Author: Flip van der Enden

Dat iemand elf albums maakt is al bijzonder, maar dat die albums ook nog eens anders en beter zijn dan de voorgangers, dat is echt een unicum. Damien Jurado is de maker van dat imposante oeuvre. De zanger-gitarist-componist uit Seattle begon een jaar of tien geleden met wrakkig opgenomen songs die hij uitbracht op cassette. Niet alleen de kwaliteit van zijn opnamen is in de loop der jaren sterk verbeterd, ook zijn songs zijn groter en sterker geworden. Debet aan die ontwikkeling is producer Richard Swift (The Shins/Foxygen). Swift plaatst de verhalende songs van Jurado in sfeervolle muzikale landschappen, die de verbeelding prikkelen, net als de titel van Jurado’s meest recente album, Brothers and Sisters of The Eternal Son.

Wie gehoord wil worden moet fluisteren. Die boeddhistische wijsheid lijkt het motto van Real Estate. De band uit Brooklyn maakt bescheiden, intieme indie-rock met wijze woorden van zanger Martin Courtney en intrigerende gitaarpartijen van Matt Mondanile. Real Estate maakt muziek die enige aandacht vergt, anders zijn de songs voorbij voordat je er erg in hebt. Maar dat beetje extra aandacht wordt ruimschoots beloond. Crime staat net als Talking Backwards op het derde Real Estate album, Atlas, waarmee de band een stevige stap voorwaarts zet richting internationale erkenning.

Album nummer drie is aanstaande van First Aid Kit en dat is welkom nieuws. De Zweedse zusjes Klara en Johanna Söderberg introduceerden zichzelf in 2008 via Youtube met een prachtcover van Tiger Mountain Pleasant Song van Fleet Foxes. Daarna ging het balletje snel rollen. De zusjes werden geadopteerd door de Amerikaanse indie-folk scene en brachten twee succesvolle albums uit. Die platen liepen zo goed dat de Söderbergjes op de radar verschenen van Sony Records, dat hen een aanbod deed waar ze moeilijk nee tegen konden zeggen. Zo is het gekomen dat het Stay Gold album op 10 juni uitkomt bij Japanse multinational. Gelukkig is men wel zo slim geweest om weer met Mike Mogis te werken, de producer van o.a. Bright Eyes en het vorige album van Klara en Johanna.

The Great Communicators is een band met muzikanten uit Den Haag en de hoofdstad. Ze zijn nieuw, maar ook weer niet. Bandbaas Arend Dijkstra is dankzij zijn werk met o.a. Klopje Popje en Balcony geen onbekende in de Randstedelijke popscene. The Great Communicators maken indie-rock naar model van o.a. Broken Social Scene. Het was dan ook zowel erkenning als een opsteker toen Dave Newfeld van dat muzikantencollectief uit Toronto bereid bleek de debuutEP van de Great Communicators te mixen. Zoetrope is het bewijs dat hij zich met smaak en kennis van die taak gekwijt heeft.

‘I Wanna Dance with a black woman’ zingt Taylor Kirk. En je bent verkocht. Hot Dreams, de nieuwe single van het Canadese Timber Timbre klinkt als een kleinschalige Elbow, als een Bon Iver met de baard in de keel; zacht, stemmig en geloofwaardig. Ze zijn al een tijdje bezig, zo’n jaar of tien. Hot Dreams wordt album nummer vijf. De doorbraak van Timber Timbre duurt lang, maar de lijn is stijgend. Dankzij Breaking Bad, waarin een song van Timber Timbre zat is de band niet meer helemaal onbemind. Voeg daar een tournee door Engeland met Laura Marling en een door Canada met Feist aan toe en misschien is er het begin van een gespreid bedje voor de verleidelijk soft pop-folk-blues van het vijftal uit Ontario.

Lucas Hamming kreeg enige nationale bekendheid door zijn deelname aan het programma De Beste Singer-Songwriter van Nederland. Daar hoorde hij niet helemaal thuis. Hamming is namelijk geen singer-songwriter in de gangbare betekenis van man met gitaar en persoonlijke liedjes. In zijn hart is hij een rocker met meer affiniteit met Alex Turner dan met James Taylor. Fake Love Hypocracy is de Beste Nederlandse Britpop single sinds This Plan van Moke. Meer dan dat is het een van de beste singles van vaderlandse bodem tot nu toe. En dan te bedenken dat de maker nog geen twintig is!

We zijn de tel een beetje kwijt, maar binnenkort verschijnt er een nieuw album van Conor Oberst, Upside Down Mountain en dat zou wel eens zijn 5e kunnen zijn, cassettes niet meegerekend en zijn werk met Bright Eyes, Monsters Of Folk, Commander Venus en nog wat andere projecten ook niet. Oberst lijkt zich de laatste paar jaar op zijn solocarrière te concentreren, niet dat het verschil met zijn andere bands erg groot is. De verschillen zitten vooral in de begeleiders. Hundreds Of Ways is de indie-folkie op zijn best, groot in zijn bescheidenheid en gezongen met een stem waar zowel blijheid als verdiet in doorklinkt. Connor gaat ook weer op reis. Op 15 juli kan je hem begroeten in de Paradiso.

De oudere muziekliefhebber zal aan Joe Walsh denken bij het horen van de nieuwe single van DeWolff. De jongere luisteraar zal een solide retrorock track horen waarin het duel tussen orgel en gitaar in een gelijkspel eindigt. Het is een goed begin van een nieuwe ronde van het Limburge powertrio, wier faam inmiddels tot ver over onze landsgrenzen rijkt. Het bijbehorende album is bijna klaar, opgenomen in de V.S. met Mark Neill, die eerder o.a. Black Keys hielp hun draai te vinden.

nog geen clip

Het is bijna een traditie, als een band de top bereikt van de Graadmeter, dan verschijnt er een nieuwe single op onze playlist. Seasons staat op -1 en de opvolger, A dream Of You And Me is vanaf heden te horen op uw favoriete zender. Muzikaal zijn beide nummers sterk verwant, 80’s retro synthipop naar model van Heaven 17, Soft Cell etc. Dat Future Islands meer is dan een coveract met eigen nummers komt door hun zanger. Samuel T. Herring is een gedrongen, gedreven man, die zingt alsof er een pistool op zijn borst gericht is. Het optreden van Future Islands in de show van David Letterman heeft de band in de spotlights gekatapulteerd. En verdiend na 8 jaar en vier albums. De nieuwe langspeler van de band uit Baltimore heet Singles en is hun eerste voor het prestigieuze 4AD label. Op 24 mei kan je Herring & co live zien als Future Islands naar Utrecht komt voor een optreden op Le Guess Who.

Deze hebben we via Gijsbert Kamer. De popjournalist van de Volkskrant was in Austin om verslag te doen van SXSW. Zijn tip was Natural Child en daar zijn we hem dankbaar voor. We houden namelijk wel van country met een rock-tick (Wild Feathers anyone?). De band heeft een nieuw (3e) album uit, maar geen nieuwe single. Dus konden we zelf kiezen, dat was niet makkelijk want het Dancin’ With Wolves album telt diverse pareltjes. Uiteindelijk zijn we voor het openingsnummer gegaan, waarin de invloed van the ‘late great’ JJ Cale duidelijk doorklinkt. Natural Child komt uit Nashville, de hoofdstad van de country scene, maar ook de hometown van Kings Of Leon, Jack White en Natural Child dus.