitaarlijnen balanceren tussen de post-punk van Interpol en de melancholie van Editors, met zelfs elementen van The Cure en een pompende baslijn die klinkt als New Order op hun best.

En dan is er natuurlijk Lara Chedraoui’s stem nog, die zweeft tussen het smachtende verlangen van PJ Harvey en de puurheid van Karen O, zonder aan eigenheid in te boeten. Het is de interactie tussen al deze elementen die Intergalactic Lovers naar een hoger niveau tilt. Between The Lines is een krachtige song die perfect de sfeer van hun liveshows vastlegt.

De band heeft voor Between The Lines ook een verrassende en surrealistische videoclip gemaakt, een ode aan René Magritte. In de clip, die gedraaid werd in Magrittes geboorteplaats Lessines, zit een tiental referenties naar schilderijen van Magritte verstopt, waaronder klassiekers als De Geliefden, Het Slot in de Pyreneeën en De Therapeut.

Intergalactic Lovers kondigt naast een nieuw album ook meteen een hele reeks concertdata aan. Deze zomer zal de band te zien zijn op Pukkelpop en op 2 november speelt de band in de Ancienne Belgique in Brussel. Op 25 oktober is de band te zien in Paradiso Noord in Amsterdam.

Clipprimeur: St. Tropez – Fake It

Gewoon weer een nieuwe clip van St. Tropez.

St. Tropez is een Yachtpunk band uit Amsterdam. De leden van Go Back To The Zoo besloten om een nieuwe band te beginnen, met nieuwe muziek. De vorig jaar uitgebrachte EP werd meteen opgepikt door hippe, Engelse muziek blogs als DIY en NME. Sindsdien maakt St.Tropez veel indruk met hun live shows. Van de popronde tot Noorderslag en op vele festivals in binnen- en buitenland.

Lekker knallen…

LIVEDATA 10/07 Graspop, Baflo 24/06 Pedro Pico Pop, Raalte 08/07 Dijkpop, Andijk 08/07 Freezeforce, Zwaagwesteinde 21-22/07 Minirok, Stramproy 26/08 Eye Filmmuseum, Amsterdam

Big Thief in november voor twee concerten naar Nederland

De Amerikaanse indierock band Big Thief komt in het najaar voor twee headline shows terug naar Nederland. Op 12 november zijn ze te zien in Merleyn (Nijmegen) en 13 november in Rotown (Rotterdam). Kaarten zijn te bestellen via de websites van de podia.

Big Thief wisselt gruizige en melodieuze indierock af met meer psychedelische folk aandoende songs. Dit levert een speels repertoire op vol expressieve zang, tempowisselingen en opvallende gitaarsolo’s. Groot fan van de band is Sharon van Etten en noemt hun muziek: “A real journey, with intelligent stories and twist-and-turn melodies.”

Big Thief opichters Adrianne en Buck ontmoetten elkaar in Brooklyn. Als muzikale partners reisden ze het land door en speelden op uiteenlopende plekken; van oude bars tot werven, schuren en kelders. Samen namen ze ook albums op (A-Sides en B-Sides), en Adrianne bracht destijds ook solowerk uit (Hours Were The Birds).

Inmiddels is het duo met bassist Max en drummer James uitgegroeid tot een viertal, waardoor de muziek voller klinkt en er een dieper laagje nostalgie aan is toegevoegd. Adrianne zegt hierover: “These guys feel like a pack of wolves at my back. They make the songs howl and bark with a fierce tenderness that gives me courage.”

LIVEDATA 17/08 Melkweg, Amsterdam (voorprogramma van Conor Oberst) 12/11 Merleyn, Nijmegen 13/11 Rotown, Rotterdam

Live + Foto Review: Pinkpop 2017, Landgraaf

Jan Smeets

Live Foto Review: Pinkpop 2017 @ Landgraaf
3+4+5 juni 2017
Tekst Martien Koolen Foto’s Hub Dautzenberg

Toen bekend werd dat Justin Bieber een van de headliners van Pinkpop 2017 zou worden, sloeg dat bij veel trouwe Pinkpopgangers in als de bekende bom. Hoe was het mogelijk dat deze ‘act’ op een van de oudste en bekendste Europese pop/rock festivals mocht optreden, want B. trekt volgens velen het ‘verkeerde’ publiek (gillende, jonge meisjes) en zijn “muziek” past niet echt bij de rest van de Pinkpop line up. Toen ook nog bekend werd dat de Brabantse troubadour Guus Meeuwis naar Pinkpop zou komen, was dit voor die-hard fans de tweede reden om dit jaar niet naar Landgraaf af te reizen en Pinkpop 2017 maar eens over te slaan… Onterecht, zo bleek, want met bands zoals Kodaline, Green Day, System Of A Down, Live, Kensington, The Charm The Fury, Prophets Of Rage, Biffy Clyro en Kings Of Leon viel er nog genoeg te genieten op de 48^ste Pinkpop.

Pinkpop – zaterdag 3 juni 2017

Kaiser Chiefs

Op de Bieberdag waren het vooral Five Finger Death Punch, White Lies en Kensington die meer dan uitstekende optredens verzorgden. Het Britse White Lies komt graag naar Pinkpop, de band met de melancholische, donkere sound a la Joy Division, speelt een ‘lekkere’ set met herkenbare nummers, die soms zelfs voorzichtig worden meegezongen. Het Londense trio brengt vooral duistere, niet al te vrolijke muziek, die ondanks de vaak sombere teksten toch het reeds aanwezige publiek raakt en beweegt. Oudere, bekende songs worden prima afgewisseld met nieuwere nummers en de uitstekende setlist zorgt voor een alweer geslaagd optreden. Hoogtepunten waren wat mij betreft opener Take It Out On Me, Hold Back Your Love, Death en het gerenommeerde Big TV; White Lies had trouwens niet op het hoofdpodium misstaan.

De heren van de Kaiser Chiefs doen het ook niet voor de eerste keer op Pinkpop en de energie van de charismatische zanger Ricky Wilson kent weer eens geen grenzen. Telkens betrekt hij het publiek bij het optreden en het lukt hem wonderwel ook nog. Bekende KC songs, zoals Never Miss A Beat, Oh My God en Na Na Na Na Nas, passeren de revue, maar toch gaat het aardige optreden eigenlijk als een nachtkaars uit; jammer.

De Amerikaanse metalband Five Finger Death Punch tapt uit een heel ander vaatje. De heren uit Las Vegas met brulboei Ivan Moody, die waarschijnlijk (of niet) de band gaat verlaten, spelen loeiharde metal, maar wel met veel melodie. Hun laatste album Got Your Six werd zeer goed ontvangen en van dat album horen we dan ook o.a. Wash It All Away en Jekyll And Hyde, laatstgenoemde track behoorde tot de hoogtepunten van de set. The Bleeding van het album The Way Of The Fist kwam ook nog voorbij en de wolkbreuk tijdens het optreden deerde de band en het publiek niet, bovendien was het Bieber grapje ook nog leuk. Een lekker vet optreden voor herhaling vatbaar.

De bekendste, meest populaire en ‘beste’ rockband van vaderlandse bodem Kensington hoeft zich hier natuurlijk niet meer te bewijzen. De zeer herkenbare set van de Utrechtse rockers, met Regret, Riddles, Bridges, Sorry en St.Helena, staat als een huis. Er is echter weinig interactie met het publiek en Kensington doet gewoon wat het moet doen, spelen en niet lullen!!

Hier lees je meer van zaterdag 3 juni: Pinkpop 2017 voortvarend van start, met hoofdrol voor Richard Ashcroft

Pinkpop – zondag 4 juni 2017

Biffy Clyro

De tweede Pinkpopdag beleeft het eerste hoogtepunt met het Nederlands My Baby, deze Amsterdamse band heeft in zeer korte tijd heel veel bereikt, hun album Shamanaid kreeg een Edison en ze speelden al op Glastonbury. De Brightlands tent is tot de nok gevuld met fans en My Baby zet het podium in de tent in vuur en vlam met materiaal van hun laatste album Prehistoric Rhythm; vooral Remedy, Cosmic Radio en Uprising doen het vandaag bij het zeer enthousiaste publiek uitstekend.
Het Ierse Kodaline staat voor de derde keer op Pinkpop en hun aanstekelijke, melodieuze poprock doet het vandaag weer prima. Natuurlijk zijn het vooral de hits All I Want en High Hopes die de meeste response krijgen, maar ook songs zoals Lost en Brand New Day bewijzen het vakmanschap van deze alternatieve, moderne pop rock band.
Van een compleet ander muzikaal kaliber is The Charm The Fury, deze Hollandse heavy metal (core) band is met afstand de hardste en heftigste band van het hele festival. Zangeres Caroline Westendorp heeft een prachtige, ruige stem, maar van mij mag ze het grunten achterwege laten, want dat zou de muziek zeker ten goede komen. The Sick, Dumb & Happy heet hun nieuwe album en daarvan komen o.a. het zeer intense Echoes en het vette Blood And Salt voorbij. Carte Blanche van hun debuutalbum breekt de tent bijna af en deze band gaat heel groot worden; respect.

Green Day

Biffy ‘fucking’ Clyro staat vandaag op het 3 FM podium en het Schotse trio weet alweer te overtuigen. Zanger/gitarist Simon Neil heeft zijn roze broek aan en vanaf de fantastische opener Wolves Of Winter van hun laatste album Ellipsis tot aan het slotakkoord van Stingin’ Belle van het album Opposites knalt de band en speelt op een volume waar zelfs Manowar een puntje aan zou kunnen zuigen. Biffy bewijst vandaag, ten overvloede, nog maar eens tot een van de beste live bands van dit moment te horen; een van de hoogtepunten van Pinkpop 2017!
Dan is het tijd voor de headliner van dag twee en dat is niemand minder dan Green Day; de grootste punkrockband ter wereld speelt voor de derde keer op dit festival en hun show duurt maar liefst 2,5 uur. Misschien is dat wel iets te veel van het goede, maar toch is het publiek zeer enthousiast en rockt, rollt en punkt Billy Joe Armstrong & Co. alsof hun leven ervan af hangt. De set begint verrassend met een medley van Bohemian Rhapsody (Queen), Blitzkrieg Bop (Ramones) en Ennio Morricone’s The Good, The Bad & The Ugly en natuurlijk komen de “grote” hits When I Come Around, Basket Case en American Idiot voorbij. De tweede, leuke verrassing is de meezing medley met bekende nummers van o.a. de Rolling Stones (Satisfaction), de Beatles (Hey Jude) en Monty Python’s Always Look On The Bright Side Of Life. Green Day speelt maar liefst vier toegiften en hun show is zeer overtuigend; een perfect afsluiter van dag twee!!

Hier lees je meer van zondag 4 juni: Greenday grandioos op zondag Pinkpop 2017

Pinkpop – maandag 5 juni 2017

System Of A Down

De traditionele PinksterPopmaandag staat enigszins in het teken van de gitaarmuziek met bands zoals Kings Of Leon, Live, Sum41, Prophets Of Rage en System Of A Down. De pretpunkers van Sum41 zijn aan een heuse come back bezig sinds hun zesde album 13 Voices en ze maken er vandaag een echt feestje van met knallende nummers zoals opener The Hell Song, Fat Lip en Grab The Devil By The Horns And Fuck Him Up The Ass; de song met de beste titel van alle nummers op Pinkpop. Opvallend in de bruisende set is de Queen-cover We Will Rock You en de Smoke On The Water riff tijdens de track Pieces; wat mij betreft een van de betere gigs op deze derde dag.
Liam Gallagher doet het tegenwoordig alleen en zijn set bevat gelukkig wel nog een aantal Oasis klassiekers zoals Morning Glory, Slide Away, Rock ’N Roll Star, D’ You Know What I Mean en Be Here Now. Gallagher’s stem bevalt mij nog steeds en zijn optreden bewijst zijn muzikale vakmanschap; beste song: I Get By.

Dan gaat het volume weer helemaal los bij de Prophets Of Rage, een primeur op Pinkpop. Deze zogenaamde superband bestaat uit drie bandleden van Rage Against The Machine (o.a. Tom Morello, gitaar), DJ Lord en de twee rappers Chuck D. van Public Enemy en B-Real van Cypress Hill. De beukende, harde set bestaat voornamelijk uit Rage Against The Machine nummers zoals Testify, Bullet In The Head en het fantastische slotnummer Killing In The Name. Verder komt de Audioslave cover Like A Stone (tribuut aan de overleden Cornell??) voorbij en het ‘nieuwe’, heftige Unfuck The World. Een, vet, geslaagd optreden, maar toch hoor ik liever Rage Against The Machine; sorry, guys….

Dan is het de beurt aan Live, zij staan voor de vijfde keer op Pinkpop en dit is weer een speciaal optreden, want het is hun eerste show in Europa sinds de reunie. Natuurlijk komen bijna alle bekende songs van Live voorbij en geniet het publiek vanaf de opener All Over You (Throwing Copper) tot slotakkoord Overcome, van het album V, met volle teugen. Selling The Drama, The Dolphin’s Cry en Lakini’s Juice worden uit volle borst meegezongen en de band geniet. De Johnny Cash cover I Walk The Line had voor mij niet gehoeven, maar Live is back en dat hebben we vandaag geweten en ervaren; lekker optreden.
Het eigenzinnige System Of A Down speelde het 3FM podium maar weer eens plat met hun alternatieve crossovermetal klassiekers zoals Chop Suey en B.Y.O.B. Het wordt echter wel eens tijd voor een nieuw album, want de meeste songs hebben we misschien toch al eens te vaak gehoord; maar het was weer lekker hard, duister en apart met als hoogtepunten Violent Pornography en Sugar.

Headliner voor dag drie is Kings Of Leon en ook zij zijn geen onbekende op Pinkpop en hun optreden staat natuurlijk in het teken van hun zevende album Walls (We Are Like Love Songs). De eerste single van dat album Waste A Moment wordt waarschijnlijk net zo een klassieker als Sex On Fire of Use Somebody. Van dat laatste album staan er vandaag vijf songs op de setlist, o.a. de titelsong, Reverend en natuurlijk de single Waste A Moment dat dit degelijke, maar niet super optreden van The Kings afsluit.

Hier lees je meer van maandag 5 juni: Maandag Pinkpop 2017 boordevol hoogtepunten en nostalgie

Pinkpop 2017 zit er weer op, hoogtepunten wat mij betreft Buffy Clyro, Live, Prophets Of Rage, Sum41, The Charm The Fury en Five Finger Death Punch.
Tot volgend jaar op 15+16+17 juni 2018. Martien Koolen

System Of A Down

Liam Gallagher

Green Day

Biffy Clyro

Imagine Dragons

Live

Ruinerbrink beleeft het Leef in de Straat festival 2017

Op 17 juni is het zover, het ( gratis toegankelijke) Leef in de Straat festival ontmoet Spy and the Butcher festival. De tweede editie met een andere ondertitel dan het voorgaande jaar. Toen vierden we ook nog feest op het gras van de buren. Letterlijk, want rond de vijftig tuinen van bewoners van de Ruinerbrink in Bargeres waren te bezoeken.

The Spy gaat naar buiten! Na 3 jaar als indoorfestival actief te zijn geweest, gaan we nu de stap naar buiten zetten, en wel samen met het team van het Leef in de Straat festival aan de Ruinerbrink in Emmen, een fantastisch festival met muziek, kunst, literatuur en heerlijk eten. Het prachtige grasveld aan de Ruinerbrink wordt weer omgetoverd in een kleurrijk festivalterrein. Dit festijn is ontstaan in 2016 en samen met Stichting The Bake Shop gaan we daar een fantastisch mooie dag organiseren op 17 juni 2017.

SAMENWERKING
Oorspronkelijk zou het festival eenmalig zijn. Maar door het succes en de vraag van vele enthousiaste bezoekers én zij die het allemaal gemist hadden, besloot de organisatie de handen ineen te slaan met The Bake Shop. Ware muziekliefhebbers en -kenners, bekend van Drentsch Peil XL, The Bake Shop Presents!, de Popronde en hun eigen festival The Spy and the Butcher. En zo is het dat nu het festival een nieuwe ondertitel heeft.

We gaan er opnieuw een mooi feest van maken. Minder groot, dat wel. Het festival zal vooral op het grasveld van de Ruinerbrink plaats vinden (maar we hebben een aantal straatbewoners bereid gekregen om hun tuin nogmaals open te stellen). Verwacht vooral muziek in een verscheidenheid aan stijlen. Je kunt komen salsadansen, er staat een superfijne soulband op het program, er valt genoeg te rocken en ook luisterliedjes van singer-songwriters komen aan bod.

EDITIE 2017
We starten de middag, om 13.00 uur met een gevarieerd kinderprogramma. Er kan geknutseld worden, er zijn mooie verhalen te beluisteren en veel meer. Ook is er ‘s middags een markt, waar zelfgemaakte spullen bekeken en gekocht kunnen worden.

Het muziekprogramma bestaat uit een aantal acts die je dit jaar op vele festivals en clubtours voorbij ziet komen, Jeangu Macrooy (Lowlands en North Sea Jazz), 45ACIDBABIES (Valkhof festival), BARTEK (Snister, Op de Toffel, Electra), KIOL ( Ital. Melkweg,Lepeltje Lepeltje, The Finsbury London), Juneville, Boyz in the Woods (Echt Erik festival, Taribush Kuna, Kadepop) en Nachtschade.

Net als het voorgaande jaar is er een ruimte vrijgemaakt voor lekker eten. En uiteraard is er een bar, zelfs twee dit jaar, voor de verkoeling, want het mooie weer is besteld. We zijn druk met de voorbereiding, we willen dat het er net zo gezellig en knus uitziet als vorig jaar. En we doen ons best om jullie te verassen met mooie bouwwerken en kunstzinnige uitspattingen. We zien jullie heel graag op zeventien juni, om samen met ons een herinnering te maken. Want denk eraan, het leven kan kort zijn en je hebt alleen nu om er iets moois van te maken.

Tot Leef!

LIVEDATUM 17/06 Ruinerbrink, Emmen

Pinguin Radio presenteert om 22:00 uur Heaven Radio #66

Pinguin Radio en Popmagazine Heaven delen twee belangrijke eigenschappen: een passie voor goede muziek en een volstrekt onafhankelijke opstelling. Dat moest natuurlijk tot een samenwerking leiden. Heaven verzorgt iedere dinsdagavond van 22:00 tot 23:00 een uur lang de muziek op Pinguin Radio. Net als Pinguin heeft Heaven oor voor – bijna – alle popmuziek. In het uurtje radio hoor je muziek uit verschillende genres: (classic)rock, roots, folk, soul, world, jazz en blues.

Playlist uitzending #65 – 6 juni 2017

Coco Montoya – Before The Bullets Fly
Zitakula – Children Of The Sun
Robert Randolph & The Family Band feat. Anthony Hamilton – She Got Soul
Don Bryant – Something About You
Arian Saleh – Sword And Shield
Thomas Azier – Winners
Ecos de Borinquen – Paraïso Borincano (Borinquem Paradise)
Chico Mann + Captain Planet – Y Ahora Que
Hoops – Burden
Chet Ivey – Movin’
Maës, Martin, Gruel – Passage Incertain
K’s Choice – The Ballad Of Lea & Paul
Angaleena Presley – Wrangled
Walker Diver – Your Kisses
The Gift – Malifest
Hauschka – Nature Fights Back
PWR BTTM – Pageant
Emma Guzman – Last Page
Jazzbandit & Eva Scholten – Where Do we Go From Here
(Sandy) Alex G – Guilty

Heaven-radio elke dindsdagavond 22:00 tot 23:00 uur op Pinguin Radio.
Liefhebbers van Heaven Radio luisteren natuurlijk ook naar ons zachtere zusje Pinguin Pluche.

De redactie van Heaven is weer bezig met een prachtig nummer! #3 van 2017. Wat hebben Bruce Springsteen, Keith Richards, John Hiatt, James Burton, Joe Strummer, Merle Haggard en Chuck Prophet met elkaar gemeen? Ze delen hun grote liefde voor de Fender Telecaster, het Zwitserse zakmes onder de gitaren. Geert Henderickx neemt de oergitaar liefkozend onder de loep in een stuk vol overpeinzingen en anekdotes; Chuck Prophet breekt een lans voor ‘zijn Fender’ en Merle Haggard staat centraal in de muziekhistorische rubriek ‘It was xx years ago today’. Een halve eeuw dit keer, want zijn I’m A Lonesome Fugitive stamt uit 1967.

Verder grote interviews met Nederlandse artiesten die om wat voor reden dan ook niet eerder in ons blad stonden. De Zeeuwse rootsrocker Danny Vera, die een opkontje nodig had van Johan Derksen om dan toch eindelijk door te breken. Julian Sas, de bluesrocker uit het Land van Maas en Waal, die onverdroten zijn passie blijft volgen. En de boomlange pianist Joep Beving, die met zijn filmische neo-klassieke pianomuziek de wereld stilletjes aan het veroveren is.

Bijzonder wordt de theatervoorstelling Pinkpop van Toneelgroep Maastricht: een ode aan de liefde en aan het oerfestival. Jack Poels van Rowwen Hèze schreef en speelt de muziek en vertelt. Americanaliefhebbers kunnen uitzien naar interviews met de jonge revelatie Courtney Marie Andrews, het vooral in ons land populaire duo Over The Rhine en geheimtip The Black Lillies.

Als altijd staan er in het blad ook nog eens meer dan 100 albumrecensies. Dit nieuwe nummer niet missen? Neem een abonnement! En profiteer van de aanbieding: het eerste jaar Heaven voor slechts €22,50 + 3 cadeaus.

Eerste uitzending Club Caroline vanavond om 20:00 uur

Pinguin Radio en indielabel Caroline Benelux slaan de handen in elkaar en lanceren gezamenlijk Club Caroline! Elke dinsdag van 20.00 – 21.00 uur hoor je de nieuwste indie tracks en de grootste alternatieve hits van muzieklabel Caroline Benelux.

We nemen je een uur lang mee langs onze nieuwste releases, onze artiesten vertellen zelf over hun muziek en je hoort onze eigen favoriete tracks. Van Tame Impala tot Childish Gambino en van Bear’s Den tot Glass Animals. Je hoort het op Club Caroline.

Major Music, Indiependent Spirit!

Caroline Benelux is een muzieklabel dat zich grotendeels richt op indie en alternatieve muziek. Het jonge enthousiaste Benelux team is onderdeel van Caroline International dat kantoren heeft over de hele wereld. Caroline is een revival van het in 1973 opgerichte Caroline Label, dat oorspronkelijk door Richard Branson werd opgericht om platen uit te brengen binnen zijn eigen muzikale passie: alternatieve prog-rock. Het huidige label richt zich op alles wat goed en credible is in de wereld van de indie muziek: St. Vincent, Bear’s Den, Tame Impala, Childish Gambino, Nick Mulvey, Thurston Moore, The Amazons en Nederlandse bands als Orange Skyline, PAUW, De Staat, Chef’Special & many more.

Elke dinsdagavond tussen 20:00 en 21:00 uur presenteert het team van Caroline een uur van de beste nieuwe muziek uit haar roster op Pinguin Radio. De presentatie van de uitzending is in bekwame handen van de meesterlijke DJ Philo Boss.

Een uitgebreidere versie van Club Caroline kun je ook terugvinden op Spotify