Vancouver Sleep Clinic – Middle Of Nowhere

Technisch biologisch kan het natuurlijk niet, maar stel dat Ben Howard en Bon Iver een kindje hadden gemaakt. Dan had hij waarschijnlijk net zo geklonken als Tim Bettinson van Vancouver Sleep Clinic. Bettinson komt (uiteraard) niet uit het Canadese Vancouver, maar uit een andere voormalige Britse kolonie, Australië. Uit Brisbane om precies te zijn.

Hij is oprichter en enig permanent lid van Vancouver Sleep Clinic. Bettinson is opvallend actief, sinds hij in 2013 met de Clinic begon is er geen jaar geweest waarin hij niks uitbracht. Zijn handelsmerk is zijn fraaie falset, zijn kracht het schrijven, produceren en uitvoeren van humane elektrosongs.  Middle Of Nowhere is een mooi voorbeeld van het soort ontspannende (weg)droompop waarin Vancouver Sleep Clinic is gespecialiseerd. Muziek als valium, een probaat middel om deze hectische tijd door te komen. En vrij verkrijgbaar.   

Paceshifters – Different Man

Different Man is de tweede single van het langverwachte nieuwe album van Paceshifters en beschrijft het gevoelige onderwerp van je vader verliezen en herinneringen ophalen wanneer je zelf vader wordt.

In deze moeilijke en onzekere tijden hebben we allemaal behoefte aan samenzijn met je geliefden en nieuwe herinneringen maken.

Al meer dan tien jaar is de band onderweg, toerend langs festivals en podia in binnen en buitenland. Ze stonden onder andere op Pinkpop, SXSW, Exit Festival, The Great Escape en Woodstock Polen en brachten daarnaast vier full length albums uit. Maar na 10 jaar gaat het roer om, het is tijd voor een nieuw plan. Dat komt er in de vorm van een compleet fris studioalbum, geproduceerd door Ian Clement van Vlaamse rockers Wallace Vanborn, dat in 2021 het licht zal zien. Seb (vocals/gitaar), Paul (bas/vocals) en Jesper (drums/vocals) besloten te gaan voor een nieuwe benadering en een andere sound en imago.

Paceshifters kunnen niet wachten om weer on the road te gaan. Als snack om de grote honger tijdelijk te stillen speelden ze een aantal Coronaproof shows in het najaar en organiseerden ze afgelopen zomer een succesvolle camping tour in Nederland. Met campers, tentjes en een kleine backline trok Paceshifters als echte troubadours langs campings door heel het land.

De indrukwekkende tourlijst van de band staat vol met nationale en internationale festivals en ze deelden het podium al met bands als Deep Purple, Wolfmother, Therapy?, Triggerfinger en Perry Farrel, maar “we spelen overal en met iedereen die hun publiek met ons wil delen”. Paceshifters hebben altijd al bekend gestaan om hun energieke en excessieve live optredens, “dat is het enige dat nooit zal veranderen, zodra we het podium op stappen, geven we onze fans alles dat we hebben.”

TV Priest – Press Gang

Press Gang is geïnspireerd op het levenswerk van frontman Charlie Drinkwater’s grootvader als fotojournalist en oorlogscorrespondent in de Britse Fleet Street van de jaren vijftig tot begin jaren tachtig. Het nummer gaat over de veranderende rol in de verspreiding van informatie en ideeën, en hoe het heersende verhaal dat de “Death of Print Media” heeft bijgedragen aan een “post-truth” wereld. Of dit het geval is valt te bediscussiëren, dat de video vandaag ONLINE komt is een feit.

London Grammar – Lose Your Head

Lose Your Head is na Baby It’s You en Graadmeterhit Californian Soil de derde single van aankomende album Californian Soil van London Grammar. Het wordt het derde album van het triphoptrio en verschijnt 9 april. Op de single schittert weer de mooie stem van Hannah Reid. De titel lijkt trouwens wel een verwijzing naar een eerder nummer van London Grammar; Help Me Lose My Mind met Disclosure.

The Vices kondigt debuutalbum Looking For Faces aan

De Groningse band The Vices heeft vandaag hun nieuwe single Looking For Faces uitgebracht. Het is de titeltrack van het gelijknamige debuutalbum dat op 12 maart via Mattan Records verschijnt.

The Vices maakt een smaakvolle mix van indiepop, surf- en garagerock en het viertal onder leiding van frontman Floris van Luijtelaar heeft bovendien veel gevoel voor aanstekelijke melodieën.

Het debuutalbum Looking For Faces is de volgende mijlpaal in de carrière van de groep die al snel na hun oprichting een kickstart beleefde met shows in het voorprogramma van YUNGBLUD, op ESNS en tijdens de Popronde. Daarnaast hebben ze ook al een eerste buitenlandse tour achter de rug, met optredens in o.a. Engeland, Duitsland en Frankrijk.

Over Looking For Faces vertelt Floris het volgende:

“Looking For Faces gaat over het vinden van je eigen gezicht en de reis die hier bij hoort. Het album is als een dagboek van iemand die het leven observeert, vol met ongepolijste gedachten en eerlijke gesprekken die nooit tot een makkelijke oplossing leiden. Zijn er überhaupt antwoorden in een wereld die altijd blijft veranderen? Verwacht enorme tegenstellingen, verslavingen in de breedste zin van het woord en diepe vriendschap die zomaar eens het antwoord op alle vragen kan zijn.“

In februari start de voorverkoop van het album, dat zowel op vinyl als digitaal beschikbaar zal zijn.

LIVEDATA

Live:

16 januari: Groningen, Noorderslag

13 maart: Groningen, Vera

17 maart: Amsterdam, Paradiso

24 maart: Nijmegen, Doornroosje

27 maart: Zwolle, Hedon

Popwarmer: SZA – Good Days

De eerste Popwarmer op Pinguin Pop van 2021 is meteen een vrolijke. Dit moet wel een beter jaar worden dan 2020. Good Days van SZA (spreek uit Sizza) omlijst dat gevoel. Good Days brengt zonneschijn, op naar de lentekriebels, laten we de winter nu al achter ons?

De Amerikaanse Solana Imani Rowe kunnen we een behoorlijke r&b ster noemen. Ze werd al genomineerd voor meerdere grammy’s en op haar cv staan al een hoop noemenswaardige samenwerkingen. Met Maroon 5, Kendrick Lamar, Justin Timberlake, The Weeknd, Calvin Harris, etc, enz. Op Good Days lijkt ze meer van haar zelf te horen, we ontdekken SZA’s soulvolle kant.

Budderside – Zen

Een van de laatste daden van Lemmy was het tekenen van de Amerikaanse band Budderside op zijn Motörhead label. Jammer genoeg is de legendarisch rocker niet meer onder ons dus moeten we ergens anders zijn met klachten over gehoorbeschadiging, het aantasten van goede zeden en het op de korrel nemen van de eeuwenoude Japanse beschaving.

Budderside is vier jaar uit de running geweest. Bandbaas Patrick Stone had wat personele problemen op te lossen. Die zijn nu de wereld uit zodat er niets meer in de weg staat van zijn plannen om de boel eens lekker op te fokken. Het strak rockende Zen is vooruit gestuurd als plaagstoot en wegbereider voor de release van het tien tracks tellende tweede album van de slopers uit L.A. De plaat heeft als titel Spiritual Violence meegekregen en zal naar verwachting vanaf 26 maart fysiek verkrijgbaar zijn bij de betere dealers en te streamen via de daartoe aangewezen kanalen.

Courting – Popshop!

Popshop! is single 4 van Courting uit Liverpool. De band komt uit de punkhoek. De eerste drie single zijn boos, rammelend en luidruchtig zoals hun voorgangers uit de late jaren zeventig plachten te klinken. Popshop! klinkt minder ruw en met zijn ‘spoken word ‘zang ook een stuk eigentijdser.

Parlando punk is onze koosnaam voor de muziek van literair aangelegde (post) punkers. Popshop! gaat over de muziekindustrie en het dilemma van indie-muzikanten; gaan we voor de kunst of voor het grote geld? Het is een vraag doe ook de oude punks bezig hield. De stroming ontstond mede als reactie op mainstream bands die in de succesval waren getrapt en sterk gehecht raakten aan hun villa’s en dikke auto’s.

Courting suggereert voor de kunst te kiezen, maar zolang de band niet is doorgebroken is de vraag retorisch. The Sex Pistols gooien er om ideologische redenen al na één album het bijltje er bij neer. Maar omdat de kinderen van Rotten & co ook wilden studeren ging de band in 1996 nog een keer op wereldtournee. Artistiek een aanfluiting, commercieel een verstandige zet. En het is natuurlijk best punk om niet te doen wat je fans verwachten.

Het is dus erg interessant om Courting te volgen en te kijken wat zij doen als Mammon, de god van het geld hen lokt. Dat er ooit een moment van verleiding komt is zeker niet uitgesloten. Zoals Popshop! laat horen is er zeker talent in de band.

 

Razz – 1969-Conrad

1969-Conrad is een lekker weinig aan de hand gitaarplaatje van een band waarvan wij nog niet eerder hebben gehoord, maar thuis in Duitsland al best beroemd is. Dat mag ook wel na twee albums en acht jaar.

Razz komt oorspronkelijk uit Emsland, een deelstaat die grenst aan Groningen en Drenthe. De band heeft echter een nieuw thuis gevonden in Berlijn, een dynamischere omgeving dan het platte land.

Waar de Razz mannen over zingen in 1969-Conrad is vrij vaag. De titel komt niet in de tekst voor, maar het nummer lijkt aanklacht tegen de media en de leugens en het nepnieuws die ze verspreiden. 1969-Conrad is de eerste release van Razz in drie jaar. Origineel is niet het woord om de nieuwe single te omschrijven, lekker wel.

Nick Hakim – QADIR (extended)

We hebben Nick Hakim‘s QADIR begin dit jaar al op de playlist gehad, maar dan in de korte versie. Op Nick’s nieuwste album, WILL THIS MAKE GOOD staat een uitvoering van 7 ½ minuut. Maar nu heeft hij een nog langere versie het licht doen zien. De extended version van QADIR is nog eens vier minuten langer. Dat zijn jaren zeventig lengtes.

Maar het nummer kan het hebben. Nick gaat voor de bezwering, hoe langer QADIR duurt hoe dieper de roes. Daarnaast komt er steeds een stemmetje of een instrument bij zodat de aandacht niet verslapt. Vol wordt het echter nergens. Mocht je een etiket op QADIR willen plakken zou Afrikaanse indie gospel een goede zijn. Als inspirator is Prince een serieuze kandidaat. QADIR is een ode aan een vriend van Nick, die twee jaar geleden op 25 jarige leeftijd kwam te overlijden.

Nick Hakim is een import New Yorker. Zijn moeder komt uit Chili, zijn vader uit Peru. Zijn oeuvre omvat een paar EP’s en twee albums. Vrijwel al zijn songs zijn stemmig en traag van tempo. Maar geen zo lang als QADIR.