Popwarmer: Mykki Blanco – Little Feet

Het is onderhand alweer vier jaar geleden dat Mykki Blanco met een heel album komt. Niet ongepland of onverwacht, hij heeft in die tijd een Master in Fine Arts gehaald in Zwitserland. En hij maakt goede muziek! Wat we ook weer horen op zijn nieuwe, en meteen aankondigings single van er komt een nieuw album aan.

Op Little Feet werkt hij samen met Ian Isiah en Breakaway. En zij zijn niet de enige waarmee hij de studio is gedoken. Op Cafe Paradiso, het nieuwe album, kan je Basement Jaxx, Charli XCX, Blood Orange, Michael Stipe, Anohni en Jamili Woods gaan horen.

Blanco omschrijft het album zelf als een festival album. En dat kunnen we wel gebruiken! En de Little Feet kun je al aan het werk zetten voor die dansmoves.

2 September komt Cafe Paradiso uit.

Ty Segall – Black Paint

We begonnen ons al ongerust te maken. Het jaar is al ruim zes maanden oud en Ty Segall heeft nog steeds niks van zich laten horen!

Maar daar is de veelpleger weer. Black Paint is de aanjager van een nieuw soloalbum, ongeveer zijn 18e dat hij Chrome heeft gedoopt. Als je alle albums verzamelt waar Ty’s naam op staat kom je in de buurt van de 100. Met Black Paint keert Ty terug naar zijn oorspronkelijke stiel, de good old garagerock. Begeleid door vier eensgezinden rockt hij er lekker op los. Ty houdt het wel kort en zakelijk, de song duurt nog geen twee minuten, maar omdat zijn gitaar alom aanwezig is hoor je ons niet klagen.

Concerten: 10 september Paradiso, 11 september Misty Fields, 12 La Botanique, Brussel.

mary in the junkyard – Mouse

Tot onze niet geringe verbazing schopte Crash Landing van mary in the junkyard het tot nummer 1 in de Graadmeter.

Dat terwijl vorige singles genadeloos waren geflopt. We skippen ook regelmatig nummers van het trio uit Londen want te weird of te breekbaar. Maar op Crash Landing zingt Clari Freeman-Taylor binnen de lijntjes en wordt de weirdness gecompenseerd met sterk gitaarwerk. Dat geldt ook voor nieuwe single Mouse. Toch is die is eigenlijk te fragiel voor de radio. De kans dat Mouse verzuipt tussen het omgevingsgeweld van al die postpunkers, neo-grungers en alt-rockers is levensgroot. Maar hij valt wel op met zijn zoekende zang, sfeervolle instrumentatie en mijmerende slot. Nog een kleine drie weken dan komt Role Model Hermit uit, het debuutalbum van mary in the junkyard met maar liefst elf superieure fluisterrocksongs.

Concert: 8 oktober Bitterzoet, Amsterdam.

Interpol – See Out Loud

Voor hun nieuwe album is Interpol in zee gegaan met de producer van Rosanna en charlie xx.

Niks mis met deze dames, maar of Andrew Wyatt nou de juiste man is om de respectabele New Yorkse postpunkband tot nieuwe artistiek hoogtes te stuwen, kan je je afvragen. Totdat je de twee aanjagers van de nieuwe plaat hoort: titelnummer This Mirror Weighs A Ton en See Out Loud. De eerstgenoemde is een ballad, tikkeltje glad misschien maar sfeer en smaakvol, kwets en breekbaar. See Out Loud is uptempo en gedreven en meer in lijn met ouder werk. Een aantal dingen vallen op. De stem van Paul Banks lijkt hier best wel op die van Michael Stipe van R.E.M. En hij krijgt vocale assistentie van gitarist Daniel Kessler. Voor  Interpol diehards is de productie met zijn handclaps, koortjes en ad-libs misschien wat poppy, maar de melodie is sterk en de drive goed. Andrew Wyatt mag dus bijven.

Martje Serveert nieuwe muziek week 25 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Midrift – not far gone / IJSBREKER
  2. Mouth Ulcers – Space
  3. Interpol – See Out Loud
  4. mary in the junkyard – Mouse
  5. Ty Segal – Black Paint
  6. Personal Trainer – Moping
  7. Modest Mouse – Life’s A Dream
  8. The Afghan Whigs – Jungle Roux
  9. The Nightclubs – Clairaudient
  10. Jack White – Dollar Bill / BREEKIJZER
  11. Mykki Blanco – Little Feet / POPWARMER
  12. Mo Troper – Let’s get Back to Music / MARTJES SPECIAL

 

Mouth Ulcers – Space

Mouth Ulcers staat tot The Cure als Ist Ist tot Joy Division.

Beide bands zitten wel heel dicht tegen hun grote voorbeelden aan, maar komen er mee weg omdat ze hun bronmateriaal met liefde behandelen en er net genoeg eigens in stoppen om niet van plagiaat beschuldigd te kunnen worden. Space is de 5e single van de band uit Londen en staat net als alle voorgangers op hun debuut EP die over een kleine maand moet gaan uitkomen. Space is een uptempo, semi-instrumentale gothic rock track met vocale injecties van de gitaristen Zak Watson en Josephine Rose. Met hun 80’s geluid gaat de band tegen de trend in. Het gros van hun generatie (Z) genoten laaft zich aan bronnen als shoegaze, grunge, en andere 90’s rockstijlen. Net als het sterk verwante The Haunted Youth gaat Mouth Ulcers dus nog verder terug in de tijd en vaart daar wel bij.

Jack White – Dollar Bill

Singer-songwriter, gitarist, platenbaas en Trump-treiteraar Jack White kwam deze week vrij onverwachts met een nieuwe single aanzetten.

Plus het nieuws dat er ook een nieuw album in aantocht is. Frozen Charlotte is de mysterieuze titel van Jacks’s 7e soloschijf, die al over een week of 3 uitkomt. Net als zijn voorgangers G.OD. And The Broken Ribs en Derecho Demonico laat Jack met Dollar Bill horen nog steeds de blues te hebben, en het op zijn heupen. Het wapen van keuze op Dollar Bill is de slidegitaar die voor extra scheureffect ook nog eens door een vleesmolen is gehaald. Het resultaat is een brandgevaarlijke track met een tekst die een nauwelijks verholen sneer lijkt te zijn richting E. Musk en soortgelijke geldwolven.

Midrift – not far gone 

Zit je toch altijd goed op te letten, dreigt er een band tussen de mazen van het net door te glippen die wel eens heel snel heel groot zou kunnen gaan worden!

Eigenijk is Midrift dat al een beetje. Al voordat hun debuutalbum uitkwam trok de band uit San Francisco bijna een miljoen luisteraars op Spotify. Bijzonder is dat ze die fans wisten te imponeren via TikTok, een medium dat uitblinkt in het lanceren van Koreaanse meisjesgroepen, make-up modellen en kindersterretjes. En dus geen powertrios die 90’s rocksoorten als shoegaze, emo en grunge op een hoop gooien en daar iets explosiefs van brouwen. Is er dan toch nog hoop? Dat eerste album is nu uit en beter dan de fans durfden te hopen. Op Silhouette staan 10 muzikale molotovcocktails in volume variërend van behoorlijk hard tot snoeihard en in tempo van slepend tot racend.  De zang neigt soms naar grunten. Gemiddelde lengte van de songs is een krappe 3 minuten.

Het ook los verkrijgbare not far gone is een prima instaptrack. Hij heeft alle genoemde eigenschappen plus de nog niet genoemde, maar niet onbelangrijke toegankelijkheid. De song eindigt met een mompelend meisje, een klein maar niet onbelangrijk detail. Wij zijn er dus net bij voor de bom barst. De boekers van Best Kept Secret en de programmeur van Het Patronaat hadden mogelijk inside information. Voor BKS zijn we te laat, dat is dit weekend maar voor Haarlem ben je nog op tijd. Daar kun je de 17e getuige zijn van het eerste clubconcert in Nederland van een band die misschien wel eens de nieuwe Turnstile zou kunnen worden.

Keo – That’s Me

Opvallend genoeg is metal-bode Kerrang! de enige site die kond doet van de komst van het debuutalbum van Keo.

De Britse rockt band weliswaar vrij stevig maar fans van het zeg maar hardere werk zullen er hun neus voor ophalen. Wij dus niet. Wij vallen als een blok voor de melancholieke ondertoon van deze ouderwets goede rocksong. Het absoluut niet geheime wapen van de nog nieuwe band, hun eerste single verscheen vorig jaar, is zanger/songschrijver Finn Keogh.  Die klinkt hier zowel stoer als kwetsbaar. Niks te zeuren? Jawel 2 minuut 11 is we erg kort en het Put A Smile On For Me album komt pas op 25 september uit. Maar verder niks dan lof.

 

Keo staat op Rock Werchter

Personal Trainer – Moping

De meeste koks vinden het niet leuk als je over hun schouders meekijkt. Willen Smit doet niet moeilijk en vertelt gewoon welke kookboeken hij heeft ingezien bij het bereiden van nieuwe single Moping.

De nieuwe single van Personal Trainer heeft sporen van Pixies, They Might Be Giants en het nog vrij obscure New Yorkse duo Callahan & Witscher. Van dit drietal is de invloed van They Might Be Giant het makkelijkst herkenbaar. Moping is een speels en springerig liedje met actieve drums en lieve koortjes. De tekst is autobio en gaat over het bestaan van een muzikant. Dat is als een perpetuum mobile altijd in beweging. Moping is de tweede single van het derde album van Personal Trainer. De opvolger van Still Willing heet Human Assholes en verschijnt later dit jaar op het Britse Bella Union label.

Concerten: 27 juni EKKO, Utrecht. 17 juli, Kneist Festival (B), 25 juli Rock Olmen (B) 27-30 augustus, Into The Great Wide Open. 12 september Backyard Festival (B) 18 september Carré, Amsterdam.