Category: Nieuwe Muziek

Luwten – Control

Luwten is een controlfreak. En perfectionist. Daarom vallen er best wel lange witjes tussen haar releases. Wat ze doet moet goed zijn en haar lat ligt hoog. Gelukkig wordt het nooit helemaal stil. Terwijl de fans geduldig wachten op nieuwe muziek van Tessa ‘Luwten‘ Douwstra zelf verrijkt ze regelmatig het werk van anderen met haar inspirerende aanwezigheid. Zo is ze te horen op recente albums van De Staat, Klangstof en San Holo.

Nieuwe single Control gaat over het loslaten van de behoefte aan controle. Over anderen vertrouwen en betrekken bij het productieproces. Dat moet ze vaker doen, denk je als je het resultaat hoort. Control is een glanzende elektropop track, arty maar niet gekunsteld. Poppy maar niet popi. En natuurlijk weer machtig mooi gezongen.

Luwten lijkt het niet in zich te hebben om ooit van de daken te gaan schreeuwen, maar Control is al een stuk minder introvert dan de songs op haar debuutalbum uit 2017. Je kunt er zelfs een beetje op dansen, zij het voorzichtig en het liefst (check de clip) met je zelf.

Harmony Byrne – Sweeter Than Sugar

Het is opvallend hoe veel begenadigde vrouwelijke indie-artiesten Australië de laatste jaren voortbrengt. In het goede gezelschap waar in Harmony Byrne zich voegt treffen we talenten als Angie McMahon, Julia Acklin, Alex The Astronaut en the queen of the scene Courtney Barnett.

Behalve land van herkomst, geslacht en voorkeur voor de gitaar hebben de dames niet veel gemeen. Ieder heeft een eigen sound. Harmony – ze heet echt zo- rockt in de lijn van Patti Smith en PJ Harvey met hier en daar een bluesy accent. Ze kan goed zingen en geweldig schreeuwen. Dat laatste moet soms, want ze heeft wel het een en ander te verwerken als voormalig Mormoonse. ‘I grew up singing in church and then grew up again singing in pubs’. Tien jaar treedt ze nu op en dat is te horen aan haar  uitgekristalliseerde songs.

Aan de hoesfoto van haar debuutalbum, Heavy Doors kan je zien dat Harmony er niet op uit is om de dingen mooier te maken dan ze zijn. Met nat achterover gekamd haar kijkt ze in de lens alsof ze wel peultjes lust. Maar laat je niet afschrikken. Harmony Byrne is je nieuwe vriendin.

Buzzard Buzzard Buzzard – Double Denim Hop

Toen Double Denim Hop van Buzzard Buzzard Buzzard ruim een jaar geleden uitkwam was de respons okay, maar niet overweldigend. Het aantal views op Youtube bleef echter maar toenemen net als de plays op Spotify. Meestal is het zo dat na een maand de koek wel op is, maar Double Denim Hop bleef maar volk trekken.

‘Misschien een leuk idee om een disco versie uit te brengen’ zal iemand in het bandkamp hebben gedacht. Zo gezegd zo gedaan. Artistiek gezien had de band het best mogen laten. Commercieel gezien blijkt het een gouden zet. Want wat wil het geval? Het origineel van Double Denim Hop staat weer volop in de belangstelling en lijkt alsnog een hit te gaan worden. En terecht.

Double Denim Hop is retrorock op zijn best. De tijd waar Buzzard Buzzard Buzzard naar terug reist is het begin van het zevende decennium van de vorige eeuw. De bands waar het Britse kwartet de kunst van heeft afgekeken zijn Creedence Clearwater Revival en T. Rex. En The Bay City Rollers, een glitterband van het ietwat foute soort, maar een invloed al was het maar omdat de vader van twee van de bandleden, de broers Tom en Ed Reese hun drummer was.

LUWTEN – Control

Luwten is het muzikale project van Tessa Douwstra. Met haar gelijknamige debuut uit 2017 stond ze in 1 klap volop in de belangstelling. Qua radio scoorde ze een hitje met Go Honey en is ze te horen op Tie Me Down, een duet met Torre Florim van De Staat. Begin volgend jaar verschijnt haar 2e studioalbum bij het gerenommeerde Amerikaanse label Glassnote. Als onderdeel daarvan komt in september eerst nog een EP uit waarop ook deze eerste single Control op staat. 

Everything Everything – Planets

Toegegeven, de stem van Jonathan Higgs -voorganger van Everything Everything– heeft een hoge irritatiegraad. Dat mag echter geen reden zijn om de band links te laten liggen.

Als je gewoon even doorbijt valt er namelijk heel wat te genieten. Neem nieuwe single Planets (opvolger van Arch Enemy), een heerlijk eigenwijs stuk art-rock in de lijn van Britse excentriekelingen als Bowie, Peter Gabriel en meer recent Thom Yorke. Higgs’ stem is niet het enige aparte aan Everything Everything. De band weet clichés te vermijden zonder al te freaky te worden.

Als liedje is Planets vrij simpel. Het arrangement alles behalve. Gitaar en keyboards raken zo met elkaar verweven dat het onderscheid langzaam verdwijnt. Kudos voor de man in de machinekamer, John Congleton, wiens naam je ook aantreft in de kleine lettertjes op albumhoezen van o.a. Warpaint, Best Coast, Manchester Orchestra en tig andere kwaliteitsacts. 

Album vijf van de band uit Manchester is aanstaande. Re-Animator zal eind augustus worden gepresenteerd.

Khruangbin – Pelota

Er is enige tweespalt in het Khruangbin fan-kamp. Een deel van de aanhangers loopt niet erg warm voor de recente releases van hun helden. Te poppy te funky te afwijkend van de musica exotica waarmee het Texaanse trio zo’n jaar of vijf geleden de indie wereld aan hun voeten kreeg.

Pelota, single 3 van album 4 zou de strijdende kampen weer bij elkaar kunnen brengen. De sfeer is weliswaar meer latin dan Thais of Turks, maar anders dan op Time (You & I), So WeWon’t Forget en de EP die Khruangbin met neo soul zanger Leon Bridges maakt is Mark Speer weer de baas.

De gitarist domineert van eerste tot de laatste noot. Tussendoor pakt hij ook nog een paar prima solo’s. Laura zingt in het Spaans over een Baskisch spel, Pelota, dat zou lijken op het Friese kaatsen. De clip van de nieuwe Spaanstalige single van het trio uit Texas is geïnspireerd door een Japanse tekenfilm. Veel mondialer dan dit wordt het niet.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 26 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Sports Team – Camel Crew (IJsbreker)
  2. Cashmyra – Zichzelf Oplost (NL)
  3. Harmony Byrne – Sweeter Than Sugar
  4. TTRRUUCES – I’m Alive
  5. Buzzard Buzzard Buzzard – Double Denim Hop
  6. IDLES – Grounds
  7. Khruangbin – Pelota

IDLES – Grounds

Zeggen dat Grounds van IDLES er in hakt is een understatement. Niet dat het nummer extreem hard is, maar de gitarist heeft of een nieuwe standje op zijn versterker gevonden of een nieuwe combi van pedalen waardoor zijn gitaar nu klinkt als een kruising tussen een opgevoerde motorfiets en een kettingzaag.

Zijn collega van De Staat zal groen aanlopen van jaloezie. Daar doet de nieuwe single van IDLES nog het meest aandenken aan De Staat. In een strenge bui. En met een andere zanger, want niemand zal de grofkorellige stem van Joe Talbot verwarren met die van iemand anders. De man heeft zo’n power dat zelfs als hij een gedichtje uit het poesiealbum van zijn nichtje zou voorlezen je nog een stapje terug zou doen. De rest van de band kan hem nu eindelijk aardig bijbenen.

Met Grounds en het eerder verschenen Mr Motivator maakt de band uit Bristol de grond bouwrijp voor de release van hun derde album. IDLES loopt een paar platen voor op de directe concurrentie, Fontaines DC, Murder Capital en Shame en dreigde door de nieuwkomers te worden ingehaald. Dat gevaar lijkt geweken. De twee singles wijzen er op dat IDLES met het in september te verschijnen Ultra Mono album een nieuwe standaard gaat neerzetten in het eigentijdse postpunk landschap.