Category: Recensies

The Moonlandingz – Interplanetary Class Classics (Transgressive)
Een ingenieus concept of een fictieve band? The Moonlandingz ontstond als een project van Eccentronic Research Council, een elektronisch duo uit Sheffield, dat twee leden van Fat White Family uitnodigde en ineens succes had. Hun single Sweet Saturn Mine werd opgepikt door de BBC en er ontstond een grote vraag, zodat de vier muzikanten besloten een album te gaan maken en op te gaan treden.

Hun muziek is psychedelische glamrock, verwant aan Sigue Sigue Sputnik en misschien een doorgeslagen Bowie. Dit debuut is verrassend, verfrissend en is ook een verademing met nummers die de ongrijpbare aantrekkelijkheid hebben, die bijvoorbeeld de muziek van Joe Meek, zoals The Honeycombs en The Tornados en Mike Berry, ook heeft. En ook een beetje dat buitenaardse en mysterieuze. Het is een achtbaanrit met steeds opnieuw verrassingen op een album dat je uitgeput achterlaat met een grote glimlach op je gezicht. Laat je eens verrassen. Tekst Mania | Erik Mundt

LIVEDATA 26/04 Paradiso, Amsterdam 12-16/07 Dour Festival, Dour 21/07 Valkhof Festival, Nijmegen

The Jesus And Mary Chain – Damage and Joy (ADA)
De Schotse broers Jim en William Reid vormen samen het hart en de ziel van The Jesus And Mary Chain. Sinds oprichting begin jaren ’80 is de band een zeer invloedrijke postpunk-voorloper. In 1985 schreef de band geschiedenis met de bezwerende melodieën en zwartgallige, oproerende teksten uit hun debuut Psychocandy. Met gitaren à la Velvet Underground, een trash attitude en de bad boy-look breken ze al potten vanaf Just Like Honey.

Na 18 jaar stilte brengt The Jesus And Mary Chain hun zevende studio album Damage and Joy uit. Ondanks het enorme gat tussen de releases voelt Damage and Joy als een logische uitbreiding van zijn voorganger, de schijnbare zwanenzang Munki. De helft van de 14 tracks zijn re-opnames van songs die eerder zijn uitgebracht van o.a. Jim Reid solo releases. De gebroeders Reid hebben blijkbaar hun lot als chagrijnige mannen geaccepteerd.

Waar Psychocandy in de jaren 80 snoeiharde noise gebruikt om gevoeligheden te verbergen, legde Munki hilarisch haatdragende teksten van een in een midlifecrisis crisis bevindende Jesus en Marychain bloot. Damage and Joy gaat verder waar I Hate Rock’ n ‘Roll is gebleven. Morbide juweeltjes als Simian Split (I killed Curt Cobain) en het noisegierende Mood Rider met het motto Kill everybody who’s hip. Allways Sad klinkt daarentegen als een uitgekledere variant van Just Like Honey. Darklands en Psychocandy hebben de tand des tijds furieus doorstaan. Of Damage and Joy dat doet zal de tijd leren, de plaat staat gelukkig wel vol klassesongs. Tekst Mania | Ron Loontjens

LIVEDATUM 18/04 Ancienne Belgique, Brussel 19/04 Paradiso, Amsterdam

Soulwax – From Deewee (PIAS)
Lang verwacht en uiteindelijk toch gekregen! Nieuw werk van Soulwax! Hele volksstammen muziekliefhebbers veren op. Meteen maar even muzikaal duiden: verwacht geen rock à la Much Against Everyone’s Advice, verwacht ook geen hybride-muziekproduct dat elektronica en gitaarmuziek ingenieus vermengt, zoals Any Minute Now. Verwacht echter iets totaal anders dan voorheen. Alhoewel, dát aspect van Soulwax was natuurlijk allang bekend bij die volksstammen liefhebbers. Nieuw werk van deze invloedrijke Belgische band staat namelijk steevast bol van de verrassingen. Na de soundtrack voor de film Belgica (waarin Soulwax in 2016 nog in de huid kroop als diverse fictieve bands uit die film), is er nog geen jaar later een echt Soulwax-album. ’t Gegeven op zich is al bijzonder, want dat was toch al zo’n slordige 12 jaar (Nite Versions) geleden.

Toch is het resultaat van het gegeven natuurlijk ook belangrijk. En daar is eerlijk gezegd maar één woord voor: verbluffend. Dit keer zijn het talloze synthesizers en allerhande andere (analoge) elektronica-apparaten (met illustere namen zoals de Tom Oberheim Two-Voice Pro of de Dave Smith Sequential Prophet-6) die de boventoon voeren. Soulwax anno 2017 klinkt als Kraftwerk, New Order, Karlheinz Stockhausen, Klaus Schulze en LCD Soundsystem in een grote muziekmixer. Maar het klinkt soms ook als een blend van hun eigen project Die Verboten (dat ze samen met de Engelse muziekproducent Riton startten) en Depeche Mode (Stephen Dewaele zingt meer dan ooit zoals Dave Gahan dat doet).

Nog wat meer ingaan op de inhoud? Die talloze ongelimiteerd zwevende elektrolagen worden deze vruchtbare vijftig muziekminuten zeer verfijnd gecombineerd met livedrums. Dat was al geweldig te horen op de vooruitgesnelde single Transient Program for Drums and Machinery. Ook te gek? Het space-achtige Here Come The Men In Suits en het dansbare Missing Wires dat recent tot de nieuwe single is gebombardeerd. Maar luister bijvoorbeeld eens naar het geraffineerde en enorm verslavende nummer It Is Always Binary. Supergers eveneens is hoe de stemmenlagen in dit nummer uiteindelijk aan deze caleidoscopische compositie toegevoegd worden. ‘t Nummer loopt minuten later heel dwingend over in het stampende Do You Want To Get Into Trouble?. Dat overlopen geldt overigens voor alle nummers. Logisch ook, want dit album is namelijk op 7 februari 2017 zeer gedisciplineerd (daaraan voorafgaand werd er weken achtereen gerepeteerd) in één take opgenomen in de Gentse studio van de Dewaele-broers.

Naast David en Stephen deden maar liefst drie drummers mee: Igor Cavalera (ex-Sepultura, Mixhell), Blake Davies (Turbowolf) en Victoria Smith (Jamie T). Ook Cavalera’s vrouw Laima Leyton (Mixhell) en Soulwax-bassist van het eerste uur Stefaan Van Leuven, werkten mee aan het album. Het allermooiste? De band en studiosetting toert momenteel ook door Europa. Dat moet minstens zo verbluffend zijn. Tekst Mania | Dennis Dekker

LIVEDATA 04/04 Paradiso, Amsterdam (Uitverkocht) 12/04 Ancienne Belgique, Brussel (Uitverkocht) 18/06 Best Kept Secret festival, Hilvarenbeek 02/07 Rock werchter, Werchter

Real Estate – In Mind
De afgelopen jaren maakte Real Estate indruk met een helder en lente-achtig geluid, ergens tussen Feelies, Byrds en Yo La Tengo in. Dit auditieve fundament is gebleven op In Mind, het vierde wapenfeit van de band. De vorige, het bejubelde Atlas, is zo’n ultieme uitwerking van die dromerige gitaarsound dat je het een ontknoping van hun ontwikkeling kunt noemen.
Even vroeg ik mij af: zouden ze ermee ophouden? Gitarist Matt Mondanile (Ducktails) verliet de band, terwijl zanger Martin Courtney en bassist Alex Bleeker zich op (prima) soloprojecten focusten.

Real Estate bleef bestaan. Met Julian Lynch als nieuw bandlid werd er gewerkt aan In Mind, waarop het dagdromen voortduurt. Smeulende synths hebben het geluid verbreed. Real Estate blinkt nog altijd uit in achteloze schoonheid. De krullende melodieën, subtiele gitaarlijnen en samenzang vormen in perfecte balans een wonderschone muzikale oase. Als muziek water is, is Real Estate de mooist meanderende rivier. Tekst Mania | Robin Groot

LIVEDATA 15/06 Orangerie, Brussel 16/06 Best Kept Secret, Hilvarenbeek

Laura Marling – Semper Femina (More Alarming)
Dat Laura Marling zowel ouder en wijzer klinkt dan haar nog jonge leeftijd (27) doet vermoeden, is ook op haar zesde album Semper Femina zo klaar als een klontje. De titel van het album verwijst naar een gedeelte uit een vers van de Romeinse poëet Virgil, die losjes te vertalen is naar ‘altijd een vrouw’. Dat het album over vrouwelijkheid gaat, is dan ook geen grote verrassing.

Op intieme en breekbare wijze bezingt de frêle blondine, vanuit een bepaalde viriliteit en mannelijke bewondering, de vrouw in al haar vormen. Marling’s Britse tongval en haar scherpe teksten maken dit album tot een parel met sterke tegenstellingen. Van de jazzy openingstrack Soothing tot het het delicate Nouel: alle nummers zijn bijna even prachtig. Dat Joni Mitchell is één van haar grootste inspiratiebronnen is moge duidelijk zijn, hoewel Marling met haar authentieke stem en knappe getokkel toch een geheel eigen geluid neerzet. Semper Femina is een plaat om beslist te beluisteren. Tekst Mania | Marike Boonstra

Spoon – Hot Thoughts (Matador)
Spoon, welhaast een indiegrandeur. Desalniettemin niet zozeer bekend bij het grote publiek. En dat met acht (!) albums en een behoorlijk repertoire singles op zak. De Texanen zijn blijkbaar als goed wijn. Hoe ouder, hoe beter. Bouwjaar 1993, jawel. Wat hun langspelers betreft vonden met name de laatste twee gretig aftrek in de hitlijsten wereldwijd.

Transference in 2010 en They Want My Soul in 2014 hadden noemenswaardige posities in zowel thuishaven Amerika als in Canada, Australië, Nederland en België. Hot Thoughts is het negende studioalbum van de gelauwerde Amerikanen, voortbordurend op de hoogbegaafde geest van zanger en gitarist ineen Britt Daniel. Dansbaar, diep, sexy, ritmisch, soulvol, speels.

Overduidelijk Spoon, maar wel weer anders dan eerder. Dit kan derhalve ook met de samenstelling van de band te maken hebben. Er hebben nogal wat wisselingen plaatsgevonden. Louter eerdergenoemde kapitein Daniel en drummer Jim Eno zijn honkvast. Maakt niet uit. Prachtig album! Tekst Mania | Jelle Teitsma

LIVEDATUM 25/06 Down The Rabbit Hole, Beuningen

Depeche Mode – Spirit (Colombia/Sony Music)
Spirit is het veertiende album van Depeche Mode – al opererend sinds 1980 met de vaste kern Dave Gahan, Martin Gore en Andy Fletcher. De weg naar 2017 is bepaald niet makkelijk geweest voor de band die na de grote successen in de jaren tachtig in diepe dalen terecht kwam. Verslavingen werden bedwongen en sindsdien is de band een vaste waarde met regelmatig een nieuwe plaat. Delta Machine verscheen in 2013 en kreeg overwegend goede kritieken.

De band leek meer richting dan ooit te hebben en het songmateriaal was gewoon erg sterk. Dat schept verwachtingen voor Spirit dat – wederom in een Anton Corbijn cover en voorafgaand aan een grote wereldtournee verschijnt. De plaat werd onder productionele leiding van James Ford opgenomen in de VS. Afwisselend was Santa Barbara en New York de basis voor de opnames van Spirit.

Ford kennen we van zijn werk voor Florence and the Machine en Arctic Monkeys en die invloed laat zich horen in het werk van Depeche Mode. Scherper en met meer focus dan ooit is het een energieke plaat geworden die zich uitstekend zal lenen voor een indrukwekkend livespektakel deze zomer. Luister maar naar single Where´s The Revolution, dat al een bijzonder strijdbare band laat horen. Tekst Mania | Bert Dijkman

LIVEDATA 07/05 Ziggo Dome, Amsterdam 09/05 Sportpaleis, Antwerp

Paceshifters – Waiting To Derail (Goomah)
Het power drietal uit Wijhe en Venray gaat op hun vierde album gewoon verder daar waar ze met hun vorige plaat waren gebleven. Snoeiharde rock, gedomineerd door gitaar en een superstrakke ritme sectie. Ditmaal geproduceerd door Chris “Frenchie” Smith, die we vooral kennen van …And You Will Know Us By The Trail Of Dead, maar die ook al eerder met een paar Nederlanders werkte, namelijk The Death Letters.

Waar vooral de groei inzet is de steeds sterker wordende songs, getuige de sterke eerste single Waiting To Derail en mooi opgebouwde rocksongs als My Getaway en afsluiter Boundaries. De vocalen van de gebroeders Dokman kunnen elke krachttoer aan en denderen werkelijk onvermoeibaar voort. De Paceshifters slaan niet perse nieuwe wegen in, maar weten hun herkenbare sound wel ongemeen boeiend te houden, en verliezen niets aan kracht. Tekst Mania | Jurgen Vreugdenhil

Paceshifters Live In De Winkels!
Do 23 maart 18.00 uur Concerto Amsterdam
Vr 24 maart 17.00 uur Plato Zwolle
Za 25 maart 15.00 uur Plato Leiden
Zo 26 maart 16.15 uur Plato Apeldoorn
Za 22 april 14.30 uur Plato Deventer (o.v.)

LIVEDATA 23/03 Paradiso, Amsterdam 25/03 V11, Rotterdam (Uitverkocht) 31/03 Café Wilhelmina, Eindhoven 01/04 EKKO, Utrecht 07/04 Podium Asteriks, Leeuwarden 08/04 Hedon, Zwolle (Uitverkocht)