Nieuwe Muziek Archieven - Page 242 of 994

Sports Team – Dig!

Tot nu toe is het Sports Team nog niet gelukt om met de nieuwe nummers verder te komen dan met de songs van hun debuutalbum. Zou de band last hebben van het beruchte tweede album syndroom? De toekomst zal het leren.

Dit geconstateerd hebbende, met de vijfde voorloper van het Gulp! album is weinig mis. Dig! heeft humor, spanning en is vooral anders dan de variaties op het thema postpunk die Sports Team to nu toe heeft laten horen. Je herkent de band pas halverwege Dig!, wanneer voorman Alex Rice een stukje in zijn eigen stem zingt. Daarvoor horen we lage mannenzang, daarna ook plus een kinderkoor. Gulp! verschijnt de 23 ste van deze maand.

New Cool Collective Big Band met elk nummer een andere drummer!

13 drummers on stage! In Q-Factory in Amsterdam

Maar liefst 13 drummers gaan optreden met de New Cool Collective Big Band op het 40 Jaar Slagwerkkrant Jubileumfeest in Q-Factory Amsterdam. Met Cesar Zuiderwijk die Radar Love speelt, Hans Eijkenaar met Nobody’s Wife, Michael Schack met Frà’Koeh, Pierre van der Linden met Hocus Pocus! En Yoràn Vroom, Roël Calister, Stefan Kruger, Martijn Vink, John Cecilia Moyano, Joost Kroon, Frank van Dok en Jos de Haas die nummers van de geweldige New Cool Collective Big Band zelf spelen. John Engels speelt met Benjamin Herman en Tobias Nijboer een jazzy intermezzo! Je bent van harte welkom bij deze – ook al zeggen we het zelf – unieke happening op donderdag 15 september in Q-Factory Amsterdam!

Wil jij erbij zijn? Wij geven kaarten weg! Mail gauw naar prijsvraag@pinguinradio.com.

Interviewbundel ‘Pop & Art, 60 popmuzikanten over het kunstwerk van hun leven’

Interviewbundel Pop & Art verschijnt 6 oktober

60 popmuzikanten geven zich bloot in gesprekken over hun favoriete kunstwerk en de grote thema’s van het leven.

Pop & Art is een interviewbundel waarin zestig bekende Nederlandse en Vlaamse popmuzikanten – jong en oud, met verschillende achtergronden en muziekstijlen – zich bloot geven. De interviews gaan over het belangrijkste kunstwerk uit hun leven en een nummer uit eigen werk dat de soundtrack van dat kunstwerk zou moeten zijn. Dat levert gesprekken op die persoonlijk, kwetsbaar en ontzettend openhartig zijn. Gesprekken die gaan over het leven, en alles wat daarbij hoort.

Bij elk interview is het favoriete kunstwerk van de muzikant te zien. De QR codes bij deze werken leiden naar de soundtrack van de artiest die daarbij hoort. Kijken, lezen, luisteren, dus.

Persoonlijk en kwetsbaar
Kunst is een spiegel. Het laat zien wie we zijn. Zeker bij een favoriet werk is er altijd wel iets dat resoneert: een herinnering, de manier waarop iemand in het leven staat, een gebeurtenis uit het verleden, een diepgeworteld gevoel. Dat levert gesprekken op die persoonlijk, kwetsbaar en ontzettend openhartig zijn. Gesprekken die gaan over het leven, en alles wat daarbij hoort.

‘Door de drugs had ik enorme highs’
“Je weet niet hoe het werkt, maar ik wist: met haar word ik oud”, zegt Jack Poels, zanger van Rowwen Hèze in Pop & Art over de liefde van zijn leven en het kunstwerk dat hij samen met haar kocht. Of de Belgische zanger Guido Belcanto over eenzaamheid: “Ik leef in een zelfgekozen ballingschap, maar de gedachte om alleen te eindigen benauwt me”. En Son Mieux-zanger Camiel Meiresonne: ‘Door de drugs had ik gigantische highs, afgewisseld met enorme lows als ik nuchter was. Op die momenten moest ik dealen met mijn shit.”

Kijken, luisteren en lezen
Bij elk interview is het favoriete kunstwerk van de muzikant te zien. De QR codes bij deze werken leiden naar de soundtrack van de artiest die daarbij hoort. Kijken, lezen, luisteren, dus.

60 muzikanten
In Pop & Art staan interviews met: Rikki Borgelt (RONDÉ), Ernst Jansz, Dave von Raven (The Kik), Sabrina Starke, Lucky Fonz III, Def P, Anneke van Giersbergen, Henk Hofstede (The Nits), Fenne Kuppens (Whispering Sons), Jack Poels (Rowwen Hèze), Wouter Planteijdt (Sjako!), Meskerem Mees, Boudewijn de Groot, Anne van den Hoogen (Rosemary & Garlic), Colin H. van Eeckhout (Amenra), Bnnyhunna, Luwten, David Hollestelle (Wild Romance), Spinvis, Goldband, Peter te Bos, Janne Schra, Kris Berry, Stef Bos, Laura Jansen, JB Meijers, Gers Pardoel, Lisa Lukaszczyk (Luka), Abel van Gijlswijk (Hang Youth), Bente, Blaudzun, Tessa Rose Jackson, Delic, Slongs, Torre Florim (De Staat), Tessa Dixson, Ruben Block (Triggerfinger), Sob de Geus (45ACIDBABIES), Milo Meskens, Shishani, Benny Sings, Rick de Leeuw, Isolde, Gertjan van Hellemont (Douglas Firs), Birsen Uçar (Hydrogen Sea), Ares, Lara Chedraoui (Intergalactic Lovers), Camiel Meiresonne (Son Mieux), VanWyck, Guido Belcanto, Ton Dijkman (Mell & Vintage Future), Elsa Birgitta Bekman, Admiral Freebee, Nana Adjoa, Sor, Emma Bale, Mauro Pawlowski (dEUS), Merve Dasdemir (Altin Gün), Herman van Veen, Mick Ness (Stakbabber).

Boek release party Paradiso
De boek release party van Pop & Art vindt plaats op zondag 9 oktober in Paradiso, Amsterdam. Die middag vertellen de muzikanten Anne van den Hoogen (zangeres van Rosemary & Garlic), Wouter Planteijdt (zanger en gitarist van Sjako!) en de Belgische singer-songwriter Milo Meskens over hun favoriete kunstwerk en spelen ze een aantal nummers waaronder hun soundtrack van dat werk.

OVER DE AUTEUR
Rick Blom is journalist, historicus en muzikant. Eerder schreef hij voor het Noordhollands Dagblad, Nieuwe Revu en De Groene Amsterdammer. Zijn boek ‘Honger, een geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog’ werd in een Engelse vertaling bekroond met zilver bij de toonaangevende Britse Military History Awards en met brons bij de Amerikaanse Foreword Indies Book of the Year Award.

Persinformatie: E-mail: info@noblesseuitgevers.nl • Tel: 0252-283057 • www.noblesseuitgevers.nl

Popwarmer: YUNGBLUD – Tissues

De Engelse poprocker YUNGBLUD brak ooit door met stevige songs op Pinguin Indie, maar heeft zo langzamerhand de oversteek gemaakt naar Pinguin Pop. Hij zit tegenwoordig meer in de hoek van Twenty One Pilots, Palaye Royale en Harry Styles. Pop met een randje, zeg maar. De 25-jarige muzikant ziet er ook helemaal glam uit met de eyeliner van Robert Smith. Fan van The Cure, dat blijkt wel. Helemaal nu de nieuwe single Tissues zelfs een sample in het intro heeft uit The Cure’s klassieker Close To Me. Het is een snelle popsong geworden, heerlijk dansbaar en het refrein doet ons eigenlijk denken aan Where Did Your Heart Go Missing van Rooney uit 2007. Kennen we die nog?

FUZZY TEETH – Horsefighter

We kunnen de vorige bands van Anthony ‘FUZZY TEETH‘ Koenn wel bij naam noemen, maar tenzij je tot je ellebogen in de Haagse scene zit, is de kans dat je ze kent niet erg groot. Anders gezegd, tot nu toe is Anthony ondanks zijn noeste arbeid (hij rockt al sinds 2012 aan de weg) nog niet boven komen drijven. Maar (je voelt hem al aankomen) met zijn nieuwe project FUZZY TEETH zou dat alsnog kunnen gaan gebeuren.

Nu willen we op basis van één nummer geen al te grote uitspraken doen, maar Horsefighter heeft het hoor en als Anthony nog een paar nummers van dit kaliber heeft dan moet het wel heel raar lopen wil hij t.z.t. niet worden opgenomen in de Vaderlandse indie eregalerij.

Hoe klinkt Horsefighter dan? Vlot en vernuftig, speels en spannend, kort en krachtig. Nu weet je nog niet veel, ga daarom vooral zelf kijken bij de Popronde waar FUZZY TEETH de naam van Den Haag als popstad nummer 1 hoog zal houden.

Pierce The Veil – Pass The Nirvana

Pierce The Veil komt terug na zes jaar afwezigheid met een knal van heb ik jou daar. Pass The Nirvana is zes jaar opgekropte woede en onverwerkte frustratie gepropt in een iets meer dan 3 minuten.

De comebacksingle van de metaalmannen uit San Diego gaat over de verschrikkelijke trauma’s die de Amerikaanse ‘kids of today’ oplopen. Twee jaar lang in Covid-isolatie, dodelijke schietpartijen op school, een ruk naar extreemrechts in de politiek en zo kan zanger Vic Fuentes nog wel even doorgaan. En dat doet hij ook.

Het Nirvana uit de titel is de staat van gelukzalige leegte die Boeddhisten hopen te bereiken. Maar je kunt als band natuurlijk geen nummer maken met Nirvana in de tekst zonder te refereren aan Kurt & co. Met zijn hard en zacht passages had Pass The Nirvana dan ook een nummer van de oorspronkelijke grunge goden kunnen zijn, maar dan qua volume, agressie en expressie vermenigvuldigd met de factor 10.

Of er op korte termijn een album volgt, vermeldt het verhaal niet, maar hou er maar ernstig rekening mee.

Enumclaw – Park Lodge

Park Lodge is de zeer geslaagde opvolger van ex IJsbreker, Cowboy Bebop.

Park Lodge is de naam van het appartementencomplex waar Enumclaw frontman Aramis Johnson opgroeide. In armoede mogen we wel zeggen met zijn zessen in twee kamers. ‘You Don’t Know What It’s Like To Watch Your Mother Sleep On A Couch’. ‘I Had To Change My Life’, zingt hij.

De manier waarop Johnson zijn leven wil veranderen is met muziek. Voor Afro-Amerikanen als hij zijn sport en muziek zo’n beetje de enige manieren om uit de armoedeval te komen. Dat hij en zijn maten hebben gekozen voor grungy gitaarrock in plaats van rap zoals zijn meeste generatiegenoten is opvallend, maar niet onlogisch als je weet dat rock Zwarte wortels heeft. Enumclaw komt uit de buurt van Seattle, net als Jimi Hendrix.

Park Lodge is de vierde single van het debuutalbum van Enumclaw, Save The Baby dat op 14 oktober moet gaan uitkomen.

Fazerdaze – Break!

Mogen we je voorstellen aan… Fazerdaze! Achter die lekker bekkende naam gaat de Nieuw Zeelandse singer-songwriter en multi-instrumentalist Amelia Murrays schuil.

Amelia begon haar muzikale trektocht zo’n tien jaar geleden in haar slaapkamer. Daar nam ze haar debuut EP op, zes dromerige rockliedjes, die internationaal in goede aarde vielen. Het succes van haar debuutalbum (2017) en de daaropvolgende tour overviel haar een beetje. De coronacrisis kwam Amelia dan ook niet heel slecht uit, want gaf haar tijd om te herijken.

De twee nieuwe nummers die ze heeft losgelaten ter voorbereiding van de release van haar nieuwe EP laten een Fazerdaze horen die zowel muzikaal als mentaal een stuk steviger in haar schoenen staat. Niet dat ze nu ongenaakbaar door het leven stapt, maar de wetenschap dat de schuld van falende relaties niet altijd bij haar ligt en er geen dal zo diep is dat ze er niet meer uit kan kruipen geeft deze burger moed.

In geval van nieuwe single tevens titeltrack van haar nieuwe EP, Break! uit het herwonnen zelfvertrouwen zich in een opgeschroefd volume, laag hangende gitaren en lekkere laconieke zang. De Break! EP volgt volgende maand.

Interpol – The Other Side of Make-Believe

Interpol – The Other Side of Make-Believe (Matador)

Interpol heeft nooit makkelijke platen afgeleverd. The Other Side of Make-Believe is de lastigste. Snel doorgronden is er niet bij. Heb je zo een luisterbeurt of zes voor nodig. Om te beginnen. Maar zo kennen we ze weer, ten slotte.

Voor The Other Side of Make-Believe werd Flood uit de hoge hoed getoverd. De topproducer, die de groten der aarde onder zijn hoede nam: Smashing Pumpkins, U2, Depeche Mode, Nine Inch Nails, Nick Cave en PJ Harvey bijvoorbeeld. Alan Moulder, ook niet onbekend met die namen, bemoeide zich ook nog eens met de productie. Maar Moulder is geen onbekende voor Interpol.

De productionele hoogstandjes komen pas tot volle wasdom wanneer gebruik wordt gemaakt van een steengoeie koptelefoon, heeft ondergetekende gemerkt. Wat een aankoop is dat geweest zeg. Zo vallen de foefjes van Flood en Moulder pas op, want de nieuwe Interpol, hard over de (prima) luidsprekers, klinkt her en der productioneel net even te dichtgesmeerd. Komt nog eens bij dat serieuze uptemposongs ontbreken op Interpols zevende. Waardoor stroperigheid op de loer ligt. Het wordt ternauwernood voorkomen. Song negen, het ronduit zalige Gran Hotel, vol met onmiskenbare Kessler-hooks schakelt door naar z’n vier en dat hadden we net even nodig. Klassiek Interpol-geluid. Dat ook nog eens. En wat te denken van het verslavende Into The Night? Om smoorverliefd op te worden. Och, wat doet dat drumwerk van Samuel Fogarino aan Joy Division denken.

Al met al is The Other Side of Make-Believe ‘gewoon’ weer een echte Interpol-plaat geworden. Met die eeuwige hoofdrol voor het sonore stemgeluid van Paul Banks. Verveelt nimmer. Maar ook weer een glansrol voor gitarist Daniel Kessler. Juist zij maken van The Other Side of Make-Believe een onmiskenbaar Interpol-album, waarvoor de verwachtingen na vier jaar wachten al met al misschien toch net wat te hooggespannen zijn geweest. Juist door het fabuleuze productieteam. Pieter Visscher

Tenci – Two Cups

Er zullen mensen zijn die de kriebels krijgen van de manier van zingen van Jessica ‘Tenci‘ Shoman. Gelukkig kunnen zij hun hart ophalen aan de krachtige gitaren die Two Cups doorspekken. Jessica combineert een trage vibrato met korte stembuigingen. Ze barst nog net niet in jodelen uit, maar veel scheelt het niet.

Tenci is dus niet aan iedereen besteedt. Maar, sta je open voor eigenzinnige tegen alt. Country aanleunende luistermuziek met eigenzinnige arrangementen, aparte instrumentatie, en een lichte tic dan moet je Tenci zeker eens aanklikken. Dat geldt ook voor fans van Big Thief en verwante acts die zich het liefst ver van de mainstream ophouden.