Author: Flip van der Enden

Drunken garage party punk, dat is wat The Static Jacks opgeven als specialisatie. Hun geboorteplaats is Westfield in New Jersey. Hun staat van dienst omvat een EP en drie albums. Het genoegen van een hit heeft het kwartet nog niet mogen smaken, maar daar zou dus weleens verandering in kunnen komen. Wallflowers is een aanstekelijke indierocker in een ‘merican style, die wel wat weg heeft van nineties bands als Fountains Of Wayne en Soul Asylum. Uitstekend geschikt dus voor feestjes in de garage met de nodig drank.

Local Natives is op tournee ter ondersteuning van hun sterke Hummingbird album. Daarom heeft het viertal uit L.A en omgeving een mooie clip gemaakt bij een van de hoogtepunten van het album, You & I. Local Natives maakt introspectieve indie pop op Amerikaanse schoen geleest. Het is daarom te hopen dat er niet te veel geklets en gefotografeerd wordt als de band op 30 oktoberin Paradiso neerstrijkt.

Fire, de debuutsingle van Bipolar Sunshine alias Adio Marchant uit Manchester vonden(vinden) we zo goed dat we hem meteen tot IJsbreker bombardeerden. De opvolger, Rivers viel wat tegen, te danserig naar onze smaak, maar single # 3 is weer helemaal raak, heeft weer die melancholieke sfeer, sociale betrokkenheid, sterke melodie en onontkoombare opbouw. Genre technisch is Bipolar Sunshine moeilijk te plaatsen. In zijn muziek zitten hip hop, pop, rock en EDM elementen. Zijn accent is typisch Brits, waardoor een vergelijking met The Streets zich opdringt. Verschil is wel dat Adio niet alleen kan kan rappen maar ook kan zingen. Fire vormt samen met Rivers en Love More Worry Less de Aesthetics EP. Een tweede EP is in voorbereiding.

‘Who says a funkband can’t play rock’, zong George Clinton. Daarmee ging hij het vooroordeel te lijf dat zwarte bands gedoemd zijn funk of r & b te spelen en blanke bands altijd rock. Niet dus. Er is een lange traditie van zwarte bands/acts die rocken. De Afro-Amerikanen hebben de rock zelfs uitgevonden, denk aan Chuck Berry en Bo Diddley. En wat te denken van Jimi Hendrix? Sindsdien zijn er altijd zwarte rock bands geweest. Omdat ze vaak in de minderheid waren was er behoefte aan samenscholing. Zo werd in de jaren tachtig de Black Rock Coalition opgericht met bands als Living Color en Fishbone. Nu is er een nieuwe beweging gaande met als episch centrum Brooklyn, die Afro Punk heet. Het gaat niet lang meer duren of we gaan hier ook horen van deze nieuwe golf jonge zwarte muzikanten die niet rappen, niet twerken en zonder autotune zingen. Wat doen ze dan wel? Rocken, gitaarspelen, zingen en overtuigen. Radkey is goede introductie tot de Afro Punk. De band bestaat uit drie broers, Dee, Isaiah en Solomon Radke, die rauwe rock maken die geknipt is voor clubs, maar in de studio ook goed overeind blijft. Een tijdje geleden pikten we Cat & Mouse op van de native New Yorkers, nu is er een opvolger, Romance Dance. Laat je niet misleiden door die titel, dit is serieus rocken geblazen.

Catfish & The Bottlemen gaat groot worden. En wel hierom. De band zit bij het management van Radiohead (en Laura Mvula en Nick Cave) en staat onder contract bij het label van Ben Howard (en Half Moon Run en Deap Valley). The Vaccines zijn fan. Ze hebben geweldige namen voor muzikanten, Van McCann, Billy Bibby, Benji Blakeaway en Bob Hall. Maar vooral, ze maken erg sterke singles, die ook nog eens steeds beter worden. Rango is de derde en de beste, drie minuten superieure gitaarmuziek met New Yorkse gruis en Londense lef.

Catfish & The Bottlemen gaat groot worden. En wel hierom. De band zit bij het management van Radiohead (en Laura Mvula en Nick Cave) en staat onder contract bij het label van Ben Howard (en Half Moon Run en Deap Valley). The Vaccines zijn fan. Ze hebben geweldige namen voor muzikanten, Van McCann, Billy Bibby, Benji Blakeaway en Bob Hall. Maar vooral, ze maken erg sterke singles, die ook nog eens steeds beter worden. Rango is de derde en de beste, drie minuten superieure gitaarmuziek met New Yorkse gruis en Londense lef.

Nieuwe single van de sixties revivalist uit het Hollandse Hoorn. End Of August staat niet op Jacco’s internationaal succesvolle debuutalbum. Had er wel zo op gepast, want de song is weer een perfecte pastiche van de psychedelische folk zoals Syd Barrett die maakte na zijn vertrek uit Pink Floyd en voor zijn vertrek uit de muziekwereld. End Of August is te downloaden op de bekende adressen en uiteraard ook te koop als vinyl single.

White Lies is een van de meer succesvolle op de 80’s geënte bands. Wat de drie Londeners doen is niet origineel, maar wel bevlogen en dat is voorlopig even genoeg. Het succes kwam snel voor Harry, Charles en Jack. Hun debuutalbum, To Loose My Life betekende meteen hun internationale doorbraak. Veel Britse band vallen in het moeilijke tweede album gat, maar White Lies consolideerde met Ritual niet alleen hun positie, ze klommen ook nog eens een treetje omhoog. En nu zijn we toe aan album # 3. Big TV lijkt wat traag op gang te komen. Misschien omdat het het meest ambitieuze en melodieuze album van White Lies tot nu toe is. Even wennen dus. Wat ook kan helpen is een tournee, die komt er aan. White Lies staat op 7 november in de Paradiso en een dag later in de Effenaar. Tot zo ver het goede nieuws: een ticket kost 69 (!!) euro, exclusief service kosten en dat mogen we eigenlijk toch wel schandalig duur noemen. Daarnaast blijft er ook weinig geld over e=om het nieuwe album te kopen.

Meg Myers houdt zich op aan de donkere kant van het singer-songwriters spectrum. De voormalige Jehova’s Getuige uit de Smoky Mountains In Tennessee bracht in 2012 haar eerste album uit. Van die plaat hebben we toen het nummer Monster gedraaid, een indringende ballad, waarin Meg haar emoties de vrije loop liet. De eerste single van haar nieuwe album is zo intens -eindigt met een aantal oer/hartenkreten, die door merg en been gaan- dat we hem maar even links hebben laten liggen. Maar ga zeker luisteren of bekijk de clip van Heart Heart Head. Je bent gewaarschuwd. Miss Myers is mooi, maar misschien wat manisch. En echt. Het is pure passie, die ze in haar songs stopt. Ze kan niet anders. Ook Desire is alles behalve Easy Listening, maar ondanks een fuckje hier en daar wel radiovriendelijk en derhalve vanaf deze week regelmatig te horen.

Nu uit als single, Loud Like Love het titelnummer van het zevende studioalbum van Brian en de boys. Het is de opvolger van Battle For The Sun uit 2009. Het lijkt er op dat een pauze van vier jaar tussen twee albums geen verstandige move is geweest. Loud Like Love is het minst succesvolle Placebo album tot nu toe, tenminste als je afgaat op hitnoteringen. Alle vorige albums van Placebo belandden in de Britse album top 10, deze dus (nog) niet. Dat laat onverlet dat Loud Like Love een van de beter Brian Molko composities is en dus een sterke single.