Category: Nieuwe Muziek

Bull – Bonzo Please

Bull is een prettig gestoorde band uit het Britse York. Je zou het kwartet nog kunnen kennen van hun in Amsterdam opgenomen single Eugene. Dat nummer hebben we met veel plezier gedraaid. Blijkbaar was de band er zelf niet zo tevreden over, want Eugene blijkt missing in action op Spotify. Maakt niet uit, je kunt drie ander Bull liedjes streamen, waaronder het zeer recente Bonzo Please.

Bonzo Please is nauwelijks langer dan twee minuten, maar er gebeurt genoeg om de oren te spitsen. Aandachtspunten zijn de smaakvolle gitaren die net als de zang verschillende gedaanten aannemen, van speels ritmegitaartje tot Beatle-esque scheurmachine.

Net als de andere Bull songs is Bonzo Please een psychedelisch powerpopliedje met een eigen logica. Om die reden doet de band doet wel aan The Flaming Lips denken. Met dit verschil dat Bull, misschien niet tijdens het schrijven, maar wel tijdens het opnemen nuchter lijkt te zijn.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 44 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Black Foxxes – Jungle Skies (IJsbreker)
  2. Orla Gartland – Pretending
  3. Sam Roberts Band – I Like The Way You Talk About The Future
  4. Lana Del Rey – Love Me Like A Woman
  5. Bee Bee Sea – Day Ripper
  6. bdrmm – Crush

Popwarmer: Chris Stapleton – Cold

De nieuwe Popwarmer op Pinguin Pop is een herfstige tune van een Amerikaanse zanger met flinke baard. Countryzanger Chris Stapleton hebben we het over. Misschien ken je hem wel van de gigahit Say Something van twee jaar geleden met Justin Timberlake als je niet zo in het genre zit van Stapleton.

Cold begint rustig en bouwt gestaag op naar een een vocale climax van Chris plus gitaarsolo. Wat een stem heeft deze 42-jarige countrylegende uit Kentucky. Bij het horen van Cold snap je waarom hij kan zwemmen in de Grammy Awards. En als je zegt dat hij een donkere soulzanger is geloof je het ook. Fans van Michael Kiwanuka, Son Little, St. Paul & The Broken Bones, Black Pumas, Durand Jones & The Indicators, Nathaniel Rateliff & The Night Sweats en The Teskey Brothers kunnen dit vast waarderen.

Paerish – Archives

Paerish komt uit Parijs, maar dat is niet de reden dat de band Paerish heet. Hun naam hebben ze van een van de personages die zijn gespeeld door een van hun helden, Robin Williams. Parish is de naam van zijn karakter in Jumanji. Voor het zelfde geld had Paerish dus ook Mork kunnen heten. Of Mrs Doubtfire.

Rocken in het openbaar doet het kwartet sinds 2016. In dat jaar  verscheen hun eerste album dat het ongewoon goed deed. Vandaar waarschijnlijk dat de mannen ruim vier jaar lang hebben gewerkt aan de opvolger. Dat moest en zou weer net zo’n succes worden.

Of het nog titelloze album commercieel net zo’n knaller wordt als Semi Finalists durven we niet te voorspellen. Dat het artistiek wel snor zit lijkt na twee singles wel duidelijk. Archives, de nieuwe Breekijzer is de opvolger van Fixed It All, een oud-Breekijzer.

Beide singles laten een fris geluid horen, hard maar niet hersenloos, beetje grungy, beetje punky heel klein beetje poppy in de betekenis van toegankelijk. De man achter de knoppen was niemand anders dan Will Yip die sonische eerder wonderen verrichtte voor o.a. Arctic Monkeys, Panic At The Disco en The Wonder Years.

Black Foxxes – Jungle Skies

Black Foxxes was toch al geen vrolijke band, maar het nieuwe album van het trio uit Bristol dat volgende week uitkomt is nog donkerder dan we van ze gewend zijn. Daar is ook alle reden toe.

Frontman Mark Holley schreef het leeuwendeel van de nieuwe songs in een periode van onrust en tegenslag. En dat bedoelen we nog geen eens de Corona ellende. Holley lijdt aan een akelige ziekte, niet levensbedreigend, maar wel zeer in grijpend. De officiële naam voor zijn kwaal is alopecia androgenetica. In gewone mensentaal, haaruitval. De ziekte is erfelijk en ongeneselijk en bij Holley al zo ver gevorderd dat hij zijn hele hoofd kaal heeft moeten scheren.

Min of meer tegelijkertijd ging zijn ritmesectie er vandoor. Of hij heeft ze de laan uitgestuurd. Het is niet helemaal helder wat er precies is gebeurd. Maar het gevolg was dat Holley in een zwart gat viel. Daar is hij weer uit geklommen mede dankzij zijn muziek.

Gelukkig is Mark Holley kunstenaar genoeg om zijn persoonlijke perikelen zo te verwoorden dat zijn teksten meer zijn dan verkapte dagboeknotities. Ook muzikaal klinkt hij zeer geïnspireerd. Jungle Skies, de vierde preview van het nieuwe album is een smeulende ballad in een stijl ergens tussen The Smashing Pumpkins en Radiohead in. Een bijzonder nummer van een bijzondere band.

Viagra Boys – Ain’t Nice

De post-punkhelden Viagra Boys uit Stockholm zijn terug met een nieuwe single. Ook komt er een nieuw album uit op 8 januari genaamd “Welfare Jazz”. Het album is geproduceerd door Matt Sweeney (Bonnie “Prince” Billy, Run the Jewels), Justin en Jeremiah Raisen (Yves Tumor, Kim Gordon, Sky Ferreira). Satire is deze band niet vreemd. Ain’t Nice is een lekkere post-punk track over giftige mannelijkheid, racisme, vrouwenhaat, klassisme en zelfobsessie.

Ruby Fields – Pretty Grim

Ruby Fields is 20 jaar geleden geboren in Byron in New South Wales, een stad op het meest oostelijke puntje van Australië. In een land waar bijna net zoveel rockende meiden rondlopen als kangoeroes is het niet makkelijk om op te vallen. Toch steekt Ruby moeiteloos boven het maaiveld uit.

Dat doet ze met songs die tegelijk intiem en onstuimig zijn. Intiem vanwege de persoonlijke teksten en Ruby’s directe manier van zingen. Onstuimig dankzij haar elektrische gitaar. Die laat ze soms lekker gieren. Drie jaar geleden bracht Ruby haar eerste single uit. Het begin van een niet aflatende stroom releases. Pretty Grim is de meest recente. De single komt van Ruby’s debuutalbum, dat ergens volgend jaar moet gaan uitkomen.

De schoolverlater schreef Pretty Grim na haar eerste, uitputtende tour door Australië.  Het nummer gaat over het leren omgaan met de lusten (alcohol) en lasten (alcohol) van het toeren. 

Todd Rundgren & Rivers Cuomo – Down with the Ship 

Todd Rundgren is een levende legende. De nu 72 jarige Amerikaanse multi-instrumentalist heeft 25 soloalbums op zijn naam staan plus 3 met zijn eerste band, Nazz en 9 met zijn progrockband Utopia. Toch is hij bekender en succesvoller als producer dan als platenmaker.

In zijn lange loopbaan heeft hij maar één echte hit gehad, I Saw The Light,  een nummer van zijn derde LP, Soomething, Anything. (1972) Als producer kan hij lange gangwanden behangen met gouden en platina platen. Die kreeg hij voor zijn werk met  o.a. Hall & Oates, XTC, New York Dolls, The Tubes en The Band. Van de poen die hij opstreek als producer van Meatloaf’s Bat Out Of Hell heeft hij een studio kunnen bouwen. Op Hawaii . Zoals gezegd een levende legende.

Die zelfde Todd Rundgren heeft nu een single gemaakt met Rivers Cuomo, in het dagelijks leven zanger van Weezer. Rundgren heeft in zijn lange loopbaan zo’n beetje elk denkbaar genre beoefend. Down With The Ship is echter zijn eerste skaproductie.

De colab met Cuomo klinkt zo authentiek dat je in eerste instantie denkt naar een oud nummer van The Skatalites te luisteren. Dat het 2020 is hoor je pas als Cuomo gaat zingen. Down With The Ship is duidelijk een grap, maar wel een geslaagde grap. Een waar je vrolijk van wordt. Wat dat betreft is het de juiste plaat op een goed moment. Het zou ook zo maar kunnen dat Down With The Ship Todd’s tweede echte hit wordt.

The Lathums – I See Your Ghost

The Lathums is een nog albumloze belofte voor de nabije toekomst. De jonge band, de helft van het kwartet is nog onder de twintig komt met de aanbeveling van Charlatans zanger Tim Burgess. Ze hebben nu ongeveer een dozijn sterke, beetje folky indiesongs uit. Die doen mede door het Nood-Engelse accent wel aan The Housemartins doen denken.

We dichten The Lathums dus een zonnige toekomst toe, maar I See Your Ghost is niet het nummer waarmee de band zal doorbreken. Tenminste dat is niet te hopen voor ze. Met zijn kekke skaritme, rappe zangpartij en surfy gitaren heeft I See Your Ghost alles om een hit te worden. Een novelty hit. De nieuwe single is dus compleet anders dan Fight On en All My Life, de net niet zwaarmoedige songs als waarmee de band naam maakte.

Als geintje tussendoor is  See Your Ghost zeker geslaagd. Zanger Alex Moore blijkt zo snel te kunnen zingen dat je hem nauwelijks meer kunt volgen, laat staan meezingen. Ook gitarist Scott Conception toont zich een snelheidsduivel op zijn instrument. Na twee en halve minuut is het feest afgelopen en gaan we weer over tot de orde van de dag.