Pieter Visscher, auteur op Pinguin Radio

Melkweg & IDFA presenteren muziekdocu’s en liveoptredens

Voor het zevende jaar op rij slaan IDFA en Melkweg tussen 15 en 26 november de handen ineen voor een spectaculair programma met de beste muziekdocumentaires en livemuziek, over onder andere Iggy Pop en Josh Homme, Betty Davis, Eric Clapton, Charles Bradley en Sleaford Mods.

De kaartverkoop voor de liveprogramma’s start 19 oktober via IDFA.nl, van de reguliere vertoningen op 6 november.

IDFA en Melkweg hebben dit jaar weer een gevarieerd aanbod nieuwe muziekdocumentaires geselecteerd, met films over muzikale iconen als Iggy Pop en Josh Homme, Eric Clapton, Betty Davis, Ryuichi Sakamoto, platenbons Clive Davis en Daptone Records met Charles Bradley en Sharon Jones, over de jaren 80-queerpunkscene met onder anderen Kathleen Hanna, Kim Gordon en Peaches, over undergroundartiesten als Sleaford Mods en Silvana Imam, over artiesten uit Ethiopië, Mexico, Iran en Tunesië met bijzondere verhalen, en een unieke geïmproviseerde performancefilm over Braziliaanse rituelen.

Tijdens de voorstellingen in de Rabozaal worden de films traditiegetrouw weer gecombineerd met bijzondere liveoptredens en Q&A’s. De precieze dagen en tijden van de films en bijbehorende optredens worden binnenkort bekendgemaakt. Tickets zijn te koop via de website van IDFA.

Gary Numan – Savage (Songs From A Broken World)

Gary Numan – Savage (Songs From A Broken World) (BMG)

Voor wie de beste man al een tijd niet meer volgt: dit is het 22ste studioalbum van Gary Numan. Dat is met de twee Tubeway Army-albums en zijn samenwerkingen met Michael R. Smith en Bill Sharpe meegeteld, maar zonder zijn soundtrack voor de animatiefilm From Inside uit 2014.

Savage (Songs From A Broken World) is qua geluid de opvolger van Splinter (Songs From A Broken Mind) uit 2014. Maar waar Splinter een kijkje was in zijn eigen ziel, is Savage vooral zijn kijk op de wereld. Het concept is een wereld waar water schaars is, waardoor een groot deel van de bevolking is uitgestorven en degenen die overgebleven zijn het moeten zien te redden met wat ze hebben.

Dingen als herkomst, religie en politieke voorkeuren spelen geen enkele rol en er ontstaat daardoor een ras mensen dat er samen het beste van moet zien te maken. Alle culturen die er waren zijn verwaterd tot een conglomeraat. Vandaar ook de Engelse titels in iets dat lijkt op Arabisch schrift. Hiermee is hij terug bij de science fiction, wat de voornaamste inspiratie was voor zijn eerste paar albums en in het bijzonder voor nummers als Are Friends Electric? en Down In The Park. Het laat tevens enige politieke voorkeur doorschemeren van de onlangs naar Amerika verhuisde Brit. Het terugtrekken van Trump uit het Parijs Akkoord was de directe aanleiding om dit idee, dat oorspronkelijk bedoeld was als boek, uit te werken tot een album.

Muzikaal, zoals gezegd wordt de lijn van Splinter doorgetrokken en het beste te omschrijven valt als een vrij subtiele, donkere versie van industrial. Vanwege het thema en de typografie van het album zitten er hier en daar invloeden uit het Midden-Oosten in, zoals de Arabische zang in de kraker van single My Name Is Ruin en de extra melodielijn in Bed Of Thorns. Uiteraard spelen de synths nog steeds een grote rol, maar vaak meer als sfeerelement en niet meer als het instrument waar de voornaamste melodie op gespeeld wordt. De gitaar, zoals het industrial betaamt, is dik, gruizig en vol distortion met veel powerakkoorden en grote gebaren. De refreinen zijn groots en zo ontiegelijk catchy dat ze de tweede luisterbeurt al klinken of je ze al jaren kent. Maar dat was wel te verwachten van een liedjessmid die op zijn 21ste al twee monsterhits had geschreven en inmiddels al 40 jaar liedjes schrijft.
Natuurlijk wordt er hier en daar leentjebuur gespeeld bij Nine Inch Nails, zoals wel duidelijk te horen is aan de melodielijn van Pray For The Pain You Serve. Trent Reznor is sowieso een inspiratie voor Numan en waarschijnlijk ook verantwoordelijk voor zijn overstap van synthpop naar industrial ten tijde van het zeer goed ontvangen Pure uit 2000. En dan te bedenken dat Nine Inch Nails op hun beurt weer geïnspireerd is door Numan, zoals te horen was op Things Falling Apart waarop ze Metal coverden. De rustige nummers zijn vol van sfeer en klinken soms zelfs als een soundtrack. Zo had afsluiter Broken zo gebruikt kunnen worden in zowel de originele als de nieuwe versie van Blade Runner.

Savage (Songs From A Broken World) is een sterk conceptalbum dat goed in elkaar steekt en tegelijkertijd een paar dijken van singles bevat. Het laat een ervaren songschrijver horen die zich in de studio en als producer blijft ontwikkelen. Hij klampt zich niet krampachtig vast aan zijn oude geluid of succesformules, maar probeert ook niet geforceerd hip te doen en heel erg met de trends mee te gaan. Zijn geluid blijft geleidelijk aan evolueren en toont een stijlvol ouder wordende meneer Numan wiens uiterste houdbaarheidsdatum nog lang niet verstreken is. Tekst Muzine Fabian Hofland

LIVEDATA 19/10 Het Depot, Leuven (sold out) 21/10 Paradiso, Amsterdam (sold out)

Voorverkoop Zwarte Cross 2018 start 18 november

Wil je meedoen aan de cross op de Zwarte Cross? Zorg dan dat je 4 november als een hondsdolle hyena met een mank zebrajong in het vizier klaar staat voor de inschrijving.

11 november start de voorverkoop voor Fanclub Harder! Mooi met een volle week voorrang op de rest van de aardkloot. Dan heb je toch fijn de grootste kans op die ultragewilde camper/caravantickets of kaarten voor Kampeerhotel Grasnapolsky.

Voor de rest van de wereldbevolking is het volle pinne door naar 18 november voor de wereldwijde voorverkoop. Voor alle drie data geldt: om 11:00 uur worden digitaal de poorten geopend naar de kassa’s/inschrijfloketten. Dus uitslapen mag, maar maak het nou voor een keer dit jaar eens niet te gek en zorg dat je op 11:00 uur met je bordje lauwe brinta op schoot klaar zit.

LIVEDATA Zwarte Cross 2018 12-13-14-15/07 2018

The Van Jets met nieuw materiaal naar Muziekgieterij

The Van Jets kondigen hun grote terugkeer aan. Een nieuwe langspeler ligt met Future Primitives 27 oktober in de rekken bij de platenzaak en de band komt naar de Muziekgieterij in Maastricht.

De nieuwe plaat, die ze zelf produceerden, met hulp van soundengineer Jeff Claeys (The Jon Spencer Blues Explosion, Millionaire) en gemixt werd door Tchad Blake (Black Keys, Arctic Monkeys), belooft hun meest verfijnde en persoonlijke tot nog toe te worden. In afwachting van nieuw materiaal, en in de nasleep van hun unaniem geprezen set op de afgelopen editie van Pukkelpop, bevestigen The Van Jets alvast een blij weerzien met hun vele fans. Donderdag 14 december dus, in de Muziekgieterij.

LIVEDATA 14/12 Muziekgieterij, Maastricht 21/12 Ancienne Belgique, Brussel

Najaarstournee en nieuwe single internationaal doorgebroken Gitta de Ridder

“In a world where there’s no shortage of fine female singer-songwriters, make no mistake, de Ridder’s up there with the best of them” – Acoustic

De nieuwe single My Dear, Oh Boy, Oh Man is de eerste van het nieuwe album van Gitta de Ridder. Het album draagt de titel For Everything A Season. Gitta de Ridder presenteert de nieuwe single van dit album 26 oktober in de Bierverteller in Utrecht waarmee ze het Nederlandse deel van haar najaarstournee opent.

For Everything A Season komt uit in maart 2018 en is samengesteld uit een reeks seizoensgebonden EP’s die samen een boxset vormen (beschikbaar via www.gittaderidder.com/foreverythingaseason).

De liedjes op For Everything A Season beschrijven de ervaringen en lotgevallen in leven en relaties. De nieuwe single My Dear, Oh Boy, Oh Man, over liefde en verlies, is niet alleen de eerste single maar ook de opener van het album. Het verhaalt over het vinden van de kracht om door te gaan en om het verleden achter je te laten.

Opgenomen in de mooie landelijke omgeving van Suffolk, UK, heeft Gitta de Ridder met vriend en medesongwriter Stephen Hodd (Passenger, Lou Rhodes) een persoonlijk album gecreëerd. De thema’s van de songs zijn universeel maar Gitta de Ridder reflecteert hierin vooral op haar eigen recente persoonlijke ervaringen. For Everything A Season is het onmiskenbare vervolg van haar eerste album Feathers, dat in 2016 uitkwam en met lovende kritieken werd ontvangen. Tracks van dit album werden onder meer gedraaid op BBC 6 en BBC London. De Ridder is inmiddels internationaal doorgebroken.

Gitta woont in Londen maar groeide op in Nederland. Op jonge leeftijd leerde zij zichzelf gitaar spelen. Haar werk ligt in de lijn van moderne folkartiesten zoals Iron & Wine, Ane Brun en Sufjan Stevens. Gitta’s prachtig poëtische folkpopliedjes gaan recht naar het hart.

LIVEDATA 26/10 De Bierverteller, Utrecht 27/10 Stadscafé de Pastorie, Winschoten 29/10 De Nieuwe Anita, Amsterdam 01/11 De Bblthk, Wageningen 03/11 Hijman Ongerijmd, Arnhem

Live Foto Review: Declan McKenna @ Melkweg, Amsterdam

Live Foto Review: Declan McKenna @ Melkweg, Amsterdam

11 oktober 2017

Foto’s Sharon & Maureen Photography

Declan MecKenna was op Eurosonic 2017 een absolute favoriet en in februari verraste hij het publiek van Blossoms als supportact in de Melkweg. De songwriter schrijft politiek beladen nummers, die hij omvormt tot lichtvoetige indiepopliedjes. 11 oktober stond hij in de Melkweg. Bekijk de foto’s hieronder. Ook die van het voorprogramma Beaux, de prima indiepopband uit Utrecht (foto 1).

Courtney Barnett & Kurt Vile – Lotta Sea Lice

Courtney Barnett & Kurt Vile – Lotta Sea Lice (Marathon)

Natuurlijk kennen we Courtney Barnett van haar fenomenale debuutplaat Sometimes I Sit And Think, And Sometimes I Just Sit uit 2015. En ook Kurt Vile is als songwriter (en als voormalig gitarist van The War On Drugs) geen muzikale vreemdeling. Maar anno 2017 blijken deze twee onbetwiste fans van elkaars werk ook samen een gouden muziekcombinatie te vormen.

De nummers op hun album Lotta Sea Lice zijn stuk voor stuk van een zeer hoge kwaliteit. Oké, het zijn soms covers (bijvoorbeeld van Jen Cloher en Belly) of interpretaties van elkanders nummers, maar zijn wel altijd erg mooi. De liedjes die ze samen schreven, zijn eveneens meer dan geslaagd. Over Everything bijvoorbeeld is de eerste song die ze samen maakten. Die legt de lat meteen al hoog. Let It Go (gebaseerd op een samengeraapte reeks appjes die de twee naar elkaar stuurden) is tevens fraai en Continental Breakfast blijkt een heerlijk ongedwongen folksong.

Andere pareltjes? Barnetts intieme soloversie van Viles song Peepin’ Tom(boy) en de nieuwe versie van Barnetts nummer Out Of The Woodwork (nu Outta The Woodwork gedoopt) die eigenwijs afwijkt van het origineel. Stemmen passen prachtig bij elkaar, gitaarpartijen grijpen geweldig ineen: dit duo werkt kortom als een dolle. Tekst Mania | Dennis Dekker

Mooon – Mooon’s Brew

Mooon – Mooon’s Brew (Excelsior)

Drie jonge gasten (de broers Tom en Gijs de Jong en neef Timo van Lierop) begonnen een paar jaar geleden in een schuur in Aarle-Rixtel de blues te spelen. Maar dan wel op zo’n manier dat ze vorig jaar mochten deelnemen aan de Popronde. Dus à la voorbeelden Rory Gallagher en Paul Butterfield Blues Band en met invloeden uit surf, psychedelica en garagerock. Dat trok de aandacht van Excelsior Recordings, die nu debuut Mooon’s Brew uitbrengt. Het debuut van Mooon (met drie o’s).

De geweldige single Mary You Wanna roept meteen herinneringen op aan bands uit Golden Years Of Dutch Pop Music. Maar er is meer moois; het tweetal Too Cool For Skool en Surfin’ With You dat de plaat opent. Melig is het korte Intermission, terwijl We Had It Coming klinkt als nieuw ontdekt Cuby + The Blizzards-nummer. Dit sterke album past in het rijtje van Nederpopacts zoals DeWolff, Black Marble Selection en recentelijk nog Dawn Brothers. Tekst Mania | Erik Damen

LIVEDATA 13/10 Stroomhuisje/Effenaar, Eindhoven (releaseshow) 14/10 V11/Rotown, Rotterdam 21/10 Gebr. Den Nobel, Leiden 28/10 OJC Niks, Horst 09/11 Luxor Live, Arnhem 10/11 So What, Gouda 17/11 Mezz, Breda 22/11 Burgerweeshuis, Deventer 30/11 Sugarfactory, Amsterdam

Liam Gallagher – As You Were

Liam Gallagher – As You Were (Warner)

Het heeft even geduurd. Maar hier is dan eindelijk het solodebuut van Liam Gallagher. Van hemzelf mag het geen soloalbum heten, maar gewoon het volgende album van de man die zowel Oasis als Beady Eye was. Hoewel zeker bij die eerste band er minimaal één persoon op de wereld is die daar anders over denkt. Al in juni werd een eerste nummer uitgebracht, Wall Of Glass, waarop onder meer werd samengewerkt met producer Greg Kurstin, die we van vele anderen kennen, maar recent toch vooral van Adeles Hello.

Als invloed heeft Gallagher altijd aangegeven alleen door John Lennon en muziek in het algemeen te zijn beïnvloed, maar daarin doet hij zichzelf toch echt tekort. Veel new wave en punk, zelfs een portie gitaarrock, waaruit je bijna zou mogen concluderen dat meneer ook weleens een Amerikaanse plaat op zet. Opmerkelijk is ook de sterk psychedelische inslag van Chinatown. In For What It’s Worth (geen cover) een opmerkelijk statement van Gallagher, aangezien hij zich voor het eerst excuseert aan iedereen die ooit door hem benadeeld is of wie hij anderszins verdriet heeft toegedaan. Ook in afsluiter I’ve All I Need toont hij zich van een opmerkelijk ingetogen zijde, en lijkt er enige retrospectie in zijn muziek door te klinken.

Het klassieke materiaal van Oasis blijft het beste waar Liam zijn talent aan gegeven heeft, maar As You Were komt daar vlak achteraan, een bevlogen album van een nog lang niet uitgerangeerde held. Tekst Mania | Jurgen Vreugdenhil

Ane Brun – Leave Me Breathless

Ane Brun – Leave Me Breathless (V2)

Dit nieuwe album van Ane Brun, haar zevende, komt voort uit een romantische mixtape die ze maakte voor een nieuwe geliefde. Die relatie hield niet lang stand, maar nu is er wel Leave Me Breathless, waarop de Noorse chanteuse veertien liefdesliedjes van anderen vertolkt.

Daarbij toont ze lef, want sommige van de gekozen nummers zijn grijsgedraaide evergreens waar hele generaties (inclusief zijzelf natuurlijk) zijn opgegroeid, zoals I Want To Know What Love Is (Foreigner), Unchained Melody (Righteous Brothers), Big Yellow Taxi (Joni Mitchell) en zelfs Hero (Mariah Carey). Daarnaast Leave Me Breathless (de titel is ontleend aan Maria McKees Show Me Heaven) gewaagde covers van How To Disappear Completely (Radiohead), Into My Arms (Nick Cave) en Right On Time (Lucinda Williams). Muzikaal is Brun hier niet zo vernieuwend bezig als op haar fraaie vorige plaat (When I’m Free uit 2015), maar ze heeft zich alle veertien liedjes wel volledig eigen gemaakt. Een geslaagde coverplaat dus. Tekst Mania | Marco van Ravenhorst