Real Estate

 

Kabbelen werkw. zacht stromen en geluid maken. Voorbeeld: `Het beekje kabbelt tussen de velden en langs de bossen. Kabbelen in deze, positieve zin des woords dat doet de muziek van Real Estate. Op het eerste gehoor zou je kunnen denken dat het New Yorkse vijftal oppervlakkige muziek maakt, maar niet dus. Herhaling maakt duidelijk dat Real Estate pareltjes produceert. Dat ontdekten ook de Lowlandgangers vorige week zaterdag die of op tijd aanwezig waren in de India of toevallig langs liepen en geboeid bleven kijken. Meestal rocken onze IJsbrekers behoorlijk, maar deze week wijken we van het patroon af en hebben we een nummer gekozen waarmee je het zonnetje in huis haalt, leek ons wel zo lekker nu de natuur het laat afweten.

The Sore Losers

Girl’s Is Gonna Break is een topsong van The Sore Losers, een van de betere Belgische bands van deze tijdspanne. De ballade over een meisje dat de boel laat barsten heeft twee uitstaande elementen, de heavy twang gitaar van Cedric Maes en de wereldwijze stem van Jan Straetemans. De ritmesectie houdt zich wijselijk gedekt. Meer van dit moois vind je op Roselyn, het recente album van de mannen uit Hasselt, dat net als hun debuut uit is op Excelsior.

Tijuana Panthers

Tijuana is een stad in Noord Mexico net over de grens met Californië, waar jong Amerika graag naar de knoppen mag gaan, omdat daar is toegestaan wat God in de VS verboden heeft. Tijuana Panthers uit het nabij gelegen Longbeach maakt doorgaan muziek die prima past bij liederlijk gedrag, een mix van punk en surf en garage. Op Nobo treffen we de band echter op een meditatief moment. De nieuwe single van het derde album van het trio is een rock-noir ballad met licht Mexicaans arrangement, misschien niet representatief voor wat de mannen doorgaans doen, maar desalniettemin een sterk liedje.

Kiev

Een wat je noemt wat ongelukkige naamkeuze, Kiev. Ter verdediging van de band, ze bestaan al een tijdje en waren al ver voor de (huidige) conflicten in Oekraïne actief. Sinds 2007 om precies te zijn. Kiev telt vijf muzikanten en is gevestigd in Orange Country in Californië. Niet alleen de band bestaat al een tijdje, Be Gone Dull Cage is ook niet echt vers van de pers. De track stamt zelfs van voor het debuutalbum, staat op een EP uit 2011. Waarom het nummer nu plots in de belangstelling staat, weten we niet precies. We hebben wel een vermoeden, Be Gone Dull Cage is een supertrack, plagend, atmosferisch en speels, het soort nummer dat onder je huid kruipt, zich in je geheugen nestelt en op onverwachte momenten opduikt. Maar hoe klinkt het dan? Als een jazzy Radiohead. Of zo.

Vance Joy

Het heeft bijna een jaar geduurd voordat Riptide van Pinguinradio oversloeg naar de andere zenders, maar nu mag de Australische Vance Joy zich de trotse maker noemen van een echte hit. De vraag is dan, blijft het bij die ene hit of zit er meer in het vat voor James Keogh zoals Vance eigenlijk heet? Of Mess Is Mine de hitparade gaat beklimmen, durven we niet te beweren. Wel dat het een sterke track is waarmee meneer Joy bewijst meerdere noten op zijn ukelele te hebben. Volgende maand komt er ook een album, Dream Your Life Away.

Catfish & The Bottlemen

En weer is-tie raak, de nieuw single van Catfish & The Bottlemen. Cocoon is single # 6 alweer van de band uit het in Noord Wales gelegen kustplaatsje Llandudno. Daar wonen ze echter allang niet meer, want niet bepaald de ideale uitvalshaven voor cultureel ondernemers. Tegenwoordig woont men in Sheffield. Het lijkt alweer een eeuw geleden dat Catfish & The Bottlemen hun Nederlandse podiumdebuut maakten op ons Pinguins In Paradiso festival, maar dat is nog maar net acht maanden geleden. In de tussentijd is heel veel gebeurd. Stond de band toen in de kleine zaal, nu zou de grote zaal van Paradiso uitpuilen. Cocoon staat net als de (meeste) voorgaande singles op The Balcony, het album debuut van Charlie & Co dat op 15 september eindelijk uitkomt.

Tangarine

Eigenlijk hanteren we een ban op platen waarin gefloten wordt, maar regels zijn er om te worden gebroken en voor de nieuwe single van Tangarine maken we graag een uitzondering. It’s Alright is een zeer sterk liedje dat bijzonder goed wordt gezongen door de broers en lekker close is opgenomen. Een hit zou loon naar werken zijn. De Brinks Brothers zijn best al lang bezig, hun debuut verscheen zo’n zes jaar geleden. Live hadden ze al vrij snel een succes, maar qua verkoop en airplay, bleef er nog wel wat te wensen over. Dit jaar mochten Sander en Arnoud aantreden als huisband van DWDD, een taak waarvan ze zich met verve hebben gekweten. Dat zal zeker invloed hebben op het verdere verloop van hun carriere. Met het op de Lowlands ten doop gehouden album, Move On begint het duo aan een nieuwe fase. It’s Alright is een prima startschot.

Aestrid

Energie en melodie dat zijn de twee hoofdbestanddelen van Seattle Or Portland. De nieuwe single van Aestrid klinkt als War On Drugs met peper in de reet. Best wel anders dus dan de verantwoorde euro-artrock die we van de band gewend zijn. Directer, urgenter. Debet aan deze koerswijziging is het feit dat het nieuwe album, No Maps Or Adress ver van huis is opgenomen. In Canada in slechts acht dagen. De twee vorige albums van de Soestenaren waren het resultaat van ellenlange studio sessies, waar geen i de studio uit mocht zonder dat er een punt op was gezet. Nu klinkt Aestrid meer zoals we ze live kennen, onder hoogspanning. Het No Maps Or Adress album wordt op 1 oktober gelanceerd met een optreden inde Ekko.

nog geen video

Birth Of Joy

Mad Men is uitgebracht n.a.v. het optreden van Birth of Joy op Lowands opdat de verenigde radiozenders muziek kan laten horen van misschien wel de beste live-band van Nederland en anders wel de hardst werkende. Dat Birth of Joy een goed jaar tegemoet ging, wisten we al in januari toen Kevin, Bob en Gertjan op ons feest in Paradiso de boel op zijn kop zette, maar dat de band zo’n vlucht zou nemen -spelen alle relevante festivals in NL, doorgebroken in Frankrijk en aardig bekend in de rest van Europa- had toen niemand durven dromen. Behalve dan misschien Kevin, Bob en Gertjan.

Rubblebucket

Rubblebucket uit Brooklyn wordt bestierd door de in de echt verbonden Alex Tothe en Kalmia Travers. De zevenkoppige band werd in 2007 geboren tijdens een jamsessie. Jazz, dance, psychedelica en rock ‘n’ roll zijn de ingrediënten van de Rubblebucket-sound, wat overigens gewoon afvalemmer betekent. En harde tepels volgens de band, maar dat wagen wij te betwijfelen.
Rubblebucket heeft drie albums uit, die buiten de VS weinig aandacht hebben gekregen. Alex en Kalmia denken echter dat hun prettig gestoorde, met trompetten en vintage synthesizers gepeperde pop ook in Europa aan kan slaan. Wij denken dat met ze mee. Carousel Ride is de titelsong van een EP, die speciaal voor de Europese markt bedoeld is. Jammer en een beetje vreemd dat er geen optredens aan vast zijn geknoopt, maar misschien wil men eerst de reacties afwachten voordat er dure tickets worden besteld. Wat ons betreft kunnen ze wel gaan sparen.