Author: Flip van der Enden

DeWolff – Yes You Do

Terwijl veel bands thuis zitten te kniezen en niet weten hoe ze het hoofd boven water kunnen houden in deze tijd van lockdown en quarantaine beleeft DeWolff zo ongeveer hun beste seizoen tot nu toe. En dat terwijl de band dit jaar toch alweer dertien tien kaarsjes in hun verjaardagstaart mag steken!

Hun succes van DeWolff is het gevolg van een mix van hard werken, nooit bij de pakken neerzitten en het lot zijn gang laten gaan. Zo kan het gebeuren dat het succesvolste album van de band hun meest recente is. Dat  ook nog eens voor een appel en een ei is opgenomen!

‘This Is DeWolff’s new album it was recorded on the road for less than $ 50″, staat er niet zonder trots op de cover van Tascam Tapes, dat met It Ain’t Easy ook nog eens een van hun grootste hits tot nu toe opleverde. Zo easy kan het gaan.

Op nieuwe single Yes I Do treffen we het Limburgse trio weer op standje (southern) rock. Op een stevig bed van drums en orgel zingt snarenwonder Pablo van de Poel zijn geliefde toe. Waar woorden te kort schieten laat hij zijn gitaar gieren. Orgelman Robin Piso mag  ook even alle registers opentrekken. Onderwijl houdt de onverstoorbare Luka van de Poel de maat en zijn partners in toom.

Op Yes You Do kreeg DeWolff een beetje hulp van vriendin Judy Blank en vriend Ian Peres (Ex Wolfmother). Het is de eerste single van het nog te voltooien nieuwe album, Wolfpack. Waarschijnlijk heeft Yes You Do wel iets meer gekost dan 50 ballen, maar het was het dubbel en dwars waard. 

Pale Honey – Some Time, Alone

Veel meer dan bas, gitaar en drums hoor je niet op Some Time, Alone, de nieuwe single van het Zweedse Pale Honey. En de stem van Tuva Lodmark natuurlijk.

Maar het is genoeg om een track te bouwen, die tot aan de laatste kale beats spannend blijft. Trokken Tuva en Nelly Daltrey tot voor kort altijd samen op. Tegenwoordig mag ook Anders Lagerfors zich een Pale Honey noemen. Multi-instrumentalist Lagerfors is de producer van Some Time, Alone dat ook het titelnummer is van het nieuwe, derde Pale Honey album dat vrijdag is verschenen. 

DIRK. – Toulouse

Een nieuwe single van Dirk kan je er altijd goed bijhebben. Zo ook het aanstekelijk Toulouse, een goed gevulde losse pols rocktrack van het soort waar het Vlaamse gezelschap in excelleert.

Mede door de nasale uithalen van Jelle Denturck doet Toulouse wel wat Nirvana-achtig aan. Wat natuurlijk niet verkeerd is. Toulouse gaat niet over de gelijknamig Zuid-Franse stad en ook niet over het zo geheten karakter uit Disney’s Aristocats. Het betreft hier een speling op het Engelse werkwoord To Lose. Snapte?

De nieuwe Dirk single is een voorbode van het tweede album van de band dat al op 20 november het zonlicht zal zien en Cracks In Common Sense gaat heten.  

Balthazar – Losers

Balthazar is de bekendste band van België en met enige afstand ook de beste. Die combinatie komt overigens minder vaak voor dan je zou denken.   

De reden voor de ongekende populariteit en muzikaliteit is dat de band uit Gent in de personen van Maarten Devoldere en Jinte Deprez twee unieke talenten herbergt. Twee muzikanten ook die hebben bewezen op eigen benen te kunnen staan.  

Maarten deed dat onder het pseudoniem Warhaus. Jinte mat zich voor zijn solo activiteiten het alias J. Bernard aan. Beide buitenbandse bezigheden zijn zeer succesvol gebleken. Toch zou je een pleidooi kunnen houden dat ze samen sterker zijn.

Losers is een goed argument voor dat standpunt. De nieuwe Balthazar single is met zorg, liefde en smaak gemaakt. Je hoort een George Harrison achtige gitaar, warme keys en dito zang. En natuurlijk weer van die onweerstaanbare koortjes. Het zijn bekende ingrediënten, maar je raakt er nooit op uitgeluisterd. 

Personal Trainer – Politics

De nieuwe, vijfde single van Personal Trainer begint met een basloopje dat sterk doet denken aan Under Pressure, de muzikale flirt van Queen en David Bowie.

Terwijl de bas lekker doorloopt, neemt de rest van de band al snel een afslag naar bekender terrein, dat van de gecontroleerde gekte. Langzaam duiken er steeds meer instrumenten op in de mix. Ook de koortjes worden met smaak en beleid geïntroduceerd. De uitkomst is een supersterke single, die zeker tegen het einde wel aan prime time Herman Brood doet denken.

Politics is in alle opzichten een stap vooruit voor Personal Trainer. Een beter nummer, betere productie en een uitstekende performance. Wilde de band in vorige nummers nog wel eens als een kluit pupillen met zijn allen achter de bal aan rennen. Nu is er sprake van een prima spelverdeling.

De hobbyclub voor loslopend talent uit de Amsterdams ondergrondse onder bezielde leiding van Willem Smit toont zich duidelijk op elkaar ingespeeld. Misschien tijd voor een vast contract?

 

BRKN LOVE – Burried

Als je wilt weten wat Amerikanen bedoelen met het onvertaalbare woord swagger moet je Buried eens draaien van BRKN LOVE.

Burried barst van de branie, trots en zelfvertrouwen. Het is maa zelden dat je een band hoort die zo lekker in zijn vel zit. Als je BRKN LOVE  zo hoort rocken denk je te maken te hebben met een band die al jaren meedraait, voor wie het klappen van de zweep geen geheimen meer heeft. Nou niet dus. BRKN LOVE komt nog maar net kijken. Burried is een track van het debuutalbum van de club uit Brooklyn.

BRKN LOVE rockt retro in een stijl die zowel aan Greta van Fleet als aan Black Crowes doet denken. Harde rootsy rock dus met als openbaar wapen een dijk van een zanger. De bevlogen voorman van BRKN LOVE heet Justin Benlolo. Hij komt oorspronkelijk uit Toronto.

Benlolo heeft genoeg adem en volume om tot in de nok van de AFAS Live te worden gehoord. Zonder microfoon. Daarnaast klinkt hij alsof hij dagelijks ontbijt met een kom in whiskey geweekte roestige spijkers. En hij heeft dus swagger.

Je hoef geen glazen bol te hebben om te voorspellen dat we nog veel lol gaan beleven met BRKN LOVE.

Haelos – I’m There

Een nieuw nummer van Haleos is altijd goed nieuws. Is het niet voor de dansers onder ons dan toch zeker voor liefhebbers van de betere in trip hop geweekte stemmingsmuziek.

I’m There is er één voor het hoofd. Meestal neemt Lotti Bernardout de vocale honneurs waar. Op I’m There deelt ze de microfoon met Arthur Delaney. Waar Haelos zich telkens weer meester in toont is in de smaakvolle spaarzaamheid van hun arrangementen. Ook de kunst van het toewerken naar een climax beheerst de band als weinig anderen.

Die warme leegte maakt I’m There tot ideale soundtrack van een lange (virtuele) wandeling door een herfstig bos. Liefst vergezeld van een trouwe viervoeter.

Nilüfer Yanya – Crash

Met nieuwe single Crash maakt Nilüfer Yanya twee dingen duidelijk. Ze heeft geen last van het moeilijke tweede album syndroom. En ze blijft zich ontwikkelen.

De nieuwe single van de Brits-Turkse zangeres heeft een paar draaibeurten nodig voordat alles op zijn plaats valt. Er gebeurt er teveel in die drie en halve minuut om in één of twee of zelfs drie keer in je op te nemen.

We horen Nilüfer in duet (of triplet?) met zichzelf tegen een achtergond van diepe bassen, zacht ronkende gitaren en loslopende keyboards. Tegen het einde gaat het tempo dat toch al niet erg hoog lag nog verder omlaag.  Het mantra-achtige refrein gaat echter gewoon door. Op een gegeven moment duikt er ook ver in de mix nog een mannenstem op. Waarschijnlijk is dat Nick Hakim, een Amerikaanse soortgenoot met wie Nilüfer het nummer schreef.

Crash gaat niet over maar is wel geïnspireerd door een vliegtuig-crash. Zie video. Het is een van de drie nieuwe nummers die terecht zullen komen op de EP, ‘Feeling Lucky’ (11/12).

Jack Swing – Get What’s Right For You

Jack Swing is de ietwat verwarrende naam van een trio uit Pittsburgh, PA. Verwarrend omdat New Jack Swing de naam is van een gecomputeriseerde vorm van r& b die rond 1990 populair was. De band Jack Swing rockt, zij het op een funky wijze. Bassist Rowdy is een veelspeler die goed naar Flea heeft geluisterd. Drummer Nelson is subtiel en solide. De spin in het web is zanger-gitarist Isaiah, die er bijna achteloos de ene prachtsolo na de ander uitgooit. En dan heeft Get What’s Right For You met zijn sterke refrein ook nog eens hitpotentie.

Get What’s Right For You is het eerste liedje van wat de tweede EP moet gaan worden van Jack Swing.

Met een beetje geluk is Jack Swing een voorbode van een nieuwe Black Rock Coalition. De eerste leverde topbands op als Fishbone, 24-7 Spies en Living Colour. 

Mildlife – Rare Air

Wie van rare plaatjes houdt (en wie doet dat niet?) zal veel lol beleven aan Rare Air. De nieuwe single van het Australische Mildlife klinkt zoals ze zich rond 1970 muziek van de toekomst voorstelden, de soundtrack van de space age.

Het dominante instrument is een analoge synthesizer. Mogelijk een oude Moog. Die waren toendertijd vooral in zwang bij Duitse kraut en Britse prog-rock acts. Rare Air doet daarom wel denken aan bands als Faust en Emerson Lake & Palmer.

Toch zouden we Rare Air geen progrock willen noemen. Daarvoor is de (samen) zang te gelikt, de beat te funky en zijn de lange instrumentale stukken te jazzy. Op het nieuwe, 2e album van de band uit Melbourne staan er nog zeven zo. Automatic heet de plaat en is een dikke aanrader voor iedereen die van rare plaatjes houdt (en wie doet dat niet?).