Author: Flip van der Enden

Mandrake Handshake – King Cnut

King Cnut (Knoet De Grote) was een Deense koning die dacht dat hij de mentale kracht had om eb en vloed naar zijn hand te zetten. Dat viel dus vies tegen. Zijn hoogmoed was stof voor legendes en duizend jaar later voor een liedje van het Britse Mandrake Handshake.

Een leuk liedje van Mandrake Handshake, want dat is de ongeveer zesde single van de zevenkoppige band, die zich heeft vernoemd naar een plant, alruin in het Nederlands uit de nachtschade familie. King Cnut is een zacht rockend, Licht exotisch nummer met een sierlijk vervormde gitaar en een mantra-achtig koor dat de luisteraar in een roesje achterlaat. Kortom het is een stelletje hippies dat we hier horen. Waarop zich niks tegen is natuurlijk.

High Vis – Mind’s a Lie

“What is truth when ur mind’s a lie” Wat een statement, wat een zin. En dat is waar High Vis mee uitpakt op hun nieuwe beuker van een single ‘Mind’s a Lie’. Deze komt met de aankondiging van een nieuw album, album nummer drie alweer van de Londonse punkerts.

De wereld waarin we leven schreeuwt om punk en laat ons post punk tijdperk nu precies zijn wat die schreeuw vervult. Vrij letterlijk bijna door High Vis, want als de zangsamples van DJ Ell Murphy niet klinken, dan wordt de rest van de tekst ons toegeschreeuwd. En de juxtapositie van de muziek, in stijl, fluweel zacht en schurend hard, maakt ‘Mind’s a Lie’ een bijzondere track. Want de inhoud, het verlies, de leegte, het ontbreken aan kennis en steun – op mentaal vlak – in de hedendaagse maatschappij is het schreeuwen waard.

Waarbij muziek als zelfhulpmiddel ook niet te versmaden is. Gooi maar met de dingen. Schop er maar tegenaan. De video die bij het nummer komt is de UK ten voeten uit en komt net zo hard binnen. Het is uitkijken naar oktober, dan komt ‘Guided Tour’ uit.

Dinsdagavond om 22:00 uur Heaven Radio #445

Pinguin Radio en Popmagazine Heaven delen twee belangrijke eigenschappen: een passie voor goede muziek en een volstrekt onafhankelijke opstelling. Dat moest natuurlijk tot een samenwerking leiden.

Heaven verzorgt iedere dinsdagavond van 22:00 tot 23:00 een uur lang de muziek op Pinguin Radio. Net als Pinguin heeft Heaven oor voor – bijna – alle popmuziek. In het uurtje radio hoor je muziek uit verschillende genres: (classic)rock, roots, folk, soul, world, jazz en blues.

Liefhebbers van Heaven Radio luisteren natuurlijk ook naar ons zachtere zusje Pinguin Pluche.

Playlist uitzending #445

  1. Historian –  Queen Of Hearts (cd: Mythologies)
  2. Martin Kuiper – Until I Die (cd: To Feel Is To Believe)
  3. Mary Timony – Dominoes (cd: Untame The Tiger)
  4. Hiatus Kaiyote – Make Friends (cd: Love Heart Cheat Code)
  5. Peggy Gou & Lenny Kravitz – I Believe In Love Again (cd: I Hear You)
  6. A Treehouse Wait – Pick Me Up (cd: Kaleidoscope)
  7. Dool – The Shape Of Fluidity (cd: The Shape Of Fluidity)
  8. Sinkane – Invisble Distance feat. Tru Osborne (cd: We Belong)
  9. Hana Vu – Care (cd: Romanticism)
  10. Compact Disk Dummies – Where We Go (Calypso) (cd: The Signal)
  11. Treanne – Reasons (ep: 20/20)
  12. Seasick Steve – Backbone Slip (cd: A Trip, A Stumble, A Fall On Your Knees)
  13. Rachel Chinouriri – My Blood (cd: What A Devastating Turn Of Events)
  14. Dede Priest & Johnny Clark’s Outlaws – Tender Rain (cd: Best Pieces)

 

Derya Yildirim & Grup Simsek – Cool Hand

Het zou best kunnen dat een deel van de Pinguïns de nieuwe single van Derya Yildirim & Grup Simsek net even te glad/dansbaar/commercieel vindt. Maar dat horen we dan wel. Wij vinden het een erg prettig plaatje, een frisse bries tussen het dagelijkse gitaargeweld.

Derya Yildirim & Grup Simsek komen uit Turkye. Ze zijn echter in West Europa misschien nog wel populairder dan zu hause. De band brengt eigentijdse pop/rock met traditionele instrumenten. Soms gaan ze op de psychedelische toer, zoals op Bal een song die we een paar jaar geleden draaien. Soms op de de romantische zoals op nieuwe single Cool Hand. Maar alles wat ze doen wordt met smaak en liefde gebracht. De reden dat Derya Yildirim & Grup Simsek hier ook geliefd zijn komt omdat ze regelmatig te zien zijn o.a. eerder jaar jaar in de Melkweg tijdens het Kaynas Club festival dat wegens succes wordt geprolongeerd.

Beans & Fatback – Black and Blue

En weer terug! Na 10 jaar verschijnt er toch weer een nieuw album van Beans & Fatback.

De aanjagers van de band, Onno Smit en Paul Willemsen hebben beide ook diverse functies elders (Michelle David & The Gospel Sessions o.a.), maar het rock ‘n’ roll bloed kruipt blijkbaar toch waar het niet gaan kan. De eerste single van het nieuwe album, Hold Fast (10/1/25) belooft veel goeds. Black and Blue is een lekker smerige track doet niet alleen qua titel aan de Stones doet denken, ook de swagger, het gospelrockrandje en ook de geur van de gitaren hebben veel weg van Mick Taylor periode Stones. Een tourtje zou helemaal mooi zijn.

Mood Bored – Wake Up With You (WUWU)

Er zijn heel veel manieren om iemand te laten weten dat je hem/haar/hen wel zit zitten. Mood Bored komt met ‘Wake Up With You’ (WUWU).

Het zo getitelde liedje is een frisse vrouwenpowerpopsong met een licht melancholiek toetsje, net genoeg om de kwetsbaarheid van het moment uit drukken. Je uitnodiging moet natuurlijk wel goed vallen anders sta je op een andere manier in je hemd dan je hoopte. WUWU is de 1ste single van de 2e EP van Mood Bored. De releasedatum van de Too Much EP is 21 feb.

 

The Grand East – Bullet Dodger

The Grand East is niet voor een gat te vangen. Hun basis is boogie met een ‘southern accent’*, maar eigenlijk gaat het er nooit recht toe recht aan bij de band uit Overijssel.

Gekke geluidjes, maffe tempowisselingen of krankjorum teksten, ze doen er hun voordeel mee. Op nieuwe single Bullet Dodger lijkt de band zich te laten inspireren door de paddopop King Gizzard. Het nummer wordt afgetrapt met een mondharmonica, so far niks nieuws, maar dan wordt er een tempo ingezet waar Max Verstappen alleen maar van kan dromen. De solo’s komen dit keer niet van de gitaarsectie, maar van de afdeling keyboards. De synths vliegen om je om de oren. Na twee en halve minuut wordt er abrupt op de rem getrap en is het weer voorbij. Gek plaatje als in lekker en te.

* = zuiden van de VS.

Merce Lemon – Crow

Het zal je inmiddels niet ontgaan zijn dat wij een zwak hebben voor niet al te strak gespeelde, rudimentair opgenomen en ook wat luie Americana. Muziek zeg maar waarin de geest rondwaart van de oude Young.

Vertegenwoordigers van wat we ook wel sloppy country noemen zijn o.a. MJ Lenderman, diens (voormalige band?) Wednesday, Florry en HC McEntire. Ook Merce Lemon past goed in dit rijtje. De zangeres-gitarist die eerder dit jaar al goede sier maakte Will You Do me A Kindness en Backyard Lover komt wederom zeer sterk uit de hoek met Crow. Haar nieuwe single is weer zo’n galant en  weemoedig nummer waarin de gitaar inspringt als woorden te kort schieten. Crow komt net als eerder genoemde titels op het nieuwe album van Miss Lemon uit Pittsburg P.A. ‘Watch Me Drive Them Dogs Wild’ verwachten we eind van de maand.

SPRINTS – Feast

Karla en de boys laten er geen gras over groeien. Begin dit jaar verscheen het debuutalbum van de Ierse neo punk band (de term post punk stuit op steeds meer bezwaren).

Met de release van Feast worden de contouren van een tweede album van Sprints zichtbaar. Hun eerste met nieuwe gitarist Zac Stephenson. Verwacht geen grote veranderingen. Sprints rockt er weer stevig op los in een song die steeds intenser wordt. Karla’s tekst gaat over seks en romantiek in relatie met vraatzucht, consumptie en lust binnen een context van Iers katholicisme en nationalisme. Of zoiets. Dat album laat overigens nog wel even op zich wachten, maar je kunt Sprints al wel binnenkort gaan zien. Op 23/11 in de Paradiso en/of 7/12  op het Zeitgeist Festival in Nijmegen.