Eind augustus kwam het solo-album Renaissance van Aluna (natuurlijk bekend van duo AlunaGeorge) uit. Haar vierde single Envious is net als de voorgaande nummers aanstekelijk en dansbaar. Deze keer pakt de Britse zangeres uit met een artistieke clip waarin expressieve dans centraal staat. De hele week is Envious Popwarmer op Pinguin Pop.
Category: Nieuwe Muziek
Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 38 2020
Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
- girl in red – rue (IJsbreker)
- Aaron Taos & spill tab – Loneliness, Pt. II
- Plants and Animals – Le Queens
- NewDad – Blue
- Tiger Lili – lightning
- Deep Sea Diver – Impossible Weight (feat. Sharon Van Etten)
- Robin Kester – Sweat and Fright (NL)
The Violent – Smile Like a Hostage
Met een bandnaam als The Violent is het niet onredelijk om te denken dat je een partij heerlijke teringherrie te wachten staat. Ook een titel als Smile Like A Hostage geeft de burger hoop.
Het trio maakt de verwachtingen waar. Maar ook weer niet helemaal. Voor een song met een metalglans is Smile Like A Hostage opvallend subtiel. Als het nummer begint denk je dat mag van mij wel wat harder, en voor je bent uitgedacht gaat de beuk er in. Dit patroon wordt een aantal keer herhaald. Als de track na 3 en halve minuut is afgelopen ben je fan.
The Violent is met mysterie omgeven. De bandleden houden hun identiteit angstvallig geheim. De schaarse foto’s zijn schimmig en in de clip komt de hele band zelfs helemaal niet voor! Daar steekt of een slim marketingplan achter of we hebben hier te maken met een anonieme supergroep. De kwaliteit van song, uitvoering en productie suggereren het laatste. Dat is dus het huiswerk van deze week. Zoek uit, wie schuilen er achter The Violent?
girl in red – rue
We nemen deze week afscheid van Mari Ulven a.k.a. girl in red. Niet omdat we haar zat zijn, maar omdat ze zo beroemd gaat worden dat ze onze hulp niet meer nodig heeft. Om als indie-act door te breken naar de mainstream kom je er niet onder uit om water bij de wijn te voegen. Die ontwikkeling zie je al een tijdje bij Mari. Haar eerste opnamen waren best krakkemikkig. Je hoorde goed dat ze thuis had zitten pielen met niet veel meer dan een laptop, een beetje goede wil en een heleboel talent. Haar primaire doelgroep was meiden die zoals zij op meiden vallen. Al snel breidde haar publiek zich uit en steeg het aantal plays op Spotify tot ruim zes en half miljoen luisteraars per maand. Dat zijn hitartiest aantallen.
rue is haar best geproduceerde single en meest poppy song tot nu toe. Net als voor haar Coldplay, Muse en Tame Impala is een doorbraak naar de mainstream niet meer te vermijden. Daar lijkt ze ook op aan te sturen. In reu (berouw) is de gender van de aangesproken persoon onduidelijk. Fans weten wel beter, maar nieuwkomers zouden kunnen denken dat de ‘you’ een jongen is. Duidelijke LGBT nummers komen in landen als de V.S. en Engeland niet op de radio. En airplay is nou eenmaal een voorwaarde voor hitsucces. girl on red lijkt die drempel dus bewust te hebben weggenomen. Wat ze natuurlijk helemaal zelf moet weten. Dat ze met rue naar de commercie lonkt neemt overigens niet weg dat het een uitstekend nummer is. Een happy-sad liefdesliedje in een gothic jasje.
Als reu echt zo’n grote hit wordt als verwacht en gehoopt zal Mari binnenkort te horen zijn op 3FM, Radio 38 en noem maar op en dan zit onze taak erop. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
Tame Impala – Is It True
The Slow Rush, het vierde studioalbum van Tame Impala, zag in februari eindelijk het licht. De kleurrijke Technicolor videoclip van Is It True is een beleving op zich. Ga ervoor zitten en laat je meevoeren door Kevin Parker.
Ook is er een mooie remix van Four Tet.
Tip voor de Graadmeter? Alvast te horen op Pinguin Pop.
Robin Kester – Sweat & Fright
Robin Kester is gezegend met een stem waarmee ze het saaiste liedje nog mooi en overtuigend kan laten klinken. Niet alleen weet ze immer te boeien met haar fraaie rookkleurige timbre ook haar controle imponeert.
Veel mensen verwarren hard zingen met goed zingen. Wat Robin zo bijzonder maakt is haar subtiele zangstijl. Zo kan ze een song door een lichte trilling een Oosterse teint geven zoals ze doet in Sweat & Fight. Haar nieuwe single mag er sowieso zijn. Sweat & Fight klinkt als een Air cover van een Portishead song, maar dan met die onmiskenbare stem van de Utrechtse nachtegaal.
Robin deelt de eer van het welslagen van haar nieuwe single met producer Marien Dorleijn van de band Moss. Hij weet precies de juiste ambiance te creëren waarin ze kan schitteren. Robin’s debuutalbum, This Is Not A Democracy is nu uit.
Another Sky – Fell In Love With The City
Another Sky bracht vorige maand het debuutalbum I Slept On The Floor uit. De Londense band gaf vorig jaar een indrukwekkend optreden bij The Great Escape, met als hoogtepunt de betoverende en bijna onheilspellende klanken van frontvrouw Catrin Vincent. Sinds de release van hun eerste single in 2018 heeft Another Sky hard gewerkt aan diepgravende, poëtische teksten en filmische nummers.
We Are They – Bring It On
Bring It On is de eerste single van We Are They, een Amerikaanse protestband, waarvan de leden graag anoniem willen blijven. Het gaat om de boodschap en niet om de poppetjes.
Die wens om niet met naam en toenaam in de publiciteit te komen suggereert dat de muzikanten wel eens bekend zouden kunnen zijn. Dat We Are They, zeg maar een soort van supergroep is. Wat ook kan is dat het een slim marketingplan is bedoeld om de nieuwsgierigheid op te wekken. Of ze zijn bang voor bedreigingen, ook dat is niet uit te sluiten. Kortom we weten het niet.
Muzikaal is de actie nu al geslaagd. Bring It On is een no nonsense rocksong met met sterke meidenzang en ruime porties loeiende gitaren. De kans dat We Are They Trump aan het wankelen zal krijgen is natuurlijk niet zo groot. Maar alle beetjes helpen.
Ghostpoet – I Grow Tired But Dare Not To Fall Asleep
Obaro Ejimiwe is een zanger, tekstdichter, muzikant en componist uit Londen. Sinds 2010 treedt hij op als Ghostpoet. Ejimiwe wordt wel geassocieerd met de snel groeiende Britse nu-jazz scene, maar is ook te horen op albums van o.a. Massive Attack, Nadine Shah en Damon Albarn’s Africa Express.
I grow tired but dare not to fall asleep is het titelnummer van zijn recent verschenen, vijfde album. Vorige producties vielen qua genre of qua sound net buiten onze boot, maar I grow tired but dare not to fall asleep willen we je niet onthouden.
De naam geeft al aan dat Ghostpoet een op tekst gerichte act is. Hij declameert dan ook meer dan hij zingt. Aan composities in de betekenis van liedjes met traditionele coupletten en refreinen doet hij niet. I grow tired, een track over de boel de boel laten, is een broeierige ‘talking blues’ met ongepolijste gitaarbegeleiding. Zijn knoestige stem heeft wel iets weg van die van Iggy Pop. Een heel album van Ghostpoet kan door zijn eenvormigheid wat te veel van het goede zijn voor de gemiddelde rockliefhebber, maar in gepaste doses valt er veel te genieten.
Al-Quasar – Selma
Dankzij Altin Gün weten we dat er in Turkije in de jaren zeventig een levendige psychedelische rockscene bestond. Al-Quasar wijst ons op het feit dat de invloed van Jimi Hendrix, Cream, The Grateful Dead e.a. tot diep in het Arabische schiereiland reikte. Anders dan Altin Gün speelt Al-Quasar eigen nummers.
De kern van de band bestaat uit de Frans-Amerikaanse producer Thomas Attar Bellier en de Marokkaanse zanger Jaouad El Garouge.
Het idee was om Arabische garage-rock te maken, een westerse ritmesectie aangevuld met percussie-instrumenten uit het midden oosten, vintage gitaren naast traditionele Arabische snaarinstrumenten. Wat begon als vrolijk experiment nam al snel serieuze vormen aan en nu is Al-Quasar een functionele band met optredens in het Westen en Midden-Oosten. In de live-band zitten leden van o.a. Tinaruwen en Africa Express.
En er is een debuut mini-album. Arabian Fuzz is de naam die de band aan hun aan hun muzikale beestje heeft gegeven. Songs als single Selma zitten dicht tegen de surfrock aan. Dat is geen toeval zegt Bellier in een interview. Miserlou, de grote hit van Dick Dale is gebaseerd op een Egyptisch volksliedje. Het moge duidelijk zijn dat Al-Quasar een ideale festivalband is.