We Are They – Bring It On

Bring It On is de eerste single van We Are They, een Amerikaanse protestband, waarvan de leden graag anoniem willen blijven. Het gaat om de boodschap en niet om de poppetjes.

Die wens om niet met naam en toenaam in de publiciteit te komen suggereert dat de muzikanten wel eens bekend zouden kunnen zijn. Dat We Are They, zeg maar een soort van supergroep is. Wat ook kan is dat het een slim marketingplan is bedoeld om de nieuwsgierigheid op te wekken. Of ze zijn bang voor bedreigingen, ook dat is niet uit te sluiten. Kortom we weten het niet.

Muzikaal is de actie nu al geslaagd. Bring It On is een no nonsense rocksong met met sterke meidenzang en ruime porties loeiende gitaren. De kans dat We Are They Trump aan het wankelen zal krijgen is natuurlijk niet zo groot. Maar alle beetjes helpen.

Ghostpoet – I Grow Tired But Dare Not To Fall Asleep

Obaro Ejimiwe is een zanger, tekstdichter, muzikant en componist uit Londen. Sinds 2010 treedt hij op als Ghostpoet. Ejimiwe wordt wel geassocieerd met de snel groeiende Britse nu-jazz scene, maar is ook te horen op albums van o.a. Massive Attack, Nadine Shah en Damon Albarn’s Africa Express.

I grow tired but dare not to fall asleep is het titelnummer van zijn recent verschenen, vijfde album. Vorige producties vielen qua genre of qua sound net buiten onze boot, maar I grow tired but dare not to fall asleep willen we je niet onthouden.

De naam geeft al aan dat Ghostpoet een op tekst gerichte act is. Hij declameert dan ook meer dan hij zingt. Aan composities in de betekenis van liedjes met traditionele coupletten en refreinen doet hij niet. I grow tired, een track over de boel de boel laten, is een broeierige ‘talking blues’ met ongepolijste gitaarbegeleiding. Zijn knoestige stem heeft wel iets weg van die van Iggy Pop. Een heel album van Ghostpoet kan door zijn eenvormigheid wat te veel van het goede zijn voor de gemiddelde rockliefhebber, maar in gepaste doses valt er veel te genieten.

Al-Quasar – Selma

Dankzij Altin Gün weten we dat er in Turkije in de jaren zeventig een levendige psychedelische rockscene bestond. Al-Quasar wijst ons op het feit dat de invloed van Jimi Hendrix, Cream, The Grateful Dead e.a. tot diep in het Arabische schiereiland reikte. Anders dan Altin Gün speelt Al-Quasar eigen nummers.

De kern van de band bestaat uit de Frans-Amerikaanse producer Thomas Attar Bellier en de Marokkaanse zanger Jaouad El Garouge.

Het idee was om Arabische garage-rock te maken, een westerse ritmesectie aangevuld met percussie-instrumenten uit het midden oosten, vintage gitaren naast traditionele Arabische snaarinstrumenten. Wat begon als vrolijk experiment nam al snel serieuze vormen aan en nu is Al-Quasar een functionele band met optredens in het Westen en Midden-Oosten. In de live-band zitten leden van o.a. Tinaruwen en Africa Express.

En er is een debuut mini-album. Arabian Fuzz is de naam die de band aan hun aan hun muzikale beestje heeft gegeven. Songs als single Selma zitten dicht tegen de surfrock aan. Dat is geen toeval zegt Bellier in een interview. Miserlou, de grote hit van Dick Dale is gebaseerd op een Egyptisch volksliedje. Het moge duidelijk zijn dat Al-Quasar een ideale festivalband is.

Tweede single van GIAN gaat gepaard met esthetische videoclip

Het vooruitstrevende muzikantenduo GIAN brengt vandaag de opvolgsingle Medicatie feat. Shadi uit. De release gaat wederom gepaard met een fraaie videoclip – inmiddels het handelsmerk van GIAN. Aan het begin van de zomer kwam BALANS uit, de eerste single die ze onder de vleugels van Caroline Benelux uitbrachten. Op vrijdag 25 september verschijnt de volledige EP. 

Dit kalenderjaar staat voor GIAN in het teken van beweging en nieuwe wegen, en het duo is meer dan klaar om die in te slaan. De twee Rotterdammers verkeren in nachtelijke sferen en bezingen in Medicatie de verleidingen die opkomen zodra de zon onder gaat. In de filmische videoclip wordt de kijker meegezogen in de strijd tussen voelen en verdoven.

GIAN: “Medicatie gaat over teruggrijpen naar een middel om jezelf te verdoven. In de videoclip gaat het over liefde en drank, maar eigenlijk kun je het zelf invullen. Het kan gaan over een breakup, maar ook over meer dan dat. Onze boodschap is: doe maar niet, het helpt niet. Iedereen zal door ruige periodes gaan, zeker tijdens deze coronacrisis ben je op zoek naar uitwegen. Maar je moet de realiteit wel onder ogen zien.” 

GIAN is het geesteskind van drummer/vocalist Johnny Ray en vocalist Eddie Dukan. Het duo staat bekend om dromerige teksten, opzwepende beats en het creatieve gebruik van elektrische gitaren. De aanstaande EP is geschreven en geproduceerd in samenwerking met o.a. 22ghosts (Tjeerd Bomhof & Mathias Janmaat) en Mucky (Sevdaliza).

45ACIDBABIES – 3 (Walk With Me)

Het Utrechtse 45ACIDBABIES is het muzikale equivalent van een stuiterbal. Of een toverbal. Hun songs zijn extreem, exotisch en experimenteel, maar altijd toegankelijk en zonder uitzondering dansbaar. En gevarieerd.

Op nieuwe single 3(Walk With Me) treffen we de band in een relatief rustige bui. Dat wil niet zeggen dat men zich aan de regels heeft gehouden. Aanstichter Sophia De Geus lijkt haar zangpartij per telefoon te hebben ingezongen, de gitaren zijn excentrisch en de ritmesectie bonkt als een skippybal.

Toch klinkt 45ACIDBABIES op 3(Walk With Me) poppier dan ooit. Een dikke (internationale) hit mag dan ook niet worden uitgesloten.

Blue Crime – UFO

Blue Crime brengt op vrijdag 4 september het officiële debuutalbum “I Am Afraid We Became One” uit op eigen label Meduse MagiQ. De Amsterdamse band viert de release in de Grote Zaal van Paradiso op 16 september. Voorbode van de release is de nieuwe single ‘UFO’ die vandaag uitkomt.

‘UFO’

Vandaag brengt Blue Crime de eerste single en video van ‘I’m Afraid We Became One’ uit. ‘UFO’ komt zowel gejaagd als fraai uit de verf: een stortvloed van withete gitaren, felle drums en stuwende baspartijen. Het nummer geeft een mooie eerste impressie van het onmiskenbare, meeslepende geluid dat Blue Crime gestaag heeft ontwikkeld.

Albumrelease show in Paradiso op 16 september

De avond wordt een collectieve releaseparty van twee geliefde Amsterdamse bands in de Grote Zaal. Het tegendraads viertal Apneu presenteert het vierde album ‘Silvester’ dat op 11 september verschijnt. Het nieuwe album van veelkoppig collectief Blue Crime album ‘I’m Afraid We Became One’ komt een week eerder uit. De twee bands slaan de handen ineen voor een gezamenlijke albumpresentatie in Paradiso. Ze worden vergezeld door Global Charming; een veelbelovende nieuwe post-punk band. Hun debuutalbum ‘Mediocre, Brutal’ verschijnt in oktober bij Subroutine.

Blue Crime tour

Na uitgebreide tours door Europa (waaronder op het gerenommeerde Meltdown Festival, op uitnodiging van The Cure-frontman Robert Smith), Noord-Amerika en Zuid-Afrika, zal Blue Crime dit najaar een aantal shows in Nederland doen.

Wo. 16 september – Paradiso, Amsterdam
Vrij. 18 september – Ekko ACU, Utrecht met Flowers
Za. 19 september – De Pul, Uden

Mourn – The Feeling Is Disgusting

 Mourn komt uit Catalonië. Daar zullen ze vast beroemd zijn, maar elders leeft de naam Mourn alleen bij mensen die hun bands graag obscuur en onbevangen hebben. Nou die hebben pech. Na zes jaar rocken in de marge zit Mourn namelijk duidelijk in de lift. 

De Mourn meiden begonnen in 2014. Aanvankelijk moesten ze het vooral hebben van inzet en enthousiasme. Maar al doende hebben ze nu het punt bereikt waarop  ze kunnen wat ze willen. De kneuterigheid- hoe charmant ook- is vervangen door professioneel vuur. Dat er ook op het gebied van het schrijven van songs stappen zijn gezet, bewijst de band met The Feeling Is Disgusting. De nieuwe Mourn single is puntig en onstuimig en zal bij gebrek aan live-podia in menig huiskamer voor opwinding zorgen. Daarbij mogen we het spontaan ontstaan van een één of twee persoons mosh-pit niet  uitsluiten.

Nieuw album, Self Worth 30 oktober.

 

 

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 37 2020

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Loma – Half Silences (IJsbreker)
  2. Kevin Morby – Campfire
  3. Faces On TV – Keep Me Close (BE)
  4. girl in red – rue
  5. We Are They – Bring It On
  6. Al-Qasar – Selma
  7. 45ACIDBABIES – 3 (Walk with Me) (NL)
  8. Mourn – This Feeling Is Disgusting

The Smashing Pumpkins – Cyr

De opstelling van The Smashing Pumpkins is zo vaak veranderd dat we de tel een beetje zijn kwijt geraakt. Op nieuwe single Cyr is weer drie kwart van het oorspronkelijke kwartet te horen. Billy Corgan dus, drummer Jimmy Chamberlin en gitarist James Iha. Ook gitarist Jeff Schroeder die in 2007 James Iha verving mag weer meedoen. D’Arcy Wretzky schittert nog altijd door afwezigheid.

Waarschijnlijk komt het nooit meer goed tussen haar en Billy. Wie er bas speelt is dus onduidelijk. Die zou best eens uit een doosje kunnen komen. Net als de andere instrumenten. Welke groep muzikanten Corgan ook om zich heen had verzameld, doel was altijd om te klinken als de Pumpkins tijdens hun hoogtij dagen. De jaren negentig dus.

Met zijn dikke synhts en mechanische beat doet Cyr veel meer eighties aan. Als er al gitaar wordt gespeeld is dat is dat heel zacht in de mix. Ook nieuw voor The Smashing Pumpkins is een prominent aanwezig dameskoor. Zij drukken een poppy stempel op de eerste SP release sinds het wat verguisde ‘comeback’ album, Shiny And Oh So Bright Vol. 1. uit 2018. Eigenlijk is het enige herkenbare aan Cyr de stem van Billy Corgan.

Toch is Cyr zeker de moeite waard. Het is lang geleden dat de Pumpkins zo urgent hebben geklonken. Billy zingt alsof zijn broek in de brand staat! En eigenlijk is verandering van stijl alleen maar toe te juichen. Als Corgan iets heeft duidelijk gemaakt deze eeuw dan is het dat al zijn pogingen om zijn band weer te laten klinken alsof het 1995 is jammerlijk zijn mislukt. Dus luister, slik, klik op repeat en laat je verassen.