Nog meer dan zijn debuutsingle, Sweet Sound, is Lea Strut van Rover Onslow een popopera, een minimusical, een medley met genoeg vondsten en ideeën om een heel album te vullen.
Ondanks die veelvoud aan melodieën en zijn riante arrangement – we horen blazers, strijkers, akoestische en elektrische gitaren plus een dameskoortje– heeft Lea Strut iets intiems. Dat komt door de close opgenomen leadzang maar vooral door de tweede, vrouwelijke stem. Die kirt, krioelt en becommentarieerd. Is er vergelijkingsmateriaal? Niet echt, maar vroege 10cc, kant 2 van Abbey Road en obscure 70’s zangers als Andy Pratt en Brian Protheroe doen wel denken aan de smartrock van de Amsterdammer. Maar of Rover ze ook kent? EP is in aantocht, optredens zijn in voorbereiding. Ofwel wordt vervolgd.
Releaseshow: 19 april Paradiso/Bovenzaal.
