Courtney Barnett

Courtney Barnett is de onofficiële winnaar van Down The Rabbit Hole, terwijl driekwart van de festivalgangers de verrichtingen van Nederland tegen Mexico volgde, kwam, zag en overwon de Australische met een daverende set eigenwijze songs met als hoogtepunten het door ons vaak gedraaide History Eraser en haar huidige single Avant Gardner. Courtney is geen alleman’s rocker, haar stem is beperkt, haar songs hebben een eigen logica en veel aandacht voor haar fysieke presentatie lijkt ze niet ook te hebben. Desondanks of misschien wel daarom is ze puur en direct en enig in haar soort.

Robert Plant

Robert Plant zou nog veel rijker kunnen zijn dan hij nu al is als hij zijn oude partner Jimmy Page zijn zin zou geven en mee zou doen aan een Led Zeppelin reünie. Maar Plant heeft zijn schaapjes al lang en breed op het droge en bekommert zich in deze late fase in zijn carriere meer om zijn imago als creatief muzikant dan dat van muziekmiljonair. Niet dat hij zich schaamt voor zijn pionierswerk met Page. Met zijn huidige band speelt hij een aantal songs van Led Zeppelin, maar dan op een manier die bij zijn huidige smaak en conditie past. Plants post- Led Zep loopbaan heeft nauwelijks dalen gekend maar ook weinig pieken. Zijn samenwerking met Alison Krause, het Raising Sand album heeft hem nog het meeste lof en voldoening gebracht en een nieuw publiek. Rainbow is een track van Plant’s tiende soloalbum, Lullaby and…The Ceaseless Roar, een album waar het spelplezier van afspat. Op een bepaalde manier is Plant (65) weer terug bij af en gaat het hem puur om de liefde voor muziek. Dat is te horen en wordt gewaardeerd. Pech voor Page dus.

Catfish And The Bottlemen

Single nummer vijf alweer van Catfish & Co. De band gaat maar door, heerlijk. Het debuutalbum is nu eindelijk in beeld. De plaat gaat The Balcony heten en verschijnt op 15 september. Als Pacifier, Rango, Kathleen en Homesick en de fijne bijna ballad Fallout allemaal de eindstreep halen is het eerste album van Catfish And The Bottlemen meteen een half Greatest Hits album. Dat is wat je noemt een goed begin. Over begin gesproken, wij waren er bij. Het allereerste optreden van Catfish and the Bottlemen in Nederland was op ons feest in Paradiso begin dit jaar. Toen stond de band nog in de bovenzaal, die zou nu -net een half jaar later- al weer veel te klein zijn.

Superfood

Superfood stond op Down The Rabbit Hole vorige week, een kort optreden dat hongerig maakte naar meer. Alleen is er is niet veel meer dan dat half uurtje repertoire. Alle songs van de band passen op één EP. Maar er is meer in aantocht, te beginnen met een nieuwe single. Right On Satellite is de opvolger van het eveneens door ons gedraaide TV en een flinke stap in de richting van roem en fortuin. Superfood komt uit Birmingham en maakt moderne gitaarmuziek, minder heavy dan Royal Blood, minder poppy dan Peace en minder retro dan Temples. De band maakt echter wel deel uit van de verse lichting jonge Britse gitaarhonden, een nieuwe wave die wij dus van harte verwelkomen.

Twin Peaks

Het zal nog wel even duren voordat Twin Peaks bekender is dan de tv-serie waarnaar ze zich hebben genoemd. Maar niets is onmogelijk. Voorlopig moet je nog twinpeaksdudes in tikken als je op de bandsite wil komen. Daar lees je o.a. dat Twin Peaks uit Chicago komt en al twee albums uitheeft. Special voor Europa heeft de band hun beste nummers op een EP verzameld, zodat we in één keer bij zijn. Mocht je meer willen, kan dat dus. Het prijsnummer van de Euro-EP vol Amerikaanse rammelrock in de bekende garage style is Flavor, dat dan ook terecht voorzien is van een vrolijke clip.

The Creases

Leuk verhaal. Twee vrienden uit Brisbane schrijven op een regenachtige avond twee leuke liedjes, nemen ze op een maken er voor de gein een clipje bij. Allemaal erg low key en gewoon voor de lol. Ze zetten de video’s op Youtube en gaan weer over tot de orde van de dag. Tot twee weken later er een mail opduikt in de inbox van een van de vrienden. Van iemand uit Engeland. Dat blijkt de baas te zijn van het legendarische Rough Trade label. Niet veel later is er een deal en nu staan de Australiërs aan het begin van wat wel eens een leuke en in ieder geval opwindende tijd kan gaan worden. De twee muzikale vrienden zijn Joe Agius en Jarred Mahon. Zij rekruteerden twee gelijkgezinden muzikanten en The Creases was een feit. De liedjes zijn inmiddels uitgebracht. Een daarvan, Static Lines staat nu op onze playlist. Zo makkelijk kan het dus gaan.

The Carnabys

‘De beste band uit West Londen sinds The Who!’ ‘De nieuwe Alex Turner’. ‘De toekomst van de rock ‘n’ rol!’ En zo kunnen we nog wel even doorgaan. De superlatieven die The Carnabys en hun zanger Jack Mercer uitlokken, zijn niet mis en kunnen eigenlijk alleen maar tot teleurstelling leiden, ware het niet dat het best wel een beetje klopt allemaal. De band rockt als een malle enMercer heeft de stem, de charme en de persoonlijkheid om een heule Grote te worden. Alleen dat van de toekomst is een beetje overdreven. Tenzij bedoeld wordt dat The Carnabys stadionmateriaal is. En hadden we al verteld dat de vijf muzikanten net 19 zijn? The Pocket is de debuutsingle van The Carnabys, geen nummer dat direct bedoeld is voor de top 10, wel een uitstekende introductie tot de beste bands uit West Londen. Van dit moment.

Einar Stray Orchestra

Het is een beetje een trend om klassieke clips zonder geluid te posten op Youtube. Het effect is vaak hilarisch. Check bijv. de stille clip van Dancing In The Street van David Bowie en Mick Jagger.
Als je dat zou doen met Politricks van het Einar Stray Orchestra dan krijg een een compleet verkeerd beeld van het nummer en de band. In de clip zien Einar en zijn muzikanten er uit als leden van een Noorse death metal cultus, naarstig op zoek naar een volgend mensenoffer. Het enige wat daarvan klopt, is dat de band uit Noorwegen komt, de rest is pure fantasie.
Einar Stray is een 24 jarige Noorman. Hij is de dirigent en pianist van het orkest dat zijn naam draagt. Drie jaar geleden verscheen het eerste album van het orkest, een succes in Scandinavië en in Duitstalig Europa. Het orkest heeft daarna uitgebreid getoerd waar ze maar welkom waren.
De band die je hoort op Politricks is dus gepokt en gemazeld. En komt naar je toe na de zomer. Op 4 oktober staat het Einar Stray Orchestra op het Nordic Delight Festival in Utrecht met nog veel meer acts uit het hoge noorden.

De Stationschef

De stationschef van deze week houdt zich het liefst op achter de schermen. Buiten beeld bepaalt hij mede wat we zien, horen en beleven. Dat klink misschien wat sinister, maar zo bedoelen we het natuurlijk niet. Integendeel. Stationschef Marcel Haug is gezegend met een goede smaak en behept met de drang om zijn enthousiasme te delen. Opererend vanuit Rotterdam bestiert hij nationale festivals, boekt hij lokale en internationale acts en speelt hij een grote rol in onze comedyscene. Directe aanleiding om Marcel de buzz van Bazz in te lokken is zijn bemoeienis met Metropolis, het gratis festival in Rotterdam, dat dit jaar (6/7) zijn 34ste editie beleeft. Maar we hadden hem net zo goed een paar weken geleden kunnen vragen vanwege zijn werk voor Oerol of nog eerder i.v.m. zijn inzet voor Paaspop. En zo zouden we kunnen we nog wel even doorgaan. Beter is het echter om Marcel zelf aan het woord te laten. Dat doen we dan ook zaterdagavond om 19.00 uur of donderdagavond vanaf 22.00 uur.

Dit zijn de favoriet nummers van Marcel Haug.

1. Alamo Race Track – Black Cat John Brown
2. Elliott Smith – Last Call
3. Guided By Voices – Game of Pricks
4. Afrika Bambaataa & The Soul Sonic Force – Looking For The Perfect Beat
5. The Smiths – Bigmouth Strikes Again
6. Bad Brains – Attitude
7. James Chance & The Contortions – Contort Yourself
8. Slayer – Raining Blood
9. Alpha Blondy & The Wailers – Jerusalem
10. Gang Of Four – Damaged Goods
11. Kraftwerk – The Model
12. Led Zeppelin – Dazed And Confused
13. Sharon Van Etten – Serpents
14. Connan Mockasin – It’s Choade My Dear
15. Gillian Welch – Caleb Meyer
16. The Byrds – Eight Miles High
17. Pixies – Debaser
18. Talking Heads – Born Under Punches (The Heat Goes On)
19. Nirvana – Come As You Are
20. The Strokes – Is This It
21. The Shins – Saint Simon
22. Nick Cave & The Bad Seeds – Messiah Ward
23. The Feelies – The Boy With The Perpetual Nervousness
24. The Nerves – Hanging On The Telephone
25. Van Morrison – The Way Young Lovers Do
26. Love – A House Is Not A Motel
27. Daryll-Ann – Surely Justice
28. Pavement – Zurich Is Stained

Wonder Villains

Wie niet vrolijk wordt van Zola van Wonder Villains moet misschien een verwijsbriefje halen bij de huisarts. Wonder Villains komt uit het Noord Ierse Derry. Het zijn er vier, twee meiden, twee mannen. De stem die je hoort is van Eimar Coyle, die ook bas speelt. Haar broer Kieran speelt gitaar. Het kwartet maakt party pop, Weezer meets Abba met veel pit en emmers charme. De Zola uit de titel is de vrij legendarische Italiaanse voetballer Gianfranco Zola, die in de jaren 90 met Chelsea de ene cup na de andere binnensleepte. Hij doet overigens mee in de clip. Zola dekt de lading van het bijbehorende debuutalbum vrij goed. Rocky staat bol van de bruisende bubblegum pop, songs die net zo kort en bondig zijn als de titels. Behalve Zola worden ook Bruce Springsteen en Debbie Harry toegezongen door het kleurrijke kwartet, dat met Zola een van de leukste indie zomerhitjes van 2014 in handen heeft.