Author: Flip van der Enden

Tricklebolt – Little Bitty (featuring Rens Otttink)

De trots van Salland roert zich weer. Vier jaar is Tricklebolt uit de running geweest, maar de band is terug met Little Bitty.

De comebacksingle is een geinig rockend en rollend nummer met een hoofdrol voor de drummer. Die wordt dan ook met naam en toenaam vermeld, vanwege zijn grote rol maar ook omdat hij inmiddels een beroemdheid is, zeker in Oost Nederland. We hebben het over Rens Ottink, voormalig tambour bij PAUW (wat zou er met Brian gebeurd zijn?) en erelid van het Britse Temples. Naast Rens verdient ook de man achter het sixties orgeltje speciale vermelding, eigenlijk verkeert de hele band in topvorm. Little Bitty is de eerste single van het derde album van Tricklebolt. ‘Honey From The Sky’ komt op 19 april uit. Voor tourdata verwijzen we je graag naar Tricklebolt.nl

Donna Blue – Aphrodite

Eerder kropen Bart en Danique in de huid van Serge Gainsbourg en Jane Birkin, nu lijkt Donna Blue bezit genomen te hebben van de astrale lichamen van Lee Hazelwood en Nancy Sinatra.

De zang, het rollenspel en niet op de laatste plaats die lekker lage ‘twang’ gitaar; het zijn stuk voor stuk authentiek klinkende elementen die van Aphrodite een zeer geslaagde exercitie maken. De nieuwe Donna Blue single zal bij boomers herinneringen oproepen aan die goede oude tijd* en  latere generaties op het spoor zetten van een bijzonder duo dat het verdiend herontdekt te worden. Wat zal de volgende missie worden van de Donna Blue’s; Sonny & Cher? The Carpenters? Saskia & Serge?

  • ‘The Good Old Days, When Things Were Bad’ is een uitspraak van Dolly Parton.

 

Squid – Fugue (Bin Song)

Eerst even iets over de titel. Fugue is Engels voor fuga, het Latijnse woord voor vluchten en in de muziek de benaming van composities waarin meerstemmigheid (contrapunt) en herhaling een hoofdrol spelen. De fuga’s van Bach zijn wereldberoemd.

Aan herhaling en meerstemmigheid geen gebrek in Fugue van Squid. Onze poporen horen echter invloeden niet zozeer van Bach, maar van Byrne, David Byrne van Talking Heads. Alhoewel een nieuwe release is Fugue geen nieuw nummer. Het is een zogenaamde ‘outtake’ van de sessies voor het vorig jaar verschenen tweede album van Squid. Maar in plaats van op dat album is de song in de prullenbak verdwenen, bin in het Engels. Vandaar de subtitel. Een verstandige medewerker heeft Fugue daar dus weer uit opgevist en online gezet. Fan zullen hem/haar dankbaar zijn.

 

Greyborn – A THOUSAND DREAMS AWAY

Greyborn komt uit Limoges, een middelgrote stad in het bij Nederlandse vakantiegangers niet onbekende departement Haute-Vienne.

Ze zijn maar met zijn drieën, maar dat weerhoudt hen er niet van een puist lawaai te produceren waar je Vous tegen zegt. Niet uniek, maar wel opvallend is dat de drummer zingt. A THOUSAND DREAMS AWAY is een donker getinte, strak gespeelde track met een tekst waarin Théo zijn ex bezweert dat zij (of hij) zich geen zorgen over hem hoeft te maken. Ja ja. Greyborn komt eigenlijk nog maar net kijken. De band heeft nog maar zeven songs online. Niet veel maar genoeg om een positief oordeel over Greyborn te vellen.

Oh Hazar – City Lines

Hoe hij het nummer heeft ontdekt is een raadsel, maar Simon Le Bon -hij van Duran Duran- is laaiend enthousiast over Ivory van Oh Hazar. Hij heeft het nummer gedraaid in zijn radioshow.

Dat Le Bon Oh Hazar heeft omarmd wisten we nog niet toen we City Lines, de nieuwste single, kozen als nieuwe IJsbreker, maar het is altijd leuk om je vermoeden bevestigd te zien door iemand die er verstand van heeft.

City Lines, pas de derde single van de band uit Nijmegen laat horen waar het enthousiasme op is gebaseerd. Centraal staat de stem van Imke Loeffen. Haar expressieve zang vormt het cement van een compositie die  blijft bewegen. De band flirt met prog-rock en zelfs jazz, maar blijft uiteindelijk binnen de indie-grenzen. De man die een en ander in welluidende banen heeft geleid is producer Simon Akkermans (Binkbeat/New Cool Collective/Bombay e.v.a.)

The Bony King Of Nowhere – Falling Into Place

De knokige koning van nergens heeft een erg actieve schare fans boven de rivieren. Zij zorgden ervoor dat Are You Still Alive, de eerste single in vier jaar van Bony King Of Nowhere a.k.a. Bram Vanparys hoog in de Graadmeter eindigde.

En zij zorgen ervoor dat we niet om de nieuwe Bony single heen kunnen. Falling Into Place wordt door de componist gezongen met een krachtige kopstem. De begeleiding op deze ballad is bescheiden, de sfeer komt van het warme galmbad waarin Bram’s stem is gedompeld. Album 5 van The Bony King heet Everybody Knows en is nu uit. Het concert van de Belgische folkheld, zoals hij op de site van Ekko wordt opgevoerd op 6 maart is uitverkocht, maar er zijn inmiddels nieuwe audiënties met de King aangekondigd. Op 26 april staat TBKON in de Muziekgieterij in Maastricht en op 18 mei op het Ik Zie U Graag Festival in BredaU Graag Festival in Breda

Corridor – Mourir Demain

Corridor komt uit Canada, uit Quebec om precies te zijn, het Franstalige deel dus van dat immense land.

Corridor betekent gang. Dat weten zelfs mensen die verder geen woord Frans spreken. Mourir Demain betekent morgen sterven. Met zo’n titel zou je denken met een zwaarmoedig nummer te maken te hebben, maar dat is maar ten dele waar. Mourir Demain is een meerstemmig gezongen beetje weird nummer. Er gebeurt tegelijkertijd veel en weinig. Qua compositie is de single niet meer dan een paar herhalingen, maar instrumentaal blijft de band constant in beweging. Dit is een wat omslachtige manier om te zeggen dat Mourir Demain behoorlijk psychedelisch is alleen niet op de gebruikelijke manier van een solootje hier en een solootje daar. De band uit Montreal viert dit voorjaar haar tweede lustrum  met een derde album, Mimi, hun eerste in vijf jaar.

Brainstory – Hanging On

Brainstory komt uit California en maakt muziek die als psychedelische soul wordt aangemerkt.

De mannen zijn wit en maar met zijn drieën dus verwacht niet dat ze klinken als Sly & The Family Stone of The Temptations ten tijde van Papa Was A Rolling Stone. Het funky karakter van nieuwe single Hanging On zit hem in de coole koortjes, het slaggitaartje en de bubbelende bas. Pas tegen het eind, als de gitarist zijn ding mag doen komt de psychedelica om de hoek kijken. Brainstory is de band van de broers Kevin en Tony Martin en bloedbroeder Eric Hagstrom. Een vierde naam die het vermelden waard is is die van Leon Michaels die wellicht beter bekend is als Ed Michaels Affair. Mocht zijn naam je niks zeggen dan ligt er nog een weelde aan muziek op je te wachten, al helemaal als je van psychedelische soul houdt.

Fat White Family – Bullet Of Dignity

Het tweede vooruitgeschoven nummer van het nieuwe album van Fat White Family is net als Religion For One voor de band’s doen opvallend gedisciplineerd, maar ook weer prettig gestoord.

Opvallende kenmerken van Bullet Of Dignity zijn een als misthoorn vermomde saxofoon, een Oosters aandoende gitaarlick en een iets dat zich moeilijk laat benoemen, maar de luisteraar het gevoel geeft in een draaimolen te zitten. Easy listening is anders. Daar staan echter een fijne groove tegenover en een geïnspireerde gekte die maakt dat veel collega’s van Fat White Family ineens wat gewoontjes klinken.

The Smile – Read The Room

Louter superlatieven vallen Thom Yorke, Jonny Greenwood en Tom Skinner ten deel. Nergens hoor je nog de wens om een reünie van Radiohead, dat in 2024 veertig jaar bestaat. Dat de oude band van Thom en Jonny nog nauwelijks wordt wordt gemist komt omdat The Smile verder gaat waar Radiohead is gestopt. Wie nog niet het genoegen heeft mogen smaken om kennis te maken met The Smile kan er slechter aan doen dan met Read The Room te beginnen. Read The Room is  een superieur staaltje introverte, intellectuele, experimentele en bedwelmende indie-rock. Kortom, een track die alles heeft wat The Smile tot een waardige opvolger maakt van Radiohead.