Recensies Archieven - Page 356 of 400

Live Foto Review: Dauwpop 2017 @ Hellendoorn

Live Foto Review: Dauwpop 2017 @ Hellendoorn
25 mei 2017
Foto’s Sharon & Maureen Vreeburg

Dauwpop 2017: alle facetten voor een fantastische dag waren aanwezig: perfect weer, aardige mensen, goede muziek en een uitverkocht huis.

Muzikale hoogtepunten waren volgens veel bezoekers Doe Maar, VANT, Chef’Special, The Grand East, Paceshifters en White Lies. Maar ook de vernieuwde XITE Party Pit was de hele dag één groot feest. De uitgebreide en bijzondere aankleding van het festival wordt door de bezoekers zeer gewaardeerd en als een uniek punt ervaren.

In 2018 vindt Dauwpop plaats op zaterdag 26 mei. Hemelvaartsdag valt aankomend jaar namelijk vroeg in het jaar en daarom wordt gekozen om het festival later in mei te organiseren.

Mozes and the Firstborn

Canshaker Pi

Warhaus

White Lies

Automatic Sam

Young Gun Silver Fox

Sundara Karma

Spinvis

The Grand East

Bökkers

Doe Maar

VANT

Chef’Special

Live Foto Review: Stonerfall 2017 @ Podium Victorie

Live Foto Review: Stonerfall @ Podium Victorie, Alkmaar
26 mei 2017
Foto’s Patrick Daniel

Op vrijdag 26 mei vond in Victorie de tweede editie van Stonerfall plaats. Het nagelnieuwe pand aan de Pettemerstraat stond een ware krachtproef te wachten: die van de stonerrock. Logge drums, zware bassen, en overstuurde gitaren zoals we die bijvoorbeeld kennen van het Amerikaanse Monster Magnet (USA).

En dan zijn er nog zes aansprekende namen op het affiche te bewonderen. Speciaal voor Stonerfall komt het Alkmaarse Abe Diddy & the Krautboys na een sabbatical van 3 jaar weer bij elkaar. Of wat te denken van de Groningse delegatie: Menhir en Ortega. En dan zijn er nog enkele internationale acts: de instrumentale hoogstandjes van het Duitse Cameldriver, het Vlaamse talentvolle Fire Down Below en – wat je uit Italië haalt is minstens zo lekker – de psychedelische stoner van het Romeinse Black Rainbows.

Abe Diddy & the Krautboys

Cameldriver

Fire Down Below

Monster Magnet

Album van de Dag: The Amazons – The Amazons

The Amazons – The Amazons (Fiction)
The Amazons is een jong en energiek viertal uit Reading dat zich begin dit jaar in de kijker speelde bij BBC’s Sound Of 2017. Naast alle grime- en singer songwriter acts in die lijst, viel juist rockband The Amazons positief uit de toon.

In het livecircuit werd door de band al een flinke reputatie opgebouwd als een van de meest opwindende acts van Engeland. De vooruit gesnelde single Stay With Me liet vorig jaar al horen hoe opwindend de sound van The Amazons is. Hun rock ’n roll is niet alleen opzwepend, bombastisch en grungy, maar de nummers hebben zulke pakkende refreinen, die vragen erom luidkeels te worden meegezongen door het publiek. Het titelloze debuutalbum bevat elf tracks, praktisch allemaal geschikt als singlekandidaten. Iets wat al geldt voor In My Mind, Junk Food Forever en het onwijs sterke Black Magic, wat de huidige single is.

Frontman Matt Thomson heeft een goede, opvallende kop met rood haar, maar juist zijn stemgeluid maakt het verschil. De productie van het nieuwe album was in handen van Catherine Marks, die ook al werkte met Wolf Alice, Foals en PJ Harvey. The Amazons kunnen met dit knallende debuutalbum het stokje van ‘heetste nieuwe band van Engeland’ met gerust hart overnemen van Royal Blood. Tekst Mania | Erik Damen

LIVEDATA 17/06 Best kept Secret, Hilvarenbeek 19/07 Valkhof Festival, Nijmegen 21/09 Melkweg, Amsterdam 22/09 De Oosterpoort, Groningen 13/11 Poppodium 013, Tilburg 14/11 Doornroosje, Nijmegen 23/11 Ancienne Belgique, Brussel

Album van de Dag: Aldous Harding – Party

Aldous Harding – Party (4AD / Beggars)
De uit Nieuw Zeeland afkomstige Aldous Harding maakte tweeënhalf jaar geleden diepe indruk met een titelloos debuut dat vooral herinnerde aan de psychedelische folkies uit de jaren 60 (denk aan Karen Dalton, Judee Sill, Vashti Bunyan en Linda Perhacs).

Op haar tweede plaat kiest ze, aan de hand van de vooral van PJ Harvey bekende John Parish, voor een wat eigenzinniger geluid. Het is een geluid dat nog altijd volop raakvlakken heeft met de psychedelische folk uit de jaren 60 en 70, maar ook uitstapjes maakt richting de eigenzinnige muziek van PJ Harvey of richting uiterst dromerige of zelfs bezwerende klanken.

Aldous Harding maakt op haar tweede plaat ingetogen muziek die wat in zichzelf lijkt gekeerd, maar wanneer je eenmaal wordt gegrepen door de bijzondere songs van de Nieuw Zeelandse singer-songwriter, de originele en bijzonder fraaie instrumentatie op de plaat en de unieke stem van Aldous Harding, is de liefde voor Party onvoorwaardelijk. Tekst Mania | Erwin Zijleman

LIVEDATUM 19/07 Valkhof Festival, Nijmegen

Live Foto Review: BAM! Festival 2017

Live Foto Review: BAM! Festival 2017, Hengelo
20 mei 2017
Foto’s Sharon & Maureen Vreeburg

BAM! is een veelzijdig festival voor jong en oud. Van rock- tot popmuziek, van blues tot house, er is voor ieder wat wils. Muziek, theater en kunst worden op een laagdrempelige manier samengebracht, wat zorgt voor vele prachtige momenten die in elk geval bij de organisatie van BAM! in het geheugen gegrift staan. Het BernArt en Music Festival is niet meer weg te denken uit Hengelo.

Op BAM! wordt elk jaar (lokale) kunst tentoongesteld, workshops gegeven, poëzie voorgedragen en nog veel meer kunst, cultuur getoond en muziek ten gehore gebracht. Voor de kleine bezoekers van BAM! is er een theatertent waar shows gegeven worden.

Met zo veel mooie en steengoede optredens, acts, kunst en cultuur is het moeilijk om te kiezen waar je speciaal voor komt, en dat hoeft ook niet! Een fervent festivalbezoeker beschreef het misschien wel het mooist: “De kracht BAM! schuilt in de laagdrempeligheid, de mooie omgeving en vooral simpele uitstraling. Zonde om dit feestje een jaar over te slaan.”

Postmen

Dokter Watjes

The Cool Quest

Supermoon

DeWolff

EUT

Jeangu Macroo

Diggy Dex

Rilan and the Bombardiers

Live Foto Review: London Calling Pre-Party @ Tolhuistuin

Live Foto Review: London Calling Pre-Party @ Tolhuistuin, Amsterdam
20 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Een week voordat London Calling losbarst in Paradiso kun je in Paradiso Noord alvast warmdraaien met Jay Som, ALMA, Middle Kids, Charlotte Day Wilson en ELLA.

Jay Som
Melina Duterte is een multi-instrumentalist uit San Francisco die optreedt onder de naam Jay Som. Haar eerste album Turn Into is een compilatie van slaapkameropnames, waarop ze alle instrumenten zelf heeft bespeeld. Fuzzy droompop die direct kon rekenen op een 8.2 van Pitchfork. In 2017 volgt haar volwaardige album Everybody Works waarop ze wederom ieder geluid zelf heeft geproduceerd; van lo-fi rock naar energieke punk, elektronische folk en zwoele alt-funk met steevast autobiografische, poëtische teksten. Dit wordt het jaar voor Jay Som.

Jay Som @ Tolhuistuin

ALMA
De pas 21-jarige ALMA is een rijzende popster in Finland en inmiddels ver daarbuiten. Ze heeft alle ingrediënten om nog veel groter te worden: bizarre stijl, attitude, innovatieve teksten, aanstekelijke poplijntjes en een stemgeluid die je niet snel gaat vergeten. ALMA is niet bang om klassieke pop te mixen met elementen van rap, ouderwetse soul en urban beats. Haar singles Dye My Hair en Karma werden samen al meer dan 50 miljoen keer beluisterd op Spotify en benadrukken de opkomst van deze jonge ster in wording.

Alma @ Tolhuistuin

Charlotte Day Wilson
De clip bij het nummer Work van deze dame werd opeens als tribute gebombardeerd tijdens de Women’s March in Amerika. De 24-jarige zangeres, producer en multi-instrumentalist Charlotte Day Wilson wordt nu al getipt om door te gaan breken. Ze deed ook al mee op de single In Your Eyes van BADBADNOTGOOD, stond in het voorprogramma van Local Natives in de VS en nu staat ze op onze London Calling Pre-party.

Charlotte Day Wilson @ Tolhuistuin

Middle Kids
Dit indie pop trio uit Australië kwam uit het niets met hun eerste single Edge of Town. Toen Elton John zichzelf bestempelde fan te zijn van de band, hij ze op zijn Beats 1 radioshow draaide en in z’n Spotify lijstje zette, gebeurde de rest vanzelf. Middle Kids hebben dit jaar door de VS getourd met Cold War Kids en op SXSW gestaan.

Middle Kids @ Tolhuistuin

Live Foto Review: Bella Union Anniversary Show @ Tolhuistuin

Live Foto Review: Bella Union Anniversary Show @ Tolhuistuin, Amsterdam
16 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Het Britse platenlabel Bella Union bestaat dit jaar twintig jaar en dat komen ze vieren in Amsterdam. In 1997 startten Robin Guthrie en Simon Raymonde van de legendarische shoegazeband The Cocteau Twins het label met het idee om eigen werk en samenwerkingen onafhankelijk uit te brengen. Door de jaren tekenden ze een mooie verzameling artiesten, waaronder Fleet Foxes, The Walkmen, Beach House, Flaming Lips, Andrew Bird, Explosions in the Sky. Op dinsdag 16 mei aanstaande nemen ze in ieder geval Mammút, Pavo Pavo en Will Stratton mee om de feestvreugde te vergroten.

Mammút is een van de spannendste bands die de afgelopen jaren in IJsland de kop opstaken. In hun thuisland wonnen ze al de belangrijkste muziekprijzen voor ‘Beste Album’ en ‘Beste Nummer’. Op het podium is de band een stuwende kracht met hun vlammende post-punk songs die tegelijkertijd verscheurend en neurotisch zijn.

Pavo Pavo is een experimentele popband uit Brooklyn. De bandleden ontmoetten elkaar op de universiteit van Yale en werkten daar ook nauw samen met bandleden van Here We Go Magic, Roomful of Teeth en San Fermin. In 2016 brachten ze hun debuutalbum uit op Bella Union en Stereogum omschreef die plaat als volgt: “Weightless pop that sounds like it was beamed down from a utopian future.”

Will Stratton is een Amerikaanse gitarist en liedjesschrijver uit New York. Hij maakt zwaar beladen folkliedjes die hij met zielsveel emotie ten gehore brengt. Zijn jongste album Gray Lodge Wisdom werd jubelend ontvangen door de wereldwijde muziekpers, die het bestempelden als één van de beste folkalbums van het jaar.

Will Stratton @ Tolhuistuin

Pavo Pavo @ Tolhuistuin

Mammút @ Tolhuistuin

Album van de Dag: Kasabian – For Crying Out Loud

Kasabian – For Crying Out Loud (Sony Music / Colombia)
De Britse rockers van Kasabian hebben met For Crying Out Loud hun zesde studioalbum uitgebracht. De band, die tegenwoordig uit zanger Tom Meighan, multi-instrumentalist en groepsbrein Sergio Pizzorno, gitarist Tim Carter, bassist Chris Edwards en drummer Ian Matthews bestaat, pakt het een tikkeltje anders aan dan op voorganger 48:13 uit 2014.

Waar die plaat voortborduurde op de industriële, elektronische klanken van Velociraptor uit 2011, daar gaat het vijftal op For Crying Out Loud terug naar haar gitaarrijke roots. Terug in de tijd, dat wilde Pizzorno perse. Hij schreef het album in zes weken. Op deze plaat geen track van een niveautje Fire, Club Foot of Underdog, maar 12 luisterrijke nummers die absoluut als een geheel klinken.

Geen gekke dingen, geëxperimenteer en intermezzo’s, maar prettig voortkabbelende gitaarliedjes die her en der in een stroomversnelling terechtkomen. Comeback Kid, Bless The Acid House en Twentyfourseven zijn daar treffende voorbeelden van. En de hoes. Tja. Die moeten we maar voor lief nemen. Sterk album! Tekst Mania | Jelle Teitsma

LIVEDATUM 09/11 AFAS Life, Amsterdam 10/11 Vorst Nationaal, Brussel (B)

Live Foto Review: I Can Be Your Hero @ Tolhuistuin

Live Foto Review: I Can Be Your Hero @ Tolhuistuin, Amsterdam
15 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Andrew Riezebeek, Pitou Nicolaes en Rosa Sanne studeren af aan het Conservatorium van Amsterdam. De volledige transformatie tot superheld heeft plaatsgevonden. Het is tijd voor de onthulling, die in Paradiso Noord op 15 mei j.l. tijdens I Can Be Your Hero plaats vond.

PITOU
Pitou valt op met haar minimalistische liederen, klassieke stem, haar gitaar en twee achtergrondvocalisten. In 2016 kwam haar eerste EP uit en was ze Popronde 3voor12-talent, in 2017 staat ze o.a. op Motel Mozaique en Here Comes The Summer.
“Kippenvel gegarandeerd.” 3voor12

OONA
Een collage van deinende elektronica, verrassende geluidsfragmenten, catchy melodieën en een vleugje theater vormen samen OONA. De naam OONA betekent letterlijk één, verschillende elementen die je niet snel samen zou verwachten vormen samen een nieuwe sound. Met Rosa Sanne, Sam van Hoogstraaten en Dan Huijser.

MANNAHATTA
Experimental/Alternative Groove. Het recept is simpel: gooi een “popsong” in een blender gevuld met spicy melodieën, vettige grooves, kruidige harmonieën en zoet-zure textuele thema’s. Mix dat door elkaar en je hebt een “main dish”, genaamd MANNAHATTA. Met Andrew Riezebeek (gitaar, musical-director), Wieteke Wijte (zang), Sergio Escoda (Keys en Synths), Peter Peskens (bas) en Sonny Groeneveld (drums).

MOODY
Moody Moody Moody. Why Moody? Moody makes you feel things.
Zang: Pitou. Drums: Boy van Ooijen. Gtr: Andrew Riezebeek. Bass: Gerben Bielderman.

Album van de Dag: Vök – Figure

Vök – Figure (Nettwerk/V2 Benelux)
De IJslandse band Vök pakt je in. Niet alleen qua naam, maar ook met de muziek van het nieuwe album Figure, dat niets minder is dan een fijne beleving waarin je wordt heen en weer geslingerd tussen begrijpelijke indiepop en dromerige soundscapes.

De ene na de andere referentie vliegt voorbij. Zo komt James Blake om de hoek kijken in de dansbare opener Breaking Bones . De trillende diepe bas contrasteert met de droge drums en de galmende stem van Margrét Rán. Daarna gaan we door naar Little Dragon en ergens verderop horen we zelfs een vleugje Lorde voorbijkomen in Lightning Storm. Rode draad is de kippenvel opwekkende stem van Margrét op de groovende beats van Einar Stef die de nieuwste aanwinst is in de groep.

Show Me herbergt een verborgen pareltje. Helaas niet in het begin, waar het bijna vals is. Verder een redelijk simpele beat met dromerige synthesizers, in principe wat we de hele tijd al horen, maar de melodie in het refrein is plots catchy en vrolijk, met een lekkere hook die blijft rondzingen in je hoofd. Aangekomen bij vers twee maken we een 360 graden u-turn waar ineens vuurwerk te horen is in de productie. Een freestyle die zeer goed uitpakt.

Na een mooie reis door de muzikale IJslandse landschappen sluit het album rustig af met een ballade. Geen grootse synthesizers, geen beats, maar een dof klinkende piano in een lang en emotioneel intro. Uiteindelijk dansen we het album uit met de rustige beat als een soort afscheidswals. Goede reis. Tekst Muzine.nl | SIMONE SCHUTTEN