Wat zorgt ervoor dat een band plots kan exploderen ? Van helemaal nergens naar de hoogste toppen in een, wat… een jaar! Dat was wat Bazart te beurt viel in 2016. Het verhaal stopt trouwens niet, ze walsten gewapend met zeven nominaties onlangs de MIA’s plat en zijn van plan dit jaar geenszins onder te doen voor wonderjaar 2016.
De band leek wel op triomftocht door festivalland nog voor hun debuut Echo verscheen. Rock Werchter en Pukkelpop platspelen zonder een plaat uit te hebben, dat zie je toch zelden gebeuren. Tijden veranderen duidelijk, de ijzeren wet dat je een album moet en zal hebben om heel hoog te schieten zijn helemaal voorbij. Bazart bouwden hun live reputatie heel snel en vooral heel erg zelf.
Oorwurmen als Goud, Chaos en Nacht plaveiden de steile klim. Het ging van een uitverkochte show in de AB-Club, naar twee uitverkochte shows in de grote zaal van de AB. Dit voorjaar staan ze twee maal in een tot de nok gevulde Lotto Arena en dit najaar moet het gigantische Antwerpse Sportpaleis eraan geloven. Faut le faire!
Is het hun positieve energie? Hun authenticiteit? Misschien nog het meest hun nuchterheid, want zweven doen ze niet bij Bazart. Ze zijn wel zeer intensief bezig, met goesting, en dat laatste is zo fijn om vast te stellen tijdens een concert.
Bazart is headliner op Suikerrock, zaterdag 29 juli. Tickets zijn onmiddellijk beschikbaar, en iets zegt ons dat u best niet te lang wacht. Liever snel naar die ticketshop dan traag (of niet) naar de Bazart hemel!
LIVEDATA 28/27/29/30 juli Tienen, België
http://https://www.youtube.com/watch?v=42WoxJbRfVk
http://https://www.youtube.com/watch?v=hvRSrkuA6AY
LIVEDATA 16/02 
Live Review: Dream Theater @ Poppodium 013, Tilburg
Het zeer heavy The Dark Eternal Night van het toch wat ondergewaardeerde album Systematic Chaos (2007) opent de avond en meteen is de toon gezet. Muzikaal is het zonder twijfel altijd puur genieten van de gitaarsolo’s van Petrucci, de huilende keyboards van Rudess en het stuwende, meesterlijke baswerk van de altijd onverstoorbare Myung. Vocaal gezien moet je echter altijd afwachten of de heer LaBrie wel goed bij stem is en helaas is dat vanavond weer zeer vaak niet het geval. As I Am, van een van de beste DT platen Train Of Thought, is een van de hoogtepunten van deze avond en dat zingt LaBrie gelukkig wel heel goed. Aan het einde van dat heerlijk prog metal ‘monster’ komt ook nog even een stuk van Metallica’s Enter Sandman voorbij. Het verrassende, instrumentale Hell’s Kitchen, van DT’s zwakste album Falling Into Infinity is een absolute showcase voor het magistrale gitaarspel van Petrucci. Van het nieuwste album The Astonishing horen we helaas slechts twee nummers, namelijk The Gift of Music en het zeer catchy Our New World.
Na een kwartiertje pauze, waarschijnlijk om de stembanden van LaBrie iets te ontzien gaat de band verder met een van hun beste albums ooit: Images And Words, voorafgegaan door korte fragmenten van bekende rocknummers uit het jaar 1992. De beginriff van de Dream Theater ‘hit’ Pull Me Under vult de enthousiaste zaal en we zijn onderweg op een 57 minuten durende prog metal reis met als muzikale hoogtepunten Metropolis Part 1: The Miracle And The Sleeper, Under A Glass Moon en Learning To Live. De twee prachtige, melodieuze power ballads Another Day en Surrounded worden helaas door het zwakke optreden van LaBrie behoorlijk ‘verkracht’; zijn te hoge en valse tonen zijn tijdens deze twee klassieke meesterwerken tenenkrommend te noemen. Veel bezoekers horen het misschien niet, of willen het niet horen, maar het is vanavond toch weer eens overduidelijk dat de zanger de zwakke schakel in de band is, want muzikaal staat DT nog altijd garant voor prog metal vuurwerk van de eerste orde. Toch zal ik altijd een DT fan blijven en zal ik ook al hun albums blijven koesteren en waarderen – in de studio klinkt LaBrie gelukkig wel heel goed – maar ik denk dat ik voorlopig hun live optredens maar even oversla.
Dat de heren van Dream Theater super muzikanten zijn hoeven ze voor mij niet meer te bewijzen, dus de solospots van Myung (Portrait Of Tracy, een Jaco Pastorius cover), Rudess (Another Day), Petrucci (Take The Time) en de totaal overbodige drumsolo van Mangini in Metropolis Part 1, hadden voor mij niet gehoeven. DT had in plaats daarvan beter een of meerdere songs van bijvoorbeeld klasse albums zoals Awake, Six Degrees Of Inner Turbulence of Metropolis Pt 2: Scenes From A Memory kunnen spelen….
Sinds ze in 2008 voor het laatst in 013 waren, staat 
Xavier Rudd staat bekend als een van de meest gedreven songwriters van Australië. Met zijn feeldgood muziek weet de multi-instrumentalist de harten van mensen over de hele wereld te veroveren. Na negen studioalbums verschijnt op 21 april zijn eerste livealbum, Live In The Netherlands getiteld. Op maandag 26 juni komt Xavier Rudd voor het eerst terug naar TivoliVredenburg in Utrecht, waar hij in mei 2016 het album opnam. In het voorafgaande weekend treedt hij ook op tijdens het Down The Rabbit Hole Festival in Beuningen.
Pinguin Radio en 
Roots/Folk: Lucy Spraggan – I Hope You Don’t Mind Me Writing
Blues/Soul/Jazz/Klassiek: Electric Love – Mean Machine