Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag gloednieuwe muziek van Haelos; de spannende Londense triphop act bekend van de Pinguinhits als Earth Not Above, Dust en Pray. 2,5 jaar later zijn er eindelijk weer nieuwe geluiden. Meer nieuw werk volgt in 2019.
LIVEDATA 22/02 Botanique, Brussel 23/02 Bitterzoet, Amsterdam
Zeggen dat we aangenaam verrast zijn over de nieuwe single van White Lies is een understatement. We zijn dolenthousiast over Time To Give! Misschien wel extra omdat we de band stiekem al hadden opgegeven.
Daar was ook wel reden toe. Vorig jaar nog verscheen er een nieuw album van White Lies, maar dat was vooral minder van het zelfde en ook geen succes. De platenmaatschappij van White Lies verloor het vertrouwen en liet de band vallen. Misschien was dat net de schop onder de kont, die de band nodig had. Daar lijkt het in ieder geval wel op. Time To Give getuigt van een nieuw elan, van een hernieuwde drang om te bewijzen dat er nog wel degelijk leven zit in de band.
Los van een accentverschil -meer keyboards minder gitaren- ligt Time To Give in het verlengde van oude successen als To Lose My Life, Death en Bigger Than Us. De sombere Britse 80’s new wave sound, die ook bands als Interpol en Editors tot mooie dingen beweegt, blijft de belangrijkste bron van inspiratie. De druk om te scoren lijkt echter te hebben plaatsgemaakt voor een hervonden liefde voor muziek.
Het ruim 7 minuten durende Time To Give heeft een part 1 en een part 2. De eerste helft is vocaal, het sluitstuk grotendeels instrumentaal en werkt toe naar een climax van stadionformaat. Laten we niet overdrijven en zeggen dat Time To Give het beste White Lies nummer tot nu toe is, maar dat de Britten weer terug zijn aan het front is wel duidelijk.
LIVEDATA 18/2 Paradiso, Amsterdam 19/2 Doornroosje,Nijmegen 21/3 Effenaar, Eindhoven.
Live Foto Review: Mourn @ Paradiso, Amsterdam
23 oktober 2018
Foto’s Willem Schalekamp
Puntige teksten, hoekige indierock en een kruiwagen vol zelfverzekerdheid bracht viermansformatie Mourn in 2014, bij het uitkomen van hun titelloze debuutplaat, meteen naar de eredivisie in hun scene. De Spanjaarden brengen dit jaar hun derde album uit: ‘Sorpresa Familia’, waarop onder meer de breuk met hun platenlabel ter sprake komt. Bijvoorbeeld op het nummer ‘Fun At The Geysers’ waarvoor inspiratie werd opgedaan in IJsland tijdens een optreden daar, wat tijdens het lopende conflict met het label dubbel aanvoelde. Album-opener ‘Barcelona City Tour’ gaat over de keerzijde van de undergroundscene van die stad. Het moge duidelijk zijn dat de vier Catalanen enige persoonlijke controverse niet uit de weg gaan, en dat maakt de muziek extra interessant en leuk. Optredens van Mourn zijn het bezoeken waard voor fans van artiesten als Protomartyr, Goat Girl of Priests.
Middenin de golf nieuwe slag folkartiesten komt Marlon Williams uit het verre Nieuw-Zeeland bovendrijven. Williams beschikt over een fantástische bariton die soms een beetje doet denken aan ANOHNI of Chris Isaak. Over de jaren heen heeft Marlon zich als een ware kameleon ontpopt. Speelde hij op Best Kept Secret 2017 op de Main Stage nog pure country, op zijn dit jaar verschenen plaat ‘Make Way For Love’ – een break-up plaat nadat het uit ging met Aldous Harding, die overigens nog wel te horen is op ‘Nobody Gets What They Want Anymore’ – lijkt de jaren 50 pop centraal te staan. Toegegeven: een tijdperk waar zijn prachtige stem voor gemaakt lijkt. Luister maar eens naar singles als ‘What’s Chasing You’ of de ballad ‘Come To Me’. Na prachtige shows op BKS, Into The Great Wide Open en London Calling, weten wij genoeg. Gaat dat zien!
LIVEDATA 01/11 TivoliVredenburg, Utrecht 02/11 013, Tilburg 03/11 Take Root Festival, Groningen 04/11 Burgerweeshuis, Deventer
The KVB drenkt elk geluid dat op hun pad komt in een bad van reverb. De minimalistische shoegaze van het duo klinkt daardoor zowel sprankelend als afstandelijk. Luid, maar ergens toch ook weer ingetogen en delicaat. Na het uitkomen van debuutplaat Always Then in 2012 is met elk album een meer elektronisch geluid en een grotere hang naar experiment te horen, en dat komt met name terug op het meest recente Off Desire. Maar nu genoeg over studio-opnames, want The KVB is ook gewoon live mee te maken in Sugarfactory deze winter. Dat wordt volume op standje elf en gáán.
Support: M!R!M (UK)
M!R!M is het soloproject van de in Londen gevestigde muzikant Jack Milwaukee. Zijn synth-postpunk is donker en intens, waarin invloeden van bands als New Order, The Wake en John Maus terug te horen zijn. De voortstuwende, ietwat zenuwachtige ritmes maken het helemaal af.
Wil je naar dit concert? Mail dan naar prijsvraag@pinguinradio.com!
This footage was first thought to be a conceptual art piece produced by the band before making music videos had become standard music industry practice. While the exact date and circumstances under which it was produced are unclear, the anonymous donor of the footage claims that it had been screened to students for nearly twenty years as part of the public school curriculum, until its use was discontinued in 1984…
I DONT KNOW HOW BUT THEY FOUND ME – Do It All The Time From the EP ‘1981 Extended Play’ – available November 9
|
|
|
|
|
Israel Nash bracht op 27 juli zijn vijfde studioalbum getiteld Lifted uit op Loose. Lifted werd in Texas opgenomen en geproduceerd met Ted Young (Kurt Vile, The Rolling Stones). De eerste single was Rolling On.
Op Lifted vervolgd Nash zijn traditie om een muzikaal landschap te creëren dat zowel groots en weids is als intiem, soms ongetemd, soms onbezorgd, maar heel persoonlijk. Nash heeft tijdens het opnemen veel inspiratie uit zijn ranch in Texas gehaald. “It’s all about finding, searching for little sparks of inspiration. It may be a sound, a groove, a colour, or even an object. Old things are inspiring. Whatever it is, when you find it, it spreads like a conflagration that is out of your control. It doesn’t matter if you’re making a record or living your life, find these inspirations with a vigil eye and watch them change both you and your world.” – aldus Nash.
Israel Nash wordt naast zijn vaste band op Lifted bijgestaan door Jesse Chandler (Mercury Rev, Midlake) die mee heeft geschreven aan de arrangementen, blazers van het cumbia/funk compadre’s Grupo Fantasma en de strijkers Kelsey Wilson en Sadie Wolf (Wild Child).
Van de ‘The Beach Boys’-achtige hamonieën op Sweet Springs, naar de country-rock op Lucky Ones en SpiritFalls, tot de zonnige afsluiter Golden Fleeces. Lifted is psychedelisch, expirimenteel en doordrenkt met Americana. Het album wordt geopend door een instrumentaal nummer voordat de single Rollin On wordt ingestart. Het intro fungeert als een manifest, een hymne van urgentie, waarin de luisteraar wordt aangespoord alle zorgen te laten varen en met positieviteit de toekomst tegemoet te gaan.
LIVEDATA 02/11 Botanique (Witloof Bar), Brussel (BE) 10/11 Muziekgieterij, Maastricht 11/11 Hedon, Zwolle 12/11 TivoliVredenburg, Utrecht
