Author: Flip van der Enden

Dinsdagavond om 22:00 uur Heaven Radio #498

Pinguin Radio en Popmagazine Heaven delen twee belangrijke eigenschappen: een passie voor goede muziek en een volstrekt onafhankelijke opstelling. Dat moest natuurlijk tot een samenwerking leiden.

Heaven verzorgt iedere dinsdagavond van 22:00 tot 23:00 een uur lang de muziek op Pinguin Radio. Net als Pinguin heeft Heaven oor voor – bijna – alle popmuziek. In het uurtje radio hoor je muziek uit verschillende genres: (classic)rock, roots, folk, soul, world, jazz en blues.

Liefhebbers van Heaven Radio luisteren natuurlijk ook naar ons zachtere zusje Pinguin Pluche.

Heaven Radio Playlist Wk 498

  1. The Beths – Straight Line Was A Line (cd: Striaght Line Was A Lie)
  2. D.K. Harrell –A Little Taste  (cd: Talkin’ Heavy)
  3. Gary Bartz NTU Troop – Fantasy (cd: The Eternal Tenure Of Sound: Damage Control)
  4. Eve Adams – Nowhere Now (cd: American Dust)
  5. Kathryn Williams – Goodbye To Summer (cd: Mystery Park)
  6. Chantal Acda – Safety (cd: The Whale)
  7. Dijon – Another Baby! (cd: Baby)
  8. Joan Shelley – Wooden Boat (cd: Real Warmth)
  9. The Belair Lip Bombs – Back Of My Hand (cd: Again)
  10. Kathryn Williams – Sea Of Shadows (cd: Mystery Park)
  11. Gary Bartz NTU Troop – I’ve Known Rivers (lp: I’ve Know Rivers And Other Bodies)
  12. Lina_ & Marco Mezquida – Nao É Fácil O Amor (cd: O Fado)
  13. The Four Tops – Do What You Gotta Do (lp: Four Tops Now!)
  14. My Baby – Less Is More (cd: Echo)
  15. CMAT – Coronation St (cd: Euro-Country)

 

Bleech 9:3 – Ceiling

Er zitten twee broers in Bleech 9:3, Barry en James Quinlan. En de band komt uit Dublin.

Veel meer weten we nog niet te vertellen over Bleech 9:3, dat meer dan overtuigend debuteert met het intense Ceiling, een song die we op het neo-grunge spectrum zouden willen plaatsen. Heel lang zal Bleech 9:3 niet onbekend blijven. Als de band live net zo goed is als de eerste single suggereert, zullen ze zeker opvallen op het Left Of The Dial Festival, waar ze op donderdag drieëntwintig tien te zien zullen zijn om half twaalf in Waterfront. In Rotjeknor dus.

Moving Into Tucson – Please Don’t Go

Moving Into Tucson is een duo dat bestaat uit  twee veteranen met diepe wortels in de Amsterdamse indie-scene.

Eelco B speelde o.a. in Union Carbide en Erwin W met Fatal Flowers. Daarnaast is Erwin actief lid van The Hengels en Eelco uitbater van een platenbedrijf. Moving Into Tucson heeft al het een en ander uit, maar zo goed als op Please Don’t Go klonken ze nog niet eerder is onze onbescheiden mening. De nieuwe single heeft een drive die nergens verslapt, sfeervolle unisono zang van beide heren en een riff die uit hetzelfde hout is gesneden als die van Bowie’s Heroes. Dat dus, plus een refrein dat lang blijft hangen. Waarom twee Amsterdammers hun band noemen naar Tucson, Arizona is nog even een raadsel. Winslow okay, maar Tucson? Maar er zal vast een reden voor zijn.

Tender #138 zondagmorgen van 10:00 tot 12:00

Zondagochtend van 10 tot 12 ga je in chillmodus met Tender. Rick Hovens presenteert indiefolk, singer/songwriters, anderstalige indie en meer rustgevende muziek voor bij je croissant, cappuccino of brunch. Luisteren dus naar Tender! Reacties en suggesties voor het programma kunnen ook gemaild worden naar tender@rickhovens.nl.

Playlist 19-10-2025
Doves Last Year’s Man
The Rural Alberta Advantage Falling Apart
Ezra Furman One Hand Free
The Japanese House Super Trouper
Iskander Moon Berlin
Jimmy Diamond In The Dark
Sophia Dragt I Live After I Died
Vanwyck I Was Innocent
Loverman Differences Aside
Basia Bulat Your Girl
Horsegirl Julie
Patrick Watson Peter and the Wolf
KALEO I Want More
Whitney Damage
Caroline Good Morning (Red)
Ed Harcourt Bittersweetheart
Band of Horses Coalinga
The Shadow Machine Reappear
Ygdrassil Once upon a time
Lisa O’Neill The Wind Doesn’t Blow This Far Right
Janne Schra Body Language
Platon Karataev, StEFREM Vízből van
Broken Bells Love On The Run
Madrugada Dreams At Midnight
Brandi Carlile A War With Time
Girls in Hawaii Misses
Eosine UV
Midlake The Calling
The Dears Tomorrow and Tomorrow
Ramkot, Jef Neve Hollow (feat. Jef Neve)

 

John Maus – Because We Built It  

John Maus is een Amerikaanse synth-rocker met een bijzondere stem, een bariton.

Zijn lage timbre geeft zijn muziek als vanzelf een duistere, gothic teint. De donkere klanken die hij uit zijn toetsen tovert accentueren die sfeer. Maus is geen nieuwkomer, maar wordt eigenlijk pas de laatste tijd op waarde geschat. We Built It is een track van zijn zesde album, het vorige maand verschenen ‘Later Than You Think’. Met John Maus haal je bepaald geen zonnetje in huis, maar wel een van de boeiendste muzikanten van deze eeuw. Het pulserende krautrock-achtige Because We Built It is een goed introductie tot ‘s man’s werk. Val je voor dit nummer dan ligt er nog heel wat moois op je te wachten. Nou ja mooi, goed.

Concerten: 20/11 013, Paradiso. 22/11 Paradiso.

Girl Tones – Burnout

De Amerikaanse zusjes Kenzie en Laila hebben allebei een klassieke opleiding genoten, maar de violen en harpen -of wat ze ook hebben gespeeld- in de wilgen gehangen om   een punkband te beginnen.

Nieuwe single Burnout, de nieuwe single van Girl Tones is een kordaat en sarcastisch liedje over het korte termijn denken waaraan veel mensen zich schuldig maken, de stomme behoefte aan instant gratificatie. Moraal van het verhaal ‘doe het eens wat rustiger aan anders krijg je een Burnout’. Alleen slaan de meiden hun eigen advies in de wind. Burnout is een opgewonden standje van een song, een muzikaal adrenaline shotje met lekker hakkende gitaren en bijtende meidenzang. En zo heeft Girl Tones er wel meer. Acht om precies te zijn.

Stagediver – Kurt

Beetje raar misschien om je band naar jezelf te noemen en je soloproject een bandnaam te geven. Maar dat is dus precies wat Kelsey Kopecky heeft gedaan.

Haar band – in ruste- heet Kopecky haar eerste solosingle laat ze verschijnen onder de naam stagediver. Kurt gaat – je raad het al- over de legendarische Nirvana voorman. Kelsey is fan en wilde haar held eren met een lied. Kurt is een– het zal je niet verbazen- grungy rocksong, wat luier dan dat Kurt ze zelf maakte, maar verder net zo nineties als gameboys en tamagotchi’s. Debuutalbum van stagediver is in de maak.

Westside Cowboy – Don’t Throw Rocks  

Iets minder dan een jaar geleden debuteerde Westside Cowboy met ‘I’ve Never Met Anyone I Thougt I Could Really Love (Until I Met You)’, een punky maar verder vrij ongrijpbare single die net zo intrigerend was als zijn lange titel.

Meteen was duidelijk dat dit niet zomaar een bandje was. Maar dat Westside Cowboy zo snel zou groeien hadden we niet durven dromen. De flair, de overmacht, het charisma dat ze uitstralen Don’t Throw Rocks: het lijkt wel een andere band! En het is pas hun zesde song! Ook live staat Westside Cowboy als een huis, weet iedereen die ze zag in het voorprogramma van Black Country New Road pas in Paradiso.

De line-up van Westside Cowboys is traditioneel: bas, drums en twee gitaren. Verder is er weinig conventioneel aan de jonge Britse band. De sound wordt bepaald door de gezamenlijke zang van Reuben Hancock (zang + gitaar), Aoife Anson O’Connoll (zang + bas), Jimmy Bradbury (zang + gitaar + tekst) en drummer Paddy Murphy die eveneens zingt als een nachtegaal. Het genre van Westside Cowboy blijft ongrijpbaar en ook dat maakt de band zo bijzonder.

Don’t Throw Rocks komt begin januari op een nieuwe EP die ‘So Much Country Till We Get There’ heet. Producer is Loren Humphreys die ook meewerkte aan het eigenzinnige soloalbum van Geese zanger Cameron Winter.