Author: Flip van der Enden

Christopher Owens liet zijn meer dan veel belovende band Girls een stille dood sterven, want hij wilde liever solo. Dat was een gok, die goed uit lijkt uit te pakken. Zijn eerste solo-album stond in het teken van de sixties, maar klonk nergens nostalgisch of clichématig. Nothing More Than Everything To Me klinkt als een Elvis nummer in Byrds jasje. Dat is niet toevallig, want op zijn nieuwe plaat, The New Testament laat Owens zich inspireren door Amerikaanse oergenres als rhythm ‘n’ blues, country en gospel. Het motto is Three chords and the truth. Wat wil een mens nog meer?

De voordelen van landelijk Alberta, een aparte bandnaam. Uiteraard komt de band, die zich zo laat noemen niet uit Alberta. Maar wel uit Canada, uit het veel oostelijker gelegen Toronto. Rural Alberta Advantage is een trio, Nils, Amy en Paul heten ze. De muzikanten kennen elkaar van een open mic avond, waar niemand kwam opdagen behalve zij. Dat schept een band en een band. We schrijven 2005. Na wat demo’s en een EP komt er in 2009 een eerste album uit dat wordt opgepikt door Saddle Creek Records van Mike Mogis en Conor Oberst. Inmiddels staat album nummer 3 in de stijgers. Mended With Gold zal eveneens bij Saddle Creek verschijnen. Bandleider Nils Edenloff heeft de songs geschreven in een afgelegen hutje op een schiereiland, waar meer beren en wolven wonen dan mensen. Hij zegt doodsangsten te hebben uitgestaan. Dat verklaart waarschijnlijk de titel van de nieuwe single, Terrified.

Er staat nog maar één oorspronkelijk Vine in de opstelling, maar de band vonkt als vanouds. The Vines werd 20 jaar geleden in het leven geroepen door het nog enige lid van het eerste uur, zanger Craig Nichols. Het zou nog een jaar of zeven duren voordat we hier van de Australiërs zouden horen. De internationale doorbraak kwam in 2002. Vanaf dat moment werd The Vines vaak in één adem genoemd met The Hives, The White Stripes en The Strokes, de zogenaamde THE bands. Na drie albums had The Vines zijn top bereikt, tenminste als het gaat om plaatverkoop. Maar ze hebben het hoofd nooit laten hangen. Het nieuwe album, Wicked Nature wordt een dubbelaar en getuige de eerste single, Metal Zone lekker stevig.

De tweede track van het nieuwe album van Bahamas is hopelijk het nummer dat deuren voor hem zal openen en zalen zal laten volstromen te beginnen met het Amsterdamse Bitterzoet waar de zanger-gitarist op 21 november zijn Nederlandse debuut zal maken. Dat maakte hij eerder deze week bekend op Facebook. Gezien de likes en reacties heeft Bahamas al best wel wat Nederlandse fans, pinguinluisteraars zou ons niet verbazen, want waar anders is zijn muziek te horen? Mocht Stronger Than That je nog niet over de streep trekken check dan de live-opnamen van Bahamas op Youtube en je zult alsnog de portemonnee trekken. Bahamas is de nom de plum van Alfie Jurvanen, een Fins Canadese muzikant. Zijn derde album is aanstaande en gaat gezien Stronger Than That niet tegenvallen.

A Lyke Wake Dirge is een traditioneel Engels lied, uit Yorkshire om precies te zijn. Er zijn versies van de tekst bekend uit de 17e eeuw. Van de melodie zijn verschillende versie in omloop. Singer-songwriter Andrew Bird en National voorman Matt Berninger baseren hun versie op die van de groep Pentangle uit 1969. Het lyke uit de titel betekent lijk, wake is, net als in het Nederlands een bijeenkomst na een overlijden. Een dirge is Engels voor treurlied. A Lyke Wake Dirge is van oorsprong een christelijk lied, de tekst verwijst echter ook naar heidense rituelen. Om die reden is het lied populair in occulte kringen. Interessant toch? De versie van Bird en Berninger is vrij authentiek. De heren namen hun sfeervolle om niet te zeggen spooky versie op voor de Amerikaanse tv serie Turn, een spionagedrama, dat zich afspeelt in het 18e eeuwse Amerika vlak voor de revolutie.

geen video

Cross Your Mind is de prima nieuwe single van Paceshifters. Het trio uit het Overijsselse uit Wijhe is het bewijs dat de Outliers theorie van de Canadese journalist Malcolm Gladwell klopt. Gladwell beweert dat een artiest zo’n 10.000 vlieguren moet maken voordat hij/zij een werkzame balans heeft ontwikkeld tussen kunst en kunde. Als voorbeelden uit de popmuziek noemt hij The Beatles die een kleine 1000 optredens hadden verzorgd voordat ze doorbraken en Fleetwood Mac dat 10 albums nodig had om echt op stoom te komen. Terug naar Paceshifters. De band is dus al een tijdje bezig, heeft zich drie slagen in de rondte getoerd en nu het punt bereikt waarop ze kunnen oogsten. Gegund en verdiend. Een nieuw album volgt later dit jaar.

Big Jet Plane is de grootste claim to fame van Angus en Julia Stone tot nu toe. Broer en zus dropten deze modern classic in 2010, hij staat op hun tweede album. Na de hit volgde een succesvolle wereldtournee. Het zou logisch zijn geweest Angus en Julia het ijzer in het vuur hadden gehouden, maar zuslief had haar zinnen gezet op een solocarrière. Nog in 2010 verscheen haar eerste album, twee jaar later kwam er een vervolg. Flops kan je de albums niet noemen, grote successen ook niet. Ook Angus kwam met muziek onder eigen naam, met vergelijkbaar resultaat. Broer en zus konden niet anders dan concluderen dat ze samen sterker zijn dan alleen. Dus maakten ze plannen voor een derde album. Een producer vonden ze in de persoon van Rick Rubin, een man die een soort Midas touch heeft als het om muziek gaat. Niet alles wat Rubin aanraakt veranderd in goud, maar wel veel, vraag maar aan Slayer, de Peppers, Run DMC, Johnny Cash en Adele. De terugkeer van Angus en Julia Stone zal derhalve niet onopgemerkt blijven.

King Tuff is Kyle Thomas. We zijn hem hier eerder tegen gekomen een kleine twee jaar geleden toen hij debuteerde met zijn naar hem vernoemde album op Sub Pop. We leerden King Tuff toen kennen als een eigenwijs projectiel dat zich niet liet leiden door bijzaken als publieksvriendelijkheid en muzikale conventies. Twee jaar later lijkt King Tuff nog niets van zijn wilde streken verloren te hebben. Eyes of The Muse begint vrij traditioneel met een intro dat doet denken aan een oud nummer van The Doobie Brothers. Ook als de zang inkomt, blijft alles nog binnen de lijntjes, maar als halverwege een gitaarsolo begint die zeker een minuut duurt, weten we weer met wie we van doen hebben, een van de meest eigenzinnige talenten van dit moment.

Royal Blood is zo’n band die al een vrij grote status geniet voordat het eerste album uit is. Het Engelse duo dankt zijn bekendheid aan de ongelofelijke sterke live-shows, die ze hier en elders hebben gegeven. Maar de singles vallen ook helemaal niet tegen. Figure It Out wordt de vierde track die we draaien van Mike Kerr en Ben Thatcher en de eerste die in NL breed wordt opgepikt. Het gaat trouwens niet lang meer duren voordat het eerste Royal Blood album een feit is. 25 augustus is de releasedatum, een week na Lowlands dus, waar Royal Blood gelukkig niet ontbreekt.