Dan Auerbach (zang, gitaar) en Patrick Carney (drums) begonnen begin jaren 2000 in Akron (Ohio) als twee jeugdvrienden die muziek maakten rond een eenvoudige tape-recorder. Inmiddels hebben ze vijf Grammy Awards gewonnen voor onder ander El Camino (2011), meer dan tien miljoen albums verkocht en miljarden streams verzameld.
The Black Keys staan op 4 en 5 september 2026 in de AFAS Live voor hun Peaches ’n Kream World Tour. De shows staan in het teken van hun nieuwe album Peaches!, dat op 1 mei 2026 verscheen. Het album is een verzameling van tien nummers die Dan Auerbach omschrijft als het meest authentieke album van de band sinds het debuut The Big Come Up (2002). Het album ontstond in een moeilijke periode, toen Auerbach’s vader ernstig ziek was. Patrick Carney moedigde hem aan de studio in te gaan, wat resulteerde in een oprecht en energiek album, grotendeels live opgenomen en zelf gemixt.
De Amerikaanse poprockband Eels komt volgend voorjaar naar Nederland. Als onderdeel van de ‘Lockdown Hurricane’ tour speelt de band rond zanger/frontman Mark Oliver Everett op vrijdag 8 april 2022 een concert in AFAS Live Amsterdam. Voorverkoop start vrijdag 16 juli.
Onder leiding van zanger/frontman en multi-instrumentalist Mark Oliver Everett alias ‘E’ heeft Eels sinds de release van het tot popklassieker uitgegroeide debuut ‘Beautiful Freak’ (1996) een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Indrukwekkend in kwaliteit maar ook in veelzijdigheid. Op de in totaal 13 studio albums wisselt de licht-excentrieke E even vaak van begeleiders als van stijl. De muziek varieert van rustige pop ballads met melancholische teksten tot stevige rocksongs, soms met een strijkkwartet soms met een bigband maar altijd met de karakteristieke Wurlitzer piano.
Verder maakte E in 2008 indruk als schrijver van het door critici geprezen boek ‘Things the Grandchildren Should Know’ en speelde hij in de award-winnende ‘Parallel Worlds, Parallel Lives’ documentaire over zijn vader, kwantumfysicus Hugh Everett III. Filmliefhebbers kunnen Eels kennen van diverse soundtracks voor films als ‘Yes Man’ en series ‘For The People’, ‘My Mad Fat Diary’, ‘One Tree Hill” en ‘The O.C.’.
Het meest recente studioalbum ‘Earth to Dora’ verscheen eind 2020 en werd met 4**** bekroond in MOJO, NME en The Times waarin werd geschreven “Everett is volgroeid en kan zich als songwriter meten met zijn helden”. Bij titeltrack ‘Earth to Dora’ kwam eerder dit jaar een video uit. De nieuwe Eels tour kreeg de toepasselijke titel ‘Lockdown Hurricane’ naar een nummer van het album ‘The Cautionary Tales of Mark Oliver Everett’ uit 2014.
De met multi-platina bekroonde Ierse singer-songwriter Hozier komt op zondag 1 september naar AFAS Live in Amsterdam. De aankondiging gaat vooraf aan de release van zijn nieuwe album ‘Wasteland, Baby!’. De kaartverkoop voor het concert start vrijdag 22 februari om 10:00 uur via Ticketmaster.
Hozier heeft zojuist het Europese deel van de ‘Wasteland, Baby!’ tour aangekondigd. De tour gaat 10 maart van start in de Verenigde Staten, waarna hij met zijn nieuwe album afreist naar verschillende Europese steden. De laatste keer dat de succesvolle zanger in Nederland te zien was, was in december tijdens een uitverkochte show in TivoliVredenburg.
Nina Cried Power, een viernummerige EP die in het najaar van 2018 uitkwam en tot op heden meer dan 26 miljoen keer gestreamd is, is het eerste materiaal wat Hozier uit heeft gebracht sinds de release van zijn debuutalbum Hozier (2014). De zanger brak vijf jaar geleden internationaal door met de megahit Take Me To Church. Dit nummer leverde hem o.a. een Billboard Music Award, een Ivor Novello Award en een BBC Music Award op en een nominatie voor een Grammy.
Eerder dit jaar kondigde de Ier aan dat zijn tweede album op 1 maart verschijnt. Op social media was te zien hoe hij de nummers bekendmaakte die op het album staan, waaronder twee recent verschenen singles Movement en Almost (Sweet Music). Over het album zegt Hozier zelf: “I’m thrilled to announce my new album Wasteland, Baby! The album has been over a year in the making and it’s a pleasure to finally turn out my pockets and share the work. I want to sincerely thank fans and listeners for their continued support in between the records. See you out on the road soon.”
Meer info over dit concert vind je op: mojo.nl/hozier
De kaartverkoop voor het concert start vrijdag 22 februari om 10:00 uur via www.ticketmaster.nl en 0900 – 300 1250 (60 cpm).
Mozes & The Firstborn zijn te benijden om hun onweerstaanbare powerpop. Die heeft soms een rauw randje, is soms juist hartelijk verwelkomend, en behelst in de regel minstens één onweerstaanbare hook per liedje. Zoals de band kriskras langs de binnen- en buitenlandse podia heeft getourd sinds de droomstart in 2013, zo doet ze dat sindsdien ook stilistisch.
Garage, pop, grunge, de groep laat de genres soms zelfs binnen een enkel nummer rouleren. Het sublieme If I bevat een beste buldozerriff, maar ook een heerlijk melodieus refrein om U tegen te zeggen. Scotch Tape is een mooie, nogal dromerige midtempo song waarin Melle Dielesen andermaal demonstreert hoe verguld zijn strot is – type Liam Gallagher.
Dat er dan een aantal liedjes zijn waarin misschien net iets te gemakkelijk wordt gekozen voor nadrukkelijke meezingmomenten of juist weer een parlando, neem je voor lief. De teksten zijn begrijpelijk voor jou en mij. En stilzitten lukt toch niet. Blijft één van de meest sympathieke bands in het land. Tekst Mania | Max Majorana
De vijfde van De Staat. Na Wait For Evolution (2009), Machinery (2011), I_CON (2013), en O (2016) is het uit Nijmegen afkomstige vijftal terug met een nieuwe langspeler.
Bubble Gum beschrijft het moderne leven in de bubbel. Over verschillende groepen binnen de samenleving die volledig vastzitten in hun eigen zeepbel.
ALBUM WINNEN
Hoe heet de frontman van De Staat? Mail je antwoord naar prijsvraag@pinguinradio.com en vergeet je adresgegevens niet te vermelden.
Een nieuwe week, een nieuwe single van De Staat. Of twee eigenlijk, want terwijl Phoenix online opdook kregen we per mail van de platenmaatschappij weer een ander nummer opgestuurd, een duet van Torre Florim met Luwten. Afgelopen vrijdag is overigens het hele Bubble Gum album uitgekomen.
Het duet van Torre en Tessa van Luwten is waarschijnlijk de meest hit-potente track van De Staat tot nu toe. Maar toch niet zo goed als Phoenix, een song die de boeken in kan als één van de eerste ballads van de band uit Nijmegen.
Torre’s zang is gevoelig zo niet teder en het tempo een stuk relaxter dan we van de band zijn gewend. Phoenix is dan ook een liefdeslied, of eigenlijk een lied over een liefde die niet meer is.
Maar, het was goed zolang het duurde. ‘We set the world on fire’, zingt Torre. En er is hoop, want de mythologische vuurvogel, Feniks herrees telkens weer uit eigen as.
Phoenix mag dan ballad zijn, op een easy listening track zal je De Staat niet snel betrappen. Het intro alleen al staat er borg voor dat de collega’s van Sky Radio ook deze single van De Staat nog niet met een tang zullen aanraken.
Phoenix begint met een geluid dat nog het meest lijkt op de misthoorn van een mammoettanker, of drie. (en in de verte wel doet denken aan het intro van Storm & Thunder van Earth & Fire). Vervolgens begint Torre aan zijn romantische relaas op gepaste momenten gesteund door een stemmig mannenkoor. Halverwege doemen de tankers weer op en begint de reis naar het einde.
Hoe anders Phoenix ook klinkt, het is wel weer een song die alleen maar door De Staat had kunnen worden gemaakt. De band heeft een sound die volstrekt uniek is. De nederpopgeschiedenis kent maar een paar andere voorbeelden van bands met een volledig eigen sound, Focus en Urban Dance Squad bijv. De Staat bevindt zich dus in een select gezelschap.
Je eigen bubbel. De realiteit van jezelf of die van een ander. Het is de rode draad van het nieuwe album van De Staat, ‘Bubble Gum’. Zanger Torre Florim deelt zijn fascinatie voor waarheden van zichzelf en anderen, verpakt in elf rockende nummers. Het vijfde studioalbum van de band wordt vandaag gereleased in de Vera in Groningen.
Tekst Nadieh Bindels
Online trollenlegers, de bubbel der liefde, realiteit verbuigen, politici die nepnieuws verspreiden, stuk voor stuk thema’s die Torre inspireerden tijdens het schrijven van Bubble Gum. Het nummer ‘Kitty Kitty’ is misschien wel het duidelijkste voorbeeld, waarin de campagne van de Amerikaanse president Trump, de hoofdrol speelt. Torre: “De periode dat Trump opkwam, leek net een film. Ik vond het zo bizar wat er gebeurde, ook in de media. Ik heb gespeeld met allemaal woorden die voorbij kwamen over zijn campagne en heb er een soort collage van gemaakt. Met de bedoeling dat het in combinatie met de muziek een soort dreiging oproept.” Het gaat de zanger niet per se om een maatschappijkritische boodschap en of die eruit wordt gehaald. “Het is tof als mensen opmerken wat ik bedoel. Maar als ze er iets anders in zien, is dat ook prima. Ik vind het juist zo vet van muziek dat iedereen er iets anders bij voelt. Het is wel altijd het doel dat we tracks maken met meerdere lagen. Dat als je een nummer voor de derde keer luistert, je er iets anders uithaalt dan de eerste keer.”
De Staat
Meer ruimte voor creativiteit Bubble Gum werd voor het grootste deel gemaakt in De Basis, de oude locatie van poppodium Doornroosje in Nijmegen, dat nu dienst doet als broedplaats. De Staat heeft er een eigen studio, waar Torre en zijn band het grootste deel van het opnameproces zelf konden doen. Torre: “De eerste keer dat we dat deden, was met de vorige plaat, ‘O’. Toen was het nog heel erg experimenteren. Bij deze plaat was het doorzetten en alles wat ik had geleerd, meenemen. Het werkt super fijn om meteen zelf op te kunnen nemen, in plaats van dat je eerst repeteert en uitwerkt en dan in een studio alles snel achter elkaar moet gaan doen. Het verbetert het creatieve proces en geeft meer vrijheid.”
Ook de kleine 1 miljoen euro die de band sinds 2017 in vier jaar tijd krijgt van het Fonds Podiumkunsten, zorgde voor meer creatieve vrijheid tijdens het maken van ‘Bubble Gum’. Het geld is bedoeld voor de live shows, maar gaf ook tijdens de productie meer ruimte. Torre: “Er zat minder druk op de ketel, omdat we niet de hele tijd bezig hoefden te zijn met tourrekeningen die we moeten betalen. We hadden meer tijd om aan het album te werken, wat ervoor zorgde dat we meer konden uitproberen. Ik denk heel visueel en vind de visuele uitwerking van shows echt belangrijk. We hebben door dat geld in een veel eerder stadium mensen kunnen betrekken bij de visuele aanpak rondom het album. Wat ook zorgt voor meer creativiteit en een beter resultaat.”
Met de nieuwe plaat en visuele aanpak gaat De Staat de komende tijd op clubtour door Europa met als kers op de taart een show op 16 maart in de AFAS live. De officiële release is vrijdag 18 januari in de Vera in Groningen.
De vijfde van De Staat. Na Wait For Evolution (2009), Machinery (2011), I_CON (2013), en O (2016) is het uit Nijmegen afkomstige vijftal terug met een nieuwe langspeler. Bubble Gum.
Een album met elf nummers, waarvan er tijdens hun optreden op Lowlands al twee voorbijkwamen. Pikachu en Me Time. Vooral die tweede zorgde voor een genotvolle groove in en rondom de tjokvolle Alpha. Zo tegen het avonduur werd de boel een uur lang vakkundig plat gespeeld.
Bubble Gum beschrijft het moderne leven in de bubbel. Over verschillende groepen binnen de samenleving die volledig vastzitten in hun eigen zeepbel. De beukende albumopener KITTY KITTY werd al eerder gelanceerd, geflankeerd met een geniale video waar het maniakale bijkans vanaf spat. Een instant live-favoriet, aangezien hij tijdens de In The Round shows al ten gehore werd gebracht. Geïnspireerd op de tijd dat de presidentiële campagne losging in Amerika. Twee kampen. Links, rechts. Rood, wit.
En zo zit Bubble Gum vol met boodschappen. Verborgen, duidelijke, serieuze, sarcastische. Zoals we van De Staat mogen verwachten kent de plaat amper zwakke plekken. Bubble Gum rockt, ramt en knalt door. Exact halverwege – én tijdens het gitaarrijke I Wrote That Code – lijkt het tempo even omlaag te gaan op het tragere Phoenix, al begint de track met zware synths die ook halverwege de registers opentrekken. Zangeres Luwten doet nog een duit in het zakje op Tie Me Down. De Staat steekt ouderwets met kop en schouders boven hun rocksoortgenoten uit. Met Torre Florim als vernuftige spreekstalmeester. Luisteren! Tekst Mania | Jelle Teitsma
Mozes and the Firstborn is weer terug! De heren uit Eindhoven maar met een sterk internationaal profiel, die een loopy maar krachtige variant op garagerock en neo-psychedelie spelen, brengen op 25 januari hun 3e studioalbum Dadcore uit.
En wat een sfeervolle gitaarplaat! Eentje die de jaren negentig sound weer een flink stuk dichterbij brengt. Volwassen en toch, zoals de mannen dat op geheel eigen wijze kunnen, heerlijk onbevangen en vrij.
Wanneer je als artiest de gelegenheid krijgt de Royal Albert Hall in Londen te vullen, dan sta je torenhoog op de muziekladder. Op zich dus logisch dat Beth Hart de kans kreeg. En de 46-jarige Amerikaanse is op deze dubbelaar buitengewoon goed op dreef.
Liefst 23 tracks lang verspreidt ze haar bluesrock met een flinke dosis jazzfusion en soul, het bekende recept. Maar de manier waarop zij haar concerten, en met name deze registratie, invulling geeft, valt in hoge mate te prijzen. Nooit 99,99% geven, maar altijd 100%, liefst meer. Volle bak, hart op de tong, het publiek meer willen geven dan verwacht.
Haar 3-koppige band haalt alles uit de kast, Beth Hart zingt en speelt de toetsen. Opzwepend en met de absolute wil om haar publiek de avond van hun leven te geven. Niemand ging na het concert teleurgesteld naar huis, onder meer ook door het magistrale geluid, en de perfecte registratie daarvan komt uitstekend tot zijn recht op deze dubbel-cd. Tekst Mania | Hans van der Maas
De vijfde van 
De vijfde van 
Wanneer je als artiest de gelegenheid krijgt de Royal Albert Hall in Londen te vullen, dan sta je torenhoog op de muziekladder. Op zich dus logisch dat