Author: Gijs Vervliet

Blonde Redhead feat. Ludovico Einaudi – Where Your Mind Wants To Go

In de kwart eeuw van hun bestaan heeft het New Yorkse art-rock trio Blonde Redhead een lange weg afgelegd. De eerste releases van de in Japan geboren zangeres Kazu Makino en de van oorsprong Italiaanse tweeling Armedeo en Simone Pace laten een noisy, experimentele band horen, opererend in de New Yorkse post punk/no wave traditie.

In de loop der jaren is Blonde Redhead steeds toegankelijker geworden, maar niet minder experimenteel. Even leek het erop dat de band door het leven zou gaan als  ‘artist’s artists’, geliefd bij de collega’s, maar geschuwd door het publiek. In 2000 echter lukte het de band om bovengronds te komen. Dat gebeurde met hun vijfde album Melody Of Certain Damaged Goods.

Sindsdien is Blonde Redhead één van de grote namen in het dreampop/shoegaze genre. Op het doorbraakalbum sijpelden invloeden door uit de klassieke muziek (de ‘hit’ van het album Damaged Goods Coda is gebaseerd op een nocturne van Chopin). Die invloed verdween op latere albums onder een laag van elektronica, maar dook vorig jaar weer op op een van de songs op de 3 O’Clock EP, Where Your Mind Wants To Go.

Dat nummer is nu opnieuw uitgebracht voorzien van een strijkersarrangement van Ludovico Einaudi. Voor wie de laatste jaren onder een steen heeft geleefd. Einaudi was de eerste en is om die reden verantwoordelijk voor de huidige hausse van impressionistische pianisten. Zijn solo pianostukken zijn immens populair en hij kent vele volgelingen. een van zijn discipelen, Joop Beving stond zelfs op Down The Rabbit Hole. Op zondagochtend uiteraard.

Einaudi‘s arrangement voor Where Your Mind Wants To Go is sfeervol en smaakvol en stilistisch verwant aan de minimal music van Philip Glass. Blonde Redhead heeft nu zo’n tien albums uit plus wat EP’s. Wat ontbreek is een mooi verzamelalbum. De Ludovico Einaudi versie van Where Your Mind Wants To Go zou daarop één van de pronkstukken zijn.

LIVEDATUM: 21/8 Paradiso, Amsterdam.

My Baby – In The Club

Lekkere timing! Tijdens het festivalseizoen dropt My Baby een nieuwe single. My Baby is bij uitstek dé festivalband van Nederland. Elke festivalweide brengen Cato & co in vervoering met die heerlijke mix van funk, blues, psychedelica en dance. Ook het nieuwe In The Club heeft weer die typerende hypnotiserende, stuwende beat, met kop en staart. Zoals de titel doet vermoeden, My Baby, gaat op clubtour.

LIVEDATA 07/09 Appelpop, Tiel 08/09 PopMonument, Bergen op Zoom 05/10 Melkweg, Amsterdam (Album Release Show) 06/10 Ancienne Belgique, Brussel 20/10 Hedon, Zwolle 25/10 De Oosterpoort, Groningen 26/10 Doornroosje, Nijmegen 27/10 Effenaar, Eindhoven 28/10 Annabel, Rotterdam

Rubblebucket – Lemonade

Rubblebucket uit Brooklyn wordt bestierd door de in de echt verbonden Alex Toth en Kalmia Traver die elkaar kennen van het latin-jazzklasje op de universiteit. De zevenkoppige band werd in 2007 geboren tijdens een jamsessie. Jazz, dance, psychedelica en rock ‘n’ roll zijn de ingrediënten van de Rubblebucket-sound, wat overigens gewoon afvalemmer betekent. En harde tepels volgens de band, maar dat wagen wij te betwijfelen.

Het is niet voor het eerst dat Rubblebucket de playlist haalt. In 2014 lukte dat met de bijzondere single Carousel Ride en nu met het eveneens bijzondere Lemonade. Vooral het trompet intermezzo valt op! Maar wat is er in die tussentijd gebeurd? Muzikaal niet zoveel, maar hun relatie ging uit, Traver overwon kanker en Toth kreeg vat op zijn alcoholverslaving. Op 24 augustus verschijnt er dan eindelijk weer eens een echt album, Sun Machine met daarop natuurlijk de frisse smaakmaker Lemonade.

 

77:78 – Chili

The Bees ken je ze nog? De toonaangevende indieband uit Isle of Wight? De band combineerde sixties, garage rock, country met reggae en jazz maar heeft al sinds 2010 geen album meer uitgebracht. Officieel bestaat The Bees nog, maar bandleden Aaron Fletcher en Tim Parkin hebben een doorstart gemaakt als 77:78. En dat klinkt zeer verfrissend. En er is al een album, Jellies, uitgekomen op 6 juli met een aantal heerlijke psychedelische pop songs. De leukste daarvan vinden wij Chili, lekker dansbaar met rare riedeltjes en geluidjes.

The Interrupters – Gave You Everything

The Interrupters is een punk/ska band uit L.A. met maar liefst drie broers in de gelederen, Kevin, Justin en Jesse Bivona. Het vierde lid en tevens baas van de band is Aimee Interrupter, die na een solocarrière, die maar niet van de grond wilde komen besloot om het in groepsverband te gaan proberen. Een wijs besluit blijkt, want de ster van The Interrupters is snel rijzende.

Gave You Everything komt van het nieuwe, tweede album van de band, Fight The Good Fight. Het nummer ontbeert de ska-beat, die de meeste songs van The Interrupters voortdrijft, maar is een pittig, pretentieloos punkpopliedje met een hoog Ramones gehalte en een melodie die familie is van het klassieke Rock Around The Clock. Origineel? Nee dus. Opwindend, zeker weten!

The Struts – Primadonna Like Me

Een opgemaakte zanger maakt nog geen glamrevival, maar het zou zo maar kunnen dat The Struts andere bands over de streep trekt en net als zij weer een beetje show in de business gaan brengen.  Het is wel weer eens tijd voor een beetje glans en glitter. Aan beiden geen gebrek bij Luke, Adam, Jed en Gethin van The Struts. Na negen jaar samen is er ook voldoende ervaring. Combineer dat met een fysiek, die zich leent voor strakke pakken en kekke kapsels plus een koffer vol songs met flair en je hebt je de voorwaarden voor een topband.

Vreemd genoeg hebben de Amerikanen dat eerder door dan de landgenoten van The Struts uit het oer Engelse Derby. Dat komt waarschijnlijk omdat Dave Grohl uitgesproken fan is. Foo Fighters heeft uitgebreid getoerd in de V.S. met The Struts als support act. De relatie gaat verder dan voetballen voor de optredens. Dave heeft zanger Luke, die in zijn vrije tijd gitaren beschildert ook gevraagd een paar van zijn instrumenten onder handen te nemen.

Primadonna Like Me is de tweede meer dan uitstekende opwarmer voor het tweede album dat The Struts ook een beetje vastigheid in Engeland en Europa moet brengen. De sound is een heerlijk modern sausje van The Rolling Stones, The Who, Queen, Iggy Pop en Guns N’ Roses. The Struts is wat ons betreft de ideale festivalband.

Juanita Stein – Easy Street

Juanita Stein lanceert op 31 augustus haar tweede soloalbum Until The Lights Fade, dat is direct al een jaar na haar solodebuut. De folky singer/songwriter was de frontvrouwe van the Howling Bells, het besluit om solo te gaan lijkt een logische. Want de Amerikaanse heeft duidelijk genoeg inspiratie en ook de songs. Easy Street was de eerste voorloper op het tweede album, een heerlijke rocky, rootsy americana track. En miss Stein blijft niet onopgemerkt, ze is al op tournee met The Killers.

Spring King – The Hum

Spring King is hard werkende en stevig rockende band uit Manchester. Tarek, Pete, Andy en James zijn sinds 2012 samen. Het initiatief kwam van Tarek, die versterking zocht voor zijn soloproject. De zingende drummer was zo content met zijn nieuwe muzikale vrienden dat hij besloot om niet onder eigen naam verder te gaan, maar als echte en hechte band. In 2016 veroverde Spring King onze playlist en nu is de band terug. Vandaag verschijnt het nieuwe album A Better Life en daarvan is The Hum de zeer pikante, springerige single en klinkt als een instant festival anthem.

Vanavond om 20:00 uur Lowlands Radio #4

A Camping Flight To Lowlands Paradise of zoals wij veteranen liefkozend plegen te zeggen De Lowlands is de wijn die geen krans behoeft, het pantheon van de pop, het festival der festivals.

Lowlands is het enige muziekfestijn in de lage landen waar je je tegelijkertijd ver van de wereld waant en in het centrum van het universum.

We schrijven muziekfestijn, maar Lowlands is natuurlijk veel meer dan een popfestival, het is een interdisciplinair cultuurevenement met een sociaal-ecologisch geweten. Alsjeblieft.

Het is jammer dat elk jaar weer de sporen worden gewist, dat het festivalterrein grondig wordt schoongeveegd, want wat zou het leuk zijn als er over een paar honderd jaar archeologische opgravingen worden verricht in de polder bij Biddinghuizen waarbij de resten van de drie dagen feest naar boven komen. Net als bij de aanleg van de Amsterdamse Noord-Zuid Lijn.

Bij langdurige droge perioden zouden dan misschien de plekken zichtbaar worden waar de tentpalen de grond in gingen en de looproutes van tent naar tent en de slijtplekken van de moshpits.

Op een tentoonstelling zouden onze verre nazaten zich kunnen vergapen aan halfvergane glowsticks, weggeworpen plectrums, losse polsbandjes, verloren drankmunten, verdwenen schoenen en verlaten tenten.

Met ‘augmented reality’ zou het festivalterrein kunnen worden gerecreëerd en met oude audio en video-opnamen een impressie gepresenteerd van het tegen die tijd welhaast mythische festival, dat hun voorvaderen in zulke grote getallen op de been bracht.

Terug naar de realiteit. En dat is dat Lowlands 2018 weer zo’n beetje elke vorm van kunst, vermaak en muziek op het programma heeft staan. En dat iedereen, die geen ticket heeft weten te bemachtigen baalt als een stekker. En dat er gelukkig uitgebreid verslag wordt gedaan op radio en tv en op onze site. Te beginnen met…..

PLAYLIST LOWLANDS RADIO #4 – DONDERDAG 16 AUGUSTUS

  1. The Wombats – Moving To New York
  2. James Bay – Hold Back The River
  3. Bonobo – Kerala
  4. De La Soul – Pain ft. Snoop Dogg
  5. Dropkick Murphy’s – I’m Shipping Up To Boston
  6. Gogol Bordello – Start Wearing Purple
  7. Chic – Good Times
  8. Rag’n’Bone Man – Human
  9. Tom Odell – Another Love
  10. Blaudzun – islands_
  11. BØRNS – 10,000 Emerald Pools
  12. Death From Above – Freeze Me
  13. DeWolff – Don’t You Go Up The Sky
  14. Ho99o9 – Neighborhood Watch
  15. De Staat – Input Source Select – Vinticious Version
  16. Protomartyr – Don’t Go To Anacita
  17. Sevdaliza – Human

Drenge – Before The War Begins

Eerlijk gezegd hadden we gedacht dat het harder zou gaan met Drenge dan tot nu toe het geval is. We volgende band al sinds 2013. Het Britse duo debuteerde vijf jaar geleden behoorlijk overtuigend met een album dat pareltjes bevatte als Bloodsports en Fuckabout. In 2015 verscheen opvolger Undertow met daarop de fijne single We Can Do What We Want maar Drenge stormde helaas niet door naar de eredivisie. Eoin en Rory Loveless houden het vuurtje wel warm door 5 oktober de EP Autonomy uit te brengen. Daarop staat ook de spannende nieuwe single Before The War Begins. Op dit nummer laten de rockers een nieuwe kant van zichzelf horen, richting R.E.M. en The Posies.