beabadoobee – Worth It

Na haar hitjes Care en She Plays Bass, kwam recent haar nieuwste single Worth It uit in aanloop naar haar debuutalbum Fake It Flowers dat vrijdag verschijnt. De van oorsprong Filipijnse maar in Londen opgegroeide 20-jarige singer-songwriter Beabadoobee werd genomineerd voor de BRITT’s 2020 Rising Star Award en BBC Sound Of en was ze vaste support van The 1975. Inmiddels boekt ze succes na succes en gaat het hard met haar relevantie en populariteit.

Paceshifters – Hurdles

We kennen Paceshifters als een hard werkende, stevig rockende en buitengewoon betrouwbare band. Hoewel niet al hun songs een 10 zijn, heeft de band nog nooit een onvoldoende gehaald. Ook nieuwe single Hurdles krijgt een hoog rapportcijfer.

Het eerste voorproefje van wat alweer album vijf van de band uit Wijhe (O) gaat worden is Paceshifters ten voeten uit; laagvliegende gitaren, lekker achteloze leadzang (Lennon meets Corgan), een zingende bas en een drumpartij waarmee je een bunker kunt opblazen.

Toch klinkt Hurdles net even wat subtieler dan we van het trio zijn gewend. Ondanks een straf tempo en flink volume zit er rust en ruimte in Hurdles. Klonk het vroeger nog wel eens alsof de song er met de band vandoor ging, nu is duidelijk de band de baas. Dat wordt nog wat met die Paceshifters.

Chet Faker – Low

Dat Chet Faker terug is onder de naam die hem faam bezorgde, mag een grote verrassing blijken. In 2016 zei Nick Murphy zijn pseudoniem namelijk vaarwel en ging hij verder aan het werk onder zijn geboortenaam. Nadat hij onder die naam enkele experimentelere platen uitbracht, keert de man nu terug naar zijn meest succesvolle periode. Mede door de aanstekelijke baslijn klinkt de single heerlijk groovy. De zwoele stem van Murphy in combinatie met een al even sensueel geluid, creëert een geweldig goede single die Chet Faker ademt.

Low van Chet Faker hoor je nieuw op Pinguin Pop.

Ben Hopkins – Running On Air

Met zijn Laugh Track maakte Ben Hopkins een nummer dat hoog zal eindigen in de P75 van 2020. Grote kans dat hij met twee nummers is de eindlijst gaat komen, want ook Running On Air maakt indruk.

Het gedreven Laugh Track nam Hopkins op in de nasleep van een onfrisse affaire. Hij is door een ex beschuldigd van seksueel overschrijdend gedrag. Het werd een wellis nietes verhaal dat Hopkin’s toenmalige band PWR BTTM de kop kostte. Tot een rechtszaak is het niet gekomen en nu probeert hij zijn naam te zuiveren en een doorstart te maken onder eigen naam.

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Zo’n beschuldiging gaat je niet in je koude kleren zitten. Hopkins doet dan ook niet alsof er niks is gebeurd. Al zou hij dat wel willen. ‘I Wanna Be Allright For A Little While’, zingt hij in Running On Air. De frustratie is bijna tastbaar. Een bezeten saxofoonsolo onderstreept de urgentie van Running On Air, een song die vrij letterlijk adembenemend is.

Bicep – Apricots

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag gaan we op de elektronische tour met Bicep. Een van de heetste acts in dit muzikale segment. Bicep is een duo uit Belfast, Noord-Ierland dat begin volgend jaar hun tweede album Isles gaat uitbrengen. 22 januari is de releasedatum. Apricots is de tweede single en die smaakt naar meer. Lekker spacend!

Working Men’s Club – John Cooper Clarke

John Cooper Clarke is een Britse dichter, die eind jaren 70 zijn eerste bundel uitbracht. Niet als boek maar op LP. Je kunt Clarke vergelijken met Jules Deelder, maar dan punk i.p.v. jazz.

Working Men’s Club eert de nu 71 jarige dichter met een nummer dat klinkt alsof het nog steeds 1979 is. John Cooper Clarke, de song had niet misstaan op een plaat van The Normal, Human League, New Order of een van de andere synhti-poppioniers. Hun productie klinkt iets voller, maar dat zal komen omdat de band waarschijnlijk werkt met plug-ins op hun laptop ipv van de oorspronkelijke, analoge synthesizers.  

De new wave ontstond in een donkere periode in de Britse historie. Een tijd met veel werkeloosheid, stakingen en de dreiging van een atoomoorlog. De synthesizer bleek bij uitstek het instrument om de tijdsgeest te vangen. Er is sindsdien veel veranderd en verbeterd, maar met Corona aerosolen in de lucht, een snel opwarmende aarde en de opkomst van autoritaire regimes is er ook nu genoeg om je zorgen over te maken.

Blijkbaar vinden de millennials van Working Men’s Club dat er nog steeds geen geluid is dat beter past bij onzekere tijden dan dat van de goede oude synth.

Liz Lawrence – Whoosh

Op Whoosh leren we Liz Lawrence van een andere kant kennen. Vorige singles als None Of My Friends en California Screaming zijn serieuze songs over serieuze zaken als de angst buiten de boot te vallen en de kruiwagens vol deprimerende berichten die dagelijks over ons worden uitgestort.

Dit keer laat Liz zich niet in de put praten, maar gooit ze de kont tegen de krib en neemt ze zich voor -misschien wel tegen beter weten- in om gewoon eens van het leven te genieten. In de auto te springen en de boel eens lekker de boel te laten. Joy So Sweet, Joy So Sweet  luidt het refrein van Whoosh. En hoe beter zo’n blijde boodschap naar buiten te brengen dan met hulp van een gospelkoor? Het enige wat je zelf moet doen is meeklappen liefst op de maat. Het gevoel van bevrijding volgt dan vanzelf. Liz’ muzikale hart onder de riem is het titelliedje van haar nieuwe EP. Die is op 2 oktober online gekomen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 42 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. All Them Witches – The Children of Coyote Woman (IJsbreker)
  2. Oneohtrix Point Never – Long Road Home
  3. Kynsy – Happiness Isn’t a Fixed State
  4. Nothing – Bernie Sanders
  5. The Zolas – I Feel the Transition
  6. Ben Hopkins – Running On Air
  7. Working Men’s Club – John Cooper Clarke
  8. Liz Lawrence – Whoosh
  9. Paceshifters – Hurdles

Popwarmer: iDKHOW – Leave Me Alone

Het album Razzmatazz van iDKHOW komt over twee weekjes uit, maar eerst is leadsingle Leave Me Alone nog de Popwarmer op Pinguin Pop.

Komt de sound van iDKHOW (I DON’T KNOW HOW BUT THEY FOUND ME) je bekend voor? Dat kan kloppen. Het is het project van Dallon Weekes, ex-Panic At The Disco! Hij is al sinds 2016 met iDKHOW bezig, maar dit jaar lijkt alles op z’n plek te vallen. Extreem catchy, dansbaar en vrolijk. Het lastigste blijft de bandnaam.