Wie Iguana Death Cult live ziet spelen, vraagt zich misschien af: waar halen die jongens de energie vandaan? Nou, van een goed bord eten bijvoorbeeld. Als we frontman Jeroen Reek telefonisch treffen naar aanleiding van hun aanstaande debuutplaat The First Stirrings of Hideous Insect Life, zit hij – hoe kan het ook anders – heel decadent aan een deftige dis in Parijs.
Tekst LiveGuide | Jeroen Haneveer
Wat schaft de pot?
“Ik zit aan de transseksuele zalmforel. Hij is zalm, hij is forel. Ik weet niet wat-ie nou wil.”
Klinkt goed! En morgen spelen jullie twee shows op Eurosonic, dus dat wordt lekker eierballen bikken?
“Vorig jaar speelden we daar ook en toen heb ik ze voor het eerst geproefd. Toen ik ’s nachts vier van die dingen achter elkaar had gegeten, vond ik ze nog echt heel lekker. Vrij kort daarna heb ik ze uitgekotst en nu kan ik ze niet meer zien. Dat heb je ook weleens met een drankje: dat je ooit zó ziek bent geworden van sambuca dat je over je nek gaat wanneer je dat spul alleen al ruikt. Dat heb ik dus met eierballen…”
Tosti’s dan? Ik zag op Instagram een foto waar jullie lekker tosti’s zaten te eten na een stevig partijtje bowlen. Wie heeft die pot toen gewonnen?
“Dat was onze drummer Arjen. Ik ben zelf geëindigd als laatste. Goed, ik kan ook niet overal de beste in zijn natuurlijk. Wel heb ik gewonnen met tosti’s eten. Ja, daar ben ik heel goed in.”
Jullie zijn nu een jaar of drie bezig, waarom is het debuut niet wat eerder gekomen?
“Het is gewoon een beetje zo gelopen. Pas toen we echt honderd procent achter ons werk stonden, wilden we een plaat opnemen. We vonden dat het al best leuk ging, maar hadden altijd het idee dat het gewoon beter kon. Deze plaat wilden we een jaar geleden al opnemen, maar het was zo ontiegelijk druk met liveshows spelen en tussendoor in leven blijven. En het kost natuurlijk ook nog geld, dus alles wat we hebben verdiend met die liveshows hebben we in onze plaat gepompt.”
Als ik op je Facebook rondsnuffel kom ik Lionel Richie een paar keer tegen. Toch hoor ik verdomd weinig Richie of Commodores in jullie muziek…
“Hahaha, ja klopt! Dat vind ik echt een heel mooie vent. Ik hou van die foute shit, dat jarentachtigsfeertje. Lionel in z’n mooie sweatertje en met die snor van ‘m. De ladies man, weet je wel. Dat heeft wel charme ja. Het zijn foute liedjes, maar eigenlijk wel gewoon supergoed. En ze blijven in je kop hangen. Iedereen vindt dat leuk, hoe hard ze het ook ontkennen.”
LIVEDATA 16/02 Rotown, Rotterdam (releaseparty) 17/02 Bitterzoet, Amsterdam 18/02 Pier15, Breda 23/02 Stroomhuis, Eindhoven 24/02 Brigant, Arnhem 02/03 Cul de Sac, Tilburg 10/03 Zwarte Ruiter, Den Haag 16/03 Vera, Groningen 17/03 Patronaat, Haarlem 23/03 ACU, Utrecht
Klinkt als: de snerpende teringherrie die twee hekwerken van de onvolprezen firma Heras uit Oirschot maken wanneer je ze keihard tegen elkaar aan sodemietert.
—
Het februari-nummer van LiveGuide.NL is nu uit en gratis verkrijgbaar op meer dan 550 adressen.
Daarin onder meer interviews van Foxygen, The Amazons, The Naked Sweat Drips en Andy Shauf.
Verder de rider van Matt Winson en uiteraard weer een nieuwe Fanboykwiz met Dave Von Raven (The Kik)!
Live Review: Dream Theater @ Poppodium 013, Tilburg
Het zeer heavy The Dark Eternal Night van het toch wat ondergewaardeerde album Systematic Chaos (2007) opent de avond en meteen is de toon gezet. Muzikaal is het zonder twijfel altijd puur genieten van de gitaarsolo’s van Petrucci, de huilende keyboards van Rudess en het stuwende, meesterlijke baswerk van de altijd onverstoorbare Myung. Vocaal gezien moet je echter altijd afwachten of de heer LaBrie wel goed bij stem is en helaas is dat vanavond weer zeer vaak niet het geval. As I Am, van een van de beste DT platen Train Of Thought, is een van de hoogtepunten van deze avond en dat zingt LaBrie gelukkig wel heel goed. Aan het einde van dat heerlijk prog metal ‘monster’ komt ook nog even een stuk van Metallica’s Enter Sandman voorbij. Het verrassende, instrumentale Hell’s Kitchen, van DT’s zwakste album Falling Into Infinity is een absolute showcase voor het magistrale gitaarspel van Petrucci. Van het nieuwste album The Astonishing horen we helaas slechts twee nummers, namelijk The Gift of Music en het zeer catchy Our New World.
Na een kwartiertje pauze, waarschijnlijk om de stembanden van LaBrie iets te ontzien gaat de band verder met een van hun beste albums ooit: Images And Words, voorafgegaan door korte fragmenten van bekende rocknummers uit het jaar 1992. De beginriff van de Dream Theater ‘hit’ Pull Me Under vult de enthousiaste zaal en we zijn onderweg op een 57 minuten durende prog metal reis met als muzikale hoogtepunten Metropolis Part 1: The Miracle And The Sleeper, Under A Glass Moon en Learning To Live. De twee prachtige, melodieuze power ballads Another Day en Surrounded worden helaas door het zwakke optreden van LaBrie behoorlijk ‘verkracht’; zijn te hoge en valse tonen zijn tijdens deze twee klassieke meesterwerken tenenkrommend te noemen. Veel bezoekers horen het misschien niet, of willen het niet horen, maar het is vanavond toch weer eens overduidelijk dat de zanger de zwakke schakel in de band is, want muzikaal staat DT nog altijd garant voor prog metal vuurwerk van de eerste orde. Toch zal ik altijd een DT fan blijven en zal ik ook al hun albums blijven koesteren en waarderen – in de studio klinkt LaBrie gelukkig wel heel goed – maar ik denk dat ik voorlopig hun live optredens maar even oversla.
Dat de heren van Dream Theater super muzikanten zijn hoeven ze voor mij niet meer te bewijzen, dus de solospots van Myung (Portrait Of Tracy, een Jaco Pastorius cover), Rudess (Another Day), Petrucci (Take The Time) en de totaal overbodige drumsolo van Mangini in Metropolis Part 1, hadden voor mij niet gehoeven. DT had in plaats daarvan beter een of meerdere songs van bijvoorbeeld klasse albums zoals Awake, Six Degrees Of Inner Turbulence of Metropolis Pt 2: Scenes From A Memory kunnen spelen….
Sinds ze in 2008 voor het laatst in 013 waren, staat 
Xavier Rudd staat bekend als een van de meest gedreven songwriters van Australië. Met zijn feeldgood muziek weet de multi-instrumentalist de harten van mensen over de hele wereld te veroveren. Na negen studioalbums verschijnt op 21 april zijn eerste livealbum, Live In The Netherlands getiteld. Op maandag 26 juni komt Xavier Rudd voor het eerst terug naar TivoliVredenburg in Utrecht, waar hij in mei 2016 het album opnam. In het voorafgaande weekend treedt hij ook op tijdens het Down The Rabbit Hole Festival in Beuningen.
Pinguin Radio en 
Roots/Folk: Lucy Spraggan – I Hope You Don’t Mind Me Writing
Blues/Soul/Jazz/Klassiek: Electric Love – Mean Machine
Stef Classens kennen we als winnaar van De Beste Singer-Songwriter. Sindsdien heeft men even moeten wachten op nieuwe nummers, maar het eindresultaat Above The Storm, Below The Flood mag er wezen! Het nieuwe nummer Shelter From The Rain is vandaag Vevo Power Premiere en is een mooi voorproefje van wat er komen gaat op 24 maart.