She Keeps Bees

She Keeps Bees is een man-vrouw duo dat voor de verandering eens niet aan White Stripes doet denken. Sterker nog, je kunt Jessica Larrabee en Andy LePlant zelfs zien als de anti White Stripes met hun melodieuze, onthaastte fluisterpop. Owl is zo’n nummer dat je net als de voorganger, Is What It Is vooral op zondagochtend kunt horen tijdens onze ‘anti-kater’ uurtjes. Beide songs staan op het derde album van She Keeps Bees uit Brooklyn, waar ook wel wat stevigere werkjes op staan. Maar het best zijn de Bees op mooie muzikale meditatieve momenten als Owl.

John Coffey

Er zijn in principe twee manieren om beroemd te worden in de popmuziek, live spelen of een radiohit. John Coffey is beroemd (berucht) geworden door hun liveshows, waarin het vijftal een tomeloze energie aan de dag legt. Voor wie de band nog niet kent. Alfred, David, Carsten, Richard en Christoffer opereren vanuit Utrecht en maken mosh pit pop. (leuk weetje, Alfred was ooit dj bij Kink FM). Tot voor kort deed de band alles lekker zelf en daar zijn ze heel ver mee gekomen. Om de carrière naar een hoger plan te tillen zijn de Coffeys nu in zee gegaan met een platenmaatschappij, en niet de minste. V2 is bezig een indrukwekkende nationale stal op te bouwen met naast John Coffey ook Mister and Mississippi, Blaudzun en The Deaf. Gezegd moet worden dat al is Broke Neck hun meest radiovriendelijke nummer tot nu toe, John Coffey heeft geen concessies gedaan. Ze zijn en blijven de hardste band van Nederland. Meer herrie volgt binnenkort op het derde album dat 30 januari verschijnt met de release op 20 februari in de Melkweg.

Johan Gijsen

LeGuessWho? is een muziekfestival met de nadruk op het eerste deel van het woord. De bezoekers komen voor de bands en niet zozeer voor het bier of een babbel. De man met de opdracht om ruimdenkende muziekliefhebbers te verrassen met vooral internationale muziekmakers van zeer divers pluimage is Johan Gijsen. Het spraak en smaakmakende festival duurt vier dagen (20-23 nov.) de rest van het jaar houdt Johan zich ledig met zijn ‘gewone’ werk, acts boeken voor dat andere avontuurlijke muziekfestival Into The Great Wide Open en voor onze nationale muziektempel TivoliVredenburg. Op de lijst van de invloedrijkste personen van Nederland-muziekland staat de naam Johan Gijsen dus vrij hoog. Daarom is het vreemd dat deze muziekman pur sang nog geen Stationschef is geweest. Die omissie maken we deze week goed. Onze Bazz zocht Johan op in de domstad, het verslag van hun ontmoeting hoor je zaterdag om 19.00 en/of donderdag vanaf 22.00 uur.

Dit zijn (de) favoriete platen van Johan Gijsen.

1. Rowwen Heze – De Peel in Brand
2. Fairport Convention – Matty Groves
3. Nick Cave & The Bad Seeds – Red Right Hand
4. Pulp – Common People
5. Daryll-Ann – A Proper Line
6. The Feelies – Original Love
7. Neil Young – Sugar Mountain
8. Palace Brothers – You Will Miss Me When I Burn
9. The Congos – Fisherman
10. Wu-Tang Clan – Protect Ya Neck
11. Sonic Youth – Starpower
12. Pavement – Grounded
13. Wilco – Impossible Germany
14. The Pogues – Dirty Old Town
15. Wreckless Eric – Whole Wide World
16. The Strange Boys – This Girl Taught Me A Dance
17. Avi Buffalo – What’s It In For?
18. Perfume Genius – Mr Peterson
19. Ali Farka Toure & Toumani Diabate – Ruby
20. Steve Gunn – Tommy’s Congo
21. Dinosaur Jr – Sludgefeast
22. Ty Segall – Feel
23. Selda – Yaz Gazeteci Yaz
24. Panda Bear –Last Night At The Jetty
25. Ben Frost – Nolan

PPL MVR

People Mover van PPL MVR is met afstand de vreemdste IJsbreker die we ooit hebben gehad. Visueel dan. De bandleden zien er uit als de verschrikkelijke sneeuwman en zijn broers. Echt. In de clip en als we de foto’s op Facebook mogen geloven ook op de bühne. Het is ook niet helemaal duidelijk of ze nu met zijn drieën zijn of met zijn vieren. In de clip zien we drie ruigharige muzikanten, op het podium is er nog een vierde persoon verkleed als dompteur. Namen? SNWBLL, K-Po en Q. En dan de muziek. Ook die is onalledaags, riff rock met vocoder en een meerstemmig gezongen refrein dat zo uit een 90’s r &b hit lijkt te zijn geplukt. Ondanks alles, of misschien wel dankzij dit al is People Mover van PPL MVR een topplaat, die per draaibeurt beter wordt. Deze debuutsingle is uit bij een gerenommeerde Amerikaanse platenmaatschappij, wat het extra bijzonder maakt dat hij gratis te downloaden is op de site van de band, de link vind je op Youtube. Hoe je het ook draait of keert, we gaan nog wel meer horen van PPL MVR. En zien.

DMA’s

DMA’s hakte ere lekker in op London Calling eerder deze maand. Eerlijk gezegd kenden we de band nog niet, maar dat gemis hebben we snel goed gemaakt. Het Australisch trio blijkt het niet alleen op de bühne zeer goed te doen, ook op plaat is het genieten geblazen. DMA’s heeft nog maar een handvol songs op Spotify staan, maar dat blijkt voldoende om een beeld te scheppen van een band die de bravoure en klassieke songstructuren van 90’s Britpop injecteert met een hedendaagse garagerock ethiek. De drie leden van DMA’s zijn stuk voor stuk gerenommeerde singer-songwriters, die hebben ontdekt dat ze samen de som der delen overstijgen. Kom maar op met dat album en die festival optreden komende zomer.

F.U.R.S.

Striptease van F.U.R.S. Was een van de favoriete singles van team Pinguin vorig jaar. Helaas bleken we zo’n beetje de enigen te zijn. Just Kids, de tweede single van de band uit Londen viel iets beter, maar om nou te zeggen dat het de band een doorbraak bezorgde zou benevens de waarheid zijn. Nieuwe ronde nieuwe kansen. An Eye On The Vicious is net als de voorgangers een melancholieke in een sixties saus gedrenkte semi-ballad met een glansrol voor de prachtige stem van Elle Wade. Een album volgt volgend voorjaar.

Wulf

Ze zijn met zijn drieën, de Wulfs en komen uit London. Joshua, Jimmy en Sean Wulf, zo noemen ze zich. Of ze echt zo heten is nog niet te achterhalen. Laat staan of het broers zijn. Fire is hun debuutsingle, een EP Lairs volgt in het voorjaar. Verder zwijgt internet in alle talen. Het trio zelf is ook niet scheutig met informatie. Facebook noch hun eigen site maken je veel wijzer. Maar als we de muziek laten spreken, horen we een afwijkende popsong met piano als meest prominente instrument en in harmonie gezongen leadvocals als onderscheidend element. Na twee en halve minuut is Fire uit en hebben wij de sterke behoefte om nog een keer op play te drukken.

Jett Rebel

De zaak Jett Rebel. Aan het besluit Jett Rebel te gaan draaien is wel enige discussie vooraf gegaan.
Zijn vorige EP’s hebben we links laten liggen, want qua genre net even te vluchtig voor ons. Het nieuwe album heeft echter veel meer body, diepte, inhoud en persoonlijkheid. Plus een sound die prima in onze gitaarvriendelijk omgeving past. Jett Rebel heeft alles behalve een knieval gedaan voor het grote publiek. Integendeel. Smart pop is onze noemer voor intelligente, gelaagde powerpop zoals de Rebel die op zijn officiële debuutalbum presenteert. Wat genre betreft zijn er dus geen roadblocks meer. Resteert het populariteitscriterium. Songs/acts die je overal hoort, hoeven wij niet zo nodig te draaien. Liever besteden wij de zendtijd aan acts die nergens anders aan bod komen dan bij ons. Dat zegt dus op zich niets over kwaliteit. Het zal niet lang duren voordat je Pineapple Morning uit alle hoeken en gaten van je radio zult horen komen, maar tot die tijd zullen we het nummer met plezier draaien. En misschien kiezen we daarna wel een albumtrack van Hits For Kids, want bij wijze van best wel grote uitzondering verdient Jett Rebel zijn succes, hij is namelijk echt goed.

The Van Jets

Het Vlaamse Van Jets komt terug met een single die van begin tot eind weet te boeien. The Sound Of The Sea is de eerste nieuwe track van de glanzende garagerockers sinds hun laatste album uit 2012. Helaas betekent de release van The Sound Of The Sea niet dat er op afzienbare termijn een nieuwe langspeler komt. De single is speciaal opgenomen voor de tentoonstelling ‘De Zee- Salut De Honneur Jan Hoet’, die to april 2015 loopt in Oostende, de winderige geboorteplaats van de gebroeders Verschaeve van The Van Jets. Nog even geen nieuw album dus, wel mogen we uit de release opmaken dat The Van Jets nog steeds alive and kicking zijn. Dat nieuws is op zich al goed genoeg.

The Mohrs

Nieuw x 3! The Mohrs is een gloedje nieuwe band uit Toronto. Aangevoerd door Jackie Mohr maakt de band muziek die zowel stoer als slim is en lekker stevig. Telkens als je denkt dat The Mohrs wel wat eigen ideeën kunnen gebruiken, slaan ze links af en ben je weer helemaal bij de les. Better is een voorproefje van een debuutalbum dat op uitkomen staat. Producer en mentor van de band is Hawksley Workman, die wereldberoemd is in Canada als singer-songwriter en daarbuiten enige faam geniet als producer van o.a. Tegan and Sara en nu dus ook The Mohrs.