Category: Nieuwe Muziek

Roosevelt – Feels Right

Het geromantiseerde beeld dat de producer op ‘n zolderkamer de totale einzelgänger uithangt, kan uit het raam bij het horen van Feels Right! Marius Lauber a.k.a. Roosevelt weet het kloppende hart en de ziel van dance muziek te vangen. Het beeld dat deze producer oproept is een zolderkamer met een lichtgevende tegelvloer, een plafond vol discobollen die wat harder beginnen te draaien wanneer Roosevelt heen en weer gaat tussen instrumenten. Van de drums naar de Wulitzer, gitaar naar triangel, een basgitaar, tamboerijn, de shaker, een handje klap en zingend naar de synthesizer en piano, terwijl Kat Frankie de backing vocalen verzorgt op rolschaatsen. Bij deze producer voelt het goed, klinkt er feest, ben je blij, ga je nooit meer slapen en blijft men in beweging van hier tot aan Polydans!

Feels Right van Roosevelt hoor je op Pinguin Pop!

Pearl Jam – Get It Back

Pearl Jam komt terug van helemaal niet zo lang weggeweest met solide single. Get It Back zal zeker de fans bekoren en misschien ook wel mensen die menen te zijn uitgeluisterd op de band. Eddie Vedder is als vanouds goed bij stem, maar de bonuspunten gaan naar de gitaristen die tekenen voor een smaakvol slot.

In Get It Back worden stille passages afgewisseld met hardere delen. Klassieke grunge dus. Opvallend is de berg energie die de band na 30 jaar nog steeds kan opbrengen.

Get It Back is nieuw, maar niet helemaal. Het nummer was een aantal weken geleden kort te koop op Bandcamp als onderdeel van de campagne, ‘Good Music To Avert The Collaps Of The American Democracy’. Ja zo’n actie is nodig in het Amerika van Trump.

Nog meer goed nieuws uit het PJ kamp; op 22 oktober is het 30 jaar geleden dat Pearl Jam voor het eerste optrad. Dat was in de Off Ramp in Seattle. Het jubileum wordt gevierd met een pay per view videostream van een 3 uur durend optreden in Philadelphia op 29 oktober 2016. 32 songs waaronder het complete Ten album opnieuw gemixt en met nooit eerder vertoond beeldmateriaal. Entree $ 14, 99. Hier is hier is de link.

 

Greta Van Fleet – My Way, Soon

Slade, ken je de naam? De Britse band begon ruig en overtuigend begin jaren zeventig, maar eindige als een ietwat slappe glamrockband. Het feit dat hun grootste hit een kerstliedje is zegt wel wat. Wat heeft Slade met Greta van Fleet te maken? Helemaal niks behalve dan dat John Kiszka met zijn geknepen stem op My Way, Soon erg doet denken aan Slade zanger Noddy Holder. Meer nog dan op Robert Plant met wie hij het vaakst wordt vergeleken.

My Way So Soon klinkt sowieso net even anders dan de bluesy rocksongs waarmee Greta naam maakte. Nog steeds zo retro als de neten dus, maar wat minder bluesy om niet te zeggen poppier, speelser. Een beetje als Slade eigenlijk in hun hoogtijdagen. Maar dan met extra veel gitaar. Over een album is verder nog niks bekend, maar goed nieuws dat de boys terug zijn!

Oneohtrix Point Fever – Long Road Home

Achter de wetenschappelijk aandoende naam Oneohtrix Point Fever schuilt de 38 jarige Daniel Lopatin uit de stad Wayland in de Amerikaanse staat Massachusetts.

Lopatin maakt sinds 2004 geluid. Dat doet hij onder diverse aliassen. Inmiddels heeft hij zo’n vijftien albums op zijn namen staan. Dan biedt ook regelmatig een helpende hand aan vrienden en collega’s. O.a. The Weeknd, David Byrne en FKA Twigs horen tot zijn klandizie.

Omdat veel van zijn avonturen zich op de dansvloer afspelen hebben wij tot nu toe nog geen kennis gemaakt met Dan Lopatin in zijn vermomming als Oneohtrix Point Fever. Daar gaan we nu verandering inbrengen. Long Road Home is namelijk de aandacht waard van iedereen die niet vies is van wat elektronica op zijn tijd. EDM maar dan zonder de D maar met zang en met melodie. Zeg maar synhti-pop, al hoewel Long Road Home meer is dan dat.

De nieuwe OPF single is het muzikale contradictio in terminis, een warme computer plaat. De violen komen uit een doosje, net als de beat en alle andere klanken die je hoort. Er wordt ook gezongen, door een koor dat lijkt te bestaan uit robots. Desondanks klinkt het heel humaan allemaal, zelfs een beetje melancholiek.

Tot nu toe is een songs als Long Way Home een uitzondering op de electro regel van Oneohtricks Point Fever. Een experiment waarschijnlijk, dat beslist voor herhaling vatbaar is.

Kynsy – Happiness Isn’t A Fixed State

Kynsy alias Ciara Lindsey is een twee singles jong talent uit Dublin. Met zo’n korte staat van dienst is de informatie nog schaars, maar het schijnt dat Kynsy geheel zelfstandig te werk gaat.

Ze heeft zelf de drummachine geprogrammeerd, de gitaarpartijen ingespeeld, de sterke melodie bedacht en de wijze tekst geschreven.  Happiness Isn’t A Fixed State gaat over hoe om te gaan met teleurstellingen. In dit geval een stukgelopen relatie. Het enige wat Kynsy heeft uitbesteed is de mix van Happiness Isn’t A Fixed State. Die is gedaan door Claudius Mittendorfer (Interpol, Sorry, Parquet Courts).

Nu we toch namen noemen. Qua sound zegt Kynsy zich te laten inspireren door Iggy Pop, St Vincent en Julian Casablancas. En als songwriter door o.a. David Byrne en Damon Albarn. Het ‘het’ heeft Kynsy van zichzelf. We gaan dan ook nog veel van haar horen.

En o ja de clip heeft ze ook zelf geregisseerd.

Nieuwe Nederlandse band WARE is ‘on a roll’

Alternative pop met een 80’s feel

Het gaat lekker met WARE. Na een succesvol voorprogramma voor de Engelse band China Crisis is nu het debuutalbum ‘Higher’ uit. Tien afwisselende songs die stuk voor stuk een mengeling zijn van hun individuele muzikale invloeden. Bovendien doet de single ‘Electric’ het online behoorlijk goed. Niet in de laatste plaats omdat het nummer terecht is gekomen in de New Alternative playlist van Spotify.

Wat direct opvalt is het duidelijk aanwezige gevoel van de jaren tachtig. Met hier en daar zelfs een vleugje Depeche Mode en een toefje Bowie. Geen bewuste keuze overigens volgens de band. ‘De sound ontstond vanuit verschillende jamsessies. Het beviel ons zo goed dat we op basis van de jams nummers zijn gaan schrijven. Of beter gezegd, zijn gaan bouwen, want dat proces gaat bij ons over het algemeen heel organisch. Laagje voor laagje’. aldus de heren van WARE.

www.ware-music.com

Oneohtrix Point Fever – Long Road Home

Achter de wetenschappelijk aandoende naam Oneohtrix Point Fever schuilt de 38 jarige Daniel Lopatin uit de stad Wayland in de Amerikaanse staat Massachusetts.

Lopatin maakt sinds 2004 geluid. Dat doet hij onder diverse aliassen. Inmiddels heeft hij zo’n vijftien albums op zijn namen staan.  Dan biedt ook regelmatig een helpende hand aan vrienden en collega’s. O.a. The Weeknd, David Byrne en FKA Twigs horen tot zijn klandizie.

Omdat veel van zijn avonturen zich op de dansvloer afspelen hebben wij tot nu toe nog geen kennis gemaakt met Dan Lopatin in zijn vermomming als Oneohtrix Point Fever. Daar gaan we nu verandering inbrengen. Long Road Home is namelijk de aandacht waard van iedereen die niet vies is van wat elektronica op zijn tijd. EDM maar dan zonder de D maar met zang en met melodie. Zeg maar synhti-pop, al hoewel Long Road Home  meer is dan dat.

De nieuwe OPF single is het muzikale contradictio in terminis, een warme computer plaat. De violen komen uit een doosje, net als de beat en alle andere klanken die je hoort. Er wordt ook gezongen, door een koor dat lijkt te bestaan uit robots. Desondanks klinkt het heel humaan allemaal, zelfs een beetje melancholiek.

Tot nu toe is een songs als Long Way Home een  uitzondering op de electro regel van Oneohtricks Point Fever. Een experiment waarschijnlijk, dat beslist voor herhaling vatbaar is.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 43 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. King Hannah – Crème Brûlée (IJsbreker)
  2. Ruby Fields – Pretty Grim
  3. The Lathums – I See Your Ghost
  4. Bull – Bonzo Please
  5. Todd Rundgren & Rivers Cuomo – Down with the Ship
  6. Pearl Jam – Get It Back
  7. Greta Van Fleet – My Way, Soon

Popwarmer: SAULT – Free

Een geheimzinnige Popwarmer op Pinguin Pop deze week. Free van SAULT. Maar wie is SAULT? Daar is de wereld nog niet achter.

Toch zijn er al 4 albums verschenen. Twee vorig jaar en en dit jaar Untitled (Black Is) en Untitled (Rise), van die laatste is Popwarmer Free afkomstig. Op Free horen we een zangeres, maar zij is niet de man/vrouw achter het project SAULT. Op de albums horen we namelijk meerdere vocalen. Waaronder ook Michael Kiwanuka.

Journalisten hebben een link ontdekt met het laatste album van Kiwanuka. SAULT is in ieder geval een zeer smaakvolle en rijke (nieuwe?) act in het Britse (?) funky, groovy muzieklandschap. Hopelijk kunnen we SAULT volgend jaar op een festival zien, dan kunnen we met eigen ogen zien met wie we te maken hebben.