Foals vervolgt hun offensief met Sunday, single 3 van de eerste van twee albums, die de band voor dit jaar op de planning heeft staan.
Na drie voorproefjes van ‘Everything Saved Will Not Be Lost Pt. 1’ is wel duidelijk dat het een bont en veelzijdige album gaat worden. Sunday is, gezien de titel niet heel verassend een ballad. Ten minste voor drie kwart. Tegen het einde van de rit wordt er nog even flink op het gas getrapt. De tempowisseling doet echter geen afbreuk aan het -aanstekers in de lucht- karakter van Sunday, dat gemaakt lijkt met oog op shows van mega- formaat. Meer Ziggo dan Paradiso zeg maar.
Het is echter wel in het clubciruit waar Foals zich dit voorjaar gaat warmdraaien alvorens in de zomer de festivalweides te betreden. De verwachting is dat Foals na de zegetocht in festivalland groot genoeg zal zijn om domes en sportpaleizen te vullen. Reken er daarom maar op dat de band eind dit jaar weer in het land zal zijn. Beter neem je dan je verrekijker mee.
Elke eerste maandag van de maand op Pinguin Radio van 20:00 tot 22:00 uur de beste tracks van de beste albums van het moment samengesteld door de muziekredactie van de Volkskrant.
De kroniek van de nieuwe muziek
Lees hieronder alle cd-reviews van de albums van het moment volgens de redactie van de Volkskrant.
—
Vampire Weekend – Father of the Bride (Columbia/Sony)
We hadden er na zes jaar afwezigheid niet meer op gerekend, maar Vampire Weekend is terug. Vandaag verschijnt dan eindelijk Father of the Bride, het vierde album van de band rond zanger en gitarist Ezra Koenig.
Tekst Gijsbert Kamer, 2 mei 2019
En laten we er geen doekjes om winden, het is een prachtig, veelzijdig popalbum geworden. Achttien wonderschone liedjes, waarin naast de van eerdere platen bekende Afrikaans klinkende gitaarlijntjes en flirts met Caribische ritmen, ook ruimte is voor countryduetten (met de uit popgroep Haim afkomstige Danielle Haim) en cool jazz. lees meer
The National – I Am Easy To Find (4AD/Beggars) Voor hun achtste album wilde The National alles anders aanpakken. Na bijna twintig jaar mocht zanger Matt Berninger weleens wat tegenwicht krijgen. Een risico, want het eigen geluid van de Amerikaanse band berust mede op diens diepe bariton; soms mompelend, dan weer toewerkend naar een emotionele uitbarsting. Veel van de spanning in het door de broers Aaron en Bryce Dessner vormgegeven muzikale universum is te danken aan Berningers stem.
Tekst Gijsbert Kamer, 16
Op I Am Easy To Find wordt Berninger bijgestaan door vrouwelijke vocalisten, onder wie de van David Bowie bekende. Het openingsnummer You Had Your Soul With You wordt meteen door haar bezwerende donkere stem opengebroken. Waarna de weg wordt vrijgemaakt voor dameskoortjes en duetten (met onder anderen Lisa Hannigan, Sharon van Etten en Mina Tindle) die het vaak zwaar aangezette oude National-geluid verlichten. lees meer
Big Thief – UFOF (4AD/Beggars) Op hun derde album zet het uit Brooklyn afkomstige Big Thief een enorm stap voorwaarts. Het viertal komt uit het wat veilige indie-hoekje en ontwikkelt zich tot een krachtig spelend en zingend folkkwartet.
Tekst Gijsbert Kamer, 16 mei 2019
De grootste ontwikkeling lijkt zangeres Adrianne Lenker te hebben doorgemaakt. Zowel in de teksten (wonderschone, mysterieuze lyriek) als in de muziek is ze meer uitgesproken gaan klinken. Haar zang heeft in elk liedje een sprankelende boventoon die intrigeert en op den duur zelfs betovert. lees meer
Cate Le Bon – Reward (Mexican Summer/V2) Wat een verschil kunnen een paar blazers en wat elektronica maken. Cate Le Bon uit Wales maakte al een viertal soloalbums en onder de naam Drinks een paar platen met indielosbol Tim Presley. Vooral Crab Day (2016) trok de aandacht met rafelig gezongen liedjes, nog een beetje rammelend maar charmant geproduceerd.
Tekst Gijsbert Kamer, 30 mei 2019
Leuk en sympathiek allemaal, maar Reward is echt een behoorlijke stap voorwaarts voor Le Bon. Grootste verbetering zit ’m in de veel vollere arrangementen. Elektronische accenten en vooral een heel ludiek ingezette saxofoon maken de liedjes meer af. Zonder dat alle versiering ten koste gaat van haar zang overigens, die blijft even excentriek. lees meer
Mavis Staples – We Get By (Future Classic) Bijna 80 is Mavis Staples, maar ze zet haar sterke reeks soloalbums op het label Anti onvermoeibaar voort met We Get By. Wilco’s Jeff Tweedy nam de eerste drie intiem klinkende albums voor zijn rekening, nu neemt Ben Harper het stokje over. De zanger en gitarist heeft voor We Get By een elftal midtempoliedjes geschreven, die precies passen bij Staples’ diepe soulstem.
Tekst Gijsbert Kamer, 23 mei 2019
Staples krijgt van de sobere begeleiding alle ruimte om uit te : het zingen van doorleefde gospelsoul, op de juiste momenten voorzien van bluesaccenten. Dankzij het sterk op haar vader Pops geënte gitaarspel van Rick Holmstrom brengt Staples de luisteraar dit keer meer in de sferen van The Staple Singers, de groep waarvan vader en dochter het geluid bepaalden. lees meer
Rammstein – Rammstein (Universal) Een decennium moest de Rammstein-liefhebber het doen zonder nieuw albumwerk van de Duitse ‘dansmetalband’. Niet echt een probleem voor de fans: zij konden zich laven aan veel spectaculaire live-shows, een concertregistratie in de bioscoop en het vooruitzicht van nog maar weer een vuurwerkarmageddon in de Rotterdamse Kuip, in juni.
Tekst Robert van Gijssel, 16 mei 2019
De Berlijners zijn er nog en hoera voor de conservatieve aanhang: ze zijn geen spat veranderd. De strenge, industriële gitaarriffs trekken op met minstens zo verbeten riffs op de synthesizers. En we verwelkomen de theatrale en overdreven scherp articulerende stem van Lindemann, in openingsknaller Deutschland maar ook in het fijne nummer Radio. lees meer
Altın Gün – Gece (Glitterbeat) Het mooist denkbare compliment aan de Amsterdamse band Altin Gün kwam eind april, bij de lancering van het tweede album Gece, in de vorm van drie uitverkochte optredens in een dampende club in Istanbul. Dan doe je iets goed, als Nederlandse band die Turkse muziek speelt.
Tekst Menno Pot, 9 mei 2019
Altin Gün werd opgericht door Jasper Verhulst en Ben Rider, die verslingerd raakten aan Turkse psychedelische folkrock uit de jaren zeventig. Ze besloten dat ze van die liedjes, met toevoeging van elektrische gitaar en opzwepende percussie, dansbare eigentijdse bewerkingen konden maken. Ziedaar: debuut On (2018).
Op Gece is de formule in de kern ongewijzigd (al is er ook de eigen compositie Soför Bey), maar de band beheerst hem nog beter en durft de verf nog driester op het canvas te smijten, zodat de songs nog slechts in de verte op de originelen lijken. lees meer
Steve Lacy – Apollo XXI (3qtr/Sony) Steve Lacy is de laatste tijd bijna onontkoombaar in de Amerikaanse zwarte west coast-pop. Hij speelt gitaar en zingt in het geweldige, vernieuwende The Internet. Daarnaast verleent hij aan diverse bands hand- en spandiensten, zoals onlangs nog op Sunflower van Vampire Weekend, en tussendoor werkt Lacy ook nog aan een solocarrière.
Tekst Gijsbert Kamer, 30 mei 2019
Apollo XX1 is zijn eerste soloalbum en vooralsnog alleen digitaal leverbaar, een fysieke release volgt in september. Lacy durft wat meer uit de r&b van The Internet te stappen, richting funk en psychedelica. Soms hoor je de gekte van Sly and the Family Stone terug, dan weer de diepe, duistere soulbezweringen van D’Angelo. lees meer
Slowthai – Nothing Great About Britain (Method/Universal)
Tekst Gijsbert Kamer, 23 mei 2019
Na wat los werk is Nothing Great About Britain het eerste album van Tyron Frampton, een in Northampton opgegroeide geezer. Die geuzennaam kennen we ook van Mike Skinner (The Streets), naast grime-pionier Dizzee Rascal, de belangrijkste rapper aan wie Slowthai doet denken. lees meer
Polynation – Igneous (Atomnation)
Tekst Robert van Gijssel, 23 mei 2019
Igneous is de neerslag van alles wat we al van Polynation hadden gehoord, in tien doordachte en geduldig opgebouwde tracks gegoten. Polynation zet met wijdse, op het gevoel inspelende akkoorden een dromerige synthesizersfeer neer, die analoog aanvoelt. De spanning wordt opgebouwd door live ingespeelde drums en bubbelende baslijnen op de synths, en heel af en toe een zweverige neuriebeurt, zoals in openingsnummer Deluge. lees meer
Luister hier naar de vorige editie! Volkskrant Radio – mei 2019
Iedere eerste maandag van de maand tussen 20:00 en 22:00 uur live te beluisteren bij Pinguin Radio en een dag later terug te vinden op Volkskrant.nl als podcast en uiteraard ook bij ons op de site!
50 jaar geleden vatten een stel Limburgse hippies het idee op om een festivalletje te organiseren met bands uit de buurt. Commercie was toen nog een vies woord dus de entree was een schijntje en het publiek werd aangemoedigd zelf drank en eetwaar mee te nemen. De naam van het festijn dat plaatsvond op 2e pinksterdag 1969 was Pinknick.
Een jaar later wordt de naam Pinknick veranderd in Pinkpop en begint de evolutie van het festival van lokaal feestje tot driedaags muziekfestijn met internationale allure.
Twee dingen zijn in al die jaren het zelfde gebleven. Eén van de oorspronkelijke initiatiefnemers is nog steeds van de partij -we doelen natuurijk op Jan ‘mister Pinkpop’ Smeets’. En er staat nog altijd minstens één band uit de directe omgeving op de poster.
Vrijwel elke Nederlandse provincie heeft een bandcompetitie. Die van Limburg heet Nu of Nooit en heeft de mooiste hoofdprijs van allemaal. De winnaar mag namelijk Pinkpop openen. Enter Mt. Atlas.
Wie Mt. Atlas heeft zien zegevieren in de finale van Nu Of Nooit weet dat de band garant staat voor een waardig openingssalvo. De heren uit Heerlen produceren een explosieve mix van stoner & garagerock & grunge & nog diverse andere soorten edelmetaal.
Het is dan ook te hopen dat de festivalgangers voorzien zijn van oordoppen, de kampeerders de haringen stevig in de grond hebben geslagen en de seismografen paraat staan, want de officiële opening van de 50ste editie van Pinkpop zal in de verre omtrek worden gehoord.
Onze Bazz belde met Mt. Atlas-zanger Sven Vek om te checken hoe het gaat met de zenuwen en de voorbereidingen. Bazz op de Buzz met Mt Atlas is te horen zaterdag 1 juni om 19.00 uur en in herhaling op donderdag 6 juni om 22.00 uur.
Dagelijks houdt de muziekredactie van Pinguin Radio nieuwe releases in de gaten. Die komen terecht in onze playlists op Spotify en op onze streams. Hieronder een overzicht van de nieuwe toevoegingen op Pinguin Indie, Pinguin On The Rocks en Pinguin Pop.
PINGUIN INDIE
Angie McMahon – Pasta (IJsbreker)
Someone – Two Satelltes ft. C. Duncan (NL)
Crumb – Ghostride
The Raconteurs – Help Me Stranger
The Snuts – All Your Friends
HONEYMOAN – Low Blow
PINGUIN ON THE ROCKS
Black Pistol Fire – Pick Your Poison (Breekijzer)
The Black Keys – Go
Interpol – Real Life
Mallory Knox – White Lies
Perry Farrell – Machine Girl
PINGUIN POP
Banks – Gimme
Barns Courtney – You And I
Dave – Location
James Arthur – Falling Like The Stars
Jamie N Commons & Skylar Grey – Runaway Train ft. Gallant
Op Pinguin Radio draaien we elke week zo veel mogelijk nieuwe releases, de hoogste nieuwe binnenkomer, de klimmer van de week en uiteraard veel tracks uit de top 10.
Tune dus vrijdagavond om 20:00 uur in
en luister naar de Vinyl33 op Pinguin Radio.
Vinyl 33 is een wekelijkse chart voor de werkelijke vinylverkopen in Nederland. De lijst wordt samengesteld door onderzoeksbureau Gfk Nederland, tevens uitgever van de Dutch Charts. De Gfk-cijfers geven een representatief beeld van alle albums die op vinyl verkocht worden in heel Nederland.
Dit najaar brengt 45ACIDBABIES debuutalbum ‘AMBER19’ uit. Als voorproefje released de 4-mans formatie vandaag, 31 mei, de single ‘Walking The Cow’ uit.
Op vrijdag 7 juni volgt de videoclip, met daarin animaties gemaakt door zangeres Sophia de Geus.
De band had een vliegende start; zo was er een uitverkochte clubtour, speelde ze support voor o.a. Sleigh Bells, The XX en Millionaire, maakte ze furore tijdens de Popronde, knalde ze Noorderslag uit elkaar, en brachten ze vier singles uit die geproduceerd werden door Simon Akkermans. Deze nummers werden een onmiddellijke Reddit-Hit, waardoor ze in de Amerikaanse serie Homeland te horen waren.
Vervolgens was het tijd voor bezinning. Ze vertrokken naar Berlijn, via Vlieland en eindigde in Gouda waar ze hun eigen studio genaamd Paisley Kaas bouwden. Van ongegeneerd geschreeuw in het Spaans en Japans, over onaardige moeders van exen ontwikkelde de band zich naar ‘echte liedjes’. De nieuwe songs schieten moeiteloos heen en weer tussen Garagerock, Hip-Hop en Cartoony sounds. Het is misschien wel het beste te omschrijven als Bubblegum Garage of Cartoon Punk.
In de studio werd 45ACIDBABIES vergezeld door schoolvriend en gitarist Sam Verbeek, engineer Pieter Vonk, 100 babypoppen, discolampen, een taperecorder, een hoop geleende opnameapparatuur en hun fameuze gigantische lichtgevende babyhoofd. In Joost de Glopper vonden ze de perfecte mixing engineer die op een onbezonnen, enthousiaste werkwijze de regels durfde te overtreden. Elk detail op het album, en op de nieuwe single, is precies zoals de band dat zelf wil.
Vlak na de opnames besloot gitarist Marnix Wilmink zich te focussen op andere muzikale interesses, gelukkig bleek Sam de juiste vervanger die voor een flinke dosis nieuwe energie zorgde. Zo tourden ze begin dit jaar als support van De Staat door Europa en kreeg de band nieuwe ambities om een grotere, nog intensere liveshow te ontwikkelen. Rondom de album release is een clubtour gepland, deze wordt binnenkort aangekondigd. En in december zetten ze samen met EUT verschillende Nederlandse podia op de kop.
King Gizzard & The Lizard Wizardis niet alleen een van de betere bands van de jaren tien, maar ook een van de productiefste. Brachten de Australiërs in 2017 maar liefst vijf albums uit, dit jaar is koud drie maanden oud en we hebben al weer twee nieuwe singles te pakken.
En nu alweer een nieuw nummer en die staat niet eens op het album. King Gizzard zet zich letterlijk en figuurlijk in de fik!
Mañana Mañana festival is een feest in de betoverend mooie natuur en iedereen die de magie aandurft is van harte welkom. Van 13 tot en met 16 juni vindt het festival plaats bij het wonderschone Kasteel Vorden en Landgoed Vorden. Hier draait het om relaxen maar vooral ook feesten. Voor Mañana Mañana geldt dan ook: Fiësta like there’s no Mañana Mañana! Het definitieve blokkenschema is bekend.
PLAYLIST MAÑANA MAÑANA RADIO #2 – WOENSDAG 29 MEI 2019
Luister de podcast van de nieuwe show van muziekmagazine The Daily Indie!
The Daily Indie is een site die zich richt op nieuwe en alternatieve muziek via interviews, muziektips, columns, albumrecensies, een dikke concertagenda en een hoop losse rubrieken.
En The Daily Indie zit dus ook op de radio! Elke dinsdagavond tussen 21:00 en 22:00 uur presenteren de connoisseurs van The Daily Indie de beste nieuwe indiemuziek op Pinguin Radio.
Je wekelijkse portie blues, iedere dinsdagavond van 23.00 – 24.00 op Pinguin Radio!
Iedere week hoor je een selectie van de mooiste blues en de vetste bluesrock, met veel fonkelnieuwe releases, zoals je 24/7 op PinguinBlues kunt horen .
Curator van het wekelijkse uurtje is ‘Blues Boy’ Harry Radstake, die als album-coördinator en redacteur bij Blues Magazine dagelijks de mooiste bluesrock albums door zijn handen en langs zijn oren laat gaan.
LIEFHEBBERS LUISTEREN NATUURLIJK OOK NAAR PINGUIN BLUES.
Vampire Weekend – Father of the Bride (Columbia/Sony)
The National – I Am Easy To Find (4AD/Beggars)
Big Thief – UFOF (4AD/Beggars)
Cate Le Bon – Reward (Mexican Summer/V2)
Mavis Staples – We Get By (Future Classic)
Rammstein – Rammstein (Universal)
Altın Gün – Gece (Glitterbeat)
Steve Lacy – Apollo XXI (3qtr/Sony)
Slowthai – Nothing Great About Britain (Method/Universal)
Polynation – Igneous (Atomnation)
