Waltzburg heeft het voorjaar in het hoofd. De nieuwe single van de Nijmeegse band is een vrolijk stemmend lenteliedje met een touwtjespring ritme een klaterende gitaar en een refrein type oorwurm.
Inbetween is de perfecte soundtrack van tattoo-day, de eerste aangename dag van het jaar waarop de tattoos kunnen worden ontbloot, die een winter lang verborgen hebben gezeten onder mouwen, broekspijpen en t-shirts.
De single komt van een nieuwe EP, Let’s All Pretend die later deze maand uitkomt.
Aan het intro van Unfazed kun je al horen dat er een lekker lange gitaarsolo zit aan te komen. Dat komt ook omdat de eerste tonen op gitaar direct aan de oude Young doen denken, en die liet geen gelegenheid onbenut om eens even lekker aan zijn snaren te plukken. Unfazed is het derde liedje dat we van Major Murphy oppikken. Eerder draaien we Access en In The Meantime. Alle drie komende ze van het binnenkort te verschijnen tweede album van de band uit Grand Rapids, Michigan.
Major Murphy maakt wat in vaktermen adult oriented rock (AOR) heet, popmuziek voor volwassen. En door volwassenen. Baas van de band, Jacob Bullard is getrouwd met de bassiste Jacki Warren. Ze hebben een zoontje. Het ouderschap uit zich in de beschouwende tekst van Unfazed. Daarin zingt Jacob, ‘It’s A Sad Time We’re Living In, Not To Say That It’s Ruined Yet’. Sfeer en tempo van Unfazed sluiten naadloos aan bij te tekst; gelaten, maar hoopvol.
Major Murphy komt overigens met de aanbeveling van Waxahatchee, de band begeleidde haar tijdens een recent tv-optreden en ze schreef de liner notes van het Access-album dat op 2 april uitkomt.
In onze nimmer aflatende zoektocht naar pareltjes voor de Pinguins stuitten we op Noyau van het voor ons onbekende Darjeeling. Dat we nog niet eerder van de band hebben gehoord is niet zo vreemd. Het trio komt uit het dal van de Wupper, Duitsland dus en is in die heimat ook alles behalve beroemd. Of daar door Noyau verandering in gaat komen is nog maar de vraag, maar dat hier sprake is van een bijzonder nummer staat buiten kijf.
Wat Noyau zo bijzonder maakt is een ongedefinieerd instrument dat zich als een boa-constrictor om het nummer heen slingert. Het zou een keyboard kunnen zijn of een gitaar, of een combinatie van beiden, maar dan door een of andere digitale mangel gehaald. Het tempo van Noyau is lekker lui, maar net als je begint weg te dromen wordt er nog even op het gas getrapt en ben je er weer helemaal wakker.
Babyhair is een een project van Stijn van de Voorde en Otto-Jan Ham. De heren werken (o.a) bij Studio Brussel. Stijn maakt ook een wekelijkse podcast waarin Otto-Jan regelmatig komt opdraven om dik te doen over een nieuw muzikaal project waar hij mee bezig zou zijn.
Nu blijkt dat het niet alleen maar grootspraak van Otto-Jan is en dat Stijn in het complot zit. De debuutsingle van Babyhair is beter dan je mag verwachten van twee hobbyrockers. Nature Full Blown is een pittig Amerikaans aandoend psychedelische getint gitaarliedje dat met smaak, liefde en hoorbaar plezier is gemaakt. Begonnen als grap dus, maar geslaagd en voor herhaling vatbaar.
Matthew ‘Matty’ Tavares leidt een dubbelleven, een drie dubbelleven zelfs. De 30 jarige Canadees is oprichter van BADBADNOTGOOD en co-auteur van hits van o.a. Rosalia, Camila Cabello en Kali Uchis. Daarnaast runt hij ook nog een eigen winkel onder de naam Matty.
Met zijn band appelleert Matty aan jazz fans en collega muzikanten. Met zijn schrijfpartners bewandelt hij wegen die naar de hitparade leiden. Als hij het helemaal zelf voor het zeggen heeft, maakt hij genre-fluïde muziek zonder direct doel of doelgroep.
Solo hoeft Matty met niemand rekening te houden. Dat levert intrigerende songs op als Videogames. De eerste single van wat waarschijnlijk zijn derde album gaat worden is een new/dark waverige synthipop ballad die eindigt als een etude voor barokviool. Voor fans van Thom Yorke en Woodkid.
Eind jaren zestig vond James Brown de funk uit, een stijl die vergeten noch versleten is. Voorbeeldige leerlingen waren o.a. Sly Stone en George Clinton, maar ook Bowie en Prince maakten zich de mix van r&b en jazz eigen. Op haar nieuwe album gaat ook Annie Clark alias St Vincent op de funk toer.
Funk betekent oorspronkelijk vies of goor als in ‘funky socks’. Vies is misschien niet het woord om de nieuwe St Vincent single te beschrijven, maar vet wel. Dubbel vet zelfs als in vette plaat, maar ook als in lekker smerig en kleverig. De meeste funk nummers gaan over seks. Die van Annie niet. Ze kreunt, steunt en leunt weliswaar op een sexy groove, maar de tekst gaat over iets heel anders.
De 50 Shades of Grey achtige titel ten spijt gaat Pay Away Your Pain over de veroordeling van haar vader voor gesjoemel met geld. Het hele nieuwe St Vincent album, Daddy’s Home album is geïnspireerd door de aanvaring met de wet en de daaruit volgende schuld en boete van Clark Sr, die inmiddels weer op vrije voeten is.
Voor haar nieuwe album heeft Annie zich een nieuwe muzikale identiteit aangemeten, een metamorfose zoals we die kennen van David Bowie. Desondanks lijkt Daddy’s Home een zeer persoonlijk album te worden.
‘Men’ zegt wel dat iedere halve band leuke up-tempo liedjes kan maken, maar dat het schrijven van een mooie, tijdloze ballad een kunst is die alleen echte talenten verstaan. Mocht ‘men’ gelijk hebben dan kan de conclusie niet anders luiden dan dat Wolf Alice een serieus goede band is.
The Last Man On Earth is namelijk een klasse ballad; gevoelig, gemeend en indringend zonder kitscherig of sentimenteel te zijn. De nieuwe single van de band rond Ellie Roswell is ook geen liefdes of haat liedje (zo van ‘ook al was je de laatste man op aarde dan nog zou ik niet….’), maar een zeg maar filosofische beschouwing over de arrogantie van de mens. Het idee voor de tekst heeft Ellie uit een satirisch science-fictionboek, Cat’s Cradle van de Amerikaanse schrijver Kurt Vonnegut (1922-2007).
The Last Man On Earth is het eerste nieuwe nummer van Wolf Alice in zo’n vier jaar. Loopbaan technisch gezien ligt niet voor de hand om terug te komen met een ballad en zeker niet met een nummer van wereldbeschouwelijk aard. Ballads worden meestal bewaard tot derde en/of laatste single. Wolf Alice lijkt echter lak te hebben aan conventies en precedenten. Met de release van The Last Man On Earth lijkt de band niet alleen te willen zeggen dat ze weer terug zijn, maar ook dat het leuke blonde bandje van Moaning Lisa Smile en Don’t Delete The Kisses volwassen is geworden. Album volgt in juni.
We hadden al zo’n vermoeden toen we de debuutsingle van 4B2M hoorden; dit kunnen geen beginners zijn. En inderdaad. Achter de aanvankelijk raadselachtige bandnaam schuilen en paar gelauwerde krachten uit de vaderlandse indiescene, de van Go Back To The Zoo en St Tropez bekende broers Teun en Cas Hieltjes plus Rocco en Jimmi Heuting, twee broers die we kennen van respectievelijk De Staat en Jo Goes Hunting.
De bandnaam betekent 4 broers, 2 moeders. De 2 x 2 broers kennen elkaar van kleins af aan. De laatste jaren zoeken ze elkaar weer regelmatig op om samen muziek te maken. Die hobby heeft nu een naam en daarmee een serieus tintje gekregen. Het toepasselijk getitelde This Is Happening is de eerste vrucht van de samenscholingen van het Nijmeegse broederschap.
En hoe rockt the band of brothers? Een beetje zoals je op basis van hun namen en verleden mag verwachten; stevig, maar speels. Met smaak, verve en hoorbaar plezier. En er zit nog meer in het vat, waaronder een paar songs die de boys hebben geschreven nog voordat ze de baard in de keel hadden. Corona Volente gaat 2B2M ook optreden, maar voorlopig is dat nog toekomstmuziek.
Als je Fuck The World hoort van Badflower denkt je eerst dat de band van rock los is, zo soft en mellow begint de nieuwe single. Maar dan gaat het volume omhoog, stijgt de spanning en toont het rockbeest alsnog zijn ware aard.
De opruiende titel ten spijt houdt Badflower het beschaafd. Dat komt omdat de band een boodschap heeft en die niet wil laten wegzinken in stoer gitaargeweld. Zanger Josh Katz maakt zich ernstig zorgen over de klimaatverandering die niet alleen echt is, maar ook groter is dan menigeen denkt. Vooral in de VS barst het van de Wappies die menen dat het allemaal wel mee valt. ‘Nou niet dus’ is de boodschap van Badflower ‘en doe er wat aan!’
Katz vrees voor een uitgewoonde aarde hoor je terug in de serieuze toon van Fuck The World. Protestsongs zijn schaars tegenwoordig zeker in de Amerikaanse metal en hard rockscene. De meeste bands zijn bang om hun vingers te branden aan songs waar hun vaak behoudende fans niet op zitten te wachten. Badflower neemt dus best een risico. Gelukkig is de band wel zo verstandig geweest om hun boodschap te gieten in een ijzersterke song. Grote kans dat hun fans in eerste instantie geen eens doorhebben dat Fuck The World geen semi-anarchistische macho kreet is, maar een alarmsignaal.
Bachelor is de naam van een nieuw muzikaal verbond van Jay Som a.k.a. Melina Duterte en Ellen Kemper, die we beter kennen onder haar pseudoniem Palehound.
In een begeleidend schrijven maken de meiden duidelijk dat Bachelor geen nieuwe band is, maar een oude vriendschap waaruit min of meer toevallig een song is ontsproten. En wat voor een!
Anything At All begint rustig met een bas-drum loepje dat het ritme heeft van en hartslag, daarover heen zingen Melina en Ellen unisono een tekst over de – wat anders?- liefde. Melina en Ellen spelen alle instrumenten. dus ook de lekker venijnige gitaarsolo die plots de rust komt verstoren. Dat hun vriendschap lang stand moge houden.
