Category: Nieuwe Muziek

Clipprimeur: DeWolff – Yes You Do

DeWolff is terug. En wel met een gloednieuwe single en video voor het nummer ‘Yes You Do,’ met Ian Peres (ex-Wolfmother) en singer-songwriter Judy Blank.

 

Tijdens de wereldwijde ‘lockdown’ hebben de broers Pablo en Luka van de Poel en Robin Piso hard gewerkt aan de opnamen van het nieuwe album “Wolffpack” in hun studio in Utrecht. De koningen van de 70s soul, funk en rock hebben een waanzinnige plaat gemaakt die bol staat van de funky grooves, fuzzed-up psychedelica en swamprock. Ze hebben daar een hele rits bevriende muzikanten voor uitgenodigd om ze daar een handje bij te helpen. En dat heeft geleid tot de best mogelijke plaat die ze op dit moment konden maken. 

 

Dankzij de wonderen van de moderne technologie vonden meerdere gasten de digitale deuren naar de studio in Utrecht. Voor ‘Yes You Do’ vonden ze Ian Peres, voormalig bassist van Wolfmother, bereid om een loodzwaar fundament onder de track te leggen en werd singer-songwriter Judy Blank gevraagd mee te zingen op het nummer.

 

De band zegt er het volgende over: “Het was het eerste nummer dat we af hadden. We schreven het nummer in een Zoom meeting! Pablo had allerlei stukken liggen en die maakten we tot een geheel, voegde een break en een solo toe en daarna nog wat andere dingen.”

 

“Pablo en Luka namen de basis op en wat je hoort is de derde take! Robin nam zijn Hammond en de waanzinnige synth intro en solo gewoon thuis op. En we stuurde het naar Ian Peres. We hadden hem in 2013 leren kennen in Mullumbimby, Australia, waar we samen een waanzinnige jam sessie hadden. Ian speelde destijds nog met Wolfmother en gelukkig hebben we altijd contact gehouden. We wisten  dat hij DE man was om bas te spelen op ‘Yes You Do’. Zijn spel doet je versteld staan! En alsof dat nog niet genoeg is, doet ook Miss Judy Blank nog even de achtergrond zang. “

 

“Would you like to hear some more new music? Yes, you do?”

 

Uiteraard wil je dat ! Maar dan moet je nog even geduld hebben. Geniet eerst maar van deze 6 minuten goddelijke muziek.

Bee Bee Sea – Day Ripper

We kennen betere bandnamen dan Bee Bee Sea. En songtitel Day Ripper verdient ook geen originaliteitsprijs. Maar als je je daar even overheen zet en gewoon met onbevooroordeelde oren luistert naar wat de band te bieden heeft dan ga je al een stuk positiever over ze denken. De wetenschap dat Bee Bee Sea uit Italië komt zorgt ook voor enig krediet.

Bee Bee Sea maakt poppy punk met zoveel gitaar dat hun songs halve instrumentals lijken. Het gitaarwerk is ook vooral ritmisch. Luchtgitaristen zullen dan ook weinig lol beleven aan een nummer als Day Ripper.

De grootste inspiratie voor Day Ripper lijkt niet het net niet gelijknamige liedje van The Beatles, maar een ander nummer over reizen, Autobahn van Kraftwerk. Maar dan dus met gitaren i.p.v. synthesizers. The Beatles referentie zit in de staart van de song, dat is ‘geleend’ van het outro van Twist & Shout. Al met al een raar, maar boeiend plaatje dat Day Ripper van Bee Bee Sea.

Wie denkt wel iets te kunnen met een band die het midden houdt tussen Parquet Courts en King Gizzard moet zeker even luisteren.

Video van 1e AC/DC-single ‘Shot In The Dark’ nu online

Op vrijdag 13 november brengt AC/DC zijn nieuwe (17e) album ‘POWER UP’ uit via Columbia Records (/Sony Music). Dit is de eerste nieuwe muziek van de band sinds 2014. Eerder deze maand lanceerde de Australische rocklegende, die in absolute topconditie verkeert, al de nieuwe single ‘Shot In The Dark’. Vanaf nu staat ook de onderhoudende video daarvan online.

Lana Del Rey – Let Me Love You Like A Woman

Op Love Me Like A Woman treffen we Lana Del Rey in een bleue bui. Ze wil weg uit L.A. op zoek naar de ware liefde. Die heeft ze na zes albums dus nog steeds niet gevonden. Dat is sneu voor haar, maar niet voor ons. De diva is namelijk op haar best als het met haar liefdesleven niet erg vlotten wil. 

Love Me Like A Woman is de eerste single van Lana’s nieuwe album, Chemtrails Over The Country Club. Ze schreef haar nieuwe single met Jack Antonoff met wie ze ook het inmiddels klassiek verklaarde Norman ‘Fucking’ Rockwell (2019) album maakte.  Kwaliteit gegarandeerd dus. 

Chemtrails Over The Countryclub verschijnt begin januari.

Sam Roberts Band – I Like The Way You Talk About The Future

Thuis in Canada is Sam Roberts een bekende naam. Dat mag ook wel als je  negen albums op je naam hebt staan. Maar voor ons is Sam nieuw. Dat komt omdat hij doorgaans muziek maakt die we graag aan de collega’s van Radio 2 (3) overlaten, slicke autoradiorock van het soort waar ze in Noord Amerika dol op zijn.

Maar met I Like The Way You Talk About The Future hebben Sam en band een track afgeleverd waar ook een indie-mens vrolijk van wordt. En een beetje jolijt kunnen we wel gebruiken deze dagen.

I Like The Way You Talk About The Future heeft een aansprekende titel, maar bovenal een heerlijke groove. Die heeft de band zo te horen geïmporteerd uit het Manchester van rond 1990. Met de Madchester-beat is er ook een vleugje psychedelica in het nummer geslopen waardoor I Like The Way You Talk About The Future ook een beetje trippy aanvoelt. Het resultaat is dik vier minuten het zonnetje in huis. 

Ela Minus brengt nieuww album ‘Acts of Rebellion’ uit

Colombian musician Ela Minus presents her debut album. Earlier this week she released her final single, ‘Dominique’. It’s the follow-up to a string of singles/videos, ‘El Cielo No Es De Nadie,’ ‘Megapunk,’ and ‘They Told Us It Was Hard, But They Were Wrong.’

‘Dominique’ is Ela’s most diaristic song on the album, documenting her time making the album last year in complete solitude. Minus’ voice is methodical and calm over quick beat sequences and glowing synthesizers: ‘today I woke up at 7PM // my brain feels like it’s going to break // I haven’t seen anyone in a couple of days // I am afraid I forgot how to talk // to anyone else that’s not myself // no quiero dormir hasta que salga el sol // no puedo dormir hasta que salga el sol.’ Despite its lyrics of withdrawal, ‘Dominique’ exemplifies acts of rebellions’ call to embrace the beauty of tiny, every day acts of revolution by carving out a personal space to expand on personal identity and creative endeavors.

Using only hardware to perform, write and record, Ela creates complex electronic music that exudes a warm vibrancy, along with a darker, almost celebratory understanding that our breaths aren’t infinite. Throughout acts of rebellion, you feel Ela’s personality and viewpoint; you sense her presence.

The cover features a photo of Ela with most of her face obscured, but her eyes sharply focused. She is asking us to make contact with her and the people that inhabit our lives. She is suggesting we leave our gadgets behind in favor of flesh-and-blood communities. She’s asking us to think, dance, and love, while she coaxes humanity from her hardware—machines that rattle and whirr alongside her and, in turn, make us feel more alive. Performed, produced and recorded entirely by Ela, acts of rebellion is a call to fight, to live, to be present.

Orla Gartland – Pretending

Aan de ene kant hebben we Orla Gartland vrij laat in het vizier gekregen. Aan de andere kant zijn we er net op tijd bij. Aan Pretending gingen 17 (!) singles vooraf. Maar een album heeft Orla nog niet. Daar wordt hard aan gewerkt. Pretending is de eerste single van haar nog titelloze debuutalbum dat ergens in 20121 zal verschijnen. 

Orla Garland komt uit Dublin, maar woont tegenwoordig in Londen. Ze schrijft zacht rockende indiepopsongs met intelligente veelal persoonlijke teksten. Pretending gaat bijvoorbeeld over haar voornemen eens op te houden met zich aardiger voor te doen dan ze is. Net als iedereen wil ze graag aardig gevonden worden. Maar je kunt ook overdrijven. Daarnaast is het ook uiterst vermoeiend. “I’m So Fucking Selfaware. It’s Exhausting’ zingt ze.

Orla heeft een fijne stem en schrijft dus sterke teksten. Maar haar grootste talent is misschien wel het bedenken van onverwoestbare refreinen. Vaak zijn het niet veel meer dan een paar regels die ze steeds herhaalt, maar zie ze maar eens uit je hoofd te krijgen.  

EUT kondigt nieuw album ‘Party Time’ aan

Recent bracht de Nederlandse popsensatie de eerste singles ‘Had Too Much’ en ‘It’s Love (But It’s Not Mine)’ van het komende album uit. Vandaag verschijnt de gelijknamige single ‘Party Time’, het album verschijnt op 19 februari 2021.

‘Party Time’ draait om lust, seks en eenzaamheid; het nieuwe album gaat over dansen op een lege dansvloer en als je dan je plat op je gezicht valt, het misschien het beste is om gewoon te blijven liggen. In tien vlekkeloze popsongs neemt Eut je mee in een verhaal vol hartzeer, extase en tegen de stroom in gaan. ‘Party Time’ herbergt rauwe energie en is gefocust als een vlijmscherpe laser. EUT weergalmt klanken vanuit de 90s, van Blur tot The Cardigans, maar ook tijdgenoten zoals artrock-icoon St.Vincent.

Op het moment dat EUT in juni 2017 hun eerste single ‘Supplies’ uitbracht, trokken ze de aandacht van de industrie; datzelfde jaar werden ze onder anderen de meest geboekte band op het multi-venue festival Popronde. Het debuutalbum ‘Fool for the Vibes’, uitgebracht in 2018, bevestigde de voorspellingen dat EUT een van de meest opwindende nieuwe acts in Nederland was. Ze ontgroeiden deze onderscheiding al snel en speelden op internationale festivals zoals Great Escape Festival (Brighton, Verenigd Koninkrijk), Transmusicales (Rennes, Frankrijk), Eurosonic Noorderslag (Groningen, Nederland).

Terwijl ze naam bouwden met speelse, energieke singles is EUT meer dan pakkende melodieën. Luister goed en je zult horen dat het popfineer een Trojaans paard is voor de frustraties en teleurstellingen van de overgang naar volwassenheid. Door deze ervaringen binnenstebuiten te keren produceert EUT een rijk gelaagd geluid, vol emotie, dat zich perfect vertaald naar hun liveoptredens.

Benny Sings – Rolled Up feat. Mac DeMarco

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de Nederlandse artiest Benny Sings, oftewel Tim van Berkestijn die internationaal aan het doorbreken is. Zijn vorige album werd al geprezen door wereldsterren als Anderson. Paak en John Mayer. De sound van Benny zit daar ergens tussen in. Nu hij heeft een platendeal op het internationale label Stones Throw. De eerste single Rollend Up is meteen een opvallende met de Canadese indieheld Mac DeMarco. En het klinkt ook nog fijn en de clip is grappig. Gaat goed met die Benny Sings!

Je hoort ’em op Pinguin Pop!