Somnium, ofwel De Droom, is een boek van de Duitse astronoom en astroloog Johannes Kepler dat in 1634 postuum verscheen. Het is een belangrijk werk in de geschiedenis van de astronomie, omdat het onder meer de natuurkunde én de selenografie van de maan weergeeft. Somnium is tevens de titel van de langverwachte plaat van niemand minder dan Jacco Gardner.
Enkele maanden voordat het album op de markt verscheen, liet Gardner ons al kennismaken met het voorproefje Volva. Rijk aan synthesizers en, welhaast uiteraard, psychedelisch. Een mystiek, exotisch nummer met klanklijnen die we van deze Nederlandse trots gewend zijn. Instrumenteel, ook dat. Net als de gehele plaat overigens. Verwacht dus geen opvolgers van prachtig gezongen tracks als Find Yourself en Clear The Air. Nee, Gardner heeft ditmaal geen stem nodig om de ruimte te beschrijven.
Hij verhuist enkele jaren geleden naar het enigmatische Lissabon. En leest daar over verre werelden en bijzondere personages. Hij weet deze werelden en personages te vertalen naar muziek. Zonder woorden. “Het verleden voelt voor mij zo levend, zo mysterieus, dat ik moet concluderen dat het heden en de toekomst waarschijnlijk niet anders zijn”, aldus Gardner.
Somnium gaat diep. De plaat voelt als een visionaire ervaring, waarin diverse delen van de wereld voorbijkomen. Of ja, de wereld. Het heelal! Telkens op een andere manier. Zo is opener Rising een kosmisch geheel, Volva speels, Langragian Point een tikkeltje traag en gaat gedurende Levania het tempo weer iets omhoog. Gardner wil de luisteraar op avontuur sturen. Dat lukt hem uitstekend. Tekst Mania | Jelle Teitsma
Wat in het vat zit, verzuurt niet. Zo luidt het adagium. Dat je daar een klein beetje in door kunt slaan bewijst 
De Londense multi-instrumentalisten Marcus Mumford, Ben Lovett, Winston Marshall and Ted Dwane richtten 
Ruim een jaar geleden overleed Charles Bradley, waarmee de wereld niet alleen een bescheiden, zeer sympathiek mens armer was, maar ook een uit het juiste hout gesneden soul zanger, die in staat was om de traditie van James Brown en Otis Redding springlevend te houden.
In 2013 ontdekte ik via 3 voor 12 een nieuwe band. Texas Radio was de naam van deze band uit Diepenheim en bij de aanvraag van hun eerste EP’tje kreeg ik een persoonlijk berichtje met als opening “Ha Martijnemans”. Dit vrij droogkomische mailtje toverde een glimlach op mijn gezicht, maar ik vroeg me wel af wat ik van het EP’tje moest verwachten. Na ontvangst per post heb ik hem direct in mijn auto radio gestopt en ik was aangenaam verrast.De heerlijke mix tussen blues, rock en soul klonk enerzijds vertrouwd, maar tegelijk ook vrij eigenzinnig. Invloeden van bands als The Doors en Captain Beefheart waren terug te horen, maar ook een duidelijke eigen draai.
Je zou 
De Noorse muzikant