Author: Flip van der Enden

The National – Eucalyptus

In een uitgebreid interview in de nieuwe Oor kun je lezen dat Matt Berninger, de stem van The National onlangs uit een diep dal is gekropen.

Eigenlijk wisten we dat al of hadden we het kunnen weten, want de singles die vooraf gingen aan de release van First two Pages of Frankenstein (28/4), het negende album van The National zijn nog stemmiger dan de toch al niet erg extraverte songs waarmee de band uit Cincinnati bekend is geworden.

Eucalyptus is anders, nog steeds horen we een band/zanger in mineurstemming, maar de song is eerder een litanie dan een melancholieke ballade. Matt somt allerlei zaken op die bij een scheiding verdeeld moeten worden, dingen waar vaak pijnlijke herinneringen aan kleven. Als mens hoop je dat hij nu eindelijk eens gelukkig wordt of op zijn minst wat beter in zijn vel komt te zitten. Als fan echter…

Elephant – Enemy

Laten we er maar eens een cliché tegenaan gooien. Elephant klinkt Onhollands goed op nieuwe single Enemy.  Onhollands klonken de Rotterdammers altijd al. En goed ook, hun debuutalbum is niet voor niets een doorslaand succes.

Elephant beoefent een stijl die gerijpt is in de zon van Californië. Om precies te zijn in de heuvels van Laurel Canyon, een wijk van L.A. die rond 1970 fungeerde als pleisterplaats voor ontluikende singer-songwriters en beginnende countryrockers, twee gildes die nauw verweven zijn.

Wat dat betreft horen we niks nieuws, maar het elan en zelfvertrouwen waarmee wordt gemusiceerd zijn wel nieuw. De band klinkt zo in zijn element op Enemy dat als platenmaatschappij Excelsior in een begeleidend schrijven had beweerd dat dit een nummer is van de band America dat speciaal voor hen is geschreven door Bee Gee Barry je het ook had geloofd.  Onhollands +goed = dus Onhollands goed.

Wodan Boys – Thunder Glove

Heerlijke herrie uit het Haagse. Wodan Boys is hard op weg om Holland’s hofleverancier te worden van dorst en reuring en veroorzakende regenbestendige festivalrock in een stijl tussen punk en hard rock in.

Thunder Glove laat horen dat de band ook steeds beter wordt in het produceren van rocksongs die op een prettige manier over je heen walsen. Je krijgt de neiging om op de barricades te klimmen met in de ene hand een vaandel en in de andere een pilsje. Meer van dit graag, het liefst in albumvorm.

Tape Toy – November

Schrik niet Tape Toy fans, de nieuwe single van jullie helden is geen cover van het roemruchte opus van Guns & Roses, maar weer zo’n lekker eigenzinnig indieliedje zoals alleen Tape Toy ze fabriceert. Ook tekstueel blijft de band op vertrouwd terrein, hoe het hoofd koel en de rug recht te houden in deze turbulente tijden. En dan vooral als vrouw.

De boodschap wordt visueel sterk weergegeven in de clip waarin we professioneel worstelaar Julia mentale kracht zien opdoen door zich fysiek weerbaar te maken.

De Toys zijn ook weer lekker scheutig met gitaren en de smeulende opbouw van November maakt het nummer geschikt voor intensief gebruik. November staat met 4 niet minder aanstekelijke songs op de vers verschenen nieuwe EP van de Tape Toy TTYS.

Loupe – My Hands

Met My Hands laat Loupe horen niet alleen een van de allerbeste Nederlandse (indie) bands te zijn, maar ook dat ze in hun gelederen een zeer hoog begaafde gitarist herbergen.

Hoe Jasmine van der Waals haar instrument hier laat spreken, preken en smeken doen maar weinigen haar na, nationaal of internationaal. Haar bandmaten zijn zich bewust van de gitaargodin in hun midden en geven haar alle ruimte. My Hands is (waarschijnlijk) de laatste opwarmer voor de release van het debuutalbum van het Amsterdamse kwartet, Do You Ever Wonder What Comes Next dat op 16 juni wordt uitgebracht door Excelsior.

Op 24 april staat Loupe in een uitverkochte bovenzaal in Paradiso. Geef ze nog een jaartje en ze verkopen beneden ook uit.

Indian Askin – Possessed

Possessed is de eerste single van het nieuwe, afgeslankte Indian Askin. Wist Nelson Ayala zich voorheen gesteund door een 3 koppige band, zijn nieuwe single heeft hij zo goed als in zijn uppie opgenomen.

Niet dat je dat kunt horen. Nelson komt niet plotseling uit de kast als singer-songwriter. Possessed is puur Indian Askin, een aan een loodzware gitaarrif opgehangen banger die te horen zal zijn tot in de verste uithoek van het grootste festivalterrein.

Hij schreef de muziek zoals hij altijd al deed zelf, voor de tekst over een toxische relatie kreeg hij hulp van de Brits-Amerikaanse frontman van The Boxer Rebellion Nathan Nicholson, die blijkbaar een keer in het zelfde schuitje heeft gezeten.

Greta Van Fleet – Meeting The Master

Greta van Fleet is alweer toe aan ronde vier. Starcatcher, zo gaat het nieuwe album van de Van Fleetjes heten. Ergens in juli komt-ie uit. Afgaand op single 1 mogen we geen grote veranderingen verwachten.

Meeting the Master is weliswaar een ballad, daar heeft de familie Van Fleet er nog niet zo veel van, maar de referentie is en blijft Led Zeppelin. Maar wat kan die Josh Kiszka zingen zeg! Hij heeft een fenomenale stembeheersing en een volume waarmee hij zelfs de meest corpulente Amerikaan omver kan blazen. Broer Jake weet trouwens ook van wanten hoor op zijn gitaar. Het classic rockboek heeft voor hem geen enkel geheim meer.

En wie mag die Master dan wel niet zijn hij wie de band op audiëntie gaat? Petrus? de Heer zelve? Jimmy Page? Robert Plant? Daar geeft de tekst niet echt uitsluitsel over. Iedereen mag dat zelf invullen, wat natuurlijk wel zo slim is.

Haelos – Hear Me

Het is inmiddels al weer drie decennia geleden dat Massive Attack, Tricky en Portishead een geheel nieuw genre introduceerden, dat als trip hop de popannalen in is gegaan.

Formeel zijn deze acts nog actief, maar in de praktijk doen ze er al lang het zwijgen toe. Het relatief nieuwe Haelos heeft zich als doel gesteld de trip hop vaandel hoog te houden. De band uit Londen bracht in 2016 het eerste van in totaal drie albums uit. Als de tekenen niet bedriegen werkt men momenteel aan een vierde. Officieel is er nog niks over bekend. Hear Me is echter het vierde nieuwe nummer dat afgelopen tijd is uitgekomen. En aangezien de vier releases het zelfde artwork hebben gaan we er even hoopvol vanuit dat ze een voorloper vormen van een nieuwe langspeler.

Pacifica – With Or Without You  

Bij waardering van muziek spelen vaak niet muzikale factoren een rol. Zo is With Or Without You gewoon een goed nummer, dat een erg goed nummer wordt als je weet dat de zich Pacifica noemende vriendinnen uit Argentinië komen. Hoeveel indie-acts uit Argentinië kennen we? Precies geen een.

Misschien als je heel goed luistert is er een ‘licht’ accent waarneembaar in hun Engelse uitspraak, maar in principe hoor je niet waar ze vandaan komen. Ze maken geen tango of zo.

En nee, hun With Or Without You  is geen cover van het gelijknamige U2 nummer. Wat het wel is, is een spontaan klinkende tweeënhalve minuut durende vrouwenpowerindiepopsong met sterke zang en dito gitaarsolo, die zich makkelijk kan meten met wat hun Anglo-Amerikaanse collega’s bekokstoven.

De amigas heten Inés Adam en Martina Nintzel. Pacifica debuteerde eind vorig jaar met Not A Cover Band, een minialbum met—covers van o.a. The Stokes, Arctic Monkeys en Wet Leg. With Or Without You is hun eerste eigen compositie. Mocht je niet meteen overstag gaan zoek dan op Youtube even de beelden erbij en je ziet een super charmante band die best wel eens groot zou kunnen groeien en niet alleen omdat ze uit Argentinië komen.

Fairhazel – Rhododendron

Er is maar één woord om Rhododendron van Fairhazel te omschrijven en dat is lui. Vergeleken bij de nieuwe single van de Brits/Zuid-Afrikaanse troubadour is de muziek van JJ Cale haastig en opgefokt.

Het vakantiegevoel dat Rhododendron oproept wordt versterkt door een ritmisch geluid dat gemaakt lijkt door met een natte handdoek op een tegelvloer te laten vallen. En zo zitten er nog weel meer grappige en goedgevonden geluidseffecten in het nummer.

Achter Fairhazel zit Hugh McDonald, een levensgenieter die volgens zijn bio rondrijdt in een witte Toyota uit 1996. Als muzikale referentie geeft de inmiddels in L.A. wonende muzikant o.a. Harry Nilsson op. Diens invloed is zeker vocaal goed hoorbaar. Mac zingt makkelijk en heeft een soepele falsetstem. Rhododendron is onderdeel van de nieuwe EP van Fairhazel met daarop nog 4 andere smaakvolle en inventieve luisterpopsongs.