Recensies Archieven - Page 363 of 406

Live Foto Review: BAM! Festival 2017

Live Foto Review: BAM! Festival 2017, Hengelo
20 mei 2017
Foto’s Sharon & Maureen Vreeburg

BAM! is een veelzijdig festival voor jong en oud. Van rock- tot popmuziek, van blues tot house, er is voor ieder wat wils. Muziek, theater en kunst worden op een laagdrempelige manier samengebracht, wat zorgt voor vele prachtige momenten die in elk geval bij de organisatie van BAM! in het geheugen gegrift staan. Het BernArt en Music Festival is niet meer weg te denken uit Hengelo.

Op BAM! wordt elk jaar (lokale) kunst tentoongesteld, workshops gegeven, poëzie voorgedragen en nog veel meer kunst, cultuur getoond en muziek ten gehore gebracht. Voor de kleine bezoekers van BAM! is er een theatertent waar shows gegeven worden.

Met zo veel mooie en steengoede optredens, acts, kunst en cultuur is het moeilijk om te kiezen waar je speciaal voor komt, en dat hoeft ook niet! Een fervent festivalbezoeker beschreef het misschien wel het mooist: “De kracht BAM! schuilt in de laagdrempeligheid, de mooie omgeving en vooral simpele uitstraling. Zonde om dit feestje een jaar over te slaan.”

Postmen

Dokter Watjes

The Cool Quest

Supermoon

DeWolff

EUT

Jeangu Macroo

Diggy Dex

Rilan and the Bombardiers

Live Foto Review: London Calling Pre-Party @ Tolhuistuin

Live Foto Review: London Calling Pre-Party @ Tolhuistuin, Amsterdam
20 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Een week voordat London Calling losbarst in Paradiso kun je in Paradiso Noord alvast warmdraaien met Jay Som, ALMA, Middle Kids, Charlotte Day Wilson en ELLA.

Jay Som
Melina Duterte is een multi-instrumentalist uit San Francisco die optreedt onder de naam Jay Som. Haar eerste album Turn Into is een compilatie van slaapkameropnames, waarop ze alle instrumenten zelf heeft bespeeld. Fuzzy droompop die direct kon rekenen op een 8.2 van Pitchfork. In 2017 volgt haar volwaardige album Everybody Works waarop ze wederom ieder geluid zelf heeft geproduceerd; van lo-fi rock naar energieke punk, elektronische folk en zwoele alt-funk met steevast autobiografische, poëtische teksten. Dit wordt het jaar voor Jay Som.

Jay Som @ Tolhuistuin

ALMA
De pas 21-jarige ALMA is een rijzende popster in Finland en inmiddels ver daarbuiten. Ze heeft alle ingrediënten om nog veel groter te worden: bizarre stijl, attitude, innovatieve teksten, aanstekelijke poplijntjes en een stemgeluid die je niet snel gaat vergeten. ALMA is niet bang om klassieke pop te mixen met elementen van rap, ouderwetse soul en urban beats. Haar singles Dye My Hair en Karma werden samen al meer dan 50 miljoen keer beluisterd op Spotify en benadrukken de opkomst van deze jonge ster in wording.

Alma @ Tolhuistuin

Charlotte Day Wilson
De clip bij het nummer Work van deze dame werd opeens als tribute gebombardeerd tijdens de Women’s March in Amerika. De 24-jarige zangeres, producer en multi-instrumentalist Charlotte Day Wilson wordt nu al getipt om door te gaan breken. Ze deed ook al mee op de single In Your Eyes van BADBADNOTGOOD, stond in het voorprogramma van Local Natives in de VS en nu staat ze op onze London Calling Pre-party.

Charlotte Day Wilson @ Tolhuistuin

Middle Kids
Dit indie pop trio uit Australië kwam uit het niets met hun eerste single Edge of Town. Toen Elton John zichzelf bestempelde fan te zijn van de band, hij ze op zijn Beats 1 radioshow draaide en in z’n Spotify lijstje zette, gebeurde de rest vanzelf. Middle Kids hebben dit jaar door de VS getourd met Cold War Kids en op SXSW gestaan.

Middle Kids @ Tolhuistuin

Live Foto Review: Bella Union Anniversary Show @ Tolhuistuin

Live Foto Review: Bella Union Anniversary Show @ Tolhuistuin, Amsterdam
16 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Het Britse platenlabel Bella Union bestaat dit jaar twintig jaar en dat komen ze vieren in Amsterdam. In 1997 startten Robin Guthrie en Simon Raymonde van de legendarische shoegazeband The Cocteau Twins het label met het idee om eigen werk en samenwerkingen onafhankelijk uit te brengen. Door de jaren tekenden ze een mooie verzameling artiesten, waaronder Fleet Foxes, The Walkmen, Beach House, Flaming Lips, Andrew Bird, Explosions in the Sky. Op dinsdag 16 mei aanstaande nemen ze in ieder geval Mammút, Pavo Pavo en Will Stratton mee om de feestvreugde te vergroten.

Mammút is een van de spannendste bands die de afgelopen jaren in IJsland de kop opstaken. In hun thuisland wonnen ze al de belangrijkste muziekprijzen voor ‘Beste Album’ en ‘Beste Nummer’. Op het podium is de band een stuwende kracht met hun vlammende post-punk songs die tegelijkertijd verscheurend en neurotisch zijn.

Pavo Pavo is een experimentele popband uit Brooklyn. De bandleden ontmoetten elkaar op de universiteit van Yale en werkten daar ook nauw samen met bandleden van Here We Go Magic, Roomful of Teeth en San Fermin. In 2016 brachten ze hun debuutalbum uit op Bella Union en Stereogum omschreef die plaat als volgt: “Weightless pop that sounds like it was beamed down from a utopian future.”

Will Stratton is een Amerikaanse gitarist en liedjesschrijver uit New York. Hij maakt zwaar beladen folkliedjes die hij met zielsveel emotie ten gehore brengt. Zijn jongste album Gray Lodge Wisdom werd jubelend ontvangen door de wereldwijde muziekpers, die het bestempelden als één van de beste folkalbums van het jaar.

Will Stratton @ Tolhuistuin

Pavo Pavo @ Tolhuistuin

Mammút @ Tolhuistuin

Album van de Dag: Kasabian – For Crying Out Loud

Kasabian – For Crying Out Loud (Sony Music / Colombia)
De Britse rockers van Kasabian hebben met For Crying Out Loud hun zesde studioalbum uitgebracht. De band, die tegenwoordig uit zanger Tom Meighan, multi-instrumentalist en groepsbrein Sergio Pizzorno, gitarist Tim Carter, bassist Chris Edwards en drummer Ian Matthews bestaat, pakt het een tikkeltje anders aan dan op voorganger 48:13 uit 2014.

Waar die plaat voortborduurde op de industriële, elektronische klanken van Velociraptor uit 2011, daar gaat het vijftal op For Crying Out Loud terug naar haar gitaarrijke roots. Terug in de tijd, dat wilde Pizzorno perse. Hij schreef het album in zes weken. Op deze plaat geen track van een niveautje Fire, Club Foot of Underdog, maar 12 luisterrijke nummers die absoluut als een geheel klinken.

Geen gekke dingen, geëxperimenteer en intermezzo’s, maar prettig voortkabbelende gitaarliedjes die her en der in een stroomversnelling terechtkomen. Comeback Kid, Bless The Acid House en Twentyfourseven zijn daar treffende voorbeelden van. En de hoes. Tja. Die moeten we maar voor lief nemen. Sterk album! Tekst Mania | Jelle Teitsma

LIVEDATUM 09/11 AFAS Life, Amsterdam 10/11 Vorst Nationaal, Brussel (B)

Live Foto Review: I Can Be Your Hero @ Tolhuistuin

Live Foto Review: I Can Be Your Hero @ Tolhuistuin, Amsterdam
15 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Andrew Riezebeek, Pitou Nicolaes en Rosa Sanne studeren af aan het Conservatorium van Amsterdam. De volledige transformatie tot superheld heeft plaatsgevonden. Het is tijd voor de onthulling, die in Paradiso Noord op 15 mei j.l. tijdens I Can Be Your Hero plaats vond.

PITOU
Pitou valt op met haar minimalistische liederen, klassieke stem, haar gitaar en twee achtergrondvocalisten. In 2016 kwam haar eerste EP uit en was ze Popronde 3voor12-talent, in 2017 staat ze o.a. op Motel Mozaique en Here Comes The Summer.
“Kippenvel gegarandeerd.” 3voor12

OONA
Een collage van deinende elektronica, verrassende geluidsfragmenten, catchy melodieën en een vleugje theater vormen samen OONA. De naam OONA betekent letterlijk één, verschillende elementen die je niet snel samen zou verwachten vormen samen een nieuwe sound. Met Rosa Sanne, Sam van Hoogstraaten en Dan Huijser.

MANNAHATTA
Experimental/Alternative Groove. Het recept is simpel: gooi een “popsong” in een blender gevuld met spicy melodieën, vettige grooves, kruidige harmonieën en zoet-zure textuele thema’s. Mix dat door elkaar en je hebt een “main dish”, genaamd MANNAHATTA. Met Andrew Riezebeek (gitaar, musical-director), Wieteke Wijte (zang), Sergio Escoda (Keys en Synths), Peter Peskens (bas) en Sonny Groeneveld (drums).

MOODY
Moody Moody Moody. Why Moody? Moody makes you feel things.
Zang: Pitou. Drums: Boy van Ooijen. Gtr: Andrew Riezebeek. Bass: Gerben Bielderman.

Album van de Dag: Vök – Figure

Vök – Figure (Nettwerk/V2 Benelux)
De IJslandse band Vök pakt je in. Niet alleen qua naam, maar ook met de muziek van het nieuwe album Figure, dat niets minder is dan een fijne beleving waarin je wordt heen en weer geslingerd tussen begrijpelijke indiepop en dromerige soundscapes.

De ene na de andere referentie vliegt voorbij. Zo komt James Blake om de hoek kijken in de dansbare opener Breaking Bones . De trillende diepe bas contrasteert met de droge drums en de galmende stem van Margrét Rán. Daarna gaan we door naar Little Dragon en ergens verderop horen we zelfs een vleugje Lorde voorbijkomen in Lightning Storm. Rode draad is de kippenvel opwekkende stem van Margrét op de groovende beats van Einar Stef die de nieuwste aanwinst is in de groep.

Show Me herbergt een verborgen pareltje. Helaas niet in het begin, waar het bijna vals is. Verder een redelijk simpele beat met dromerige synthesizers, in principe wat we de hele tijd al horen, maar de melodie in het refrein is plots catchy en vrolijk, met een lekkere hook die blijft rondzingen in je hoofd. Aangekomen bij vers twee maken we een 360 graden u-turn waar ineens vuurwerk te horen is in de productie. Een freestyle die zeer goed uitpakt.

Na een mooie reis door de muzikale IJslandse landschappen sluit het album rustig af met een ballade. Geen grootse synthesizers, geen beats, maar een dof klinkende piano in een lang en emotioneel intro. Uiteindelijk dansen we het album uit met de rustige beat als een soort afscheidswals. Goede reis. Tekst Muzine.nl | SIMONE SCHUTTEN

Album van de Dag: Thurston Moore – Rock ’n Roll Consciousness

Thurston Moore – Rock ’n Roll Consciousness (Caroline International / Fiction)
Bij Thurston Moore denk je onmiddellijk aan Sonic Youth, maar het solo oeuvre van de Amerikaan is inmiddels bijna net zo omvangrijk als dat van zijn roemruchte band. Sinds de scheiding van Thurston Moore en Kim Gordon lijkt het doek voor Sonic Youth definitief gevallen en doet hijer solo nog een schepje bovenop.

Rock ’n Roll Consciousness werd gemaakt met de live-band van de Amerikaanse muzikant en bevat ruim 40 minuten muziek in slechts vijf tracks. Het levert een buitengewoon fascinerende luistertrip op. Thurston en zijn band maken indruk met een bezwerend en psychedelisch aandoend geluid, waarin ruimte is voor uiteenlopende invloeden. Het gitaarwerk van Moore varieert van uiterst ingetogen en trippy tot gruizig en zeer noisy, met hier tussenin psychedelisch aandoende solo’s.

In de songs is volop ruimte voor experimentele passages, maar Thurston Moore houdt ook van goed in het gehoor liggende rock. Rock ’n Roll Consciousness ligt door al het experiment een stuk minder makkelijk in het gehoor dan voorganger The Best Day, maar laat wel weer horen hoe getalenteerd Thurston Moore is. Tekst Mania | Erwin Zijleman

LIVEDATA 17/06 Best Kept Secret, Hilvarenbeek 02/07 Rock Werchter, Werchter

Live Foto Review: Jesca Hoop @ Bitterzoet

Live Foto Review @ Bitterzoet, Amsterdam
13 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

Samen met Iron & Wine-troubadour Sam Beam betoverde Jesca Hoop afgelopen september de grote zaal van Paradiso. Samen met hem maakte ze het schitterende album Love Letter For Fire. Ook onder haar eigen naam weet Hoop, afkomstig uit een Mormoons gezin, een gevarieerd en ondertussen zeer uitgebreid folkrepertoire neer te zetten. Haar nieuwe album Memories Are Now is afgelopen februari uit gekomen op Sub Pop en laat opnieuw zien dat haar achtergrond op een prachtige manier kan verwerken in dynamische nummers over haar leven.

Lees hier het interview met Jesca Hoop!

Album van de Dag: WHITE – One Night Stand Forever

WHITE – One Night Stand Forever (Gentlemen Recordings / Bertus)
WHITE. Het is een niet bijster originele bandnaam, en bovendien eentje waarmee je niet echt makkelijk gevonden wordt via zoekmachines. Knap dus van deze band uit Glasgow dat ze ondanks die weinig sprekende naam er toch in geslaagd zijn om de afgelopen maanden behoorlijk op te vallen. Ze waren een van de highlights van Eurosonic 2016, hun optreden bij De Wereld Draait Door ging viraal en festivaloptredens op Metropolis en Where The Wild Things Are Hole waren memorabel. Maar vooral met ultracatchy singles als Living Fiction, Blush en Future Pleasures wisten ze hun naam te vestigen.

Nu is dan eindelijk hun eerste album One Night Stand Forever verschenen. Twaalf nummers, die ondanks dat ze allen afzonderlijk als singles klinken, toch in hun gezamenlijkheid voelen als een coherent album. De bandnaam is misschien niet origineel, maar de op disco gestoelde post-punk van WHITE is dat wel. De invloed van bijvoorbeeld Duran Duran, Franz Ferdinand, Orange Juice, ABC en Talking Heads is weliswaar onmiskenbaar, maar toch klinkt het geluid van WHITE volkomen eigen en volledig van deze tijd, mede door de uitbundige energie en het hoorbare speelplezier.

Zanger Leo Condie doet soms aan David Bowie en Brett Anderson denken en is even goed op zijn plaats in stampende dansvloertracks als Sweat en Hit Hit Hit,als in wat ingetogener nummers als This Is Not A Love Song en How Can You Get Love So Wrong.

Alles bij elkaar levert WHITE een indrukwekkend, divers en aanstekelijk debuutalbum af, waarmee ze bewijzen dat de energieke sound van hun singles ook op langspelerformaat overeind blijft. Tekst Muzine.nl | GER VAN TOORENBURG

Lees hier ons interview met WHITE.

Pinguin Radio presents WHITE

LIVEDATA 25/05 Cafe Cafe, Hasselt 26/05 Merleyn, Nijmegen 27/05 London Calling @ Paradiso, Amsterdam 28/05 Rotown, Rotterdam 03/06 VESTROCK, Hulst

Live Foto Review: Cherry Glazerr @ Bitterzoet

Live Foto Review Cherry Glazerr @ Bitterzoet, Amsterdam
11 mei 2017
Foto’s Willem Schalekamp

De eigenzinnige zangeres en liedjesschrijver Clementine Creevy begon in 2012 in Los Angeles onder de naam Cherry Glazerr met het maken van muziek. Het duurde niet lang voordat Burger Records met haar puntige garage- en indienummers aan de haal ging. Dat resulteerde in zeer veel aandacht en eindeloos toeren. Die ervaring hoor je inmiddels terug op de nieuwe plaat Apocalipstick, die op 20 januari uitkwam. Het bevat gepolijste riffs, indringende vocals en haar teksten zijn even maatschappijkritisch als komisch.