Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling is op 20 januari.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling is op 20 januari.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling is op 20 januari.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling is op 20 januari.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling is op 20 januari.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling de eerste zondagavond (van de maand) van 22:00 tot 24:00 uur.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Pinguin Radio en de Volkskrant slaan de handen ineen voor een maandelijkse radio-uitzending waarin de luisteraar bij de hand wordt genomen langs de beste albums en de beste tracks van het moment.
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site! En in de herhaling de eerste zondagavond (van de maand) van 22:00 tot 24:00 uur.
Dit alles, en meer, is te vinden op de maandelijkse Volkskrant Radio-podcast op Pinguin Radio.
Elke eerste maandag van de maand op Pinguin Radio van 20:00 tot 22:00 uur de beste tracks van de beste albums van het moment samengesteld door de muziekredactie van de Volkskrant.
De kroniek van de nieuwe muziek
Lees hieronder alle cd-reviews van de albums van het moment volgens de redactie van de Volkskrant.
—
Metronomy – Metronomy Forever (Because/Caroline)
Voorman Joe Mount van de Britse elektropop band Metronomy heeft de LinnDrum ontdekt, een drummachine die vooral in de jaren tachtig populair was en op zo ongeveer alle toen moderne popproducties uit de periode tussen pakweg 1982 en 1988 te horen was.
Tekst Gijsbert Kamer, 19 september 2019
Mount bedankt het instrument op de hoes van Metronomy’s zesde album Metronomy Forever, dat af en toe ook een behoorlijk retro-discogeluid heeft. Maar het album kan het hebben. Elk van de maar liefst zeventien nummers heeft een geheel eigen popsfeertje. lees meer
Lana Del Rey – Norman Fucking Rockwell (Polydor/Universal)
Een popalbum dat je vanaf de eerste seconden een wereld intrekt die onbekend en tegelijk vertrouwd aanvoelt. Liedjes die even mysterieus als toegankelijk klinken. Een stem die je zeventig minuten lang blijft intrigeren, zonder dat er ook maar een seconde wordt geprobeerd je te imponeren. Teksten vol ‘fucks’ en andere krachttermen die niet gespierd, maar breekbaar zijn en je niet loslaten.
Tekst Gijsbert Kamer, 5
Zo’n plaat is Norman Fucking Rockwell!, het vijfde album van de Amerikaanse Lana Del Rey. Een plaat zo rijk, meeslepend en vooral anders klinkend dan wat er gebruikelijk is in de huidige mainstreampop. Een plaat ook waarmee de zangeres het recente, bepaald niet misselijke werk van haar collega’s Ariana Grande, Billie Eilish en Taylor Swift degradeert tot aardige popmuziek. lees meer
Marike Jager – Hey Are You OK? (Morning Coffee/V2) De verstilde melancholie van Marike Jagers vorige album The Silent Song (2014) was mede ingegeven door het feit dat Jager graag moeder wilde worden, maar dat niet wilde lukken. Op de laatste opnamedag testte ze eindelijk positief.
Tekst Menno Pot, 12 september 2019
De tijd valt thuis niet meer stil te zetten: ze moest de rustige momenten benutten, doelmatig werken zodra het kon. Dat gaf blijkbaar nieuwe schwung en leidde tot een goedgehumeurd album, bruisend van energie en levenslust. Ondanks de dominante aanwezigheid van haar gitaar voelt het vaak aan als een synthpopalbum. lees meer
Ilse DeLange – Gravel & Dust (Universal) Waar haalt ze de tijd vandaan, zou je denken bij de negende studioplaat van Ilse DeLange. Vorig jaar verscheen een titelloos popalbum, terwijl ze nog druk was met haar band The Common Linnets. Dan was DeLange nog betrokken bij het Songfestival én haar eigen festival Tuckerville. En toch verschijnt er weer een album, dat ze kennelijk al jaren in de pen had.
Tekst Robert van Gijssel, 12 september 2019
Ze schreef de songs terwijl ze werkte aan die popplaat uit 2018. En Gravel & Dust klinkt ook echt als een tegenhanger van het opgewekte en radiovriendelijke werk dat we van de zangeres gewend zijn. lees meer
I Am Oak – Osmosis (Snowstar Records) Knap, hoe het Utrechtse I Am Oak zich blijft ontwikkelen. Een compliment dat vooral Thijs Kuijken toekomt, want ook dit zesde album is vooral zijn werk.
Tekst Gijsbert Kamer, 19 september 2019
Bijna alle instrumenten op Osmosis speelt hij zelf, met dit keer een grotere rol voor de piano. Die past goed bij zijn wat donkere stem en zeker wanneer er een ijzige elektrische gitaar naast wordt geplaatst, zoals in het beklemmende slotstuk Wondrous Way, is het resultaat heel fraai. lees meer
Sampa the Great – The Return (Ninja Tune/PIAS) Sampa The Great maakte al een ep en een mixtape maar The Return geldt als het volwaardige debuut van deze in Zambia geboren en inmiddels in Melbourne woonachtige rapper. Hoewel je haar eigenlijk tekort doet met de term rapper. Ze laat inderdaad haar venijnige, stevig met maatschappijkritiek doorspekte raps ratelen, maar net zo makkelijk schiet ze in een r&b- of soulmodus.
Tekst Gijsbert Kamer, 26 september 2019
Wat haar album The Return zo bijzonder maakt, is dat ze uit allerlei decennia stijlelementen plukt en toch volkomen authentiek klinkt. Een stukje r&b hier, een snufje jarenzeventigsoul daar, en dan weer een door disco-beats gedreven rap of Afrikaanse samenzang: Sampa The Great kan het allemaal moeiteloos aan. lees meer
Steffi x Virginia – Work A Change (Ostgut Ton/Kompakt)
Een ander juweel is de plaat Work a Change van de Nederlandse dj-trots Steffi, met de Duitse zangeres Virginia. Zij waren een kleine tien jaar geleden min of meer vaste muzikale partners en zijn gelukkig opnieuw naast elkaar gaan zitten in de studio. En wat een stel onwaarschijnlijk aanstekelijke technotracks mét zang heeft die hernieuwde samenwerking opgeleverd.
Tekst Robert van Gijssel, 19 september 2019
Steffi zweert, zoals ook op haar solo-albums, bij licht nostalgische, beheerste en zeer melodieuze techno en groovende electro. De zanglijnen van Virginia geven de tracks een peilloos melancholiek gevoel, een beetje dat sentiment dat aan komt dwarrelen aan het einde van een lange uitgaansnacht, als het opkomende daglicht de betovering van de duisternis verpest. lees meer
Barker – Utility Ostgut Ton/Kompakt) Echt knappe dance-albums, met kop en staart, zijn dun gezaaid de laatste jaren – we mogen daar graag wat over klagen. Gelukkig komt het Duitse label Ostgut Ton van de Berlijnse club Berghain deze maand met een paar blinkende topplaten, om de hoop levend te houden.
Tekst Robert van Gijssel, 19 september 2019
Zo te zien aan de albumhoes en de tracktitels is Utility van Sam Barker opgedragen aan de menselijke evolutie en de opkomst van de machinerie. Maar zo te hóren is het album eerder een studie naar ademhaling, want het lijkt of er lucht door de apparaten en kabels stroomt. lees meer
Alessandro Cortini – Volume Massimo (Mute)
Tekst Robert van Gijssel, 3 oktober 2019
Op plaat hoor je dat de muziek van Cortini op eenzelfde manier in elkaar wordt gestoken, dus zonder tussenkomst van al te veel digitale computertechniek. De textuur van de klanken op Volume Massimo vertelt het verhaal, en de plaat opent een onwaarschijnlijk rijk geluidsuniversum. lees meer
Opeth – In Cauda Venenum (Nuclear Blast)
Tekst Robert van Gijssel, 26 september 2019
De vaste fans van Opeth – en dat zijn er wereldwijd best veel – zullen In Cauda Venenum snel weten te vinden. Maar deze plaat verdient ook een horde nieuwe luisteraars. lees meer
Luister hier naar de vorige editie! Volkskrant Radio – september 2019
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!
Elke eerste maandag van de maand op Pinguin Radio van 20:00 tot 22:00 uur de beste tracks van de beste albums van het moment samengesteld door de muziekredactie van de Volkskrant.
De kroniek van de nieuwe muziek
Lees hieronder alle cd-reviews van de albums van het moment volgens de redactie van de Volkskrant.
—
Burna Boy – African Giant (Atlantic/Warner)
De titel van zijn plaat doet vermoeden dat de Nigeriaan Burna Boy een onbescheiden zelfpromotor is, zo iemand die zichzelf beter vindt dan de rest. Nu is hij dat op het moment misschien wel, maar zijn album is eigenlijk vrij bescheiden. De muziekmix op African Giant is verfijnd en verre van opschepperig, eerder zachtaardig.
Tekst Robert van Gijssel, 1 augustus 2019
Burna Boy is de nieuwe grootheid van de Afrikaanse pop en afrobeat, iedereen wil met hem samenwerken. Hij maakte tracks met Mahalia en Beyoncé, en op zijn eigen album worden de grootheden ook binnengereden, van Jorja Smith tot Future en Damian Marley. In dat stel namen zie je gelijk de veelzijdigheid van Burna Boy weerspiegeld. lees meer
Chance the Rapper – The Big Day (Eigen Beheer) Hij nam er even de tijd voor – zijn vorige album Coloring Book verscheen drie jaar geleden – maar Chance The Rapper komt dan ook met een plaat die ruim vijf kwartier duurt. De rapper uit Chicago noemt dit volledig in eigen beheer uitgebrachte The Big Day zijn ‘debuutalbum’, zijn vorige drie toch behoorlijke platen beschouwt hij als ‘mixtapes’.
Tekst Gijsbert Kamer, 1
Wat precies het verschil is? Zijn in fraaie gospel en soul gedrenkte Coloring Book klonk minstens zo verzorgd, maar het zal met de beschikbaarheid te maken hebben. Wellicht verschijnt The Big Day wél op cd of vinyl. Dat zal dan een dubbel-lp moeten worden, want Chance The Rapper rapt uitgebreid over hoe gelukkig hij is. lees meer
Ty Segall – First Taste (Drag City/V2) De Californische garagerocker Ty Segall doet het in 2019 voor zijn doen rustig aan. First Taste is pas zijn eerste studio-album dit jaar en een curiosum in zijn al tientallen titels tellende discografie. Aanvankelijk klinkt alles vertrouwd. Taste is een even schreeuwerige als pakkende binnenkomer.
Tekst Gijsbert Kamer, 1 augustus 2019
Maar dan begint je iets op te vallen. Waar zijn de elektrische gitaren? We horen de meest onverwachte instrumenten voorbijkomen, van blokfluit en bouzouki tot verzengend harde synths, maar de gierende gitaar van Jimi Hendrix-fan Ty Segall ontbreekt toch echt. Segall heeft voor dit album het instrument even in de ban gedaan en is naast Charles Moothart zelf ook achter de drums gaan zitten. Twee drummers en veel aanvankelijk wat onbestemd lawaai. lees meer
Drivin N Cryin – Live the Love Beautiful (Drivin N Cryin Records/Bertus) De herinneringen die zanger en liedschrijver Kevn Kinney ophaalt aan zijn bandje Drivin N Cryin, op het eerste volwaardige album van de band in tien jaar, zijn verhelderend.
Tekst Robert van Gijssel, 25 juli 2019
Hij koesterde de underground, zingt Kinney bijvoorbeeld in het nummer Spies, en vanaf die plek keek hij naar de bandjes die het wél maakten. In I Used to Live around Here tekent hij de consequenties op van zijn halsstarrige kunstenaarsgedrag. ‘Ik speelde hier ooit in een café. En ik zag mijn vrienden voorbijkomen in een rock-’n-roll straaljager.’ lees meer
The Flaming Lips – King’s Mouth (Bella Union/PIAS) King’s Mouth, een conceptalbum met een enigszins onduidelijke strekking en het vijftiende Flaming Lips album, biedt eindelijk weer een paar sterke liedjes die refereren aan het beste van een plaat als The Soft Bulletin (1999).
Tekst Gijsbert Kamer, 25 juli 2019
Dromerige, melancholieke instrumentale stukken vormen de verbindende schakels tussen mooi ingehouden gezongen liedjes, terwijl het slot How Can A Head tot de mooiste rocksongs van het jaar kan worden gerekend.
Waarnaar we een album lang precies hebben geluisterd, wordt niet geheel duidelijk, maar het is lang geleden dat er zoveel van The Flaming Lips viel te genieten. lees meer
Philip Bailey – Love Will Find a Way (Verve/Universal) Op zijn eerste soloplaat in zeventien jaar haalt de zanger van Earth Wind & Fire zo ongeveer de hele zwarte muziekgeschiedenis overhoop. Op Love Will Find A Way horen we liedjes van Curtis Mayfield (twee) en Marvin Gaye maar ook van Talking Heads, Chick Corea en Oscar Brown Jr.
Tekst Gijsbert Kamer, 25 juli 2019
Bailey zingt prachtig hoog, maar het zijn de jazzarrangementen van toetsenist Robert Glasper die het album bijzonder maken. Hij krijgt hulp van grote jazznamen als Christian McBride (bas), Kamasi Washington (tenorsaxofoon), Christian Scott (trompet) en pianist Chick Corea, die zijn eigen You’re Everything een heerlijk luie yacht rock-sfeer geeft. lees meer
Fruit Bats – Gold Past Life (Merge/Konkurrent)
Bij het luisteren van nieuwe albums word je weleens verrast door een band of artiest waarvan je het bestaan niet kende, ondanks hun lange staat van dienst.
Tekst Gijsbert Kamer, 4 juli 2019
Fruit Bats is zo’n band. Gold Past Life heet de plaat die nu al wekenlang de speler in gaat als er even niks anders geluisterd hoeft te worden. Het is al het achtste album van de band van Eric D. Johnson uit Chicago. En het beste, want de vorige zeven, zo blijkt bij nadere beluistering, zijn net wat minder. Iets te veel non-descripte indie-gitaarpop waarvan er al zoveel is. lees meer
Freddie Gibbs & Madlib – Bandana (RCA/Sony Music) Bandana is een fraaie collage van minuscuul verknipte soul- en funk-samples, doo-wopvocalen gemixt met de stem van Gibbs, die op zichzelf best vlak is.
Tekst Gijsbert Kamer, 4 juli 2019
Die werpt zich in de beste gangsta-raptraditie op als coke-dealer (Crime Pays, Half Manne Half Cocaine), maar haalt in Flat Tummy Teanet zo gemakkelijk de slavernijgeschiedenis overhoop om te constateren dat het Amerika van nu bepaald niet zaligmakend is. Vocale ondersteuning is er van Pusha T en Killer Mike in het hitgevoelige Palmolive en van de net iets te vlak rappende Anderson .Paak in Giannis. Maar ook als de raps even niet de aandacht opeisen zijn er de verbluffend sterke beats en samples die je het album in blijven trekken. lees meer
Africa Express – Egoli (Method/Universal)
Tekst Robert van Gijssel, 18 juli 2019
Africa Express is een Britse non-profitorganisatie die zich inzet voor de internationale muziekcultuur, en vooral banden tussen Afrikaanse en westerse artiesten wil aanknopen. Blur-zanger Damon Albarn is de curator van het gezelschap en geeft artistieke leiding aan de projecten. De prachtige plaat In C uit 2014 bracht ons een Malinese uitvoering van de klassieker van Terry Riley. Egoliis heel anders, maar minstens zo mooi. lees meer
Berman is terug in een nieuwe band Purple Mountains, met opnieuw rafelige, melancholieke popliedjes. Lekker lui gezongen, zoals Berman dat mogelijk van zijn oude maatje Steve Malkmus (Pavement) heeft geleerd, of andersom. lees meer
Luister hier naar de vorige editie! Volkskrant Radio – juni 2019
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!
Elke eerste maandag van de maand op Pinguin Radio van 20:00 tot 22:00 uur de beste tracks van de beste albums van het moment samengesteld door de muziekredactie van de Volkskrant.
De kroniek van de nieuwe muziek
Lees hieronder alle cd-reviews van de albums van het moment volgens de redactie van de Volkskrant.
—
Vampire Weekend – Father of the Bride (Columbia/Sony)
We hadden er na zes jaar afwezigheid niet meer op gerekend, maar Vampire Weekend is terug. Vandaag verschijnt dan eindelijk Father of the Bride, het vierde album van de band rond zanger en gitarist Ezra Koenig.
Tekst Gijsbert Kamer, 2 mei 2019
En laten we er geen doekjes om winden, het is een prachtig, veelzijdig popalbum geworden. Achttien wonderschone liedjes, waarin naast de van eerdere platen bekende Afrikaans klinkende gitaarlijntjes en flirts met Caribische ritmen, ook ruimte is voor countryduetten (met de uit popgroep Haim afkomstige Danielle Haim) en cool jazz. lees meer
The National – I Am Easy To Find (4AD/Beggars) Voor hun achtste album wilde The National alles anders aanpakken. Na bijna twintig jaar mocht zanger Matt Berninger weleens wat tegenwicht krijgen. Een risico, want het eigen geluid van de Amerikaanse band berust mede op diens diepe bariton; soms mompelend, dan weer toewerkend naar een emotionele uitbarsting. Veel van de spanning in het door de broers Aaron en Bryce Dessner vormgegeven muzikale universum is te danken aan Berningers stem.
Tekst Gijsbert Kamer, 16
Op I Am Easy To Find wordt Berninger bijgestaan door vrouwelijke vocalisten, onder wie de van David Bowie bekende. Het openingsnummer You Had Your Soul With You wordt meteen door haar bezwerende donkere stem opengebroken. Waarna de weg wordt vrijgemaakt voor dameskoortjes en duetten (met onder anderen Lisa Hannigan, Sharon van Etten en Mina Tindle) die het vaak zwaar aangezette oude National-geluid verlichten. lees meer
Big Thief – UFOF (4AD/Beggars) Op hun derde album zet het uit Brooklyn afkomstige Big Thief een enorm stap voorwaarts. Het viertal komt uit het wat veilige indie-hoekje en ontwikkelt zich tot een krachtig spelend en zingend folkkwartet.
Tekst Gijsbert Kamer, 16 mei 2019
De grootste ontwikkeling lijkt zangeres Adrianne Lenker te hebben doorgemaakt. Zowel in de teksten (wonderschone, mysterieuze lyriek) als in de muziek is ze meer uitgesproken gaan klinken. Haar zang heeft in elk liedje een sprankelende boventoon die intrigeert en op den duur zelfs betovert. lees meer
Cate Le Bon – Reward (Mexican Summer/V2) Wat een verschil kunnen een paar blazers en wat elektronica maken. Cate Le Bon uit Wales maakte al een viertal soloalbums en onder de naam Drinks een paar platen met indielosbol Tim Presley. Vooral Crab Day (2016) trok de aandacht met rafelig gezongen liedjes, nog een beetje rammelend maar charmant geproduceerd.
Tekst Gijsbert Kamer, 30 mei 2019
Leuk en sympathiek allemaal, maar Reward is echt een behoorlijke stap voorwaarts voor Le Bon. Grootste verbetering zit ’m in de veel vollere arrangementen. Elektronische accenten en vooral een heel ludiek ingezette saxofoon maken de liedjes meer af. Zonder dat alle versiering ten koste gaat van haar zang overigens, die blijft even excentriek. lees meer
Mavis Staples – We Get By (Future Classic) Bijna 80 is Mavis Staples, maar ze zet haar sterke reeks soloalbums op het label Anti onvermoeibaar voort met We Get By. Wilco’s Jeff Tweedy nam de eerste drie intiem klinkende albums voor zijn rekening, nu neemt Ben Harper het stokje over. De zanger en gitarist heeft voor We Get By een elftal midtempoliedjes geschreven, die precies passen bij Staples’ diepe soulstem.
Tekst Gijsbert Kamer, 23 mei 2019
Staples krijgt van de sobere begeleiding alle ruimte om uit te : het zingen van doorleefde gospelsoul, op de juiste momenten voorzien van bluesaccenten. Dankzij het sterk op haar vader Pops geënte gitaarspel van Rick Holmstrom brengt Staples de luisteraar dit keer meer in de sferen van The Staple Singers, de groep waarvan vader en dochter het geluid bepaalden. lees meer
Rammstein – Rammstein (Universal) Een decennium moest de Rammstein-liefhebber het doen zonder nieuw albumwerk van de Duitse ‘dansmetalband’. Niet echt een probleem voor de fans: zij konden zich laven aan veel spectaculaire live-shows, een concertregistratie in de bioscoop en het vooruitzicht van nog maar weer een vuurwerkarmageddon in de Rotterdamse Kuip, in juni.
Tekst Robert van Gijssel, 16 mei 2019
De Berlijners zijn er nog en hoera voor de conservatieve aanhang: ze zijn geen spat veranderd. De strenge, industriële gitaarriffs trekken op met minstens zo verbeten riffs op de synthesizers. En we verwelkomen de theatrale en overdreven scherp articulerende stem van Lindemann, in openingsknaller Deutschland maar ook in het fijne nummer Radio. lees meer
Altın Gün – Gece (Glitterbeat) Het mooist denkbare compliment aan de Amsterdamse band Altin Gün kwam eind april, bij de lancering van het tweede album Gece, in de vorm van drie uitverkochte optredens in een dampende club in Istanbul. Dan doe je iets goed, als Nederlandse band die Turkse muziek speelt.
Tekst Menno Pot, 9 mei 2019
Altin Gün werd opgericht door Jasper Verhulst en Ben Rider, die verslingerd raakten aan Turkse psychedelische folkrock uit de jaren zeventig. Ze besloten dat ze van die liedjes, met toevoeging van elektrische gitaar en opzwepende percussie, dansbare eigentijdse bewerkingen konden maken. Ziedaar: debuut On (2018).
Op Gece is de formule in de kern ongewijzigd (al is er ook de eigen compositie Soför Bey), maar de band beheerst hem nog beter en durft de verf nog driester op het canvas te smijten, zodat de songs nog slechts in de verte op de originelen lijken. lees meer
Steve Lacy – Apollo XXI (3qtr/Sony) Steve Lacy is de laatste tijd bijna onontkoombaar in de Amerikaanse zwarte west coast-pop. Hij speelt gitaar en zingt in het geweldige, vernieuwende The Internet. Daarnaast verleent hij aan diverse bands hand- en spandiensten, zoals onlangs nog op Sunflower van Vampire Weekend, en tussendoor werkt Lacy ook nog aan een solocarrière.
Tekst Gijsbert Kamer, 30 mei 2019
Apollo XX1 is zijn eerste soloalbum en vooralsnog alleen digitaal leverbaar, een fysieke release volgt in september. Lacy durft wat meer uit de r&b van The Internet te stappen, richting funk en psychedelica. Soms hoor je de gekte van Sly and the Family Stone terug, dan weer de diepe, duistere soulbezweringen van D’Angelo. lees meer
Slowthai – Nothing Great About Britain (Method/Universal)
Tekst Gijsbert Kamer, 23 mei 2019
Na wat los werk is Nothing Great About Britain het eerste album van Tyron Frampton, een in Northampton opgegroeide geezer. Die geuzennaam kennen we ook van Mike Skinner (The Streets), naast grime-pionier Dizzee Rascal, de belangrijkste rapper aan wie Slowthai doet denken. lees meer
Polynation – Igneous (Atomnation)
Tekst Robert van Gijssel, 23 mei 2019
Igneous is de neerslag van alles wat we al van Polynation hadden gehoord, in tien doordachte en geduldig opgebouwde tracks gegoten. Polynation zet met wijdse, op het gevoel inspelende akkoorden een dromerige synthesizersfeer neer, die analoog aanvoelt. De spanning wordt opgebouwd door live ingespeelde drums en bubbelende baslijnen op de synths, en heel af en toe een zweverige neuriebeurt, zoals in openingsnummer Deluge. lees meer
Luister hier naar de vorige editie! Volkskrant Radio – mei 2019
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!
Marike Jager – Hey Are You OK? (Morning Coffee/V2)
Ty Segall – First Taste (Drag City/V2)
Vampire Weekend – Father of the Bride (Columbia/Sony)
The National – I Am Easy To Find (4AD/Beggars)
Big Thief – UFOF (4AD/Beggars)
Cate Le Bon – Reward (Mexican Summer/V2)
Mavis Staples – We Get By (Future Classic)
Rammstein – Rammstein (Universal)
Altın Gün – Gece (Glitterbeat)
Steve Lacy – Apollo XXI (3qtr/Sony)
Slowthai – Nothing Great About Britain (Method/Universal)
Polynation – Igneous (Atomnation)