Tag: Friko

Friko is een beloftevolle band uit Chicago die het zijn fans weer niet makkelijk maakt met CHOO CHOO.

Ten eerste klinkt de nieuwe single overvol. En ten tweede lijkt Friko enorme haast te hebben. Easy listening is anders, heel anders. Toch, als je er eens goed voor gaat zitten, hoor je wel waarom in de V.S. zo vol verwachting wordt uitgekeken naar het nieuwe album van de band van Niko Kapetan. CHOO CHOO gaat – het zal niet verbazen- over treinen. Het gejaagde tempo en de diverse tempowisselingen illustreren het onderwerp van de song. Blijkbaar is reizen met de trein in de V.S. net al bij ons geen onverdeeld genoegen.

Friko is vorig jaar op tour geweest als supportact van zowel The Flaming Lips als Modest Mouse. Dat heeft zijn sporen nagelaten. Dat de hectische productie een bewuste keuze is, mag je opmaken uit het feit dat niemand minder dan John Congleton daar verantwoordelijk voor is. Congleton is een veteraan met een staat van dienst waar je u tegen zegt: van Alvvays tot Eddie Vedder en van Mogwai tot The War On Drugs. Niet iemand dus die met elke band in zee gaat.

Op het debuutalbum van Friko uit 2024 staan genoeg goede songs om een vinkje achter de bandnaam te zetten. Zo van even goed in de gaten houden.

Nieuwe single Seven Degrees bevestigt het vermoeden dat hier een bijzondere band bezig is. De nieuwe single van Friko is een niet van ambities gespeend folkrocksong met een duidelijke seventies feel. Seven Degrees lijkt niet echt op, maar doet op de een of andere manier wel doet denken aan Bowie’s All The Young Dudes. Als je begrijpt wat we bedoelen. Het refrein is minder sterk, maar verder is er niks mis met het door John Congleton geproduceerde nummer. Het zou zomaar kunnen dat het nieuwe album van de band uit Chicago er een wordt voor je jaarlijstjes. De titel van die plaat die in april gaat uitkomen getuigt of van zelfspot of van zelfvertrouwen. Die gaat namelijk Something Worth Waiting For heten.

 

Friko is zanger/gitarist Niko Kapetan en drummer Baily Minzenberger. Het duo komt uit Chicago en produceert onrustige rock.

Dat doen ze nog niet zo heel lang, een jaartje of twee, drie. Op eigen houtje wist Friko voldoende tamtam te maken om de aandacht te trekken van een medium sized label. ATO Records kennen we van bands als Alabama Shakes, Amyl & The Snifters en King Gizzard & The Lizard Wizard. Voorwaar geen slecht gezelschap om in te verkeren. Friko maakt powerpop met het accent op power.  Er zijn echter ook uitstapjes richting barok-pop en van een experimentje op zijn tijd is het duo ook niet vies.  Crashing Through is Friko is van alles wat; poppy, meerstemmige zang, recalcitrante gitaren en meer tempowisselingen dan de stoptrein tussen Leiden en Dan Haag. Misschien dat je een paar draaibeurten nodig hebt voordat het kwartje valt, maar grote kans dat je het nummer daarna een tijdlang niet meer uit je hersenpan kunt krijgen. We kijken uit naar een album.