Chromeo

Wat zullen ze balen de mannen van Chromeo. Ze zullen vast van imitatie, oppertunisme of erger worden beschuldigd. De nieuwe single van het duo uit Montreal heeft namelijk een discobeat, die best wel dicht tegen die van Get Lucky van Daft Punk aanschuurt. Alleen speelt Chromeo al sinds hun debuut in 2004 met discoritmes en retrogeluiden. Misschien is het wel andersom, heeft Daft Punk zich laten inspireren door Chromeo. Hoe dan ook, Over Your Shoulder is aanstekelijk, mooi gemaakt en alternatief genoeg voor een plek op de Pinguinplaylist. En gratis te downloaden.

Au Revoir Simone

Filmkenners zullen in de clip van Crazy After Hours herkennen, een film van Martin Scorcese uit 1985. Alleen worden de mannen nu door vrouwen gespeeld. Muziekkenners zullen in de nieuwe single van Au Revoir Simone een bijzonder talent herkennen. De (vrouwen)band bestaat nu tien jaar is al die tijd zeer veelbelovend geweest, maar het waarmaken van die belofte ging moeizaam. Maar afgaande op Crazy hebben Erika, Annie en Heather nu de juiste formule te pakken en van invloeden zo divers als Bowie en Bjork, Beach Boys en Bee Gees iets gebrouwen dat eigen een aansprekend is. Crazy is de voorbode van een vierde album van de dames uit Williamsburg, Brooklyn.

Pixies – Indie Cindy

Pixies doen een Pumpkins. Verving Billy Corgan zijn muitende bandleden met lookalikes, een meisje op bas en een Aziaat op gitaar, Frank Black heeft niet alleen een dame gecharterd om Kim Deal te vervangen, ze heet ook nog eens Kim, Kim Shattuck. De nieuwe Kim heeft o.a. in The Muffs en The Pandoras gespeeld, twee meidenpunkbands. Haar ga je dus zien als je ticket hebt voor een van de Pixies concerten in Paradiso op 5 en 6 oktober. De band zal dan naast hun classics ook zo’n vijf nieuwe nummers spelen, de vorige single Bagboy en nummers van hun nieuwe EP, waaronder Indie Cindy.

London Grammar

Wasting My Young Years van London Grammar hebben we al een tijdje in het vizier. Het wachten was alleen op een goed moment om hem op jullie los te laten. En dat is nu dus. Waarom? Omdat hun debuutalbum eindelijk uit is, omdat de band begin november op London Calling staat (ze zouden naar Lowlands komen, maar moesten cancelen vanwege stemproblemen van de zangeres.) en omdat Wasting My Young Years meer een herfst dan een zomerplaat is. London Grammar komt overigens niet uit de Britse metropool, maar uit het pittoreske Nottingham. Ze zijn met zijn drieën, zangeres Hannah Reid, gitarist Dan Rothman en allespeler Dot Major. Hannah is behept met een Stem, die je niet snel zou vermoeden bij een meisje van haar leeftijd en postuur. De heren houden de begeleiding bescheiden, keyboards en een beat zodat Hannah alle ruimte heeft om te schitteren. En schitteren doet ze.

Killers

Direct Hits gaat het nieuwe album van The Killers heten, en inderdaad het is een verzamelaar met in het verleden behaalde successen. Het album bevat alle hits van The Killers en twee nieuwe nummers, aanstaande hits zeg maar, Just Another Girl en Shot At The Night. De laatste is als eerste op singel uit. Het nummer is geproduceerd door M83, het hippe Franse neodisco collectief. Ondanks hun bemoeienissen klinken The Killers niet echt anders. Het is en blijft glamourwave met synthesizers. Zanger Brandon Flowers zegt over het greatest hits album, dat het een prima manier is om een tijdperk af te sluiten en te beginnen aan iets nieuws. Daar houden we hem aan.

Pearl Jam

Was de eerste single van het nieuwe Pearl Jam album een ruchsichlose rocker, op opvolger treffen we de band tijdens een meditatief moment. Sirens is een pure aansteker ballad, inclusief gitaarsolo. Opvallend is dat Sirens is geschreven door Mike McCready en niet door Eddie Vedder. De zanger tekent wel voor de overige elf tracks op Lightning Bolt, het tiende studioalbum van de grunge survivors. 15 oktober komt Lightning Bolt tot ons, dan kunnen we controleren of het waar is wat Stone Goddard zegt, dat het album een Pink Floyd vibe heeft. De twee singles wijzen niet in die richting.

Town Of Saints

Grote kans dat je komende maanden Town of Saints gaat tegenkomen. De band toert door het land van huiskamer tot jeugdhonk, van platenwinkel tot poppodium, geen plek is te klein of te ver. Kijk, zo bouw je aan een carrière. Town Of Saints is een Nederlands/Fins trio, Harmen, Heta & Sietse dat aan folk doet. Town Of Saints is niet het Nederlandse antwoord op Mumford & de zijnen. Het trio volgt een eigen(wijze) weg, die meer richting Fleet Foxes (harmonie) en (pre-disco) Arcade Fire (vernuft) gaat. De band maakte indruk eerder dit jaar op Noorderslag. Een platendeal werd aangeboden en geaccepteerd. De eerste vrucht daarvan, de langspeler Something To Fight With komt op 4 oktober uit. De tournee begint een week later, volgend jaar rond deze tijd zijn ze beroemd.

Is Tropical

Toen we Lover’s Cave van Is Tropical opwaardeerden tot IJsbreker schreven we dat het trio aan genrehopping doet. Bijna elk nummer is op hun album in een andere stijl. Case in point is Dancing Anymore, een droevige discotrack, die vrij ver verwijderd is van de indie-rock van Lover’s Cave. Overeenkomst is alle twee de singles een vrij spectaculaire (lees sexy) clip hebben en dat ze allebei staan op het tweede album van de gemaskerde mannen uit Londen, I’m Leaving, dat is geproduceerd door Luke Smith (Foals/Depeche Mode) en uit is op het Franse kwaliteitslabel, Kitsuné.

The White Buffalo

Films zijn een geliefde inspiratiebron voor muzikanten. Zo ook voor Jake Smith, een man die opgroeide met punk in zijn oren, maar tegenwoordig leeft op een menu van country, folk en soulmuziek. De van Oregon naar Californie geëmigreerde singer-songwriter is een relatieve laatbloeier, hij begon pas met gitaarspelen op zijn 19e. Drie jaar later verscheen zijn debuut als The White Buffalo. Songs van zijn tweede album waren te horen in tv-series als Californication. Don’t You Want komt van zijn nieuwe langspeler, Shadows, Greys & Evil Ways, die we van harte aanraden aan liefhebbers van alt-Americana acts als Wilco, Black Keys en Tom Waits.

No Age

Een punkballad, daar zijn er niet zo veel van. Eigenlijk geen een. Wat wel bestaat zijn punkbands die af en toe een ballad spelen. In die categorie valt An Impression van No Age, een artistiek punk collectief uit L.A. Het stemmige werkje staat op het nieuwe album van de band, An Object. Het is het vierde album van No Age, dat naam maakte met gedreven, niet zelden politieke songs, waar de boodschap de muzikaliteit niet in de weg zit. Het label dat No Age helpt zijn boodschap uit te dragen is Sub Pop.