Sinds we twee jaar geleden Catfish and the Bottlemen aan het Nederlandse volk mochten voorstellen op de eerste editie van ons feest in Paradiso hebben we een zwak voor de mannen uit Llandudno in Wales. Zwak is misschien wat zwak uitgedrukt, want er is nog geen single geweest die we niet met plezier hebben gedraaid. Ook Soundcheck gaat er bij ons weer in als jenever in een ouderling. Muzikaal worden er geen grote stappen gezet, maar van vervlakking of vercommercialisering is ook geen sprake. Soundcheck is een ruim 4 minuten durend rockepos dat bestaat uit diverse delen. Producer is Dave Sardy, een producerende omnivoor uit het Rick Rubin kamp. De verwachtingen voor album nummer twee van Catfish & The Bottleman, dat deze zomer moet verschijnen zijn weer opgeschroefd.
Author: Flip van der Enden
Jake Bugg
Dik twee jaar hebben we moeten wachten op een nieuw teken van leven van Jake Bugg en dan komt hij met misschien wel zijn meest rudimentaire track tot dusver, Jake + gitaar en dat is het. Heerlijk! Op zijn ‘comeback’ single klinkt Jake als een jonge Dylan (meer als Donovan eigenlijk), I’m Just A Poor Boy From Nottingham’ en na 2 minuten is hij klaar. On My One gaat geen hit worden, er komen geen remixen en zal hem geen Mercury Prize opleveren laat staat een Grammy. Wat hij wel krijgt is het respect van zijn fans en collega’s. Net als voor hem Radiohead weigert Jake het spel mee te spelen. De bijna 22 jarige Brit had een dure producer kunnen inhuren, op writers camp kunnen gaan met de heetste Zweedse hitmakers van dit moment, duetten opnemen met kortgerokte en goedgemutste r&b zangeresjes, maar wat doet Jake? Die schrijft alle nieuwe nummers in zijn eentje en produceert die ook nog eens zelf. Liever 100.000 trouwe luisteraars dan een 1000.000 passanten. Jake Bugg, de grootste held uit Nottingham sinds Robin Hood.
Tosk
Nieuw, Nederlands en zeer veelbelovend is Tosk, een vers kwartet dat opereert vanuit de Domstad. Wat opvalt aan de muziek van Tosk, naast vernuft, spelplezier en flair is het hoge instapniveau. Blue City is het titelnummer van een debuut EP, maar klinkt als het werk van een band die net terug is van hun vierde tour door de VS. Wie weet hebben de 3 j’s en een W, Joeri, Jehannes, Jorn en Watze al de nodige bands versleten of zijn het veertigers, die na zich 20 jaar schuil te hebben gehouden in een oefenruimte alsnog de stoute schoenen aan hebben getrokken en naar buiten zijn getreden. Waarschijnlijker is dat we te maken hebben met een stel natuurtalenten, dat met hulp van producer Koen Willem Toering (Woost/Sunday Sun) een eerste klap heeft uitgedeeld ter waarde van diverse daalders. Tosk klinkt onnederlands in die zin dat er vrijwel geen Nederlandse bands zijn met wie zij hun open, toegankelijke, maar tegendraadse indie-folk-pop-rock-ding delen. We hebben jullie in het vizier Tosk.
LUH
We voegen elke week wel een plaatje toe aan onze playlist waarvan we weten dat er maar een beperkt publiek voor is. Maar die happy few doen we doorgaans wel een groot plezier met het signaleren van acts als… LUH. Lost Under Heaven, daar staat de afkorting voor.
Het is de naam van een project van Ellery James Roberts van WU LYFF en Ebony Hoorn. ‘Making LUH since 2012’ is de summiere info op Facebook. Ebony is Hollands en Amsterdam blijkt de standplaats van de band. I&I, Jamaicaans voor wij is een hypnotiserend vraag en antwoord duet voor dame en heer. Die heer klinkt als een verstokte shagroker, de vrouw als een femme fatale. I&I is de eerste track van deze formatie, die op Spotify staat, eerder werk is gratis maar legaal te bekomen via BitTorrent.
IJsbreker: Kevin Morby
We horen violen, blazers en dameskoortjes, maar de show wordt gestolen door een ongedefinieerd instrument, dat klinkt als een bronstige olifant. Hij heeft het ‘m geflikt Kevin Morby. I Have Been To The Mountain is het nummer waarmee de oud voorman van Woods en The Babies eindelijk aan de massa kan laten horen wat hij in zijn mars heeft. En dat is veel.
De nu 27 jarige zanger-gitarist raakte besmet met het rockvirus toen hij nog maar tien was. Op zijn 17e wist hij zeker dat school niks voor hem was en lifte hij van Kansas naar Brooklyn, waar hij aan een loopbaan begon die nu tegen de tien albums aanloopt, inclusief die van zijn ex bands. I Have Been To The Mountain staat op Kevin’s derde soloplaat, Singing Saw die zo goed als release-klaar is. Morby maakt rootsy muziek geënt op het werk van o.a. Dylan, Young en Reed. Hij is echter geen herkauwer noch een respectvol volger. Zoals de hitsige olifant solo al duidelijk maakt, bekommert Kevin zich niet zo om authenticiteit, maar krijgt elk nummer de uitvoering die past bij de vorm, inhoud en deze tijd. Zoals I Have Been To The Mountain dat klinkt als een kruising tussen Leonard Cohen en Ennio Morricone. Album verschijnt half april, op 8 mei staat Mr Morby in de Bitterzoet in Amsterdam.
Wintersleep
Sommige bands doen er wat lang over om op stoom te komen. Neem nou Wintersleep, een serieuze gitaarband uit het Canadese Nova Scotia. De mannen brachten in 2003 een eerste langspeler uit. Twee albums en vijf jaar later mochten ze een Juno (= Canadese Grammy) in ontvangst nemen en nu twee albums en acht jaar later komen ze met hun meest potente single to nu toe. Santa Fé is vooruitgestuurd om de release van het nieuwe album, The Great Detachement (4/3) aan te kondigen. Alles wijst er op dat het Wintersleep eindelijk is gelukt om de ongebreidelde energie die ze al vanaf het begin op de bühne uitventen nu eindelijk ook in de omgeving van een studio hebben weten te creëren. Daarnaast is de fi higher dan tot dusver het geval was. Mocht er iets van gerechtigheid bestaan dan duikt Wintersleep deze zomer op op een van onze betere festivals.
Beaty Heart
Uit een handvol invloeden waar niet veel mensen van zullen hebben gehoord (o.a. Pharaoh Sanders, Arthur Russel en Floating Points) heeft Beaty Heart een heerlijk nonchalante en sexy poptrack gedistilleerd. Genoemde namen zijn achtereenvolgens een Afro-Amerikaanse jazzpionier, een New Yorkse disco-avonturier en een Britse avant garde DJ. Flora. Dat die voorbeelden nog maar moeilijk traceerbaar zijn in Flora geeft aan hoe snel Beaty Heart zich ontwikkelt. Op Mixed Blessings, hun debuutalbum uit 2014 was de band nog duidelijk zoekende, Flora straalt een en al zelfverzekerdheid uit en laat een band horen die zijn draai gevonden heeft. Speciale vermelding verdienen de anonieme zangeres die Flora injecteert met een dosis erotiek en de producers, David Wrench (FKA Twigs & Jungle) en Dave Eringa ( Manic Street Preachers), die Flora laten klinken als een klok.
Mala Vita
Onze eerste reactie toen we de nieuwe single van Mala Vita onder oren kregen was bestaan die nog? Toen we Top Of The World aanzetten en meteen een accordeon hoorden dachten we, bestaat dat nog Balkan Beat? Scepsis alom dus, maar die verdween als sneeuw voor de zon toen we twee maten verder waren. Ja je hoort nog sporen van de Balkan, wat niet onlogisch is als de helft van je band uit die contreien komt, maar de eerste single in zes jaar van Mala Vita is alles behalve een opgewarmde Balban-beat track. De comeback single van de band uit Delft biedt een mix van stijlen als folkrock, hip hop en zuid-oost Europese zigeunermuziek, die met smaak en kennis zijn vermalen tot een eigen en herkenbaar geluid. Wat ook opvalt is hoe goed Top Of The World klinkt, de schuld daarvan geven we aan de nieuwe drummer Michel Schoots (U.D.S!) en producer Mario Caldato Jr (Beastie Boys, Jack Johnson).
The Dead Weather
The Dead Weather, de hobby-band van Jack White en Allison Mosshart gaat heel hard momenteel met The Impossible Winner, een track van hun laatste album, Dodge And Burn dat niet voor niks verstopt is als laatste nummer. De track lijkt namelijk in niks op de rest van de nummers, die vallen in de categorie heerlijke herrie. The Impossible Winner biedt violen i.p.v. gitaren, een croonende Allison i.p.v. van een schreeuwende terwijl Jack een omfloerste trom roert. The Impossible Winner had van Chrissie Hynde kunnen zijn, of een Bond-song. Hoe dan ook een onverwachte, maar zeker niet onwelkome uitbreiding van de actieradius The Dead Weather. Of hiermee een nieuwe richting wordt ingezet, zal mede afhankelijk zijn van het succes.
Mozes and The Firstborn
Een up-tempo rocker bedenken kan iedereen, een goede ballad dat is pas een kunst. Deze wijsheid wordt gedeeld door muzikanten in alle naties en de meeste genres. Als het schrijven van een langzaam lied een test is, dan is Mozes and The Firstborn geslaagd, met vlag en wimpel.
Power Ranger is track twee van een nieuwe EP, die weer heerlijk uit zijn voegen rockt met als rustpunt dus de ingehouden ode aan de mythische tv-helden. Het heeft best wel even geduurd voordat Mozes & co met een opvolger kwamen van I Got Skills en Peter Jr, maar met de Power Ranger EP maakt het kwartet uit Eindhoven helder dat ze de tijd nuttig hebben gebruikt. Tig tournees heeft de band alleen maar sterker en strakker gemaakt en al doende hebben ze ook nog eens geleerd om sterke songs te schrijven, waaronder dus deze prachtballad.JTNDaWZyYW1lJTIwc3R5bGUlM0QlMjJib3JkZXIlM0ElMjAwJTNCJTIwd2lkdGglM0ElMjAxMDAlMjUlM0IlMjBoZWlnaHQlM0ElMjAxMjBweCUzQiUyMiUyMHNyYyUzRCUyMmh0dHBzJTNBJTJGJTJGYmFuZGNhbXAuY29tJTJGRW1iZWRkZWRQbGF5ZXIlMkZhbGJ1bSUzRDMzMTM1OTUwNTAlMkZzaXplJTNEbGFyZ2UlMkZiZ2NvbCUzRGZmZmZmZiUyRmxpbmtjb2wlM0QwNjg3ZjUlMkZ0cmFja2xpc3QlM0RmYWxzZSUyRmFydHdvcmslM0RzbWFsbCUyRnRyYWNrJTNEMTE3Nzk3MjczNyUyRnRyYW5zcGFyZW50JTNEdHJ1ZSUyRiUyMiUyMHNlYW1sZXNzJTNFJTNDYSUyMGhyZWYlM0QlMjJodHRwJTNBJTJGJTJGbW96ZXNhbmR0aGVmaXJzdGJvcm4uYmFuZGNhbXAuY29tJTJGYWxidW0lMkZwb3dlci1yYW5nZXItZXAlMjIlM0VQb3dlciUyMFJhbmdlciUyMEVQJTIwYnklMjBNb3plcyUyMGFuZCUyMHRoZSUyMEZpcnN0Ym9ybiUzQyUyRmElM0UlM0MlMkZpZnJhbWUlM0U=