Author: Gijs Vervliet

Een reis is zowel een fysieke als een spirituele ervaring. Het Duitse duo Wolf & Moon is zich daar nog nooit zo bewust van geweest als op hun nieuwe album, “Follow The Signs”. De band heeft al aardig wat tourervaring in de USA (waaronder SXSW), maar ook door Zweden en op ESNS.

Hoewel één camera misschien genoeg is om het buitenleven vast te leggen, vereist de innerlijke reis verschillende verfijnde instrumenten: gitaren, een effectieve selectie van synths, creatieve geesten die de verbeelding laten spreken met woorden en uiteindelijk expressieve vocalen om alles tot leven te brengen. Dit uiteraard aangevuld door een geweldige studioproductie om alles samen te brengen. Het is deze unieke combinatie die Wolf & Moon veel lof opleverde voor hun debuutalbum “Before It Gets Dark” uit 2019 – een avontuurlijk album voortkomend uit de chemie van geliefden, geproduceerd door van één van de grootheden uit de industrie, John Andersson, die ook nu tekent voor de productie van het tweede album.

“Follow The Signs” klinkt en voelt als een natuurlijke evolutie van het eerste album “Before It Gets Dark”. Hoewel de levensstijl van de vagebond voor altijd in het DNA van Wolf & Moon zal blijven, besloten Stefany en Dennis vorig jaar om samen een huis te bouwen. Ze zijn volwassen geworden, selectiever en spontaner, wat tot uiting komt in het nieuwe album “Follow The Signs”. Wolf & Moon nam zich voor om één nummer per dag op te nemen waardoor het album behoorlijk avontuurlijk klinkt. Een album dat zich live op tournee nog zal door ontwikkelen. Op de eerste twee singles, “The Road” en “A Tape Called Life” behouden Wolf & Moon de peinzende melancholie waar ze bekend en geliefd om zijn, terwijl ze tegelijkertijd een flinke dosis indierock toevoegen aan hun dromerige folkformule. Het voelt alsof er keer op keer meer lagen bijkomen die bij elke luisterbeurt iets nieuws onthullen.De teksten op “Follow The Signs” zijn ditmaal ondubbelzinnig persoonlijk. Wat niet is veranderd, is het oor van Stefanie en Dennis voor pakkende melodieën en als er iets extra is toegevoegd, dan is dat juist het moediger verkennen van nieuwe melodische routes. De momenten waarop hun stemmen zich hierbij in verschillende harmonieën scheiden, laten het hart dan ook steeds sneller kloppen.

Wolf & Moon’s eerste album werd voor wat betreft de tekstuele en visuele esthetiek beïnvloed door gebieden net buiten de grote stad, op open velden, omgeven door uitgestrekte landschappen, ongerepte bergen, meren en oceanen. “Follow The Signs” gaat richting de stadslichten. Je krijgt een voorproefje van de meer technologische en verfijnde levensstijl van de moderne wereld, zonder het gevoel te verliezen voor wat het belangrijkst is: vrijheid en openstaan ​​voor de wijde wereld. Enfin… het beoordelen van een ‘sound’ van een album is misschien wel de meest subjectieve activiteit die een mens kan ondernemen, kortom; hoewel je zou kunnen zeggen dat Wolf & Moon je doet herinneren aan de vroege xx, Angus & Julia Stone, Feist, brengt de komst van “Follow the Sings” je net zo goed bij The War On Drugs.

Als er één thema is dat het leven van zowel Stefanie als Dennis heeft doorstaan, dan is het wel vertrouwen hebben in je eigen beslissingen. Ze zijn daarbij nooit bang geweest om alles achter zich te laten om samen te kiezen voor een doelgericht avontuur – zoals het zelf boeken van hun eerste Amerikaanse tour zonder toentertijd gezamenlijke nummers te hebben geschreven, of drie maanden naar Zweden te verhuizen om hun eerste album te produceren. Het duo is met succes ontsnapt aan de sleur, de 9-tot-5-cultus en de safety-first-mentaliteit. Alle standaardconcepten voor het leven lijken velen te hebben geaccepteerd als voorbeschikt. Bij Wolf & Moon is dat niet zo. Hun hele wezen schreeuwt avontuur, potentieel, vrijheid en dat geldt ook voor hun muziek. Het is een filosofie, een benadering van het leven. Hoe je het ook wilt noemen, waarschijnlijk het beste samengevat in “The Road”: “Hoe kan je echt weten wat je hebt, als je het nooit loslaat?” “Ben je een serieuze reiziger, dan ben je niet geïnteresseerd in het allround zorgeloze pakket. Je kiest een reis van 8 uur in een vervallen bus in plaats van een treinrit van 1 uur met airconditioning. Het is de snelste manier om het onbekende om te zetten in het bekende. Het is analoog aan onze innerlijke reis: we zijn bang om de diepten van onze ziel te verkennen, om in de afgrond te kijken, om het onbekende onder ogen te zien. Maar als je eenmaal je angst voor de schaduwen hebt verloren, zullen ze een aantrekkingskracht ontwikkelen. Want de grootste openbaringen wachten in het onbekende, hoe kan het anders? Het enige wat u hoeft te doen is “Follow The Signs”, aldus Wolf & Moon.

Wolf & Moon Live:

14 januari Ekko in Utrecht.