Ieder jaar weer een feest zo aan het begin van het jaar in Groningen. Wat is de stand van zaken in de Nederlandse popmuziek? Nou geloof me, aan diversiteit en kwaliteit geen gebrek!
Helemaal aan het begin van het festival om 16:00 bewijst Joost Omen dit met de Jazzband Kruidkoek. “Ik zal jullie laten zien dat poëzie en Jazz helemaal niet saai saai zijn, het is juist hartstikke leuk!” Jazz is tenslotte de punk van de klassieke muziek. Wat een energieke performance geeft deze man weg. Boekje met teksten in zijn hand, een grote lach op zijn gezicht en een heerlijke band achter zich die de ondersteunende accenten mag leggen. Soms heel subtiel en op andere momenten scheurend als een rauwe punkband. De gedichten zijn scherpe observaties en vaak absurd maar hebben altijd een diepere laag, bijvoorbeeld over de koe die door de nachtelijke stad dwaalt of over “Vruchtjes Eten”. De twee splinternieuwe nieuwe singles over de “Pudding en haar natuurlijke vijanden” en “Heel Klein Raam”. De drie kwartier vliegen om, Noorderslag moet feitelijk nog beginnen maar de mooiste performance hebben we al gezien.
Noorderslag is natuurlijk een festival van zappen. Even ergens een paar nummers kijken en dan verder want er is nog zoveel moois te zien, en als iets dat echt interessant is, dan blijf je natuurlijk hangen. Zo zie ik even verderop Isabel van Gelder die haar prachtige dromerige liedjes (Die For You) voor een jong publiek speelt. Ze heeft een prachtige stem en een rustig uitstraling. De omgeving past niet helemaal bij het optreden, veel mensen staan met een biertje in hun hand te kletsen, maar de jeugdige zangeres slaat zich er goed doorheen, we gaan vast nog veel meer van haar zien en horen.
In de grote zaal stap ik binnen bij Donnie’s Party Comité. Donnie rapt en zingt alles aan elkaar en het publiek smult van de hits en stampt en springt door de zaal. Marco Schuitmaker komt net op en samen zingen ze de grootste aller Nederlandstalige hits van de afgelopen jaren; “Engelbewaarder” en het dak gaat er af! Het publiek zingt alles mee alsof we op het Hollandse Hits festival zijn en Donnie is de baas op het podium en hij is blij en dankbaar dat er ook op dit festival plek is voor deze muziek!
Als ik de zaal uitloop zie ik in de foyer toevallig het begin van het optreden van Jet van der Steen. Nog zo’n sterke jonge zangeres. Sexy en zelfverzekerd staat ze op het podium en het is druk, heel druk. Veel mensen blijven hangen voor de opzwepende liedjes en lekkere beats.
Maar ik loop door naar boven want daar speelt tjels, een opkomende jonge singer-songwriter. Een paar jaar geleden leek ze al door te breken met haar single “The Puppet” en voorprogramma’s voor Patrick Watson, Agnes Obel en Barbara Pravi. Toch heeft ze zich daarna teruggetrokken om zich te bezinnen op haar richting en nu staat de creatieve zangeres er met de nieuwe EP die binnenkort uitkomt, vol met poëtische en persoonlijke liedjes over, bijvoorbeeld, verslaving. Terloops vertelt tjels over haar kat met één oog en muzikaal gaat het van kleine folkliedjes naar stevig rockende songs.
Het volgende gezelschap kent elkaar van de rockacademie in Tilburg; Crybabies. De jonge band speelt grunge en rock met gevoelige teksten over het tonen van emoties. “Huilen is gewoon lekker, het is ook gezond, het geeft vitaminen aan… nou ja laat ook maar, we gaan spelen..“ Uiteindelijk niet de Babes in Toyland of L7 die ik verwachtte maar toch een fijn bandje.
Waar ik hoge verwachtingen van had was de Zweefclub, een groep vrienden die elkaar van school kent. Een school waar alles anders ging, ongetwijfeld een vrije school, en ze maakten het waar. Wat een leuk optreden van deze innemende band! De liedjes vol met interessante hooks en creatieve teksten heeft het liefelijke dat me doet denken aan de eerste platen van Belle and Sebastian. Luister maar eens naar “Ik vind je goed” waar ze vanavond hun optreden mee beginnen, “Vet Relaxt” of “Identiteit”. Allemaal liedjes prachtig gezongen door het duo Ruben en Margot die de band jaren geleden samen begonnen. Muzikaal gaat het van klein en intiem tot stevig en uptempo en het spelplezier spat van het podium. De zaal blijft tot het einde toe bomvol en dat lukt niet iedere band op zo’n avond. Heerlijke optreden!
In de altijd veel te kleine marathonzaal staat Frank Arnold, de band met leden van Cavolo Nero, Dorpsstraat 3 en Goldband. Nederlandstalige nummers op een lekker groovende beat maken ze. De één hoort de Talking Heads, een ander het Goede Doel. Deze band gaan we wel tegenkomen de komende zomer.
Bente zet de vanavond de bomvolle grote zaal volledig naar haar hand. De zangeres is inmiddels één van de grootsten in ons land dus terecht dat ze hier staat. De één volgt haar al jaren en een ander kent haar van Beste Zangers 2025 en sindsdien is het hard gegaan. Ze bekent dat ze het erg spannend vond om hier vanavond te staan maar dat ze geleerd heeft zich te uiten in haar kwetsbaarheid, en dat werkt. Ontspannen en zelfverzekerd rent ze heen en weer. Die grote zaal, die valt me echt niet tegen zegt ze. Bij “Kan Je Me Zien” stond de zaal vol lichtjes en de tranen bij menigeen in de ogen.
Terwijl Jack and the Weathermen in de kleine zaal een feestje bouwen met hun luchtige pop nummers, zelfs reggae komt voorbij, rapt Def voor een heel ander publiek zijn Nederlandstalige hip hop verderop. De van Tik Tok bekende nummers als “Hoekie Van Me Bedje”en “Alleen Deze Avond”, alles komt voorbij.
Plonki is de indie- folkrockband van Pleun Stork die samen met gitarist Anthony Koen die bij dit optreden alle aandacht naar zich toe weten te trekken. Er was al een tijdje een buzz gaande rondom deze band en terecht. De nummers klinken in de huiskamer al heerlijk maar live geeft de band ze net dat extra rafelige randje mee en ze vullen elkaar prachtig aan. De zangeres met een ingehouden rust en de gitarist die af en toe los gaat alsof Jimi Hendrix een deuntje mee komt spelen met Big Thief. Kom maar snel eens terug naar Groningen.
En dan is het moment daar. Ieder jaar weer voer voor discussies en met soms opvallende keuzes van de jury. Wie gaat hem winnen, wordt het een dj met wereldwijd succes, een oeuvreprijs of gewoon de zangeres met de meeste streams. Deze keer het duo wiens leven “een gitzwarte wending” kreeg en die ondanks dat mensen bleef verbinden. De namen van Suzan en Freek zong als enige echte kanshebber al weken rond en er ging dan ook een groot gejuich op voor het stel die de prijs dankbaar in ontvangst namen!
Omdat ze zelf niet konden optreden gaf Merol met haar band aansluitend een show in de grote zaal en dit viel in goede aarde. De grappige zangeres met haar tongue in cheek liedjes is inmiddels getransformeerd tot een geëmancipeerde rockbitch die met veel lef de zaal aan het denken zet met haar teksten over moederschap en schaamlipcorrecties.
Ook ruig en toch vrouwelijk is Dear Omen, de gothic rockband uit Amsterdam. Als je even geen zin in vrolijk dansen hebt kun je hier aan het einde van de avond terecht voor een vette rockshow. Hun donkere sound past precies in de zweterige kleine zaal en het publiek geniet overduidelijk. Zelf zijn ze ook tevreden als ze elkaar na het optreden in de armen vallen en waarom ook niet, heerlijk optreden.
In de kelder van de Oosterpoort begint het optreden van Alice Olsthoorn wat later vanwege technische problemen maar als het dan begonnen is, is het party all the way! De transvrouw bezingt de feesten en de problemen waar ze in haar leven tegenaan loopt in heerlijk bangers. Big Beat, Rave en D&B vormen de basis en trashy en ordinair in haar bontlaarzen en korte rok neemt ze ons mee op haar reis. Wat een fantastisch optreden van deze intrigerende jonge vrouw zo aan het einde van weer een heerlijk weekend ESNS!
Tekst: Jan Berends